Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία

[doctormarkon]

Τα χρήματα δεν έχουν σημασία όταν έχεις τόσα ώστε να καλύπτεις τις ανάγκες σου.
Και δεν μιλάμε για βίλες και κότερα ή Φερράρι.
Αλλά ούτε και να τρως πατάτες όλη μέρα και να κρέμεσαι πίσω από φορτηγά αγροτών για να πάρεις ένα τσουβάλι πατάτες, ή να βράζεις μακαρόνια που πουλάει το LIDL με 20 λεπτά και να τρως μακαρόνια κάθε μέρα και καθάρισες.
Ούτε να τουρτουρίζεις χειμωνιάτικα με 10 ζακέτες και δύο κουβέρτες και να τρίζουν τα κοκαλάκια σου.
Ούτε να τρως σε συσσίτιο. Ούτε να αγοράζεις ληγμένα και να τρως τα αποφάγια της πλουτοκρατίας.

Λέει το ΚΚΕ για 1400 ευρωπουλάκια βασικό μισθό. Απόλυτα λογικό και αρκετό για να καλύψει κάποιος τις βασικές και στοιχειώδεις ανάγκες.
Εγώ προσωπικά θεωρώ τα 1400 λίγα αλλά τουλάχιστον προσφέρουν ένα ανεκτό επίπεδο διαβίωσης, με αξιοπρέπεια.

Πρώτα πρέπει να διδάξουμε τα παιδιά τι είναι το χρήμα και τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτό και όσα βλέπουν στο τελεβίζιο στα ράφια του Σούπερ Μάρκετ και στις βιτρίνες.

Ούτε λιγούρα ούτε χλιδή. Και τα δύο είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Για να προχωρήσεις πέρα από το χρήμα πρέπει να έχεις ξεπεράσει αυτά τα δύο.

Η λιγούρα σε αναγκάζει ν κάνεις δουλειές αλλά και πράξεις που δεν θα ήθελες ποτέ να κάνεις.
Όταν βρίσκεσαι σε απόλυτη ανάγκη, ανέχεια, και ψάχνεις από ποιόν θα ζητήσεις δανεικά και αγύριστα, σε ποιόν θα κλαφτείς, με ποιόν θα κόψεις σχέσεις γιατί δεν έχεις μούτρα να τον αντικρύσεις γιατί του χρωστάς τότε δεν είσαι ελεύθερος. Και δεν είσαι ελεύθερος όχι μόνο να κάνεις τη δουλειά που θέλεις αλλά ούτε καν να έχεις τις σχέσεις που θέλεις με τους ανθρώπους που θέλεις. Για το λόγο αυτό ο σημερινός άνθρωπος είναι πιό φτωχός και θλιβερός από εκείνον στη δεκαετία του 50 που βλέπουμε στις ελληνικές ταινίες.

Όλα όσα λέγαμε για μποστάνια στην ταράτσα και στα μπαλκόνια, φύτρα και πράγματα φτιαγμένα από τα χεράκια μας είναι προσωπικές επιλογές αλλά δεν είναι λύση όταν πρέπει να ζήσει κανείς οικογένεια με 500 ευρώ ή όταν όλοι είναι άνεργοι σε μία οικογένεια και τα χαράτσια και οι φόροι πέφτουν σαν το χαλάζι.
Όλα όσα είπα σε εκείνο το τόπικ περί "οικιακής αυτονομίας" απαιτούν "οικία" κάτι που δεν είναι δεδομένο για πολύ κόσμο που κινδυνεύει να χάσει το σπιτάκι του.

[ION 4ever]

Προσωπικά πιστεύω οτι το αρχικό βίντεο έχει ένα πολύ θετικό μήνυμα
και δεν το βλέπω καθόλου γλυκανάλατο
όπως είναι το δεύτερο ας πούμε που επίσης το βρίσκω γλυκανάλατο.

Στα πολύ νεανικά μας χρόνια
και αυτό είναι αναμφισβήτητη εμπειρία
στήνουμε, ασυνείδητα κατά γενική ομολογία
τις βάσεις τις ζωής μας με τις επιλογές μας

Αν λοιπόν έχουμε την τύχη να κάνουμε επιλογές
που πηγάζουν από την περιοχή των ιδιαίτερων ταλέντων μας
και όχι με γνώμονα τι είναι πιασάρικο
τι είναι μοντέρνο και τι φέρνει λεφτά
τότε έχουμε πολλές πιθανότητες να κάνουμε μια εργασία στο μέλλον
που δεν θα μας κουράζει υπερβολικά
που τα χρήματα που θα κερδίζουμε θα μας αρκούν
που ακόμα και αν μας απορροφά 24 ώρες
το εικοσιτετράωρο θα μας φαίνεται δημιουργικό και όχι κουραστικό.

Αν ο πιτσιρικάς του βίντεο
πάει στην εξοχή και ιππεύει άλογα γιατί αυτό θέλει να κάνει στα 18 του
τότε έχει πολλές πιθανότητες στόν επαγγελματικό του προσανατολισμό
αργότερα να γίνει
1) καλός ιππέας στον ιππόδρομο
2)να έχει μια φάρμα εκπαίδευσης ιππέων
3)να φτιάξει έναν ιππικό όμιλο
4) Να οργανώνει εκδρομές με άλογα για τουριστικούς λογούς
5) να εκτρέφει άλογα για αγώνες
6)να εκτρέφει άλογα για βόλτες
7) να έχει δυό άλογα και να μεταφέρει ξύλα από τους υλοτόμους
και ένα σωρό ακόμη άλλες εφαρμογές που δεν υπάρχει λόγος να αναφέρω.

Αν κάποιος έχει το σθένος και την τύχη να ασχοληθεί
με την αρχική του αγάπη θα βρεί και τον δρόμο για την εργασία
που θα κάνει στο μέλλον.
Ένας που σκαλίζει τρανζίστορ από τα 9 μέχρι τα 19 θα είναι ανόητος
να μην συνεχίσει σε αυτόν το τομέα
αλλά να πάει να γίνει φαρμακοποιός
πχ γιατί ο μπαμπάς είναι φαρμακοποιός.

Γνωρίζω ανθρώπους που τράβηξαν το δρόμο της καρδιάς τους επαγγελματικά.
Δεν σημαίνει ότι δεν έχουν δυσκολίες.
Απλά η εμπειρία που έχουν μέσα στη ζωή είναι πιο ισορροπημένη
είναι λιγότερο αγχωμένοι σαν άνθρωποι
μπορούν και βρίσκουν διεξόδους όταν τα πράγματα σκουραίνουν
δεν παραπονιούνται συνεχώς για αυτό που κάνουν.
και κυρίως πάντα έχουν διαθέσιμο χρόνο και χώρο
για εσωτερικές αναζητήσεις αν και εφόσον το επιθυμούν φυσικά.

Στα 18, 19 χρόνια του κάθε ένας άνθρωπος
(άλλοι λίγο πριν άλλοι λίγο μετά, είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας)
ξέρει η έχει ήδη καθορίσει τι θέλει να κάνει.
τις περισσότερες φορές ασυνείδητα.
Το αντιλαμβάνεται συνήθως πολύ αργότερα
όταν κάνει την προσωπική του αναδρομή.
Μερικοί ανακαλύπτουν ότι έμειναν σταθεροί στα "ταλέντα τους"
μερικοί ανακαλύπτουν ότι χάθηκαν στην βιοπάλη.

Και τέλος να συμπληρώσω ότι για μερικούς δεν έχει καμιά απολύτως
σημασία τι επάγγελμα κάνουν,
μπορούν να είναι ευχαριστημένοι με ότι και να κάνουν
διότι ο στόχος τους και ο σκοπός τους σε αυτή την ζωή
καθορίζεται από άλλους παράγοντες πιο πνευματικούς.
Αλλά ακόμα και αυτή η τάση του ανθρώπου
προς το πιο πνευματικό, η τάση της αναζήτησης,
και αυτό ακόμη είναι εμφανές στα νεανικά χρόνια
και ένας "εκπαιδευμένος" γονέας, δάσκαλος η εκπαιδευτής
μπορεί να το διακρίνει και να στρέψει τον νέο σε ανάλογα ενδιαφέροντα.

[Mantam Froufrou]

Ιον μου καταλαβαίνω αυτά που λες, αλλά είναι μύθος και μάλιστα αγχογόνος -ωραία λέξη- για έναν νέο να του λένε πως υπάρχει πιθανότητα να ξέρει τι θέλει για όλη του την ζωή στα 18-19 και ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην μπορεί να το καταφέρει αν το αποφασίσει ή ότι αν δεν το κάνουν θα είναι δυστυχισμένοι!!! Τους βάζουμε στην πρίζα και στις αντιστάσεις στον ίδιο τους τον εαυτό, αντί να τους πούμε "Γιατί αγχώνεσαι; Η ζωή είναι ένα ταξίδι, ζήσε το ταξίδι, ΒΙΩΣΕ ΤΟ, και όλα θα έρθουν στην ώρα τους και με τον δικό τους τροπο, όσο και να τρελαίνεσαι εσύ. Θες να ιππεύεις άλογα; Αν έχεις τον τρόπο και τους πόρους να το κάνεις, κάν' το, αλλιώς υπάρχουν χίλιοι δυο τρόποι να είσαι ευτυχισμένος! Κι αν βαρεθείς τα άλογα κάποτε, it's ok, παιδί μου!" Αυτό είχε την ευθύνη ο κος καθηγητής, ως μεγαλύτερος και εμπειρότερος και... σοφότερος... να λέει στους αγχωμένους φοιτητές του.
Προσωπικά "ήξερα" τι ήθελα να κάνω από την εφηβεία, πήρα πτυχίο σε αυτό, δούλευα σε αυτό πριν καν τελειώσω το πτυχίο μου, και συνεχίζω και το κάνω σήμερα! ΖΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ! Είχα και ταλέντο σ' αυτό. Είχα και σε πολλά άλλα ταλέντα. Ανακάλυψα κι άλλα ταλέντα έκτοτε, και ανακαλύπτω συνέχεια καινούργια. Τελικά είδα πως όλα τους έχουν έναν κοινό παρανομαστή, και αυτό είναι ο πυρήνας της ύπαρξής μου, και ο οποίος τελικά μπορεί να εκφραστεί με χιλιάδες τρόπους.
Αυτό που νόμιζα πως θέλω να κάνω λοιπόν δεν είχε καμία σχέση με αυτό που προσπαθούσε τόσα χρόνια να εκφραστεί και το οποίο κατάφερα τελικά να το εκφράζω με πολύ ωραιότερο και καλύτερο για το μέσα μου τρόπο στα 40 και βάλε. Από την στιγμή που "γλύτωσα" από την ταμπέλα που έβαλα η ίδια στον εαυτό μου νιώθω για πρώτη φορά όχι απλά ικανοποιημένη όπως πριν, αλλά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ και ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ! Και είμαι ευτυχισμένη μέσα σε μια ομολογουμένως δύσκολη περίοδο για όλους μας, έτσι;
Αυτό που με εκφράζει δεν μου δίνει καθόλου χρήματα και δεν το κάνω για επάγγελμα. Όχι ότι δεν είναι στα σχέδιά μου να γίνει επάγγελμά μου, αλλά δε θα πεθάνω κιόλας αν δεν τα καταφέρω. Είμαι ευτυχισμένη, γιατί ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ. Θέλει να έρθει, θα το καλοδεχτώ. Δε θέλει; Μια χαρά τα έχω βολέψει κι έτσι!

Γι' αυτό το πρώτο είναι γλυκανάλατο γιατί επίσης δίνει συλλήβδην συνταγές για καλή ζωή, που ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να ισχύουν για όλους... εκ των πραγμάτων, και βασικά δεν υπάρχει καν λόγος να ισχύουν για κανέναν. Και καταλήγει ΕΠΙΣΗΣ να δημιουργεί ύπουλα ενοχές, όταν για κάποιον λόγο ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που έστω νομίζουμε πως θέλουμε στα 18-19! Έχω χιλιάδες παραδείγματα για ανθρώπους που είχαν τρομερά ταλέντα και αγάπη για αυτό που ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ να κάνουν, ακόμα και αναγνώριση, αλλά λόγοι εντελώς πέρα από τις δυνάμεις τους, από πολέμους μέχρι φυσική αδυναμία από ατύχημα πχ, ή ακόμα και το απλούστερο, η έλλειψη πόρων, δεν τους επιτρέπουν ή δεν τους επέτρεψαν ποτέ να τα κάνουν πράξη, να τα ολοκληρώσουν. Κάποιοι το έριξαν στα ναρκωτικά, ακόμα και στην κυριολεξία, άλλοι έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους στην μιζέρια γιατί είχαν ΣΥΝΔΕΣΕΙ την ευτυχία τους με μια και μόνο ενασχόληση, λες και η ψυχή μας, το μέσα μας εκφράζεται μόνο με έναν τρόπο! Εκεί οδηγούν αυτού του τύπου οι προτροπές. Η ευτυχία μας δεν ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ με τα εξωτερικά γεγονότα της ζωής μας, ΜΟΝΟ με τον τρόπο που τα βιώνουμε. Κι αυτό δεν είναι κάτι "πνευματικό". Είναι εντελώς ρεαλιστικό και συχνά ικανό να ΣΩΣΕΙ ΖΩΕΣ! Κι όμως δεν το μαθαίνει κανείς στα παιδιά. Ότι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ!!!

Κατάλαβες γιατί έχω ένσταση; Έχω κι ένα θέμα με την επιλογή μουσικής του βίντεο, είναι η αλήθεια... ;Όχι, σοβαρά. Καλό βιντεάκι, αλλά να το δούμε γι' αυτό που είναι, όχι να το κάνουμε και οδηγό ζωής!
Τέλος πάντων, η συζήτηση έχει τρομερό ενδιαφέρον, και έχει πολλές προεκτάσεις το θέμα. Ο καθένας μας έχει αρχικά μια επιλογή και είναι η μόνη που πραγματικά έχει στα 18-19: Αν θα γίνει άλλος ένας δυστυχισμένος που περιμένει να τον κάνουν ευτυχισμένο τα όσα ζει, ή αν θα γίνει ένας πραγματικά συνειδητός ευτυχισμένος άνθρωπος που θα δίνει ευτυχία ο ίδιος στην ζωή του, ό,τι ευκαιρίες ή εμπόδια κι αν του φέρει. Σαν κάτι παππούδες και γιαγιάδες που ζουν μια φαινομενικά απλοϊκή και κοινή ζωή, στην οποία είχαν από ελάχιστες εως καθόλου επιλογές, αλλά είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι του κόσμου. Είναι οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας που ήξεραν όλες τις αλήθειες, και μας τις έλεγαν μέσα από ιστορίες της ζωής τους και παραμύθια... Και μετά ήρθαν οι τιτλούχοι και μας είπαν με επισημότητα πώς θα γίνουμε ευτυχισμένοι... Και το χειρότερο μας είπαν κιόλας ποιοι είμαστε. Και ο παππούς με την γιαγιά πέθαναν! Θεός 'σχωρέσ'τους κι εκείνους και την ευτυχία μας!!!

[ION 4ever]

Βρε φρουφρου περνάς σαν οδοστρωτήρας
και τα ισοπεδώνεις όλα προκειμένου να έχεις πάντα δίκιο.

Το βίντεο εστιάζει καθαρά στο πόσο χρήσιμο είναι να
ορίζεις την ζωή σου
η όχι
με γνώμονα το οικονομικό κέρδος.

Τίποτα από αυτά που έχω γράψει δεν αντιλέγει με την φράση σου.

Η ζωή είναι ένα ταξίδι, ζήσε το ταξίδι, ΒΙΩΣΕ ΤΟ, και όλα θα έρθουν στην ώρα τους και με τον δικό τους τρόπο, όσο και να τρελαίνεσαι εσύ.

Ούτε και λέω η συμβουλεύω κανέναν να αγχωθεί
ως προς τι θέλει να κάνει στα πρώιμη νεότητα του.
Αυτό που λέω είναι ότι:

Στην πρώιμη νεότητα μας θέτουμε
είτε το θέλουμε
είτε όχι τι είναι αυτό
που θα κάνουμε αργότερα.

Είτε είναι ακριβώς το ίδιο
είτε μασκαρεμένο.

Και αν δεν είναι το επάγγελμα μας
θα είναι η οπτική μας γωνία απέναντι στην ζωή.
Θα είναι η δυστυχία μας η ευτυχία μας
Θα είναι αυτό που μετανιώσαμε η αυτό που επιβραβεύσαμε.

Από την στιγμή που "γλύτωσα" από την ταμπέλα που έβαλα η ίδια στον εαυτό μου νιώθω για πρώτη φορά όχι απλά ικανοποιημένη όπως πριν, αλλά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ και ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ!

Συγχέεις το ιδιαίτερο ταλέντο του καθενός με την ταμπέλα.
Δεν μιλάω για ταμπέλες.
Οι ταμπέλες είναι κοινωνικοί συμβιβασμοί.
Το "ταλέντο" είναι ψυχικό φορτίο.

το βίντεο δεν δεν είναι μπούσουλας για ολόκληρο το φάσμα της ζωής.
Αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο τμήμα.
Εκφράσου μέσα από αυτό που σου αρέσει χωρίς να σκέφτεσαι
το κέρδος και τα υπόλοιπα θα έρθουν.
Όχι μόνο είναι μια καλή προτροπή αλλά σε απελευθερώνει από το άγχος.
Από το άγχος να είναι επιτυχημένος να είναι ο πρώτος να έχεις πολλά λεφτά.

Η ευτυχία μας δεν ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ με τα εξωτερικά γεγονότα της ζωής μας, ΜΟΝΟ με τον τρόπο που τα βιώνουμε. Κι αυτό δεν είναι κάτι "πνευματικό". Είναι εντελώς ρεαλιστικό και συχνά ικανό να ΣΩΣΕΙ ΖΩΕΣ! Κι όμως δεν το μαθαίνει κανείς στα παιδιά. Ότι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ!!!

Αυτό λέει και το βίντεο.
Βγάλε τα καλούπια και κάνε αυτό που προς το παρόν
τουλάχιστον σε ικανοποιεί.
Και φρουφρουκα αυτό που μας προκύπτει
είναι αυτό που θέλουμε και επιδιώκουμε
είναι το μάθημα μας και η εμπειρία μας
είναι το σκαλοπάτι για παραπέρα.

άλλοι έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους στην μιζέρια γιατί είχαν ΣΥΝΔΕΣΕΙ την ευτυχία τους με μια και μόνο ενασχόληση, λες και η ψυχή μας, το μέσα μας εκφράζεται μόνο με έναν τρόπο!

Φυσικά και δεν εκφραζόμαστε με έναν και μόνο τρόπο.
Και φυσικά δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο.
Το πως θα κάνει πράξη κανείς εκείνο που δονείται μέσα του
είναι θέμα παιδείας, οικογένειας, οικονομικών δυνατοτήτων,
διανοητικής ευκαμψίας, τύχης, και επιμονής.

Τελικά είδα πως όλα τους έχουν έναν κοινό παρανομαστή, και αυτό είναι ο πυρήνας της ύπαρξής μου, και ο οποίος τελικά μπορεί να εκφραστεί με Χιλιάδες τρόπους.

Δεν θα πάψουμε ποτέ να εκπλήσουμε τους εαυτούς μας
γιατί οι δυνατότητες μας είναι πολλές.
Και τις ανακαλύπτουμε όπως και εσύ είπες όταν αφήσουμε τις ταμπέλες
στην άκρη.

Ο καθένας μας έχει αρχικά μια επιλογή και είναι η μόνη που πραγματικά έχει στα 18-19:

Είναι κάπου εκεί (more or less) που οι επιλογές σου σε χαρακτηρίζουν.
Είναι στο χέρι της ενήλικης ζωής σου να τις μετατρέψεις
σε ευχάριστες οι δυσάρεστες.

Στα περί γιαγιάδων κηδειών και αιωνία τους η μνήμη σε έχασα.

[Hlios]

Η Πέγκυ το ανέλισσε μια χαρά και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Το βίντεο μπορεί να χαρακτηριστεί, ή επιπόλαιο, ή πολύ χειρότερα, ύπουλο.
Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα λογοπαίγνιο, στερούμενο επαφής
με την πραγματικότητα και με την φύση του ανθρώπου.
Αυτός ο επιστήμονας ομιλητής, έχει πολλά ακόμα που θα πρέπει να κατανοήσει.
Είναι στο ξεκίνημα του και αυτό φαίνεται.
Αδυνατώ να καταλάβω πως μπορεί να είναι συμβατό το αίσθημα ελευθερίας,
ψυχικής ισορροπίας και ικανοποίησης που προσφέρει η βόλτα επάνω σε άλογο
με ένα επάγγελμα που απλά σχετίζετε με το ζώο. Τα 1,2,3 κλπ της Ιον.
Δηλαδή εμένα που μου αρέσουν οι εκδρομές με το αυτοκίνητο
θα είμαι ευτυχισμένος αν ασκήσω το επάγγελμα του ταξιτζή?
Και αν τελικά το εξασκήσω, αυτό έχει και μεγάλες πιθανότητες
να γίνω επιτυχημένος αναγνωρισμένος ταρίφας με πλούσιο εισόδημα κλπ?
Τι λέμε τώρα? Αυτά είναι παιδαριώδη.
Τι σχέση μπορεί να έχει η ευτυχία με το επάγγελμα?
Ευτυχισμένος είναι όποιος το θελήσει. Έτσι απλά.

[Hlios]

Βρε φρουφρου περνάς σαν οδοστρωτήρας
και τα ισοπεδώνεις όλα προκειμένου να έχεις πάντα δίκιο.

Συγγνώμη,
εσύ αυτό καταλαβαίνεις κάθε φορά που γράφει η Πεγκυ?
Ότι προσπαθεί να επιβάλει πάντα το δίκιο της?
Αυτή την εικόνα έχεις κάθε φορά?
Αυτό εισπράττεις από τα σεντόνια της?

Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό, δεν μπορεί να είναι έτσι.
Κάποιο λάθος κάνω ή δεν το κατάλαβα σωστά.

[ION 4ever]

Ήλιε για το θέμα που κουβεντιάζουμε έχεις να γράψεις κάτι?
Η φρουφρου μεγάλο κορίτσι είναι
αν χρειαστεί δικηγόρο θα σε φωνάξει.

[Hlios]

Σε γενικές γραμμές είπα ότι ήθελα να πω για το βίντεο.
Ίσως να μην φάνηκε επειδή γύρισε η σελίδα.
Τώρα για την δικηγορία έχεις απόλυτο δίκιο. Παρασύρθηκα.

[Irene3006]

Καλημέρες καλημέρες....
Λοιπόν.... Δεν μπορώ να δω το θέμα σφαιρικά, αλλά σκεφτείτε το απλό ότι είμαι στην ηλικία των 18...
Και στην ουσία πρόσφατα έκανα την πρώτη σημαντική επιλογή στη ζωή μου... Λοιπόν, βλέποντας
ότι δεν έπιασα την πρώτη μου επιλογή, και πηγαίνοντας στην δεύτερη σχολή προτίμησης αρχικά
απογοητεύτηκα... Σε δεύτερη όμως φάση, και παίρνοντας μια ιδέα από τη σχολή, συνειδητοποιώ μέρα
με τη μέρα ότι ίσως να ήταν και καλύτερα έτσι, από πάρα μα πάρα πολλές απόψεις... Φυσικά και ως
δεύτερη επιλογή μου άρεσε πολύ, αλλά οκ.... Εντάξει, εννοείται ότι στα 18 σου δεν ξέρεις απόλυτα
τι θες (βασικά ποτέ δεν είσαι σίγουρος για τίποτα), αλλά σαφώς δεν είσαι χαζός για να μην
ξέρεις τι σου ταιριάζει περισσότερο... Ναι στα 30 μου μπορεί να θεωρήσω το Φυσικό μια λάθος επιλογή,
μπορεί να μην μου αρέσει καθόλου, ή μπορεί και να νιώθω ότι αυτή η επιστήμη μου ταιριάζει πάρα πολύ
και να νιώθω γεμάτη με αυτό που θα κάνω σε εκείνη τη φάση.... Εννοείται πως δεν ξέρεις πώς θα είναι
η ζωή σου μετά από χρόνια... Εδώ δεν μπορείς να πεις τίποτα με βεβαιότητα για το αύριο.... Αλλά από
κάπου πρέπει να κάνεις μια αρχή... Και θεωρώ ότι όταν αυτή η αρχή είναι καλή και σε ευχαριστεί είναι
πολύ σημαντικό.... Άλλωστε η αρχή είναι το ήμισυ του παντός! Εκτός αυτού, πάντα μα πάντα θα έρχονται
στιγμές απογοήτευσης... Κανείς δεν είπε "Α! Θα γίνω μουσικός και θα είμαι πάντα ευτυχισμένος..."...
Φυσικά και θα έρθουν στιγμές που μπορεί να μην περνάς καλά.... Αλλά έτσι είναι η ζωή.... Το θέμα είναι
να ζεις όσο πιο γεμάτα, δυνατά και ευτυχισμένα μπορείς... Τέλος, προφανώς και δεν σε δεσμεύει καμιά
επιλογή που θα κάνεις.... Ούτε είσαι "καταδικασμένος" να κάνεις κάτι σε όλη σου τη ζωή, μόνο και μόνο
επειδή κάποτε αυτό διάλεξες... Απλά θεωρώ πολύ σημαντικό να ακολουθήσεις (κυρίως όταν ξεκινάς, αλλά
και γενικότερα) περισσότερο την καρδιά σου παρά την "κοινή λογική", η οποία συχνά αποδεικνύεται και
λογική του παραλόγου....

[ION 4ever]

Η Πέγκυ το ανέλισσε μια χαρά και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Το βίντεο μπορεί να χαρακτηριστεί, ή επιπόλαιο, ή πολύ χειρότερα, ύπουλο.
Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα λογοπαίγνιο, στερούμενο επαφής
με την πραγματικότητα και με την φύση του ανθρώπου.
Αυτός ο επιστήμονας ομιλητής, έχει πολλά ακόμα που θα πρέπει να κατανοήσει.
Είναι στο ξεκίνημα του και αυτό φαίνεται.
Αδυνατώ να καταλάβω πως μπορεί να είναι συμβατό το αίσθημα ελευθερίας,
ψυχικής ισορροπίας και ικανοποίησης που προσφέρει η βόλτα επάνω σε άλογο
με ένα επάγγελμα που απλά σχετίζετε με το ζώο. Τα 1,2,3 κλπ της Ιον.
Δηλαδή εμένα που μου αρέσουν οι εκδρομές με το αυτοκίνητο
θα είμαι ευτυχισμένος αν ασκήσω το επάγγελμα του ταξιτζή?
Και αν τελικά το εξασκήσω, αυτό έχει και μεγάλες πιθανότητες
να γίνω επιτυχημένος αναγνωρισμένος ταρίφας με πλούσιο εισόδημα κλπ?
Τι λέμε τώρα? Αυτά είναι παιδαριώδη.
Τι σχέση μπορεί να έχει η ευτυχία με το επάγγελμα?
Ευτυχισμένος είναι όποιος το θελήσει. Έτσι απλά.

sorry δεν το είδα.

Δηλαδή εμένα που μου αρέσουν οι εκδρομές με το αυτοκίνητο
θα είμαι ευτυχισμένος αν ασκήσω το επάγγελμα του ταξιτζή?

Θα μπορούσες να γίνεις ξεναγός.
Ασε που υπάρχουν και ταξιτζήδες που μπαίνεις στο ταξί τους και αισθάνεσαι
μια χαρά γιατί τους αρέσει και αυτό φαίνεται.

Τι σχέση μπορεί να έχει η ευτυχία με το επάγγελμα?

Πού μεγάλη κατά την γνώμη μου.

Ευτυχισμένος είναι όποιος το θελήσει. Έτσι απλά.

Όσοι είναι δυστυχισμένοι σε αυτό τον κόσμο δηλαδή είναι γιατί δεν το θέλησαν?

Τέλος πάντων αυτή η συζήτηση δεν έχει τελειωμό.
Αυτό που εγώ έχω κατανοήσει είναι ότι:
τα σταυροδρόμια στη ζωή μας
είναι ατελείωτα και συνεχή αλλά τα πρώτα που κληθήκαμε να πάρουμε
συνειδητά η ασυνείδητα μας καθορίζουν την ζωή.
Το πως θα τα διαχειριστούμε στην ενήλικη ζωή μας
είναι ένα μεγάλο θέμα με πολλές παραμέτρους.

Όσο για τα βιντεάκια που βλέπουμε στο you tube
σε άλλους λένε κάτι σε άλλους τίποτα.
Εξαρτάται πάντα από το οπτικό σημείο
που έχει κανείς στην ζωή του την δεδομένη στιγμή.
Αλλιώς θα το δει ένα παιδί 20 χρονών
και αλλιώς ένας σαραντάρης πενηντάρης και ούτω καθεξής.

[doctormarkon]

Δηλαδή εμένα που μου αρέσουν οι εκδρομές με το αυτοκίνητο
θα είμαι ευτυχισμένος αν ασκήσω το επάγγελμα του ταξιτζή?
Και αν τελικά το εξασκήσω, αυτό έχει και μεγάλες πιθανότητες
να γίνω επιτυχημένος αναγνωρισμένος ταρίφας με πλούσιο εισόδημα κλπ?
Τι λέμε τώρα? Αυτά είναι παιδαριώδη.

Μου θύμισε ένα αναρχικό βιβλιαράκι του Bob Black που όμως αναφερόταν σε μία ιδεατή κοινωνία χωρίς Κράτος γραφειοκρατία και εισοδηματικούς περιορισμούς και χωρίς εκμετάλλευση.
Ο Bob Black πήγαινε ακόμα παραπέρα σε μία κοινωνία που ο καθένας θα μπορούσε να επιλέγει τη δουλειά που θέλει ανάλογα με με την έμπνευση της κάθε φάσης της ζωής του. Έτσι ένας δυνάμει δολοφόνος με πολύ μίσος μέσα του που θα του άρεσε να σκοτώνει θα μπορούσε να γίνει ένας πολύ καλός σφαγέας ζώων. Μόλις θα έσφαζε έναν αριθμό αρνιών θα σιχαινόταν τόσο πολύ το αίμα και το θάνατο που θα άλλαζε επάγγελμα αλλά και η κοινωνία θα είχε γλυτώσει από έναν δολοφόνο.

Δεν διαλέγουμε τη δουλειά μας.
Και η δουλειά δεν είναι ευχαρίστηση αλλά εκμετάλλευση.
Έχουμε ταλέντα και κάνουμε ότι μας ευχαριστεί αλλά όχι σαν επάγγελμα.
Δουλειά και επάγγελμα είναι αυτό που μας βάζουν να κάνουμε για να κερδίζουμε τα προς το ζεις έστω και αν το σιχαινόμαστε.
Δεν υπάρχει "τεμπέλης"
Η ταμπέλα του τεμπέλη είναι μία στάμπα και ένα στίγμα για να δημιουργούνται ενοχές όταν κάνεις αυτό που σου αρέσει στον ελεύθερο χρόνο σου ενώ κάνεις κάποια δουλειά που σιχαίνεσαι στον εργάσιμο χρόνο σου.

Όλοι έχουν ταλέντα και δυνατότητες να αναπτύξουν αυτά τα ταλέντα αλλά πολύ λίγοι έχουν τις ευκαιρίες.

Το ύπουλο του βίντεο είναι ότι δημιουργεί ενοχές σε αυτούς που τελικά δεν κάνουν κάτι που τους ευχαριστεί αλλά κάτι που σιχαίνονται. Τους κάνει να νιώθουν μειονεκτικά και αποτυχημένοι.

Και αυτοί είναι οι περισσότεροι.

Γιατί οι ευχάριστες δουλειές δεν προορίζονται γι αυτούς που έχουν ταλέντο και τους πιό ικανούς αλλά για τα παιδιά των μελών κάποιων Ελιτ.

Όλοι εμείς οι υπόλοιποι τρώμε τα αποφάγια της πλουτοκρατίας.


Στην αρχή συμφώνησα με το βιντεάκι όσον αφορά τις σπουδές.
Όταν σπουδάζεις οικονομικά, κοινωνιολογία, πολιτική επιστήμη δεν πρέπει να σε ενδιαφέρουν τα χρήματα.
Γιατί τελικά μπορεί να κάνεις άλλη δουλειά άσχετη με τις σπουδές.

Έχω σπουδάσει οικονομικά, διοικητική επιστήμη και έχω διδακτορικό στην κοινωνιολογία.
Στη δουλειά μου όμως μπήκα στα πολύ βαθιά νερά της Νομικής επιστήμης και σε πράγματα που δεν ξέρουν ούτε επαγγελματίες δικηγόροι. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω δικηγόρος και τα νομικά δεν μου άρεσαν ποτέ. Αλλά δεν έχω πρόβλημα σε αυτό, ούτε το ότι μπήκα στα χωράφια κάποιας επιστήμης που δεν τη σπούδασα και ούτε θα την επέλεγα ποτέ.

Θα είχα όμως πρόβλημα αν βρισκόμουν σε μία θέση που θα είχε με ότι σπούδασα αλλά θα μου ζητούσαν να κάνω και να πω πράγματα που θα πήγαιναν κόντρα στην επιστήμη μου. Όπως να αποδείξω π.χ ότι το μνημόνιο είναι ευλογία, ότι οι περικοπές μισθών και η "εσωτερική υποτίμηση" θα φέρει ανταγωνιστικότητα και "ανάπτυξη" ( πολύ sic) ότι για όλα φταίει ο καθένας που πήρε σουβλάκι και δεν ζήτησε απόδειξη και κάτι άλλες μαλακίες με αντάλλαγμα έναν πολύ καλό μισθό.

Αυτός που προδίδει την επιστήμη του και όσα έμαθε για να λέει σαν τον παπαγάλο απίστευτες μπούρδες δεν είναι πλέον επιστήμονας αλλά "διανοούμενη πόρνη" Πήξαμε στις διανοούμενες ΠΟΡΝΕΣ. Γίναμε ένα απέραντο πνευματικό μπουρδέλο.

[firefightergr]

+1
ολα για το χρημα και το lifestyle

[doctormarkon]

Έστω ότι κάποια κοπέλα θέλει να γίνει ηθοποιός και έχει σπουδάσει γι αυτό.
Έστω ότι έχει και πολύ μεγάλο ταλέντο γι αυτό και λατρεύει το επάγγελμα αυτό.

Όταν πάει να βρει δουλειά ζητάνε απίστευτους συμβιβασμούς, όπως π.χ να περάσει από πολλά κρεβάτια να συμμετέχει σε όργια και μάλιστα βιντεοσκοπημένα.

Αναγκάζεται να κάνει μία άλλη δουλειά όπως π.χ δημόσιος υπάλληλος, ή λογίστρια σε κάποια εταιρεία ή πωλήτρια ή ότι άλλο για να εξοικονομήσει χρήματα και παράλληλα να ανεβάσει μαζί με άλλους παράσταση στο θέατρο με δικά τους έξοδα.

Δεν είναι το επάγγελμα ηθοποιός αλλά ένα άλλο επάγγελμα δίνει τους πόρους να κάνει αυτό που πραγματικά θέλει χωρίς συμβιβασμούς.

Η ιστορία είναι αληθινή αλλά δεν αφορά συγκεκριμένο πρόσωπο αλλά πολλούς καλλιτέχνες που κάνουν άλλο κύριο επάγγελμα. Γνώρισα πολλούς τέτοιους.

[doctormarkon]

+1
ολα για το χρημα και το lifestyle

Και για να πούμε και ονόματα.

Κώνστας. Ο μεγάλος οικονομολόγος που κονομάει χοντρά για να λέει απίστευτες μπούρδες.

Μια μέρα ο Καζάκης του ανέφερε τη Συνθήκη Bretton Woods (συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε το ΔΝΤ και SOS στις εξετάσεις σε 4 τουλάχιστον μαθήματα στο Οικονομικό) και είπε Τι είναι αυτό??????????

Τρώγεται κύριε Κώνστα είναι η νέα μάρκα δημητριακών με σταφίδες και νιφάδες σοκολάτας

[doctormarkon]

Αν θα έδινα μία συμβουλή στους νέους θα ήταν αυτή:

Ότι και αν σπουδάσετε μην το ξεχάσετε μόλις πάρετε πτυχίο.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ DELETE

Ότι και αν σπουδάσετε χρησιμοποιήστε το σε κάθε ευκαιρία.
Ανεξάρτητα αν κάποιος εργοδότης επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις σας.
Αν θέλει έχει καλώς.
Αν δεν θέλει ο εργοδότης κακό δικό του Εκείνος χάνει.............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η κοινωνιολογία για παράδειγμα δεν χρησιμεύει για κάποιον εργοδότη αλλά είναι πολύ χρήσιμη στα οδοφράγματα, στην ανατροπή, στην επανάσταση.

[doctormarkon]

Εδώ είναι το βίντεο που λέει τις παπαριές ο Κώνστας.
Το χοντρομπουκωμένο λαμόγιο όπως λέει η Αρελα.

Καμαρώστε τον



Εδώ τον πιάνουμε αδιάβαστο.

Ανάμεσα στη διανοούμενη πόρνη και την κλασσική προτιμώ την κλασσική.

Και όσοι τον ακούν και έχουν τελειώσει οικονομικό ή ΠΑΠΕΙ και έκαναν delete είναι απαράδεκτοι αν δεν καταλαβαίνουν τα λάθη.

Και ο Καζάκης έκανε λαθάκι. Η Bretton Woods δεν ήταν το 1973 αλλά το 1946 αλλά μιλάει για τη Σμισθώνια συμφωνία όταν και την κατάρρευση της Bretton Woods ως προς τις σφιχτές ισοτιμίες έναντι του δολαρίου.

Ασκήσεις επί χάρτου για να μην ξεχνιώμαστε μέρες που είναι γκαστρωμένες

[ostrako]

Οποιος συχαινεται τη δουλεια που κανει ειναι για λυπηση.Λυπαμαι αν οι περισσοτεροι ειναι.Δεν ειμαι σιγουρος αν ισχυει.Αν ισχυει τι να πω,υπαρχουν ανθρωποι και ανθρωπακια.

Αλλο πραμα ειναι ο συμβιβασμος και αλλο η συχαμαρα.Λυπαμαι πολυ.
Δηλαδη πως ειναι,πως βρισκει ισορροπια,λεει απλα τι αλλο να κανω?ειμαι ανυμπορος να το αλλαξω αυτο που συχαινομαι?Ειναι παραλογισμος για μενα.
Κανενας δεν ειναι ανυμπορος,να αλλαξει.Δεν το θελει πραγματικα ,παραμυθιαζεται,ειναι βολεμενος ,φοβιτσιαρης, ανθρωπακι, αν γεμισαμε απο τετοιους, τι να πω λυπαμαι πραγματικα, δεν φταει κανενας αλλος παρα μονο ο ιδιος.Ψαχνει μονο δικαιολογιες για τον ρολο του στη ζωη.

[Divine Sinner]

Οποιος συχαινεται τη δουλεια που κανει ειναι για λυπηση.Λυπαμαι αν οι περισσοτεροι ειναι.Δεν ειμαι σιγουρος αν ισχυει.Αν ισχυει τι να πω,υπαρχουν ανθρωποι και ανθρωπακια.

Αλλο πραμα ειναι ο συμβιβασμος και αλλο η συχαμαρα.Λυπαμαι πολυ.
Δηλαδη πως ειναι,πως βρισκει ισορροπια,λεει απλα τι αλλο να κανω?ειμαι ανυμπορος να το αλλαξω αυτο που συχαινομαι?Ειναι παραλογισμος για μενα.
Κανενας δεν ειναι ανυμπορος,να αλλαξει.Δεν το θελει πραγματικα ,παραμυθιαζεται,ειναι βολεμενος ,φοβιτσιαρης, ανθρωπακι, αν γεμισαμε απο τετοιους, τι να πω λυπαμαι πραγματικα, δεν φταει κανενας αλλος παρα μονο ο ιδιος.Ψαχνει μονο δικαιολογιες για τον ρολο του στη ζωη.

Εχεις απολυτο δικιο αλλα ειναι καποιες φορες (ειδικα με την κριση) που θακανεις ακομα και την δουλεια που σιχαινεσαι προσωρινα.
προσωπικα δεν σιχαινομαι την δουλεια που κανω. και δεν μπορω να σκεφτω καποια που θα σιχαινομουν.

[Kariatida]

Το επάγγελμά σου συνδέεται άμεσα με εσένα γιατί είναι κομμάτι της ζωής σου. Το έχω δει πάμπολλες φορές στην πράξη. Βάλε με σε ένα πόστο διαφορετικό από την νηπιαγωγική και μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο θα είμαι άρρωστη (στην τελευταία δουλειά με έβγαλαν με ασθενοφόρο). Είναι αυτό που μου αρέσει, το κάλεσμά μου, και αυτό που με κάνει ευτυχισμένη. Σηκώνομαι στις 4 το πρωί κάθε μέρα γιατί πιάνω δουλειά στις 6.20 και δουλεύω πολλές παραπάνω ώρες απ' το 8ωρο που δεν τις πληρώνομαι. Παραπονιέμαι; Όχι. Κι αυτό γιατί είναι κάτι που με γεμίζει, που το θέλω όσο τίποτ' άλλο. Για εμένα αυτό είναι τα πάντα, η αφοσίωση σε αυτό που θέλω. Τι να το κάνω αν είμαι σε μία δουλειά που δίνει τρελά λεφτά όταν ξέρω πως για να είμαι δήθεν "καλά", θα πρέπει να είμαι κάποια άλλη; Κι όμως, είμαι εδώ, ξέρω τι θέλω και το κυνηγάω είτε ως δουλειά είτε ως εθελοντισμό είτε ως ο,τιδήποτε. Από παιδί όταν με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω, η πρώτη μου απάντηση ήταν πάντα δασκάλα. Τότε βέβαια ήθελα δασκάλα δημοτικού αλλά τελικά με κέρδισαν τα βρέφη/νήπια. Πώς να το κάνουμε δηλαδή;

Αυτά για τα λεφτά τα θεωρώ ένα μάτσο βλακείες. Άλλο το να τα χρησιμοποιούμε για να ζούμε, κι άλλο να ζούμε για να τα χρησιμοποιούμε. Και για όποιον ρωτήσει ή απορρήσει, τα ροζ συννεφάκια έχουν σπάσει προ πολλού. Όταν οι άνθρωποι που αγαπάς αρχίζουν ένας ένας και πεθαίνουν πριν την ώρα τους, αρχίζεις να βλέπεις τη ζωή με άλλο μάτι. Και πέρισυ για όσους με γνωρίζουν, ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά. Όχι λοιπόν. Γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια τις δήθεν καλοπληρωμένες δουλειές, κυνηγάω αυτό που με γεμίζει, και ό,τι γίνει.

[alkinoos]

Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία ή για να το θέσω από τη δική μου σκέψη,αν δεν υπήρχαν ...διότι μιας και υπάρχουν μάθαμε να τα μετράμε,σε περίπτωση απώλειας όμως θα πρέπει ή να προσαρμοστούμε άμεσα ή να βρούμε κάτι να το αντικαταστήσουμε.


Κάποτε στο μέλλον θα συμβεί,το πότε δεν γνωρίζω.Αλλά θα συμβεί.Το θέμα είναι, πόσο γρήγορα μπορεί να προσαρμοστεί ο άνθρωπος σε κάθε νέο δεδομένο,προσωπικά το βλέπω ως ένα στοίχημα.Θεωρώ όμως με βάση τον τίτλο του θέματος ,πόσο δύσκολα μπορεί να απαγκιστρωθεί από την εικονική δύναμη του χρήματος.Αν υπάρχει η θέληση όλα γίνονται.

Περισσότερα θετικά παρά αρνητικά θα έχει στον άνθρωπο η απώλεια του εργαλείου αυτού ,η χρήση του μεταλλάχθηκε σε "ιο",χωρίς αντίδοτο...

[Mantam Froufrou]

Ιον μου, το ομολογώ και το παραδέχομαι και δεν το έκρυψα ποτέ, αντιθέτως ενημερώνω πάντα όσους δεν με ξέρουν, ότι ΝΑΙ είμαι οδοστρωτήρας, αλλά όχι επειδή προσπαθώ να πείσω κανέναν. Το μόνο που με νοιάζει είναι να μην παρεξηγούνται τα λεγόμενά μου και να καταλαβαίνει ο άλλος την θέση μου. Γιατί αυτός είναι ο στόχος μου, να δείξω μια ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ κατ' εμέ πολύ σημαντική. Προσωπικά αρνούμαι να μένω στην επιφάνεια, ειδικά όταν μοιάζει too good to be true. Κι αυτό άρχισα να το κάνω όταν συνειδητοποίησα πως μέσα από όμορφες εικόνες και λέξεις ΠΛΑΘΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ με όσα ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ κάτω από την επιφάνεια. Αυτό ψάχνω λοιπόν κάθε φορά σε αντίστοιχες προτροπές, συμβουλές και εικόνες.

Στην ουσία δεν διαφωνούμε και πουθενά με κανέναν. Σε κάτι λεπτομέρειες ίσως, αλλά όχι επί της ουσίας. Ναι, είναι υπέροχο να μπορείς να κάνεις το επάγγελμα που σε γεμίζει και να ζεις απ' αυτό, ΝΑΙ, τα λεφτά δεν έχουν καμία σημασία ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ για την επιβίωσή μας, και ΝΑΙ, ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ και όχι μόνο στα 18 παίρνεις αποφάσεις, σημαντικές ή ασήμαντες που μπορεί ή όχι να οδηγήσουν την ζωή σου σε συγκεκριμένα μονοπάτια, αλλά οι μόνες αποφάσεις που όντως αλλάζουν την ζωή σου προς το καλύτερο ή χειρότερο είναι αυτές που αφορούν στο ΠΩΣ ΘΑ ΒΙΩΣΕΙΣ αυτά που ζεις, τα αποτελέσματα των αποφάσεών σου δηλαδή. Από την άλλη πολλά μπορεί να νομίζεις πως θέλεις στα 18, και στα 40 να καταλάβεις πως ήταν απλά ένα κομμάτι του πραγματικού σου θέλω. Κι αυτό μέσα στην ζωή είναι, και είναι και όμορφο όταν γίνεται, ειναι μέρος της διαδικασίας μάθησής σου και ωρίμανσής σου. Σωστά;
Εκεί πήγαινε και το παράδειγμα του παππού και της γιαγιάς. Στο ότι αν και οι φτωχοί άνθρωποι δεν έχουν συνήθως επιλογές, πολλοί καταφέρνουν να είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι του κόσμου, ακριβώς γιατί έμαθαν να δέχονται την ζωή όπως έρχεται. Να βρίσκουν την ευτυχία μέσα τους και όχι έξω τους!

Πού διαφωνούμε λοιπόν; Στο ότι εστιάζουμε, και για την ακρίβεια ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΝΑ ΕΣΤΙΑΖΟΥΜΕ την πηγή της ευτυχίας μας στο επάγγελμα, ενώ κάτι τέτοιο είναι όχι μόνο λάθος, αλλά και επικίνδυνο. Καριάτιδα, είναι πολύ ευχάριστο που νιώθεις γεμάτη σε αυτό που κανεις, σε νιώθω γιατί σ' αυτή την φάση είμαι κι εγώ, κι ας νόμιζα πως ήμουν στην προηγούμενη φάση της ζωής μου έτσι, όταν έκανα το "επάγγελμα" που με "χαρακτηρίζει". Ξέρω πόσο φορτίζεσαι ενεργειακά και συναισθηματικά και γεμίζεις τις μπαταρίες σου όταν κάνεις αυτό που πραγματικά θες και μπορείς να το κάνεις για ΩΡΕΣ, χωρίς ύπνο καμιά φορά! Όμως πρέπει να το ψάξεις αυτό που λες ότι αρρώστησες στην άλλη σου δουλειά. Ο μόνος λόγος που θεωρώ φυσιολογικό να αρρωστήσει κάποιος επειδή κάνει την "λάθος" δουλειά είναι όταν αυτή η δουλειά έρχεται σε αντίθεση με τις εσωτερικές του ΑΡΧΕΣ και μόνον. Πχ, να σε κάνανε σφαγέα ζώων, την στιγμή που εσύ εισαι ένα πλάσμα γεμάτο αγάπη για όλα τα έμβια όντα! Αν δεν ίσχυε κάτι τέτοιο και απλά ήταν μια ανούσια δουλειά που δεν είχε καμία σχέση με το μέσα σου, τότε απλά έκανες η ίδια κακό στον εαυτό σου και του οφείλεις -του εαυτού σου- μια εξήγηση. Γιατί επέτρεψες να καταστραφείς σχεδόν οργανικά για κάτι τέτοιο... Και τι ακριβώς συμβουλεύεις με αυτά που λες μια νέα που πχ έχει ακριβώς το ίδιο όνειρο με σένα, αλλά δεν καταφέρνει να βρει δουλειά στον τομέα της, και μπορεί να ασχοληθεί με αυτό μόνο μέσω του εθελοντισμού όπως ανέφερες; Να μην κάνει καμία άλλη δουλειά, να πεινάσει, μέχρι να βρει αυτή την μία που "θέλει"; Κομμάτι της ζωής σου είναι το επάγγελμα, αλλά ούτε αναπόσπαστο ούτε τόσο σημαντικό όσο τελικά θέλουν να πιστεύουμε. Σίγουρα όχι πιο σημαντικό από άλλα. Αν λοιπόν αρρωσταίνεις επειδή είσαι σε "λάθος" επάγγελμα, τι παθαίνεις όταν δεν πάει όπως "πρέπει" κάτι αληθινα σημαντικό;
Όταν ήμουν φοιτήτρια που ήδη έκανα τη δουλειά που μου "άρεσε", τα λεφτά δεν έφταναν και έπρεπε να κάνω και δεύτερη δουλειά. Έγινα πλασιέ και πουλούσα κάτι π@@ιές για το σπίτι και το αυτοκίνητο σε μαγαζιά και σπίτια, μέχρι και σε οδηγούς στον δρόμο. Μας πέταγαν, φρέσκα λουλούδια μέσα στον κάθε ανώμαλο σε κάτι γειτονιές περίεργες με τύπους όλων των ειδών και χαρακτήρων! Και την άλλη μέρα μας πήγαιναν στις πιο ακριβές γειτονιές με τους πιο στρυφνούς ανθρώπους που είχα γνωρίσει ως τότε! Την πρώτη βδομάδα έπαθα πολιτισμικό σοκ και έκλαιγα στο σπίτι. Την δεύτερη βδομάδα έφεραν μια κοπέλα στην ομάδα μας -καλή της ώρα- που σπούδαζε νομική και ήταν τόσο χαλαρή και ηρεμη. Κάποια στιγμή κατάλαβα πως δεν είχε οικονομική ανάγκη και την ρώτησα γιατί δούλευε και μάλιστα σε αυτή την δουλειά. Ξέρεις τι μου απάντησε; Επειδή ήθελε να εξασκήσει το λέγειν και την ικανότητα επιχειρηματολογίας της. Μου είπε πως αν κατάφερνε να πουλήσει αυτές τις άχρηστες βλακείες σε ανθρώπους που δεν τις χρειάζονται, θα γίνει η καλύτερη δικηγόρος!!!! Με κούφανε!!! Εκείνη ακριβώς την στιγμή συνειδητοποίησα πως αυτή η δουλειά ήταν απλά μια υπέροχη ευκαιρία να εξασκήσω κάποιο χάρισμά μου ή να μάθω κάτι. Και αυτό ακριβώς έκανα! Έβγαλα τρελά λεφτά τότε, έβγαζα γύρω στις 100.000 δρχ τον μήνα το 1991!!! Είναι τρελά λεφτά αυτά για τότε!!! Την δουλειά την έκανα για 5 μήνες γιατί ένιωσα πως δεν είχα να μάθω τίποτε άλλο... Εχμ.. γνώρισα και τον άντρα μου τότε και δεν είχα χρόνο, και είχα κι ένα γερό κομπόδεμα πλέον!

Αν είχα αφεθεί στο να βλέπω την επιφάνεια θα έκλαιγα από το πρωί μέχρι το βράδυ! Μπορεί να μην γνώριζα καν τον Λουξ καλέ! Ωιμέ!!! Έκανα κι άλλες δουλειές στην πορεία που δεν είχαν ΚΑΜΙΑ σχέση ούτε με το βασικό μου επάγγελμα, ούτε με το μέσα μου. Όλες κάτι μου έδωσαν και για όλες είμαι ευγνώμων!

Αυτό λοιπόν, το πώς όχι απλά να αποδέχεσαι ό,τι σου φέρνει η ζωή, αλλά να το καλοδέχεσαι κιολας, είναι το πρώτο μάθημα που πρέπει να δίνουν σε παιδιά που βγαίνουν στην ζωή για να γίνουν ενήλικες στην ουσία! Κανείς δεν είπε να μην πάρουν αποφάσεις, αλλά είναι ΛΑΘΟΣ να τους κάνουμε να πιστεύουν πως αυτή η απόφαση είναι η πιο σημαντική της ζωής τους. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ! Ειρήνη μου, πίστεψέ με θα πάρεις πολύ πιο σημαντικές αποφάσεις στην ζωή σου!!! Και οι μισές θα είναι λάθος, και πολύ καλά θα κάνουν να είναι λάθος! Αρκεί να μην ζήσεις εσύ λάθος μετά από τις όποιες λάθος αποφάσεις!

Θέλετε να σας πω μια πολύ σημαντική απόφαση που έπρεπε να πάρω χθες το βράδυ πχ; Αν έπρεπε να φάω και δεύτερο κομμάτι τσιζκέικ της κουμπάρας, ενώ είχα ήδη φάει δεύτερο πιάτο καρμπονάρα... της κουμπάρας επίσης. Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση, αλλά είπα να... καλοδεχτώ ό,τι έφερε η ζωή εκείνη την στιγμή και ΟΡΜΗΞΑ στο τσιζκέικ όπως του άξιζε!!!!

ΥΓ και δείτε πώς με αντάμειψε το σύμπαν για την στάση ζωής μου! Μόλις μου έφερε ο αδελφός μου από Εύβοια την αγαπημένη μου μπουγάτσα... Μερσί σύμπαν!!!!

[Mantam Froufrou]

Σόρρι για το τεράστιο σεντόνι πάλι, αλλά έχω και πολλές περισσευούμενες θερμίδες να κάψω!!!!

[ION 4ever]

Από την άλλη πολλά μπορεί να νομίζεις πως θέλεις στα 18, και στα 40 να καταλάβεις πως ήταν απλά ένα κομμάτι του πραγματικού σου θέλω.

"αυτό που νομίζεις οτι θέλεις" δεν εχει και μεγάλη σημασία.
Ούτε το ισχυριστηκα.
Αυτό ομως που ισχυρίζομαι είναι οτι
αυτό που κάνεις την πρώιμη νεότητα σου θα σε ακολουθεί.
Είναι δράση.
Και ως δράση έχει ένα αποτέλεσμα
που θα φανεί πολύ αργότερα.

και για να το πώ πιο απλά
στο δρόμο της ζωής μας οι στροφές που πήραμε
στα πρώτα χρόνια των αποφάσεων μας,
έχω καταλήξει,
οτι καθορίζουν την ζωή μας σε μεγάλο βαθμό.
Αυτό μου λέει η πείρα μου από τις κατα καιρούς αναδρομές.

Η καρυάτιδα έδωσε τίτλο στο νήμα της
Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία

Το πόσο ευλίγιστος είναι κανείς
στην ζωή του για να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του
είναι ενα άλλο θέμα.
Και φυσικά η ευλιγισία η προσαρμογή
και η εκμαίευση του θετικού μέσα
από το κάθε τι που μας προκύπτει
είναι προσόν και μάλιστα ζητούμενο.

Λες οτι κερδιζες 100.000 δραχμές
και αυτό είναι πράγματι πολύ καλές απολαβές για τότε.
Εδώ ομως προσπαθούμε να δούμε αν τα
"Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία..."

Να σου πώ όμως τι διαβάζω στην ιστορία σου.

Εμφανίστηκε τότε μια βοήθεια μια καθοδήγηση
για να το δεις αλλιώς
για να μετατρέψεις κάτι ανούσιο και σε χρήσιμο.
Αυτό είναι που μου αρέσει εμένα σε αυτή την ιστορία
και όχι το ποσόν που κέρδισες.

Το κέρδος από το μάθημα που βίωσες είναι ανεκτίμητο.

και εδώ ακριβώς βρισκεται και μια λεπτεπίλεπτη όψη
της επισήμανσης που προσπαθώ κάνω.
Τι σε καθόρισε στην μετέπειτα πορεία σου περισσότερο?
Τα 100 χιλιάρικα η μετατροπή της αντίληψης?

Και συμφωνώ μαζί σου, στην τελική,
δεν είναι η εργασία που θα καθορίσει την ευτυχία σου
ούτε θα είναι επί της ουσίας αυτό που θα δώσει νόημα στη ζωή σου.
Είναι όμως ένα σημαντικό κομμάτι του καθημερινού μας βίου.

Κατά τα άλλα έχω πολύ συγκεκριμένες θέσεις για την εργασία.
http://ideografhmata.gr/forum/viewtopic ... 59#p126659

Και φρου φρουκα μου πρόσεχε τους πειρασμούς
ενίοτε έρχονται με πολύ γλυκές γεύσεις.


Κατά τα άλλα
Καλό απομεσήμερο της Κυριακής
σε όλους.

[Mantam Froufrou]

Μάτια μου, αν μ' ένοιαζαν τα λεφτά θα συνέχιζα να κάνω την δουλειά, αλλά όταν θεώρησα πως έμαθα όσα χρειαζόμουν την άφησα μόνη μου. Αυτό είπα. Αλλα ειπώθηκε επίσης πως όταν κάνεις κάτι που σ' αρέσει είσαι και καλός σ' αυτό και στο τέλος μπορεί να βγάλεις και λεφτά. Αυτό έδειξα με την ιστορία μου. Ότι παρόλο που δεν μ' άρεσε στο ελάχιστο εκείνη η δουλειά, επειδή άλλαξε η προσέγγισή μου σ' αυτή ΕΓΙΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ σ' αυτή. Τα χρήματα αναγκαστικά αποδεικνύουν το πόσο καλή έγινα, γιατί οι πωλήσεις μετριούνται σε λεφτά και μόνο! Κατάλαβες; Χέστηκα για τα λεφτά γενικώς, πάντα τα έβλεπα ως εργαλείο και βασική μου προτεραιότητα είναι να βρω τρόπους να μην τα χρειάζομαι, αλλά όπως έπιασες το νόημα ότι έλαβα βοήθεια όταν τη χρειάστηκα που μου άλλαξε τον τρόπο σκέψης και άρα και ζωής, καταλαβαίνεις φαντάζομαι τώρα γιατί επέλεξα να δω "κάτω από την επιφάνεια" σε αυτό το βίντεο, που δεν έχει και τόσο μεγάλη σχέση με τον όμορφο τίτλο της Καριάτιδας. Το βίντεο μπορεί να λέγεται "αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία" αλλά στην ουσία περνάει το μήνυμα ότι μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι μόνο αν κάνουμε ένα επάγγελμα που μας ταιριάζει, κι αυτό είναι εντελώς λάθος και καταστροφικό αν μπει σαν σπόρος στα νεαρά μυαλά όσων βλέπουν το βίντεο. Η ευτυχία είναι άσχετη με το εκάστοτε επάγγελμα, και παρόλο που συμφωνώ με τα όσα έγραψες στο λινκ... είναι πολύ όμορφα και σε μεγάλο βαθμό αληθινά, ειδικά με το θέμα του επαγγελματικού προσανατολισμού ταυτίζομαι μαζί σου, αλλά κρίνω πως συνεχίζουμε να δίνουμε πολύ μεγαλύτερη αξία στην Εξωτερική μας ζωή, παρά στην Εσωτερική... Και επείγει να αντιστραφεί αμεσα αυτός ο κανόνας. Κι αυτό θα ξαναπώ πως δεν το εστιάζω ως κάτι πνευματικό, αλλά ως κάτι εντελώς ρεαλιστικό!

Αυτά... και ναι... μετά και από την μπουγάτσα νιώθω να έχω σκάσει είναι η αλήθεια. Φαίνεται από το πόσα λίγα έγραψα ως απάντηση! χαχαχαχα
Πρέπει να κάνω δύο απανωτές φασίνες τώρα για να χάσω τόσες θερμίδες! Αλλά ήταν ωραίο, γκαμώτι μου!!!!!

Καλή συνέχεια, ομορφιές μου. Ελπιζω να μην παρεξηγηθήκαμε με κανέναν κατά βάθος. Αλλά θα με θέλατε αλλιώς, μωρέ; Δε θα με θέλατε! Έτσι πολυλογού και ψείρα σε όλα με θέλετε, ε; ΕΕΕΕΕ, είπα;;;;

[firefightergr]

"το χρήμα δε φέρνει την ευτυχία,η έλλειψή του όμως φέρνει δυστυχία"

δικό μου