Mantam Froufrou έγραψε:
Για τη σόγια δεν πιστεύω με τίποτα πως δεν ξέρεις ότι είναι μεταλλαγμένη και πως δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή φυσική σόγια που να πωλείται πουθενά. ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ στον πλανήτη, εκτός αν πάμε στα χωριά που την καλλιεργούν για τις μεγάλες εταιρείες και κλέψουμε λίγο

Για την ακρίβεια δεν υπάρχει καν μη-μεταλλαγμένος σπόρος σόγιας, όπως δεν υπάρχει και μη-μεταλλαγμένος σπόρος καλαμποκιού. Οι φυσικοί σπόροι έχουν εξαφανισθεί σχεδόν από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, και γι'αυτό αρκεί να κάνεις μια μικρή έρευνα στο ίντερνετ. Είχε γίνει και θέμα σε παγκόσμιο φόρουμ ια τη διατροφή, που είχε γίνει ο χαμός γιατί κάποιοι προσπαθούν να διασώσουν τους τελευταίους φυσικούς σπόρους. Ο γνωστός πόλεμος με τις μεγάλες εταιρείες που προωθούν τους μεταλλαγμένους σπόρους. Επομένως, αν συνεχίζεις να τρως καλαμπόκι και σόγια κινδυνεύεις το ίδιο, οπως αν έπινες γάλα. Τη σόγια για την ακρίβεια δε θα την έβαζα ούτε φωτογραφά στο σπίτι μου, γιατί θεωρείται από τα πλέον επικίνδυνα μεταλλαγμένα προιόντα.
Για το γάλα συμφωνώ με όσα λέχθηκαν, αλλά είπαμε πως υπάρχει το κατσικίσιο, που δεν μπορεί να βιομηχανοποιηθεί η παραγωγή του (ακόμα τουλάχιστον) ούτε να μπουν ορμόνες, για όποιον θέλει να γευτεί αληθινό γάλα χωρίς πρόσθετα.
Διαφωνώ επίσης με τη δαιμονοποίηση της δήθεν ύπαρξης της ουσίας εθισμού μέσα στο γάλα. Αυτο που αρνούμαστε να δούμε είναι πως ΟΛΕΣ οι τροφές μπορούν να γίνουν εθιστικές, ανάλογα με τον οργανισμό που τις δέχεται, την επεξεργασία που έχουν δεχτεί, τις ανάγκες της στιγμής αλλά και τη γονιδιακή έξη του καθενός. ΆΛλος ψοφάει για γλυκά πχ, άλλος όχι. Άλλος έχει ένα γονίδιο που κάνει το άτομο επιρρεπές προς τον εθισμό σε οτιδηποτε, κι άλλοι δεν το έχουν καν! Τα πράγματα δεν είαι άσπρο μαύρο, και όταν ο οργανισμός μας λειτουργεί φυσιολογικά και τρεφόμαστε σωστά και με μέτρο, το ίδιο το σώμα αποζητάει σε βαθμό εθισμού συγκεκριμένες τροφές για να πάρει τις ουσίες που χρειάζεται. Το ξέρεις πως το ασβέστιο βοηθάει στην αντιμετώπιση από τον οργανισμό της δηλητηρίασης από την ατομσφαιρική ρύπανση; Αυτό μου το έχει πει παθολόγος. Συζητάγαμε για΄τι στην Αθήνα με πιάνει λύσσα κάποιες φορές για γάλα, ενώ στην εξοχή σπανίως το πίνω, καμιά φορά με αναγουλιάζει κιόλας. Και μου είπε αυτό το πράγμα ο άνθρωπος.Στην Αθήνα ο οργανισμός μου ψάχνει να βρει έστω και την ελάχιστη πηγή ασβεστίου για να ανταπεξέλθει.
Κι ένα τιπ εσωτερικό. Το ασβέστιο βοηθάει στην 'κτίση' των ανώτερων σωμάτων και την αποφόρτισή τους από αρ΄νητικές ενέργειες. Όχι ότι όποιος παίρνει πολύ ασβέστιο θα γίνει θεός, αλλά θα μπορεί να καθαρίζει πιο εύκολα τα σώματά του από τα φορτία του αρνητισμού και έτσι να εργάζεται πιο άνετα με τον εαυτό του. Γιαυτό δεν έχω αποδείξεις κι επιστημονικές έρευνες. Είναι κάτι που το έχω δει η ίδια. Εγώ κι ένας παλιός μου φίλος εδώ και πολλά χρόνια για την ακρίβεια, το είδαμε μαζί. Ο φίλος μου επειδή δεν άντεχε τη ΄μυρωδιά του γάλακτος, έπαιρνε έξτρα ταμπλέτες ασβεστίου. Take it or leave it, αλλά έχει ενδιαφέρον αν σκεφτείς πόσο έχει αυξηθεί η τάση για ενασχόληση με τον εσωτερισμό τα τελευταία χρόνια ΜΑΖΙΚΑ που έχει αυξηθεί η κατανάλωση γάλακτος (ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, επίσης). Μήπως γι'αυτό πάνε να μας το κόψουν;;; Ποιος ξέρει. Μπορεί να κανω και λάθος.
Για τους κανίβαλους, νομίζω πήγες στα άκρα χωρίς λόγο. Ο κανιβαλισμός δεν εξυπηρετεί τη επιβίωση (εκτός μεμονωμένων περιπτώσεων) αλλά συγκεκριμένες πρακτικές θρησκευτικού τύπου ή κάτι παρόμοιου. Τα μυρμήγκια τα τρώνε για επιβίωση. Μίλησα για τα έντομα, για τα οποία δε νομίζω πως μπορείς να διαφωνήσεις, και τα έφερα ως παράδειγμα για τη δαιμονοποίηση της διατροφής, που γίνεται βάσει των ταμπού του κάθε λαού, αηδίας/συνήθειας, ή απλά άγνοιας και εκμετάλλευσης των καταναλωτών από εταιρείες μαζικης παραγωγής, σαν αυτές που έθιξε ο Ταλως... Και τα προιόντα που εκμεταλλεύονται (και το αντίστοιχο κοινό τους) αλλάζει ανά εποχή, κέρδος και ανάγκες.
Προσπαθώ πολύ να τρώμε στο σπίτι όσο γίνεται πιο καθαρές τροφές, αλλά αυτό είναι ουτοπία από τη μία και δεν λέει τίποτα αν απλά το κανω για το σπίτι μου. Το καλύτερο είναι να παλεύουμε να μάθει ο κόσμος τους κινδύνους και τα παιχνίδια γύρω απ'τη διατροφή σε όλα τα επίπεδα. Αλλιώς δεν πρόκειται ν'αλλάξει ποτέ τίποτα για κανέναν!
Θα ήθελα να δω ενωμένους τους ανθρωπους, ασχετως διατροφικών συνηθειών (αυτό μου θυμίζει τις θρησκευτικες ή πολιτικές διαφορές, καταντάει αστείο δηλαδή) να μάχονται για την αλήθεια πίσω απο τη βιομηχανία της διατροφής. Γίνεται μια κάποια προσπάθεια μεγαλύτερη είναι η αλήθεια από τους χορτοφάγους, κι αυτό το εκτιμώ, αλλά συνήθως πέφτουν κι αυτοί στην παγίδα του "δε δέχομαι ότι αυτό που τρώω είναι βλαβερό" ή αρνούνται να δουν ότι έχει δημιουργηθεί νέα βιομηχανία που εξυπηρετεί τις δικές τους ανάγκες. Χρειάζεται μια μαζική αντίδραση με συγκεκριμένο στόχο: ενάντια στην μαζικοποίηση και βιομηχανοποίηση της παραγωγής τροφής, όταν αυτή οδηγεί στην μετάλλαξη της τροφής μας. Υπέρ της καλλιεργειών με φυσικούς σπόρους σε μικρότερες μονάδες παραγωγής (επιστροφή της... αγροτιάς) και άλλα τέτοια όμορφα πράγματα που θα οδηγήσουν στην... επιστροφή στη φύση και το σεβασμό στον πλανήτη και τη ζωή.
(κάτσε να βάλω κι ένα λουλούδι στο αυτί τώρα, γιατί νιώθω σαν τα παιδιά των λουλουδιώνε μετά απ'αυτά που έγραψα!)
