Ιδεογραφήματα

Είναι γένους θηλυκού στη γλώσσα μας και όχι αδίκως, αλλά και ο άσβεστος έρωτάς μου παρόλο που λογίζομαι για στρέιτ.
(στα μυαλά είμαι καρα-bi)
Την αγαπώ τόσο που έπλεξα κι ένα στιχούργημα στο όνομά της..., όχι ότι θα μπορούσαν ποτέ οι στίχοι και του καλύτερου στιχουργού να την περιγράψει ολάκερη ...

Κι είπα ν'ανοίξω αυτό το νήμα, να βάζουμε αυτή τη θολή ή κρυστάλλινη αγαπημένη κυρά, σε όλες τις μαγευτικές, απρόβλεπτες, μυστήριες εκφάνσεις της, να εξερευνούμε και τον όμορφο και συχνά κρυφό της κόσμο...


Ας αρχίσουμε με μουσικές, σπονδή στην αγάπη μας γι'αυτήν... Ας παίξουμε ένα απ'τα δυο, αγναντεύοντάς την
(και τα δύο πολύ αγαπημένα μου...)
























Συνεχίζεται...
γιατί ποτέ δεν τελειώνει


Έκανα την αρχή. Αν θες ακολούθησέ με

Συνεχίζεται...
γιατί ποτέ δεν τελειώνει

Χαρά, ε;

Και παραμύθια φτιάχνει...




τον κόσμο μας χαϊδεύει





κι αν μοιάζει να αγριεύει



είναι που με τον Αίολο χορεύει

Ωραίοοοοοοοοοοο!

Κι αν σου αλλάξω ατμόσφαιρα, δεν πιστεύω να μου κακιώσεις...

Ο Σπανουδάκης θα ομορφύνει επίσης αυτό το νήμα...

Ένας απο τους αγαπημένους μου δίσκους είναι "Τα μυστικά των Βράχων" της Κρίστη Στασινοπούλου, που είναι αφιερωμένο στην φύση των ελληνικών νησιών.
Ο δίσκος έλαβε διθυραμβικές κριτικές σε όλο τον κόσμο και όχι άδικα.Το βίντεο του ομόνυμου τραγουδιού έχει γυριστεί στην Αστυπάλαια.

λίγο λίγο καταπίνεις το φως
δρόμος χωρίς επιστροφή
κύμα το κύμα ταξιδεύεις τις στιγμές
χωρίς τελειωμό

Και ότι πριν λίγο γύρισα από σινεμά και είδα την ταινία "Μάμα μια" που γυρίστηκε στην Σκόπελο. Είναι πραγματικά πανέμορφες οι φώτο ...μακάρι να μπορούσα να ανεβάσω κ εγώ κάποιες (δεν κατάλαβα γρι από το λινκ και φοβάμαι μη κάνω μλκια).



Υ.Γ. Στο πρώτο σου μνμ είδες πως έχεις και κάποιες οικογενιακές φωτογραφίες!

όνειρα στην αστροκεντημένη κυρά




ή όταν τη χαιδεύει το σούρουπο...

θάλασσα σε ασπρόμαυρο, μια φευγαλέα θύμηση γεμάτη απ' τη μυρωδιά του αλατόνερου.

Κατακαλόκαιρο, μακρυά από το θόρυβο του πλήθους που αναζητά τονωτικά της αδρεναλίνης, να αφεθείς στα ηλιοχτυπημένα νερά.

Ανάμεσα στο σιγανό παφλασμό των κυμάτων, ξεπηδά η πρωταρχική σου ανάγκη για γαλήνη - ένας πανάρχαιος πόθος επιστροφής στην υγρασία του μητρικού κόλπου, να γεμίσουν τα πνευμόνια σου αλατόνερο, να ποτιστούν τα μάτια σου οξυγόνο απ'τον ομφάλιο λώρο της ψυχής.

Το ξερόχορτο δίπλα στην άμμο, το κροτάλισμα του κύματος πάνω στα βότσαλα, η μυρωδιά του ουρανού που χύνει τον ορίζοντά του στη θάλασσα, να λιώσουν όλα τα συστατικά, να ξεχαστεί η ανάγκη και να ισιώσει πάλι το κορμί, μικρό σκαρί παραδομένο...

Κάτι τέτοια μου κάνεις και λέω δεν μπορεί, έχει μεγάλο πλούτο μέσα του ετούτος.

(τρέμω μη μου το ακυρώσεις μονοκονδυλιάτικα :Ρ)

Κράτα το μέσα σου! Μην το βγάλεις να μας το δείξεις!

Ήταν Σεβαχ θαλασσινός.


Σαν σήμερα 17 Σεπτέμβρη του 1982

έφυγε ο Μάνος Λοϊζος.

(θάλασσα πικροθάλασσα...)

Kαταμεσίς του πελάγους η ψυχή μας υπομένει...

κι αν τελικά δεν τσακιστεί...

θα γυρίσει πάλι στο λιμάνι...



(σαν μια μικρή βαρκούλα)

για την αγαπημενη θαλασσα ενα τραγουδι βυθου και ερωτα

Τι υπέροχο τόπικ είναι αυτό και δεν το είχα πάρει είδηση

Ας βάλω και το δικό μου βιντεάκι με ένα πάρα πολύ παλιό τραγούδι και σπάνιο.

Kαι άλλο ένα με θάλασσα και καράβια.

Η θάλασσα είναι πάντα πηγή έμπνευσης.

Η Ελλάδα είναι θάλασσα και καραβια (Ίσως και πετρέλαια)

Μόλις διόρθωσα ένα βίντεο καμμένο από το κανάλι που μου έρριξαν.

Και ένα αγαπημένο με τον Βιολάρη

Ο Χαράλαμπος κι ο Διαμαντής