Ιδεογραφήματα

Posted: Fri Nov 24, 2006 7:54 pm Post subject: ΚΟΣΜΟΣ-ΤΑΞΙΔΙΑ

Από ΧΙΟΥΙ

Το παρόν θέμα που μου ήρθε φλασάκι και το άνοιξα είναι το που έχετε ταξιδέψει στο εξωτερικό ή το που θα θέλατε να ταξιδέψετε και γιατί,και επίσης αν έχετε τίποτα ενδιαφέρον να μοιραστείτε με την παρέα το φόρουμ από τις μέχρι τώρα εμπειρίες σας ίσως και καμιά φωτογραφία γιατί όχι ή διάφορα περιστατικά που σας συνέβησαν.
Εγώ δεν έχω ταξιδέψει ποτέ στο εξωτερικό θα ήθελα να γίνει αλλά προς το παρόν δεν είναι εφικτό ελπίζω στο μέλλον.ΑΝ και φοβάμαι λίγο την ιδέα του αεροπλάνου ειδικά με αυτά που βλέπουμε τελευταίως η αλήθεια είναι οτι αξίζει τον κόπο να ζήσεις μια διαφορετική εμπειρία΄και να ανοίξεις τους ορίζοντές σου με μια επίσκεψη σε ένα άλλο μέρους του όμορφου κόσμου μας.
Η αλήθεια είναι οτι δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις αν αποφασίσεις να ταξιδέψεις αλλά εγώ θα ήθελα πολύ όπου θα πάω να γνωρίζω την γλώσσα για να μπορώ να επικοινωνώ ανεμπόδιστα.Με αυτή την λογική θα έδινα προτεραιότητα στην Αγγλία και στην Αμερική.Όσον αφορά την Αγγλία θα ήθελα να επισκεφθώ την Κορνουάλη είναι το νοτιοδυτικό μέρος που είναι γεμάτο ακτές επαρχιακές πόλεις και θέρετρα και έχει ένα δικό του χρώμα το οποίο περιγράφει και σε πολλά βιβλία της η Ρόζαμουντ Πίλτσερ,επίσης και η Σκωτία θα είναι μια όμορφη εμπειρία αν εξαιρέσουμε το κρύο γιατί είμαι summer τύπος
Στις Ηνωμένες Πολιτείες θα ήθελα να επισκεφθώ πολλά μέρη τα οποία έχω την περιέργεια να γνωρίσω αλλά καθότι είναι μια τεράστια χώρα μάλλον δεν θα έχω την πολυτέλεια να το κάνω.Θα έλεγα πως η Νέα Υόρκη με τις καλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου αυτή την στιγμή (βιβλιοθηκονόμος γάρ..λολ) και τα υπέροχα μουσεία αλλά και σαν πόλη έχει σημαντικό προβάδισμα.Από εκεί και πέρα επίσης θα ήθελα να πάω στην Φλώριδα και στις Μπαχάμες να δώ από κοντά τι εστι baywatch λοοοολ και να δώ το Μαιάμι που είναι όντως μια πολύ όμορφη πόλη.Υπάρχει ένας όμορφος δρόμος που αρχίζει από την πόλη Τάμπα στον κόλπο του Μεξικού και τελειώνει στο Μαιάμι περνάει μέσα από τα Everglades που ζούνε οι gators (οι αμερικάνοι βαριούνται να γράφουνε το ali καλό ε;) και από όμορφες πόλεις επίσης από το shell factory της Φλόριντα που φτιάχνει υπέροχα διακοσμητικά από όστρακα και είναι διάσημο σε όλες τις ηπα.Θα είχε την φάση του να κάνει κανείς ένα ταξιδάκι με κανένα αμερικανικό αυτοκίνητο να νοιώσει λίγο hollywood star λολ.



Μαιάμι south beach



Στο εθνικό πάρκο της Φλόριντα Everglades κυκλοφορεί κανείς με αυτά τα περίεργα πλεούμενα που στο πίσω μέρος μοιάζουν με ανεμιστήρες !!!




Το shell factory στο Fort Myers που βρίσκεται πάνω στον ιστορικό δρόμο Tamiami trail που συνδεει την Τampa με το Miami.



Το cape coral λίγο έξω από το tamiami trail κοντά στο fort myers.Ρε μπάς και μας δουλεύουνε οτι γυρίζουνε το σαρβάιβορ σε νησάκια στον ωκεανό και πάνε και κάνουνε ηλιοθεραπεία στην ΦΛόριντα;λοοοοοοοοοοοοολ!!!

Ελπίζω μόνο να μην πέσω πάνω σε κανένα new orleans style hurricane

Αλήθεια γνωρίζατε πως ο Ιούλιος Βέρν έχει επισκεφθεί ελάχιστα μέρη από αυτά που τόσο παραστατικά περιγράφει στα έργα του;Φανταστείτε πως τότε δεν είχαν ούτε καν...Ίντερνετ!!!!

αυτά για την ώρα σε άλλο μνμα θα σας πάω σε άλλο μέρος άντε και interactive ξενάγηση σας κάνω.Που να πάω κιόλας ταξίδι θα δημοσιεύσω άλμπουμ!!!τσάο!

Posted: Sat Nov 25, 2006 3:01 am

Από Clairvoyant_

Ωραίο θέμα, δυστυχώς δεν έχω ταξιδέψει (ακόμη) στο εξωτερικό, ωστόσο θα θελα πολυ να επισκεφτώ την Αίγυπτο, τις πυραμίδες της, να πάω κρουαζιέρα στον Νείλο, να δω το όρος Σινά, τη διώρυγα του Σουέζ, την Ερυθρά θάλασσα, την αγορά του Αλ Χαλίλι....
Επίσης θέλω να ταξιδέψω στη Βραζιλία, με καλή παρέα να βολτάρουμε στη ζούγκλα του Αμαζονίου, να δω την απέραντη βλάστηση και τα είδη φυτών και ζώων που την κατακλυζουν, να πάμε στην Κόπα Καμπάνα (βραζιλιάνες σας έρχομαι.....) και το βράδυ σε τρελούς λάτιν ρυθμούς στο Ριο ή στο Σάο Πάολο...

Posted: Sat Nov 25, 2006 6:52 am

Από Seliniasmenos

5 Ιουλίου 2005
Ωρα: 5 το απόγευμα

Μόλις κατέβηκα απο το τρένο τα πόδια μου έτρεμαν. Βρισκόμουν στην πόλη που τόσο είχα αγαπήσει μέσα απο φωτογραφίες, και είχε φτάσει η στιγμή που θα την αντικρίσω. Δεν με ένοιαζε πραγματικά που θα έμενα λίγες μόνο ώρες, αφού μόνο λίγες ώρες είχα στην διαθεσή μου. Και μόνο η ιδέα οτι θα πάρω μια απειροελάχιστη γεύση απο την μαγεία της, μου έφτανε.
Φλωρεντία, Firenze όπως είναι το όνομα της στα ιταλικά, η πόλη της Αναγέννησης, η πόλη που απο μόνη της είναι ένα ολόκληρο μουσείο. Όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες της Αναγέννησης έζησαν και έδρασαν στην Φλωρεντία, με την πανίσχυρη οικογένεια των Μεδίκων να την διοικεί.
Έπρεπε λοιπόν να βάλουμε φτερά στα πόδια μας να δουμε όλα οσα προλαβαίναμε να δουμε. Η καρδιά μου χτηπούσε δυνατά βγαίνοντας απο την έξοδο του σταθμού,αντικρίζοντας την εξης εικόνα



Έμεινα ακίνητος να θαυμάσω την εικόνα. Για μια στιγμή χάθηκα απο τον κόσμο. Δύσκολο να περιγράψεις αυτο το συναίσθημα, ήταν λες και μπήκα ξεφνικά σε ένα παραμύθι. Έμεινα να κοιτάζω τον Θόλο του Duomo της Φλωρεντίας. Οι φίλοι μου με ξύπνησαν απο αυτό το όμορφο όνειρο παρατηρώντας ανθρώπους να κάθονται στο γρασίδι της πλατείας, πιο πέρα ένα μωρό περπατούσε με την βοήθεια των γονιών του. Σιγά-σιγά έκαναν την εμφανισή τους και τα τουριστικά λεωφορεία, τουρίστες πήγαιναν προς το Duomo, εκεί που θα κατευθυνόμασταν κι'εμείς.
Προσπεράσαμε την εκκλησία Santa Maria Novella (δεξιά στην φωτο,δυστυχώς είναι η μόνη που μου έμεινε απο την επίσκεψη μου στην φλωρεντία,αλλα αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία), μια εκκλησία που χτίστηκε το 1470 και είναι ένα απο τα πολλα σύμβολα της Φλωρεντίας (έμαθα γυρίζοντας οτι κάπου εκεί ήταν και το σπίτι του Leonardo da vinci) και προχωρήσαμε προς το Duomo. Δεξιά και αρίστερα πλανώδιοι πουλούσαν ένα σωρό αναμνηστικά απο την φλωρεντία, πολυκαταστήματα που η διακόσμηση τους δεν χάλαγαν καθόλου την αναγεννησιακή ατμόσφαιρα της πόλης. Το παρόν και το παρελθόν δένουν σε ένα παιχνίδισμα της λογικής και της φαντασίας.
Βρεθήκαμε μπροστα στο Duomo και άλλο ένα σοκ με περίμενε. Κοιτούσα αυτό το θεόρατο κτίριο αποχαυνωμένος. Αλλα δεν ήμασταν οι μοναδικοι, όλοι οι τουρίστες που βρισκόταν εκεί το κοιτούσαν με στόμα ανοιχτό, εκτός απο τους Φιορεντίνους που προσπερνούσαν αδιάφορα,συνηθισμένοι να αντικρίζουν καθημερινά την μεγαλοπρέπεια του. (Και να φανταστείτε οτι στις φωτογραφίες μου φαίνεται οτι χάνει όλη την μαγεία του!)



Το Duomo της Φλωρεντίας, η Santa Maria del fiore όπως είναι το όνομα του, ξεκίνησε να χτίζεται το 1296 και ολοκληρώθηκε το 1462, τον περίφημο θόλο της που φαίνεται σχεδόν απο όλη την Φλωρεντία (κάτι σαν πυξίδα είχα σκευτεί τότε) την έφτιαξε ο Brunelleschi και την τροποποίησε ο Michelangelo. Μάλιστα μπορείς να ανεβείς τα 900 (και κάτι ψιλά νομίζω) σκαλιά και να απολαύσεις απο την κορυφή του την Φλωρεντία. Φτιαγμένος απο πρασινο,λευκό και κόκκινο μάρμαρο (τα χρώματα που αργότερα θα είχε η σημαία της Ιταλίας) και γεμάτο αγάλματα στην προσοψή του απο όλους τους πάπες και αγίους.
Επόμενος σταθμός η κεντρικότερη πλατεία.Μπαίνοντας στα πλακόστρωτα δρομάκια είχες την αίσθηση οτι απο στιγμή σε στιγμή θα δεις κάποιον καλλιτέχνη της αναγέννησης, θα ξεπροβάλει ένα κάρο. (Άλλωστε υπάρχουν άνθρωποι που περπατούσαν νύχτα και χειμώνα και άκουσαν άλογα και κάρα...). Οι γλυκές μελωδίες ενος ακορντεόν μας βύθησαν περισσότερο σε αυτό το παραμύθι δίχως τέλος. Ένας γεράκος καθισμένος σε μια καρέκλα έπαιζε ιταλικά τραγούδια περιμένοντας μια μικρή ανταμοιβή απο τους περαστικούς, και του την δώσαμε, αφού είναι εκείνοι που διατειρούν τον ιταλικό ρομαντισμό ζωντανό.Επιτέλους φτάσαμε στην Piazza della Signoria!

Το διοικητικό κέντρο της Φλωρεντίας, το σημείο συνάντησης όλων των Φιορεντίνων. Με το γνωστό ρολόι του που στην κορυφή ένα χρυσό λιοντάρι να στέκεται αγέροχο, το γνωστό συντριβάνι του Ποσειδώνα οπου όλοι οι τουρίστες σπεύδουν να φωτογραφιθούν εκεί. Πιο πέρα ένα αντίγραφο του Δαυιδ του Michelangelo, ένα απο τα μεγαλύτερα αριστούργήματα, πιο πέρα και άλλα αγάλματα του Μichelangelo και άλλων καλλιτεχνών, υπενθυμίζοντας μας οτι η Φλωρεντία είναι ένα μεγάλο ανοιχτό μουσείο τέχνης. ΄Κάπου σε μια γωνιά πρόσεξα και έναν Ιταλό να κοιτάει αγχωμένος το ρολόι του, κάποιος τον είχε στήσει, συνηθισμένος και αυτός να βλέπει καθημερινά τα αριστουργήματα ανυπολόγιστης αξίας. Και απο εκεί μπήκαμε στην Piazza degli Uffizi για να πάμε προς τον Άρνο,το ποτάμι χωρίζει την Φλωρεντία στα δυο.

Δεξια φαίνεται το ρολόι που σας προανέφερα και αριστερά η πόρτα που οδηγεί προς τον Άρνο.

Δεξια και αριστερά υπάρχουν αγάλματα μεγάλων ιταλών προσωπικοτήτων, όπως Leonardo da Vinci και Niccolo Macchiavelli. Αλλα εκεί βρίσκεται κάτι πολύ συμαντικότερο: Ένα απο τα πιο σπουδαία μουσεία στον κόσμο, γεμάτο με θησαυρούς της αναγέννησης, πολλά απο τα οποία άφησε στην πόλη η τελευταία κληρονόμος των Μεδίκων υπο τον όρο να μην φύγουν ποτέ απο την πόλη.
Βγαίνοντας απο την πόρτα βρεθήκαμε στον Άρνο και την παλαιότερη γέφυρα (όπως δείχνει και το όνομα της) της Φλωρεντίας, το Ponte Vecchio. Δίπλα ακριβώς απο τον Άρνο, σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου 5χ5 κάποιοι παίζαν ποδόσφαιρο και πιο δίπλα η σημαία της Φλωρεντίας να κυματίζει. (Το σήμα της Φλωρεντίας είναι το σηματάκι που έχω και στην υπογραφή μου, είναι το giglio, δεν ξέρω πως ονομάζεται το λουλούδι στα ελληνικά). Όταν μια φορά είχε πλυμυρίσει ο Άρνο πνίγοντας την Φλωρεντία, όλα τα κράτη προσέφεραν χρήματα για να σώσουν την πόλη της τέχνης και τους ανεκτίμητους θησαυρούς της.

Το Ponte Vecchio που φτιάχτηκε το 1564 είναι η παλαιότερη γέφυρα της Φλώρεντίας. Μαλιστα στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν η μοναδική γέφυρα που δεν βομβάρδισε ο Χίτλερ. Σήμερα φιλοξενεί πάνω ένα σωρό χρυσοχοεία με κοσμήματα απίστευτης τεχνικής, εννοείται και με τις ανάλογες τιμές. Καθίσαμε και κοιτάξαμε το ποτάμι που περνούσε απο κάτω μας. Πόσες ιδεες ΄σκεύτηκε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι κοιτώντας αυτο το ποτάμι;
Αποφασίσαμε να επισκευτούμε την Piazza Santa Croce. Πολυ καλό σαν ιδέα, αλλα δεν ξέραμε πως ακριβώς να πάμε. Και το "ρωτόντας πας στην πόλη" δεν ισχύει ακριβώς στην Φλωρεντία. Είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτη τουρίστες που αποδείχτηκε δύσκολο να βρούμε κάποιον Ιταλό να ρωτήσουμε. Άλλωστε ο δήμαρχος της Φλωρεντίας ζητάει απο τα ταξιδιοτικά γραφεία να μην στέλνουν τόσο πολύ κόσμο!
Με τα πολλά φτάσαμε στην Piazza Santa Croce

Η Piazza Santa Croce, πηγή έμπνευσης για τον μεγάλο ιταλό ζωγράφο de Chirico, απο την αναγέννηση μέχρι σήμερα γίνονται πολλές εκδηλώσεις σε αυτή την πλατεία. (Περισσότερες πληροφορίες,δυστυχώς, δεν γνωρίζω). Και τώρα αρχίζει το γέλιο.
Ήρθε η στιγμή να επισκευθούμε κάποιο δισκάδικο. Ο λόγος γνωστός: Για να αγοράσω το DVD του Marco Masini αφού εκτός των άλλων η Φλωρεντία είναι και η γεννέτειρα του οπότε είχε μεγάλη σημασία για μένα. Μόλις κοιτάξαμε το ρολόι καταλάβαμε οτι προλαβαίνουμε-δεν προλαβαίνουμε τα μαγαζιά ανοιχτά (Άτιμη ώρα!πέρασες γρήγορα!). Αρχίζει λοιπόν ένας αγώνας δρόμου να βρούμε κάποιο δισκάδικο. Και μέσα σε όλα να μην μπορουμε να΄βρούμε έναν ιταλό να ρωτήσουμε! Με τα πολλά φτάνουμε στο δισκάδικο το οποίο είχε μισοκατεβάσει τα ρολά. Μπουκάρουμε μέσα
-Μη!Μη! Βγείτε γρήγορα έξω γιατι θα χτυπήσει ο συναγερμός! Ουρλιαξε ο ιταλος
Του εξηγούμε τι θέλω, του λεω οτι είμαι απο ελλάδα κλπ. και μας είπε οτι δεν το έχει. Κάπου εκεί με παίρνει απο κάτω. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το ξεπεράσεις (νταξι,δεν το ξεπέρασα ποτέ η αλήθεια είναι) απο το να πιεις έναν ιταλικό καφέ!
Πήγαμε σε μια πλατεία (την οποία ακόμα δεν έχω βρει πως την λένε και εκείνη την στιγμή δεν΄είχα και την διάθεση να ρωτήσω), όπου βρησκόταν ένας πλανώδιος μουσικός που με την κιθάρα του τραγούδαγε ιταλικά τραγούδια. Καθήσαμε να πιούμε καφέ, υπο τους ήχους της Ιταλικής μουσικής και τρώγοντας παγωτό (η τοσκάνη φημιζεται για τα παγωτά της).
Είναι η στιγμή που επιτέλους ξεκουράζεσαι μετά απο το τρέξιμο για να προλάβεις να δεις οτι προλάβεις, πίνεις τον ιταλικό καφέ και συνειδητοποιείς τι έχεις δει, καταλαβαίνεις οτι βρήσκεσαι στην Φλωρεντία, την πόλη της αναγέννησης, καταλαβαίνεις οτι έχεις αντικρίσει αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης έτσι απλά...χύμα στους δρόμους...

"Κόσμος που φεύγει ορκιζοντάς σου οτι θα ξαναγυρίσει, γιατί στην Φλωρεντία δεν βλέπεις τίποτα μόνο με μια φόρα" λέει ένα ιταλικο τραγούδι αφιερωμένο στην Φλωρεντία, και ήρθε η στιγμη να φύγουμε. Προσπεράσαμε το Duomo,την Santa Maria Novella και έριξα μια τελευταία ματιά την σκηνή που είχα πρωτοαντικρίσει, αυτή την φορά όλα τα είχε σκεπάσει το σκοτάδι και όλη η πόλη ήταν φωτισμένη. Μπαίνοντας στον τρένο, χωρίς να γνωρίζω το τραγούδι, ορκίστικα το ίδιο πράγμα. Οτι θα ξαναγυρίσω. Και γιατι οχι; Ισως και μόνιμα...

Posted: Sat Nov 25, 2006 2:07 pm

Από ΧΙΟΥΙ

Πολύ ωραία η Φλωρεντία και ωραία τα λές.Να γράψεις άρθρο και να το πάς σε ταξιδιωτικό περιοδικό Τι έπαθαν οι φωτογραφίες σου;
Ωραία θα είναι η Αίγυπτος πολύ θα ήθελα να πάω να επισκεφθώ την καινούργια Βιβλιοθήκη!

Posted: Sat Nov 25, 2006 3:57 pm

Από Seliniasmenos

Τις έχασα σε ένα καταναγκαστικό format, αυτήν την μια και μοναδική την είχα ανεβάσει κάπου και σώθηκε. Κάποια στιγμή θα σας πω και περιστατικά απο τις εξορμήσεις μου στην Ιταλία

Posted: Sat Nov 25, 2006 5:08 pm

Από Pagona

Δεν έχω ταξιδέψει όσο θά'θελα, ή μάλλον δεν έχω επισκεφθεί τα μέρη που θά'θελα ακόμα (Ιρλανδία, Σκωτία, Αίγυπτος)...
Το πρώτο μου ταξίδι ήταν στην Βενετία (γαμήλιο), την οποία ΛΑΤΡΕΨΑ, και στην οποία απο την δεύτερη μέρα κυκλοφορούσα μόνη για να φέρω ... delivery στο ξενοδοχείο... Τί να πώ γι'αυτό το μέρος? Αν μπορούσα να έχω ένα ακόμα σπίτι καπου στον κόσμο, εκεί θα το ήθελα...Ήταν Νοέμβρης, σαν αύριο, και η πόλη ήταν μονίμως καλυμμένη με ομίχλη.. ΑΝοίγαμε το παράθυρο του ξενοδοχείου του πρωί, και βλέπαμε αυτή την ΥΠΕΡΟΧΗ πόλη, καλυμμένη με ομίχλη...
Το δεύτερο ήταν στην Τυνησία....Ε, καλά, δεν τρελάθηκα κιόλας, εκτός απο κανά δύο εκδρομούλες, μία Ρωμαϊκή αρένα που είδαμε...και βέβαια η έρημος!!! Οι οάσεις με απογοήτευσαν, ήταν ένα κίτς αίσχος, αλλά η έρημος σε καλούσε να μείνεις εκεί, ειδικά το βράδυ, και να περιμένεις την ανατολή...οι μυρωδιές ήταν απερίγραπτες...οι κατεστραμμένες απο εχθρούς πόλεις νόμιζες οτι ήταν γεμάτες φαντάσματα, αλλά κράτησε λίγο, λίγες μόνο ώρες...το σημαντικότερο απο αυτό το ταξίδι ήταν που ανακάλυψα 'συγγενείς' εκεί με το ίδιο όνομα...και μου συμπεριφέρθηκαν ωσαν βασίλισσα (γιατί οι συγγενείς έχουν χρήμα!)
Τα επομενα ταξίδια ήταν με την δουλειά μου... κυρίως στην Κων/πολη, αλλά και στα Σκόπια, την Αλβανία. Στα Σκόπια νόμιζα οτι άλλαξα εποχή, οτι βρέθηκα στα 1800 περίπου! Ήταν απίστευτη εμπειρία... δεν είδα άσφαλτο για πολλές μέρες, κι έπηξα στις αγελάδες..ολόκληρα κοπάδια που πέρναγαν απο τους κατσικόδρομους, οπως περνάνε σε μερικά δικά μας χωριά τα πρόβατα!!! Ωραία πολιτισμική φρίκη αυτή..
Αφήνω τελευταία την Κων/πολη, γιατί....γιατί μεγάλο μέρος της απλά με ΜΑΓΕΨΕ. Ο Βόσπορος είναι μία έμπνευση!!!! Τα χρώματα του ουρανού και του νερού σε κάνουν να νιώθεις κοσμοπολίτης για κάποιο λόγο που δεν έχω κατανοήσει. Αλλάζει η ψυχολογία σου... Αλλάζουν οι σκέψεις σου, το περπάτημά σου! Σε αλλάζει ο Βόσπορος... είναι πολύ παράξενο συναίσθημα... Και το σκεπαστό παζάρι είχε το ενδιαφέρον του. Όλοι μίλαγαν Ελληνικά, μας πλησίασε κάποια στιγμή ένας νεαρός, που κάτσαμε σε ένα καφενεδάκι απο κει μέσα και μας λέει, σε άπταιστα ελληνικά "κι εγώ είμαι μισός Έλληνας, η γιαγιά μου ήταν απο την Θεσαλλονίκη". Όταν έφυγε για τους καφέδες, μου λέει η συνάδελφος (καρατουρκάλα ο τύπος...μας πέταξε και σπόντα), αλλά όσο κι αν προσπάθησα δεν βρήκα τίποτα το 'έντεχνο' και προσποιητό στην συμπεριφορά του και το χαμόγελό του. Έδειχνε (και μου το μετέδωσε αυτό) οτι ήταν πανευτυχής που μας έβλεπε... Αυτό το έζησα απο αρκετούς Τούρκους, αλλά βέβαια έζησα και την άλλη πλευρά του νομίσματος... Τούρκους που είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Κύπρο, και ήταν κάτι περισσότερο απο αγενείς για την περίσταση... Αλλά μόνο μία φορά τον βάλαμε Έλληνες στην θέση του, έναν τύπο πανέξυπνο και πανρατσιστή! Τις υπόλοιπες τους έβαζαν στην θέση τους οι ίδιοι οι Τούρκοι...άνθρωποι που δεν είχαν καμμία ανάγκη ν'ασχοληθούν με το θέμα μας, θα μπορούσαν κάλλιστα να αφήσουν να μας στολίζει ο κάθε ρατσιστής τούρκος, αλλά δεν το έκαναν... μίλησαν με περισσότερη λεβεντιά απο πολλούς Έλληνες. Ένας Τούρκος, στην πρώτη μου επίσκεψη, που μου έκανε τούρ στην Πόλη με το αυτοκίνητο, όταν φτάσαμε και βλέπαμε την Αγ.Σοφιά μου ζήτησε συγγνώμη, και είχε γίνει κατακίτρινος απο ντροπή...Νόμιζα οτι μου έκανε πλάκα, αλλά δεν μου έκανε...Με αυτόν γίναμε κολλητοί, είχε μεγαλώσει στην Γερμανία, εκεί γνώρισε και την γυναίκα του. Τον περιμένω να έρθει ταξίδι στην Ελλάδα, να γνωρίσει και την οικογένεια...
Αυτά τα ταξίδια στην Κων/πολη μου άλλαξαν πολλά απο αυτά που θεωρούσα δεδομένα...
Αυτό που κατάλαβα περισσότερο ήταν οτι η άγνοια και ο μισανθρωπισμός είναι που σε κάνουν ρατσιστή... Αυτά τα δύο ΜΑΖΙ! Μϊα Γερμανίδα 'συνάδελφος', αντιπρόσωπος του πελάτη μας, που είχε γραφεία στην Πόλη, πέταξε το εξής καταπληκτικό σε μία έξοδό μας. "Αφού η Ελλάδα έχει τόσα νησιά, γιατί δεν δίνει και μερικά στην Τουρκία που δεν έχουν κανένα!!???" Φρίξαμε τούρκοι κι έλληνες... Αυτή η συγκεκριμένη, συγγνώμη κιόλας που θα το πώ, αλλά το σκυλοπλήρωσε! Ήταν στο ναυάγιο του Σάμινα, και γλύτωσε στο τσάκ!!! Το καραφχαριστήθηκα (συγγνώμη Θέε μου), και το μόνο που άλλαξε ήταν οτι μίσησε περισσότερο τους Έλληνες...
Τέλος πάντων...άμα βρώ καμμιά φωτο και καταφέρω να την βάλω εδώ μέσα, θα επανέλθω....

Το δεύτερο ήταν στην Τυνησία....Ε, καλά, δεν τρελάθηκα κιόλας, εκτός απο κανά δύο εκδρομούλες, μία Ρωμαϊκή αρένα που είδαμε...και βέβαια η έρημος!!! Οι οάσεις με απογοήτευσαν, ήταν ένα κίτς αίσχος, αλλά η έρημος σε καλούσε να μείνεις εκεί, ειδικά το βράδυ, και να περιμένεις την ανατολή...οι μυρωδιές ήταν απερίγραπτες...οι κατεστραμμένες απο εχθρούς πόλεις νόμιζες οτι ήταν γεμάτες φαντάσματα, αλλά κράτησε λίγο, λίγες μόνο ώρες...το σημαντικότερο απο αυτό το ταξίδι ήταν που ανακάλυψα 'συγγενείς' εκεί με το ίδιο όνομα...και μου συμπεριφέρθηκαν ωσαν βασίλισσα (γιατί οι συγγενείς έχουν χρήμα!)

Μα πώς το ξέχασα! Και το παζάρι ήταν καταπληκτικό, μία ολόκληρη πόλη! ΟΙ Τυνήσιοι (προειδοποιώ τις κορασίδες) το μόνο που έχουν στο μυαλό τους ήταν να ρίξουν στο κρεβάτι καμμιά ξένη, γιατί οι δικές τους δεν τους κάθονται! Μέγιστη πίκρα... ο πατέρας μου το γλέντησε δεόντως, και παρολίγον να με πουλήσει για μερικές δεκάδες καμήλες!!! Ευτυχώς δεν είχε πού να τις βάλει σητν Αθήνα, αλλιώς δεν ξέρω αν θα ήμουν εδώ σήμερα!!!! Είναι δε απίστευτοι στα παζάρια... Το τελευταίο κομμάτι που κατάφερα ν'αγοράσω το πλήρωσα αδειάζοντας στην κυριολεξία την τσάντα μου μέσα στο μαγαζί, απ'όπου ο ευτυχής μαγαζάτορας μου πήρε όλα τα πακέτα τσιγάρα, ό,τι τελευταία λεφτά μου είχαν μείνει (ευτυχώς ήμασταν με πούλμαν) κι ένα ρολόι swatch!!!! Χαλάλι όμως...

Posted: Sat Nov 25, 2006 10:43 pm

Από Ωρωπιων

H τυνησία σαν χώρα ειναι εξαιρετική.την επισκέφτηκα το 2000.τα ξενοδοχεία 5 αστέρων άπαιχτα.Οι οάσεις ειναι απο τις πιο καλές,ενώ όλη η ευρώπη [πάρα πολλοί Έλληνες],παραθερίζει εκεί.
Το πρόβλημα με τους Τυνήσιους είναι ότι σαν κατώτερες πνευματικές υποστάσεις,και εντελώς απολίτιστοι είναι ζητιάνοι όλοι,καλοί άνθρωποι αν και πολλές φορές γύφτοι.Θυμάμαι σε ένα παζάρι,έκανα παζάρι για ένα δαχτυλίδι [δώρο για μια κοπέλα],το πηρα στην τιμή που ήθελα,και ο έμπορας άρχισε να βρίζει στα ελληνικά.Αμέσως έριξα κάποια πράγματα κάτω,άρχισα να φωνάζω,κάλεσα τον ξεναγό και όλοι οι συνάδελφοί του έσπευσαν να τον απομακρύνουν απο κοντά μου .Στο περιστατικό,ήταν Γερμανοί,Γάλλοι παρόντες και έσπευσαν να με υπερασπιστούν.
Κανείς δεν τα βάζει με τους Ελληνες....

Posted: Sun Nov 26, 2006 12:40 am

Από Pagona

OROPION κι εγώ το 2000 πήγα!!!! Χαμαμέτ???? Ωραία τα ξενοδοχεία, αλλά πολλά, και άρα άδεια! Ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων τό'χαμε μόνο για την πάρτυ μας!
όσοι Τυνήσιοι γνώρισα εγώ ήταν πολύ ευγενικοί και τυπικοί... Στην πρωτεύουσα ήταν λίγο πιο ... 'γυφτέ' τα πράγματα...αλλά στο παζάρι και την Χαμαμέτ και τις οάσεις, όλοι ήταν άψογοι!
Σε καμήλα ανέβηκες? Φοβερή αίσθηση! Σε πιάνει ναυτία!

Posted: Sun Nov 26, 2006 10:06 pm

Από Ωρωπιων

ΓΙΑ ΤΗΝ Ακρίβεια,εγώ πήγα ένα χρόνο πρίν το 1999. με το DETTO TRAVEL.είχαμε κάποιον Νίκο ξεναγό,πολύ καλό παιδί.Στη χαμαμέτ,μείναμε το πρώτο βράδυ και την επόμενη ξεκινήσαμε για νότια.Στις οάσεις [ντοζέρ],ήταν όλα τα λεφτά ,και σε καμήλα ανέβηκα[φανταστική άισθηση,του ύψους] και στην έρημο μπηκα καμια 200 μέτρα ,και στα ξενοδοχεία 5 αστέρων όλα άπαιχτα.ξετρελλάθηκα με τα γλυκά τους.άλλο πράμα.Είχε πολύ πλάκα,το γιουβέτσι τους,οπου ο καθένας μας,έβρισκε α πό ένα διαφορετικό κομμάτι κρεας,άλλος κατσίκι,άλλος κοτόπουλο,άλλος χταπόδι.Απο αρχαιολογικής άποψης,άξιζε το ΕΛ ΤΖΕΜ[μία σπουδαία αρένα,σαν το κολλοσαίο] και φυσικά η καρχηδόνα..η ΠΙΟ καλή φάση,ήταν στις πισίνες,οπου παίζαμε όλοι οι ευρωπαίοι με τις γυμνόστηθες γερμανίδες πόλο..χεχ και το βράδυ,διασκέδαση από τους ιταλούς διασκεδαστές,,,άπαιχτα πράματα...
κάποιος που πήγε πέρισυ,μου πε ,πως όλη η ελλάδα,έχει παρατήσει νησιά και πάει τυνησία.για πολύ έλληνες μιλαμε..

Posted: Mon Nov 27, 2006 8:49 am

Από Pagona

Να μοιραστώ το εξής καταπληκτικό (και για να το αποφύγουν κιόλας μερικοί, να μην μπερδευτούν).
ο πατέρας μου, λόγω ελαφράς αναπηρίας στο ένα πόδι (παράσημο απο σφαίρα), δεν μπορεί να περπατάει και πολύ, και έτσι δεν ανέβηκε στην καμήλα (γιατί θα τον βρίσκαμε τ'ανάσκελα να τον σέρνει η καμήλα), και προτίμησε το πιο 'ήπιο' αμαξάκι με τ'άλογο. Πηγαίναμε λοιπόν εγώ και η μάνα μου με τις καμήλες μας, να παίζουμε με τους υπόλοιπους του γκρούπ (ξέρετε τώρα...παίζαμε συγκρουόμενα με τις γκαμήλες), και ξαφνικά βλέπουμε ένα σύννεφο να μας προσπερνάει... κοιτάζω καλύτερα (όσο έβλεπα δηλαδή), και βλέπω το αμαξάκι ωσάν άλλη Ferrari να ίπταται στον αέρα απο την ταχύτητα, και τον πατέρα μου να ανεβοκατεβαίνει έντρομος στο κάθισμά του. Ο οδηγός της άμαξας την είχε δεί οδηγός φόρμουλας 1, κι έκανε τσαχπινιές μάλλον στους οδηγούς μας. Όταν κάποια στιγμή φτάσαμε, ο πατέρας μου κοίταζε το κενό!!!! Τα είχε δεί όλα!!! Τα λίγα μαλλιά του νομίζω είχαν ασπρίσει κι άλλο, και το μάτι γιάλιζε!!!! Μας ενημέρωσε ο οδηγός του οτι είχε ξεράσει, "but he's ok, no worry, no worry"!!!!!
Ηθικόν δίδαγμα: μην ανεβείτε στο αμαξάκι της ερήμου. Προτιμήστε το τοπικό μεταφορικό μέσον, τις καμήλες! Θα φτάσετε πιο υγιείς στον προορισμό σας!!!!

Posted: Mon Nov 27, 2006 4:26 pm

Από Seliniasmenos

Xaxaxaxax! Ανκόνα στην Ιταλία. Θα πηγαίναμε εγω και μια φίλη μου στο Arezzo με το τρένο. Οπότε βγάζουμε εισητήριο, μας λέει ενας υπεύθυνος οτι το τρένο φεύγει απο την γραμμή Ovest 2. Ξαναρωτάμε εναν άλλο υπευθυνο μας λέει Ovest 1. Οπότε λέμε θα καταλάβουμε πιο τρένο είναι.
Ερχεται λοιπόν ενα τρένο στην γραμμη Ovest 1 το οποιο έλεγε Arezzo, οπότε μπάινω στο τρένο και δείχνω τα εισητήρια σε έναν υπεύθυνο μέσα στο τρένο.
-Αυτά τα εισητήρια είναι γι'αυτό το τρένο;
Τα κοιτάει και μας λέει:
-Ναι,Ναι, μπείτε και καθίστε όπου θέλετε.
Καθόμαστε, ρωτάμε και κανα 2 επιβάτες μέσα στο τρένο μας λεει οτι πάει Arezzo οπότε αράζουμε.
Στον δρόμο βλέπω μια διαφήμιση μιας τράπεζας που έλεγε: Με μας είστε πάντα στην σωστή γραμμή,γυρίζω στην φίλη μου και της λέω: Πωπω!τι έξυπνη διαφήμηση!
Λίγο μετά μπαίνει ο ελεγκτης, του δίνουμε τα εισητήρια, τα κοιτάει και μας λέει στα Ιταλικά.
-Αυτά τα εισητήρια δεν είναι γι'αυτο το τρένο. Ασε που δεν τα έχετε ακυρώσει! Εσεις έπρεπε να πάρετε το τρένο για Fogli και να αλλάξετε για Arezzo, ενω αντιθέτος αυτό το τρένο κάνει κύκλο και πάει Bologna-Firenze-Arezzo. Πρέπει να σας βάλω πρόστημο...
Εκείνη την στιγμή στροφάρει το μυαλό μου και γυρνάω και λέω στα ελληνικά στην φίλη μου:
-Μα τι λέει αυτός;
-σσσ...καταλαβαίνω!μου λεει
-Μωρε και εγώ καταλαβαίνω, αλλα σε τέτοιες περιπτώσεις κάνουμε οτι δεν καταλαβαίνουμε τιποτα
Ακούει ο ελεγκτής οτι μιλάμε μια άλλη ξένη γλώσσα
-Δεν είστε Ιταλοι;
-Νο
-Porca Miseria! Τα τρένα της Ιταλίας είναι ένα μπου....! Και τώρα τι θα κάνω με σας;
Μας δίνει τα εισητήρια και φεύγει. Την γλυτώσαμε
Ηθικό δίδαγμα: Μερικές φορες είναι καλύτερο να κάνεις οτι δεν καταλαβαίνεις. Τι να πεις; Ελληνική πονηρια...

Posted: Wed Nov 29, 2006 11:18 am

Από ΑρΕλα

Τρανή απόδειξη καλό μου, πως όσο και να προσπαθείς να γίνεις "αμιγής" Ιταλός, στην ουσία του κυττάρου σου, δε θα πάψεις ποτέ να'σαι ένας Ελληνάρας και μισός. Παρηγορήσου, όσο και να λατρεύεις ό,τι αφορά το Ιταλιάνικο, (σεβαστό και γουστόζικο) στην ουσία κάτι αρχέγονο ελληνικό λατρεύεις- αφού ΚΑΙ αυτό (το λατινογενές ιταλικό) έχει ρίζα και αφετηρία (πολιτισμική-γλωσσική) την Ελλάδα!

Ηθικόν δίδαγμα:

'Οπου κι αν πας, η Ελλάδα θα είναι εκεί

Posted: Wed Mar 07, 2007 1:04 am

Από akar_982



ωραια η ΠΡΑΓΑ δεν πηγα πηγε η κολλητη μου αλλα θα παω και εγω που θα μου παει!