Το τρίπτυχο της συνειδητής ζωής

Περί ανέμων και υδατων
προσώπων και πραγμάτων
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 66942
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1879 φορές
Έλαβε Likes: 2770 φορές

Το τρίπτυχο της συνειδητής ζωής

Δημοσίευση από ArELa » Σάβ 06 Φεβ 2016, 22:11

Το τρίπτυχο της συνειδητής ζωής: εσωτερική σιωπή, επίγνωση και αυτογνωσία

Τρεις είναι οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους "δουλεύει" κάποιος που αρχίζει να ζει πιο συνειδητά: η μείωση της φλυαρίας του νου, η αύξηση της επίγνωσης των εμπειριών του σώματος και η αναγνώριση του αληθινού του εαυτού στη θέση της επίγνωσης.

Με τον όρο "εσωτερική σιωπή" εννοούμε τη μείωση της φλυαρίας του νου που αποτελείται από τη φαντασία και τις σκέψεις γύρω από το "εγώ". Ως φαντασία εννοούμε όλες τις σκέψεις που αφορούν το παρελθόν, το μέλλον, καθώς και ερμηνείες και υποθέσεις για γεγονότα που συμβαίνουν στο παρόν. Φαντασία είναι και η μνήμη, αφού το περιεχόμενό της δεν υπάρχει στο παρόν. Μπορεί ο νους να ανατρέχει σε εικόνες που έχουν καταγραφεί στη μνήμη, αλλά οι εικόνες αυτές δεν υπάρχουν ως βιωματικές πραγματικότητες με τις οποίες μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε τώρα.

Η παρατήρηση των σκέψεων είναι η αρχή της μείωσης της φλυαρίας του νου. Επειδή όμως η κύρια τροφοδοτική πηγή της φλυαρίας του νου είναι η ταύτιση του "είμαι" με τις σκέψεις που δημιουργούνται αυτόματα, δεν αρκεί μόνο η παρατήρηση και πρέπει να ακολουθείται από τη μέθοδο της αποταύτισης: δηλαδή, την αμφισβήτηση ότι μέσα στις σκέψεις υπάρχει το "εγώ" στο οποίο αναφέρονται. Για παράδειγμα, αν εμφανιστεί μία σκέψη που λέει "(εγώ) κινδυνεύω με απόρριψη", η αποταύτιση αποτελείται από τις ερωτήσεις "πού είναι αυτό το εγώ που κινδυνεύει με απόρριψη; υπάρχει πραγματικά; αν ναι, πού βρίσκεται και τι μορφή έχει;". Έτσι αφαιρείται ο κεντρικός ήρωας των σκέψεων, που είναι ο φανταστικός εαυτός (το "εγώ") που κινδυνεύει, που νιώθει ανεπαρκής, κατώτερος, ανασφαλής, κ.ο.κ.

Η μείωση της φλυαρίας του νου έχει σαν αποτέλεσμα την καλύτερη και πιο εστιασμένη παραγωγή σκέψεων, που αφορούν πρακτικά θέματα της καθημερινότητας και δεν αναλώνονται στο αναμάσημα του παρελθόντος ή τις φαντασιώσεις για το μέλλον.

Η δεύτερη πτυχή της συνειδητής ζωής είναι η επίγνωση των εμπειριών που έχει το σώμα μας στο παρόν. Οι εμπειρίες αυτές είναι οι διάφορες αισθήσεις στο σώμα (ο πόνος, τα συναισθήματα, το μούδιασμα, η πείνα, η δίψα, κ.ά.) και οι πέντε αισθήσεις της αντίληψης (η όραση, η ακοή, η όσφρηση, η γεύση και η αφή). Για το σώμα, ζω πιο συνειδητά σημαίνει στρέφω την προσοχή μου πιο συχνά στις εμπειρίες του σώματος, αντί να την αφήνω ανεξέλεγκτα να παρασύρεται από τις σκέψεις. Ο διαλογισμός είναι η καλύτερη άσκηση που συνδέει την παρατήρηση και την επίγνωση με τις εμπειρίες του σώματος.

Το αποτέλεσμα είναι να συνδεόμαστε καλύτερα με το σώμα μας σε όλα τα επίπεδα: ως προς τις διατροφικές του ανάγκες, τις συναισθηματικές, αλλά και τις ανάγκες του για μια καλή φυσική κατάσταση. "Ακούμε" πιο συχνά το σώμα μας, δεν το παραμελούμε και φροντίζουμε να μην στέκονται εμπόδιο οι σκέψεις στην ικανοποίηση των αναγκών του.

Αυτογνωσία σημαίνει εντοπίζω αυτό που ονομάζω "εγώ", ή "εαυτός", στην επίγνωση, δηλαδή στο "είμαι", στη γνώση της ύπαρξης, και όχι μέσα στις σκέψεις. Η επίγνωση είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των εμπειριών του σώματος και του νου. Όταν λέμε "εγώ σκέφτομαι", στην πραγματικότητα εννοούμε "εγώ η επίγνωση έχω επίγνωση ότι ο νους δημιουργεί σκέψεις σχετικά με κάποιο θέμα". Όταν λέμε "εγώ αισθάνομαι", εννοούμε "εγώ η επίγνωση έχω επίγνωση ότι στο σώμα μου υπάρχει το τάδε συναίσθημα". Όταν λέμε "εγώ βλέπω", εννοούμε "εγώ η επίγνωση έχω επίγνωση ότι το σώμα μου βλέπει".

Η επίγνωση δεν ταυτίζεται με τις εμπειρίες, αλλά παραμένει στο υπόβαθρο. Αν ταυτιστεί με τις εμπειρίες (με τις σκέψεις και τα συναισθήματα), τότε δημιουργείται μια ψεύτικη ταυτότητα (ένας εαυτός) που καθορίζεται ανάλογα με το περιεχόμενο των σκέψεων και το είδος των συναισθημάτων. Αν οι σκέψεις είναι σκέψεις απόρριψης του εαυτού, εμφανίζεται η αίσθηση της ανασφάλειας και της ανεπάρκειας ("είμαι κατώτερος, είμαι ανεπαρκής, δεν είμαι αρκετά καλός έτσι όπως είμαι") και ακολουθούν το άγχος, ο φόβος, η κατάθλιψη και άλλες συναισθηματικές διαταραχές.

Γι' αυτό η πορεία της αυτογνωσίας έγκειται ουσιαστικά στην κάθαρση του "είμαι" (της επίγνωσης, της αχαρακτήριστης γνώσης της ύπαρξης) από όλα τα επίθετα, τις ταμπέλες, τις ταυτότητες, τους χαρακτηρισμούς και όλα τα υπόλοιπα υπαρξιακά δεσμά που επιβάλλει ο νους στο "είμαι".


Νίκος Μπάτρας - Διαχειριστής aytepignosi.com


http://thesecretrealtruth.blogspot.com/ ... z3zQ9CMTOn
.







Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


τα κανάλια μου /my channels:
στο vasoula2908 και στο vasoula2908asteria
στο Βrighteon,
στο Bitchute
στο Rumble
Άβαταρ μέλους
doctormarkon
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 15844
Εγγραφή: Πέμ 11 Μαρ 2010, 20:05
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 347 φορές
Έλαβε Likes: 452 φορές

Re: Το τρίπτυχο της συνειδητής ζωής

Δημοσίευση από doctormarkon » Τρί 09 Φεβ 2016, 21:41

Ενδιαφέρον θέμα αλλά δεν κατάλαβα πως γίνεται αυτό στην πράξη.
Φλυαρία του νου? Δηλαδή η σύγχυση και οι σκέψεις μαλλιά κουβάρια?
Το διάβασα το άρθρο και κάπου θυμίζει Chopra

Τι είναι η φλυαρία και πως τη σταματάμε?
Μήπως εξάσκηση στη μη κρίση αλλά και στη μη σύγκριση?
Μη σκοτώνετε τα κουνούπια. Αλλοι σας πίνουν το αίμα
Άβαταρ μέλους
Hlios
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 10007
Εγγραφή: Παρ 08 Ιούλ 2011, 11:53
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 41 φορές
Έλαβε Likes: 63 φορές

Re: Το τρίπτυχο της συνειδητής ζωής

Δημοσίευση από Hlios » Τετ 10 Φεβ 2016, 14:51

Ωραίο!
Αποταύτιση λοιπόν.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Γενικα-Ελεύθερο βήμα”