λοιπόν, η γαλατόπιτα είναι ένα θεσπέσιο γλυκό, γιατί είναι ανάλαφρο, όχι τόσο γλυκό ώστε να σε φορτώνει, αλλά μπορεί να γίνει και πολύ καλή βάση για ό,τι ανώμαλο θέτε να της κάνετε. Εγώ την τσάκισα με λίγο σιρόπι κεράσι! μπορείτε να βάλετε και σιρόπι σοκολάτα, και γλυκό κουταλιού, και παγωτό (αλλά με έντονη γεύση καλύτερα), κι ό,τι άλλο βρώμικο κατεβάσει το κεφάλι σας.
Και ιδού η συνταγή για ένα 32άρι ταψί (αλουμινίου κατά προτίμηση). μπορείτε να το βάλετε και σε μικρότερο σκεύος πήλινο, ψηλό, απ'αυτά που φτιάχνουν τα σουφλέ, ανάλογα πώς θέλετε να το παρουσιάσετε...εγώ την ξέρω στην εκδοχή της ..πίτας, με την έννοια της στενής και λιτής εμφάνισης:
Υλικά:
4 ποτήρια γάλα
1 ποτήρι σιμιγδάλι ψιλό.
2 κουτ. σούπας βούτυρο
1/2 ποτήρι ζάχαρη σύν λίγο παραπάνω, ας πούμε 3/5, εκτός αν είστε πολύ γλυκατζήδες, οπότε σηκώνει κι ένα ποτήρι.
4-5 αυγά
1 ΄βανίλια
τα βάζετε όλα μαζί στην φωτιά (εκτός των αυγών και της βανίλιας), και τα ανακατεύετε συνεχώς μέχρι να δέσουν τα υλικά (βασικά μόλις πάρει βράση είναι έτοιμο). μην το αφήσετε παραπάνω γιατί θα σφίξει πολύ, και μετά....
με το που δέσουν, το κατεβάζετε, και ρίχνετε σιγά-σιγά κι ανακατεύοντας συνεχώς τα χτυπημένα αυγά, και την βανίλια. θα δείτε οτι αμέσως θα σφίξει αρκετά και απότομα... είναι έτοιμη για το ταψί.
βουτυρώνετε το ταψί σας καλά, ρίχνετε μέσα το μίγμα, και την βάζετε στον φούρνο, στον αέρα στους 200 βαθμούς. την παρακολουθείτε, περίπου στα 3/4 της ώρας θα έχει ροδίσει απο πάνω αρκετά, οπότε την σκεπάζετε με αλουμινόχαρτο, χαμηλώνετε τον φούρνο, περίπου στους 180, και την αφήνετε περίπου για άλλο ένα τεταρτάκι. η πίτα σας θα είναι έτοιμη μόλις την δείτε να ξεκολλάει απο τα πλαινά του ταψιού.
αν στην διάρκεια του ψησίματος, την δείτε να φουσκώνει υπερβολικά σε κάποια σημεία, τρυπήστε την σε διάφορα σημεία με μία οδοντογλυφίδα, να φύγει ο αέρας...αλλά έτσι κι αλλιώς θα 'πέσει' μόλις κρυώσει.
βγάλτε την απ'τον φούρνο, αφήστε την να κρυώσει κανά δίωρο, και ...τσακίστε την κατά το δοκούν... δεν χρειάζεται ψυγείο, αλλά τα πάει καλά με την ψύξη, ειδικά το καλοκαιράκι
ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!
βάζω κι ένα λίνκ, ελληνοαμερικάνου, με την εκδοχή της σε πιο σουφλέ στύλ, και μία συνταγή λίγο διαφορετική...θα την δοκιμάσω επίσης, και θα σας ειπώ
http://greekgourmand.blogspot.com/2008/ ... opita.html
(σύντομα θα έχω και τους κουραμπιέδες λαδιού της γιαγιάς, τους καλύτερους ΕΒΕΡ!!! εκτός εποχής, αλλά φοβάμαι μην πάθει τίποτα ο θείος και χάσω την συνταγή :p)



