Ιδεογραφήματα

Το 15 έφτασε στο τέλος του. Ήταν μια τραγικά δύσκολη χρονιά.
Δεν το λέω συγκρινόμενη με προηγούμενες χρονιές
έτσι απλά για την κουβέντα όπως συνηθίζεται να γίνεται,
αλλά λέω πως ήταν μια δύσκολη περίοδος της ζωής ολόκληρης.
Μια καμπή που θα μπορούσε να είχε κατεδαφιστεί ό,τι μέχρι τώρα θεωρούσα δεδομένο.
Ασφαλώς και θα μπορούσε τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί καλύτερα, αλλά δυστυχώς δεν.
Αφού λοιπον κατάφερα να φτάσω ως το τέλος του 2015
και είμαι ακόμα εδώ και το κουβεντιάζουμε από τον υπολογιστή
έχοντας διατηρήσει μια οικογενειακή, ψυχική και εργασιακή ‘κανονικότητα’,
το θεωρώ επιτυχία και ως μια ευτυχής κατάληξη της χρονιάς. Για μένα τουλάχιστον.
Και μόνο που βρίσκομαι ακόμα σε κάποιο σημείο του χάρτη, είναι τεράστια επιτυχία προσωπική.
Πήγα στην κόλαση και γύρισα αρκετές φορές φέτος. Έτσι νιώθω. Έσπαγα και ξανακόλλησα.
Ωστόσο ήταν χρονιά με πολλές σε αριθμό επιτυχίες και καλές στιγμές. Πολύ καλές στιγμές!
Με περισσότερη αγάπη, περισσότερη συμπαράσταση, ισορροπία και αναγνώριση.
Με περισσότερα χαμόγελα, περισσότερη εσωτερική αλήθεια και προθυμία ζωής.
Εύχομαι να νιώθουν όλοι νικητές στον προσωπικό τους αγώνα.
Εύχομαι να ισορροπήσουν όλοι ομαλά στις νέες συνθήκες.
Εύχομαι να μην μας ξεχάσει το χαμόγελο και να μας επισκέπτεται που και που.

Δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη χωρίς σπασμένα κομμάτια...
Όσοι καταφέρνουν να τα ξανακολλήσουν, (αντίθετα με τα γυάλινα που έχουμε για διάκοσμο)
γίνονται ομορφότεροι, δυνατότεροι, φωτεινότεροι... γιατί ξανακολλάνε με δυο πανίσχυρες
ουσίες... η μια λέγεται συνειδητότητα και αγάπη αγάπη... στον ευρύτερο βαθμό τους...

Ήλιε μου, αδερφέ μου, έσπασα και ξανακόλλησα τόσες φορές στο δρόμο μου
σ'αυτόν τον κόσμο, που έχασα πια το μέτρημα... Στο τελευταίο σπάσιμο μάλιστα,
έχασα και δυο κομμάτια που αν και ήταν πολύτιμα και άφησαν κάποια κενά στην εξωτερική εικόνα του μωσαϊκού μου, όταν ξαναένωσα όλα τα υπόλοιπα, κράτησα λάβαρο μια νίκη, και έβαλα στη θέση
των χαμένων, κάποια νέα κομμάτια ψυχής, που εκαναν το μωσαϊκό πιο σπάνιο, μια και εμπεριείχε
στα κομμάτια του, νέο υλικό, που η ύλη δεν ήξερε να αναγνωρίζει μέσα από μετρήσεις ρευστότητας
ή πυκνότητας...

Το πεπρωμένο της ζωής πάντα ήταν να βιώνουμε οι άνθρωποι και δύσκολες και όμορφες στιγμές....
Το πεπρωμένο αυτής της εποχής, έχει ίσως πιο δύσκολα, αλλά τόσο πιο πολύτιμα γίνονται
τα όμορφα, τα φωτεινά και τα αγνά...

Η αγάπη είναι το υλικό ψυχής που η ύλη δεν ξέρει να χειρίζεται και το λογικό μυαλό δεν ξέρει
να αναλύει τις ιδιότητές της...
Αν και οι καιροί, τα χρόνια, οι ορατές κι αόρατες καταιγίδες, οι απτές και άυλες φθορές,
μ'έκαναν να μη νιώθω τούτες τις άγιες μέρες όπως παλιά, ταυτόχρονα μ'έκαναν να παλεύω
για την πολυτιμότητα των στιγμών, ακόμα πιο πεισματικά...


Εύχομαι η ζεστασιά της αγάπης να'ναι για όλους μας μια υπέροχη θαλπωρή, όπως εύχομαι
να μπορέσουμε να μοιραστούμε τα δώρα αυτής της ζεστασιάς, με αυτούς που θα συναντήσουμε
στο δρόμο μας χωρίς τη θαλπωρή... Να τους ζεστάνουμε.

Εύχομαι να νιώθουμε πιο πολύτιμες τις στιγμές χαράς, τις αγκαλιές με τους αγαπημένους μας
και εύχομαι τη νέα χρονιά να κάνουμε πολλά βήματα που θα μας φέρουν πιο κοντά στην ελευθερία.

Χρόνια πολλά σε όλους



(ανοιχτό το παρόν νήμα κατ'εξαίρεσιν, για να γράψετε όσοι θέλετε αυτό που νιώθετε και θέλετε
να εκφράσετε...)

Hlios έγραψε:Πήγα στην κόλαση και γύρισα αρκετές φορές φέτος. Έτσι νιώθω. Έσπαγα και ξανακόλλησα.
Ωστόσο ήταν χρονιά με πολλές σε αριθμό επιτυχίες και καλές στιγμές. Πολύ καλές στιγμές.

Εσπασες και ξανακολλαγες;
Νικο μου, δεν ξερω τι εγινε φέτος (ημουν και αρκετα εκτός Ιδεο.)
αλλα και μονο τη θετική αύρα που αφήνεις στο τελος φτάνει για να δειξεις αλλη μια φορα ποιος εισαι.

Σου ευχομαι να εχεις το 16 ο,τι νοιωθεις πως κολλάει στη ζωη σου και ο,τι δεν κολλάει να σπάσει και να αφησει χώρο σε νεα κομμάτια να κολλήσουν.

Και κάπως έτσι το 2015 φτάνει στο τέλος του..
Ο απολογισμός για μένα μάλλον θετικός, αναλογιζόμενη μικρά, απλά πράγματα που έκαναν την καθημερινότητά μου ακόμα πιο όμορφη, αφού πια (στην ηλικία που είμαι) θέλω να πιστεύω οτι αυτά τα μικρά πράγματα που τα θεωρούμε όλοι δεδομένα, αυτά είναι που χτίζουν την ηρεμία και την ισορροπία μέσα μας: η χαρά του να βλέπω το παιδί μου κάποια Σαββατοκύριακα, έχοντας πάρει πια το δρόμο του, η ομορφιά μιάς κούπας καφέ που την απολαμβάνεις είτε μόνος είτε με καλούς φίλους, το ζεστό καλομαγειρεμένο φαγητό απο την μαμά μου (ναι, δεν έχουμε μεγαλώσει ποτέ, κατα βάθος!), η "βόλτα" που κάνω κάθε πρωι για να έρθω στη δουλειά μου και τόσα άλλα...

Ο απολογισμός γενικότερα για τον κόσμο αλλά και για την Ελλάδα, εξαιρετικά αρνητικός και δεν θα καταφύγω σε εύκολα ευχολόγια του τύπου "μακάρι το 2016 να είναι καλύτερο, ειρηνικότερο κου λου που κου λου που...". Η ευχή μου είναι μία και αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά: να ξυπνήσουμε επιτέλους (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) από τον όποιο λήθαργο στον οποίο είμαστε καθηλωμένοι και να ξεκινήσουμε να αλλάξουμε πρώτα μέσα μας. Κι όταν γίνει αυτό, θα δούμε πράματα και θάματα....
Να είστε όλοι καλά!

Καλά Χριστούγεννα με υγεία σε όοοολουυς!

Φέτος δεν τα νιώθω τα Χριστούγεννα, μηχανικά κάνω τις κινήσεις για τις ετοιμασίες...

Δεν είμαι σε κατάθλιψη ή κάτι τέτοιο, η οικογένειά μου είναι όλοι καλά, υπέροχοι,
έχουμε αγάπη και ηρεμία στο σπίτι, αλλά κάθε χρονιά που περνάει μέσα από
όλα αυτά που μας συμβαίνουν, νιώθω όλο και λιγότερο τις Αγιες μέρες...
Φέτος έφτασε στο ζενίθ το "δε νιώθω"... Είναι μια νίκη των σκοτεινών
υποθέτω αυτή, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού... αυτή η νίκη τους (ήττα μας)
βγάζει κι ένα πείσμα και μια ζωτική ανάγκη να αλλάξουμε
με την ψυχή μας και τη ΔΥΝΑΜΗ μας, την πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα.

Το μήνυμά μου σε όλους τους αγαπημένους συνανθρώπους μας, είναι
πως ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑ,
ΡΙΧΝΟΝΤΑΣ ΦΩΣ ΠΑΝΤΟΥ ΓΥΡΩ ΜΑΣ. (αλληγορικά το λέω αν μη τι άλλο)
Έτσι θα ξαναγίνουμε παιδιά, έτσι θα ξανανιώσουμε τη χαρά και θα
παραδώσουμε σαν παρακαταθήκη, το μονο πολύτιμο για τις επόμενες
γενιές, εκτός απ'την αγάπη. ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Πραγματική και σε όλα
τα επίπεδα. Αγάπη, αλληλεγγύη, αδελφοσύνη και ζεστασιά μέσα από
όλα αυτά λοιπόν, γιατί δεν αρκούν τα ζεστά λαμπιόνια, τα στολισμένα δέντρα,
τα ξύλα που βγάζουν ζέστη απ'το τζάκι.

Καλές γιορτές και αγάπη σε όλους

Ειλικρινά δεν είχα δει το ποστ σου όταν ανέβαζα το δικό μου Κατερινάκι...

(το παθαίνω αυτό συχνά ως γνωστόν... Είδα μόνο του Αντώνυμου )


Να ένας λόγος που αγαπιόμαστε εμείς οι δυο... Συγχρονικά θες, ψυχολογικά θες, ψυχικά θες,
λογικά ή παράλογα θες, είμαστε στην ίδια συχνότητα...

ArELa έγραψε:Ειλικρινά δεν είχα δει το ποστ σου όταν ανέβαζα το δικό μου Κατερινάκι...

(το παθαίνω αυτό συχνά ως γνωστόν... Είδα μόνο του Αντώνυμου )


Να ένας λόγος που αγαπιόμαστε εμείς οι δυο... Συγχρονικά θες, ψυχολογικά θες, ψυχικά θες,
λογικά ή παράλογα θες, είμαστε στην ίδια συχνότητα...

Μα δεν διαβάζεις τα φοβερά και τρομερά που γράφω?

Συντονιστήκαμε πάλι (όχι οτι ξε-συντονιστήκαμε και ποτε...)
Ε, μα είχα και εσένα στο μυαλό μου όταν έγραφα για τα μικρά, ωραία πράγματα στη ζωή μας...Και, κοίτα να δεις, που δεν είναι καθόλου μικρά...Οι στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε είναι πραγματικά μεγάλες!

Να μη λυπάσαι να γελάς να'σαι χαρούμενος μη ψυχοπλακώνεσαι
να περνας καλά και να μη σε νοιάζει τιποτα ε...

Η σκοτεινή πλευρά ξεσκεπάζεται από το πονο που προκαλεί
και τη πολεμική μας δράση. Δεν θα γλυτώσει κανείς τους.

Είναι λίγοι αλλά καλά οργανωμένοι και έχουν εξαγοράσει
τα καλύτερα παιδιά μας .. όταν πχ. βλεπεις γιατρό στην
ηλικία του γιού σου να ζητάει φακελάκι ή οταν οι δάσκαλοι
παίρνουν προμήθεια για να στέλνουνε τα πιο ζωηρά παιδάκια
σε ψυχίατρο για συνταγή ηρεμιστικών, όταν οι παπάδες
διαλέγουνε τις πιό κουνιστές για να μοιράζουνε τις δωρεές των
ανυποψίαστων φιλανθρώπων .. τότε πρέπει να πάρεις τα κεφάλια
των διοικούντων που επέτρεψαν στους πτωχούς τω πνεύματι να
κατρακυλήσουν σαν χιονοστιβάδα που δεν αφήνει τίποτα στο
πέρασμα της.

Δεν φταίει ο φτωχός που κλέβει αλλά αυτός που τον πτωχεύει
και τον κρατάει στη φτώχεια γιατί αλλιώς ουέ κι'αλίμονο του.
Αν δυναμώσει και ξυπνήσει η φτωχολογιά τότε πάνε τα προνόμια
της άρχουσας τάξης που ξοδεύει αμέτρητες περιουσίες στο να
σπουδάζει την επιστήμη της παρασιτίας και τη διατήρηση της
κυριαρχίας τους επί των φτωχών μέσω των φατριών που τους
περιστοιχίζουν και τους προστατεύουν οργανωμένα και "νόμιμα".

Χαμογέλα μη σκέφτεσαι, είναι γιορτές και το μόνο που
αξίζει τελικά είναι να περνάς καλά.

Και του χρόνου με το καλό.

Γιώργη και Κατερινιώ...

Με τη νίκη!

Χρόνια Πολλά σε όλους. Ίσως μερικοί να μην το γνωρίζουν αλλά αύριο γιορτάζει το 60% του πλανήτη. Το 40 που περισσεύει μένει σε δύο χώρες... Καθόλου τυχαίο...

Ωραιο το ποστ του Ηλιου μας..
Λες και διαβαζα τον εαυτο μου..

Χρονια πολλα σε ολους..Καλα Χριστουγεννα..
Να αναγεννηθουμε συντομα.

Περασα το πιο ειλικρινές ρεβεγιον της ζωης μου, μονος μου χωρίς τους ανθρώπους που περσι υποκριτικα ισχυρίζονταν οτι με αγαπουν.

Μου είναι δύσκολο να βγάλω συμπεράσματα για μένα. Ξέρω πως σε κάποια πράγματα έκανα μικρά βήματα μπροστά, σε άλλα πράγματα πήγα πίσω, ίσως αρκετά πίσω σε ορισμένα, και σε κάποια έμεινα στάσιμος, ενώ δεν θα έπρεπε. Δεν είμαι σε θέση να βγάλω ένα μέσο όρο, αν πάω καλά ή άσχημα. Το μόνο που βλέπω είναι ότι όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερες γίνονται οι προκλήσεις. Που σημαίνει ότι θα πρέπει να δυναμώνω παράλληλα για να διατηρήσω την όποια "σταθερότητα" του μέσου όρου.

Τα καλά νέα είναι ότι συνεχίζω, όχι μόνο να ελπίζω, αλλά να προσβλέπω σε κάτι καλύτερο από το χθες και το σήμερα. Και προσπαθώ να κατευθύνω τις ενέργειές μου προς αυτό.

Καλά χριστούγεννα!

Γιατι νιώθω οτι πρέπει να είμαστε το μόνο φόρουμ που έχει τόσο διαφορετικό
ευχετήριο νήμα λογω ημερών?

Γιατί ΕΙΜΑΣΤΕ διαφορετικοί τελικά! Αρχής γενομένης από τον Ήλιο
που ξεπέρασε τον εαυτό του στο εναρκτήριο ανάρτημα!

Εγώ πάλι, όσο μεγαλώνω, νιώθω ότι όλο και περισσότερο, χρόνο με το χρόνο, έρχομαι αντιμέτωπη με τα πραγματικά προβλήματα...
Το 2015 δοκιμάστηκα, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, έφτασα σε ένα σημείο που λύγισα... Ένιωθα ότι θα σπάσω... Άλλαξα, νομίζω
ότι έχω πολλές διαφορές, άλλες καλές, άλλες κακές. Δε βαριέσαι, δατς λάιφ όπως λέμε και στο χωριό μου, και ως γνωστόν η κυρία μερικές
φορές είναι όντως κυρία, κι άλλες σι ιζ ε μπιτς! Όλα καλά, οι γιορτές κυλούν όμορφα.. Να σκεφτούμε πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε
τη δυνατότητα και λίγο πολύ καταφέρνουμε και γιορτάζουμε, όταν πολλοί συνάνθρωποί μας δεν έχουν ούτε τα άκρως απαραίτητα.. Να είστε
όλοι καλά, να μην πάψετε ποτέ να χαμογελάτε... Και εύχομαι μία πολύ δυνατή χρονιά να έρθει για όλους μας..!

Περίεργοι και ενδιαφέρον καιροί,παρ ότι δεν έχω αγιες μέρες... Δοκιμασίες για όλους και για όλα.. Είμαι από εκείνους που πρν πεινασουν μαγειρεύουν και χρόνο με τον χρόνο θα μου πηγαίνουν καλά. Όλα. Να μην χάθει η ανθρωπιά και η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας..για τους υπόλοιπους κρεμάλα Δεν είναι κακία ή μίσος ,απλά κάποιοι πραγματικά θέλουν κρεμάλα

Είναι μια καλή στιγμή νομιζω να κάνουμε τον δικό μας απολογισμό για το '15 που θα μας αφήσει χρόνους σε λίγο. Και δε χρειάζεται λίστα συμβάντων, καταστάσεων, επεισοδίων ...
Απλά να καταγράψετε ποιο γεγονός (ή ποια γεγονότα) μέσα στη χρονιά αυτή,
σας έμειναν...

Ξεκινώ με το δημοψήφισμα τον Ιούλιο, που έβγαλε ένα συντριπτικό ΟΧΙ
και σε χρόνο ντε τε μετετράπη σε ένα μεγαλοπρεπέστατο στη δουλικότητά του ΝΑΙ.

Άντε στο διάολο ρε .... θα μου τον κατσιάσετε τον Ήλιο μην δείτε άντρα να πει κανένα ρομαντικό,
αμέσως λυσσάρες αχ τι καλό είναι αυτό που είπες και τι γλυκούλης.... ου να μου χαθείτε !!
Φιλάρα Ήλιε τα δικά σου εσύ.. ξέρεις μην μασάς, πέστα εσύ όπως ξέρεις !!
Απολογισμός για το 2015 σκίσαμε ...
Για το 2016 καλυφθείτε ερχόμαστε ..........χαχαχαχα !!!

Δεν θα έλεγα ότι το 2015 ήταν καλή χρονιά.
Πρώτα απ όλα για εμάς γιατί έφυγε ένας φίλος έτσι ξαφνικά το περασμένο Καλοκαίρι.
Τι καλοκαίρι λέω!!!!!!! Ήταν μια χρονιά χωρίς καλοκαίρι.
Που πήγε το καλοκαίρι και εξαφανίστηκε? Ποιός το έκλεψε?
Καλοκαίρι με capital controls και το δημοψήφισμα ήταν μια πρόφαση για να επιβληθεί το χειρότερο μέτρο ever

Καλοκαίρι με την πραγματική έννοια του όρου δεν ήταν.
Μόνο η ζέστη έμεινε.

Τι λέει η προφητεία δύο καλοκαίρια και δυό πασχαλιές μαζί?
Αν η Πρωτομαγιά είναι Πασχαλιά με ευρεία έννοια πέφτουν μαζί.
Λες να έχει δυο καλοκαίρια αυτή η χρονιά?
Αφού το 2015 δεν είχε καλοκαίρι μπορεί αυτή η χρονιά να έχει δύο.

Και τι θα γίνει τότε πιο είναι το ποθούμενο?

Ας είναι οτι ποθεί ο καθένας μας

Για μενα αυτη η χρονια μου εδωσε αυτογνωσια 10 ετων συμπυκνωμενη.

Μια πολύ καλή χρονιά. Ξεκαθάρισαν πάρα πολλά. Ποιοι σε βλέπουν για το συμφέρον τους. Ποιοι σε βλέπουν όπως είσαι.Ποιοι τρώνε τα λυσσακά τους επειδή τα πας καλά στα επαγγελματικά.Ποιοι είναι τζάμπα μάγκες. Ωραίο το 2015.

AnonymosEreynhths έγραψε:Μια πολύ καλή χρονιά. Ξεκαθάρισαν πάρα πολλά. Ποιοι σε βλέπουν για το συμφέρον τους. Ποιοι σε βλέπουν όπως είσαι.Ποιοι τρώνε τα λυσσακά τους επειδή τα πας καλά στα επαγγελματικά.Ποιοι είναι τζάμπα μάγκες. Ωραίο το 2015.

Ενδιαφέρων, ολιγόλογος αλλά εύστοχος ο απολογισμός σου. Ας μου επιτραπεί να προβλέψω
(όχι σαν προφήτισσα αλλά διαισθητικά και με υπολογισμένη μαντεψιά) ότι μέχρι το τέλος
της χρονιάς που έρχεται, θα γίνουν τόσες ανατροπές και τόσες αποκαλύψεις για τη διαφθορά
σε επίπεδο εξουσίας παγκοσμίως (στους κύκλους των παγκοσμιοποιητών), που όποιος θα διατηρεί
αυταπάτες μετά, θα είναι συνειδητά αρνητής μιας απτής/ορατής αναπόφευκτης πραγματικότητας.
Αν δε φέρει τίποτ'άλλο καλό το '16, θέλω να πιστεύω πως θα φέρει τουλάχιστον αυτό.

doctormarkon έγραψε:Πρώτα απ όλα για εμάς γιατί έφυγε ένας φίλος έτσι ξαφνικά το περασμένο Καλοκαίρι.

έτσι είναι... http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... 77#p263177

doctormarkon έγραψε:Και τι θα γίνει τότε πιο είναι το ποθούμενο?

η συγκεκριμένη (που την έχω ακούσει κι άλλες χρονιές) είναι απ'της καλύτερες και ευστοχοτερες
για μένα αστρολόγους. Οι προβλέψεις της, έχουν ενδιαφέρον και αν κρίνω απ'τις περασμένες χρονιές
που την άκουσα, φρονώ ότι θα πραγματοποιηθούν πολλά απ'όσα λέει...

https://www.youtube.com/watch?v=vYKjQCFBe3E

κρατήστε άνοδο τιμής του πετρελαίου, πολλή βία γενικώς και τρέλα, με κορύφωση Απρίλη (στις 17 περίπου), πολύ δυνατά "τετράγωνα" κρόνου, ποσειδώνα, δία κλπ που θα φέρουν ανατροπές και αυτό που αισθανόμουν πριν την ακουσω- μεγάλες αποκαλύψεις, κλπ κλπ. (όταν το ακούσω όλο το βίντεο, θα συμπληρώσω)

doctormarkon έγραψε:Ας είναι οτι ποθεί ο καθένας μας

ποθώ να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στο ξεκαθάρισμα, στην αποτίναξη των σαθρών και απανθρωπων,
και στην ελευθερία που όλοι δικαιούμαστε.

doctormarkon έγραψε:Καλοκαίρι με την πραγματική έννοια του όρου δεν ήταν.

Και το φθινόπωρο καταλυτικό με τις επιθέσεις στο Παρίσι, και καπάκι μετά η πορεία
κατά της τρομοκρατίας με μπροστάρηδες τους πρώτους τη τάξη τρομοκράτες...
ειρωνικό και υποκριτικό, ενδεικτικό του παρανοϊκού και κάλπικου κόσμου που ζούμε

https://www.youtube.com/watch?v=ernPdr6C3jA

Θυμᾶμαι πρός τά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 60 πού μέ ἔβγαζε ὁ παπποῦς μου βόλτα καί παρατηροῦσα τίς οἰκοδομές πού χτίζονταν (δύο - τρεῖς ταυτόχρονα σέ κάθε οἰκοδομικό τετράγωνο). Μπετονιέρες, ἀναβατόρια, ἄμμοι, χαλίκια, σίδερα, ἄνθρωποι, καλούπια, μπετά, θόρυβος, φωνές. Ὀργασμός δημιουργίας.
Λίγο καιρό πρίν, ἐκεῖνος ὁ τόπος ἦταν γεμᾶτος ἀπό τά ἐρείπια κάποιας μονοκατοικίας, πού μόνο θλίψη καί ἀποστροφή μποροῦσαν νά προκαλέσουν στούς περαστικούς καί δάκρυα ἴσως σέ ὅσους ἔζησαν ἐκεῖ.
Τέτοιος εἶναι ὁ καιρός μας. Ἐποχή γκρεμίσματος, κατεδάφισης. Ὅλα πεθαίνουν. Ἰδεολογίες, διεθνεῖς καί ἐγχώριες προσωπικότητες πού ἀποδεικνύονται «λίγες», παγιωμένες πεποιθήσεις, κοινωνικές ἰσορροπίες, φιλίες καί σχέσεις ἰδιοτέλειας.
Εὔχομαι στήν νέα χρονιά στίς ζωές μας νά γκρεμίσουμε ὅ,τι εἶναι πράγματι σάπιο, (καί φαίνεται πώς εἶναι πολλά), νά κρατήσουμε ὅ,τι εἶναι ὑγιές καί νά ξαναχτίσουμε μέ τά καλύτερα ὑλικά ὅ,τι καλύτερο ὀνειρευόμασταν ὡς παιδιά νά μᾶς συμβεῖ.
Στό παράδειγμα τῶν πολυκατοικιῶν, δεκαετίες μετά, ἀποδείχθηκε ὅτι δέν ἔφεραν τήν πρόοδο, ἀλλά τήν ὀπισθοδρόμηση, τήν ἀσχήμια, τήν ὑποβάθμιση τῆς καθημερινότητας καί ...τόν πλουτισμό τῶν ἐργολάβων.
Τό ζητούμενο εἶναι νά ἀναλογιστοῦμε τί καί γιά ποιόν λόγο γκρεμίζουμε, ἀλλά καί νά ὀραματιστοῦμε αὐτό πού θά πάρει τήν θέση του ὥστε νά εἶναι ὀμορφότερο καί χρησιμώτερο.
Μακρυά ἀπ’ τόν ἦχο τῶν ἑρπυστριῶν τῶν ἐκσκαφέων πού διαπερνᾶ τόν πλανήτη, ἄς κάνουμε τά δικά μας σχέδια γιά μιά ἀνθρωπότητα γεμάτη ἀρετές καί ἀπαλλαγμένη ἀπό αὐταπάτες καί ἐλαττώματα, καί γιά ἕνα περιβάλλον (κοινωνικό, οἰκονομικό, τεχνολογικό) πού θά ἐξυπηρετεῖ τήν πνευματική πρόοδο τῆς ἀνθρωπότητας καί ὄχι τά συμφέροντα τῶν «ἐργολάβων» τοῦ πλανήτη. Χωρίς τήν δική μας συναίνεση κανένας «ἐργολάβος» δέν μπορεῖ νά μᾶς πάρει τήν «μονοκατοικία» οὔτε νά ἐπηρεάσει τήν ζωή μας.