Ψυχοχειρουργική-Η εγκληματικότητα της επιστήμης
Δημοσιεύτηκε: Παρ 26 Ιούλ 2019, 21:20
Υπάρχουν πολλές πτυχές της εξουσιαστικής μανίας όπου τα κράτη χρησιμοποιούν τις επιστημονικές γνώσεις πάνω στο ανθρώπινο σώμα στοχεύοντας πάντα στο μυαλό. Το άρθρο που ακολουθεί δίνει μια εικόνα των όσων έχουν γίνει γνωστά από προηγούμενες δεκαετίες και τα οποία μπορούν να αναστατώσουν, αν δεν πανικοβάλλουν και τον πλέον ψύχραιμο.
«Χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα ψυχοχειρουργικής για να επιτύχουμε τον πολιτικό έλεγχο της κοινωνίας. Σκοπός είναι ο έλεγχος του εγκεφάλου. Όποιος παρεκκλίνει του δεδομένου κανόνα θα ακρωτηριάζεται μέσω χειρουργικής επέμβασης».
«Το άτομο μπορεί να νομίζει πως η πιο σημαντική πραγματικότητα είναι η ίδια του η ύπαρξη, αλλά αυτό δεν είναι παρά η προσωπική του άποψη. Αυτό δεν έχει ιστορική διάσταση».
«Ο άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα να αναπτύσσει κρίση. Αυτού του είδους ο φιλελεύθερος προσανατολισμός έχει απήχηση. Πρέπει να ελέγχουμε με ηλεκτρικά μέσα τον εγκέφαλο. Μια μέρα οι στρατοί και οι αξιωματικοί θα ελέγχονται με ηλεκτρική διέγερση του εγκεφάλου». (Dr. Jose Delgado, Congressional Record, No 26, Vol. 118 (Αρχείο του Κογκρέσου), 24 Φεβρουαρίου 1974).
Αυτές οι κυριολεκτικά αντιανθρώπινες δηλώσεις του Delgado, δεν εμπόδισαν τη χρηματοδότηση των ερευνών του από το Γραφείο Έρευνας του Πολεμικού Ναυτικού, το Εργαστήριο Αερο-Ιατρικής της Πολεμικής Αεροπορίας και το Ίδρυμα Δημόσιας Υγείας της Βοστόνης.
Ο Delgado υπήρξε πρωτοπόρος στην τεχνολογία Ηλεκτρικής Διέγερσης του Εγκεφάλου (ESB). Οι New York Times σ’ άρθρο τους, στις 17 Μαΐου του 1965, με τίτλο «Ματαντόρ με Ράδιο Σταματά τον Άγριο Ταύρο», αναλύουν λεπτομερώς τα πειράματά του στην Ιατρική Σχολή του Γέιλ και στην Κόρδοβα της Ισπανίας:
«Το φως του απομεσήμερου τρύπωνε πάνω απ’ τον ξύλινο φράχτη στην αρένα καθώς ο θαρραλέος ταύρος υπέκυπτε στον «ματαντόρ» (ταυρομάχο) που δεν κρατούσε όπλο, σ’ έναν επιστήμονα που ποτέ δεν είχε ξαναπαλέψει με ταύρο. Όμως το ηλεκτρικό φορτίο στο κέρατο του ζώου δεν του επέτρεπε να φθάσει στο κόκκινο πανί. Ο Dr. Delgado, πατώντας λίγες στιγμές πριν ένα κουμπί σ’ ένα μικρό ραδιοπομπό που κρατούσε στο χέρι, έκανε το ζώο να σταματά μ’ ένα αλτ. Μ’ ένα άλλο κουμπί έκανε το ζώο να στρίψει δεξιά και να φύγει. Ο ταύρος ακολούθησε εντολές που έπαιρνε από την διέγερση συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου όπου είχαν φυτευτεί λεπτά καλώδια -χωρίς πόνο- την προηγούμενη ημέρα».
Κατά τον Delgado, τέτοιου είδους πειράματα έχουν γίνει και σε ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια διάλεξης που έδωσε αναφορικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο το 1965, ο Delgado είπε: «Η επιστήμη ανέπτυξε μια νέα μέθοδο για τη μελέτη και τον έλεγχο της εγκεφαλικής λειτουργίας στους ανθρώπους και τα ζώα».
Τα ρωσικά πειράματα για τον έλεγχο του εγκεφάλου μέσω ύπνωσης και ραδιοκυμάτων έγιναν τη δεκαετία του 1930. Τριάντα χρόνια πριν το πείραμα του Delgado με τον ταύρο.
Ο Λ. Λ. Βασίλιεφ, καθηγητής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ έγραψε μια μελέτη σχετικά με τον υπνωτισμό: «Για να ελεγχθεί η κατάσταση του ατόμου, όταν θα βρίσκονταν εκτός του εργαστηρίου σε άλλο χώρο όπου διεξάγονταν πειράματα, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα πομπού-δέκτη. Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν πως τα ραδιοσήματα βοηθούν σημαντικά τις δυνατότητες πειραματισμού.
Ο Ι. Φ. Τοματσέφσκυ (ρώσος φυσιολόγος) έκανε τα πρώτα πειράματα με άτομο σε μια απόσταση 1-2 δωματίων και σε συνθήκες όπου αυτό δεν μπορούσε να ξέρει ή να υποψιαστεί ότι θα γινόταν το υποκείμενο του πειράματος. Σε άλλες περιπτώσεις ο πομπός δεν βρισκόταν στο ίδιο οίκημα και κάποιος άλλος παρατηρούσε την συμπεριφορά του υποκειμένου. Παρόμοια πειράματα με σημαντική απόσταση μεταξύ πομπού-δέκτη ήταν επιτυχή. Ένα έλαβε χώρα σ’ ένα πάρκο και οι εντολές ύπνωσης έγιναν πράξη μέσα σ’ ένα λεπτό».
Ο Βασίλιεφ κατέδειξε πως η εκπομπή ραδιοκυμάτων μπορεί να διεγείρει τον εγκέφαλο. Δεν είναι μια περίπλοκη διαδικασία. Πράγματι, δεν χρειάζεται να γίνει εμφύτευση μέσα στον εγκέφαλο ή να είναι αποτέλεσμα της ίδιας της εγκεφαλικής διέγερσης. Το μόνο που χρειάζεται για να επιτευχθεί ο έλεγχος μέσω ραδιοπομπού είναι ένας μυς ο οποίος να διεγείρεται. Το υποκείμενο υπνωτίζεται και εμφυτεύεται ένας διεγέρτης στον μυ. Το υποκείμενο, ενώ βρίσκεται υπνωτισμένο, παίρνει την εντολή να αντιδράσει όταν ενεργοποιηθεί ο διεγέρτης στον μυ, στην προκειμένη περίπτωση μέσω ραδιοκυμάτων.
Ο Λίνκολν Λώρενς σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Μας ελέγχουν;» έγραφε: «Εάν το υποκείμενο υπνωτιστεί και προγραμματιστεί πνευματικά να κάνει μια συγκεκριμένη πράξη π.χ. να πυροβολήσει κάποιον, κάθε φορά που ένας μυς διεγείρεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο μέσω του πομπού, θα έχει όλο και περισσότερη αποφασιστικότητα για να τελέσει την πράξη. Καθώς η ύπνωση επαναλαμβάνεται, γίνεται σκοπός της ζωής του να πραγματοποιήσει αυτή την πράξη. Έτσι υπάρχουν δύο συμπληρωματικές εμφανίσεις του ελέγχου του εγκεφάλου (RHIC) μέσω ραδιο-ύπνωσης, που η μια ενισχύει την άλλη και διαιωνίζει τον έλεγχο για όσο χρειάζεται. Αυτό γίνεται με μια δεύτερη συνεδρία ύπνωσης όπου ο υπνωτιστής δίνει τις τελευταίες οδηγίες. Αυτές μπορεί να ενισχυθούν επί πλέον με ραδιοδιέγερση με ακόμη πιο συχνό ρυθμό, διασφαλίζοντας την ήρεμη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της διαφυγής ή για να διασφαλιστεί ότι το υποκείμενο δεν θα μοιάζει να γνωρίζει ποιος συνωμότησε για αυτή την πράξη ή ακόμη και ότι τον γνώριζε».
Ο εγκεφαλικός έλεγχος μέσω ραδιο-ύπνωσης είναι το πάντρεμα δύο γνωστών μεθόδων: της ύπνωσης και του ραδιοκύματος. Οι άνθρωποι δύσκολα κατανοούν πως κάποιος μπορεί να υπνωτιστεί και να κάνει πράγματα που αντιτίθενται στην ηθική του. Ορισμένα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από τον Αμερικάνικο Στρατό καταδεικνύουν πόσο λάθος είναι αυτή η άποψη. Ο επικεφαλής του τμήματος ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολγκέιτ, Δρ. Έσταμπρουκς βεβαίωνε: «Μπορώ να υπνωτίσω κάποιον χωρίς να το γνωρίζει ή να έχει δώσει τη συγκατάθεσή του, και να προδώσει τις ΗΠΑ».
Ο Έσταμπρουκς ήταν μια από τις σημαντικές προσωπικότητες στα θέματα υπνωτισμού. Ο ψυχολόγος είπε στους αξιωματούχους της Ουάσιγκτον πως 200 εκπαιδευμένοι υπνωτιστές θα μπορούσαν να αναπτύξουν ένα στρατό υπνωτισμένων, και έκανε ένα σενάριο όπου ένα γιατρός του εχθρού, θα υπνώτιζε χιλιάδες στρατιώτες καθώς και αξιωματούχους. Σύμφωνα με αυτό θα μπορούσε όλος ο στρατός των ΗΠΑ να κυριευτεί από τον εχθρό. Μεγάλος αριθμός δολιοφθορέων θα μπορούσε να γεννηθεί μέσω υπνωτισμού, με τους γιατρούς να πειραματίζονται σε εθνικότητες που έχουν πολιτιστικό δεσμό με εχθρικές δυνάμεις.
Ο Έσταμπρουκς διεξήγαγε πειράματα σε στρατιώτες των ΗΠΑ για ν’ αποδείξει τα λεγόμενά του. Οι στρατιώτες κατώτατων βαθμών με λίγη εκπαίδευση υπνωτίστηκαν και έπειτα δοκιμάστηκε η μνήμη τους.
Με έκπληξη τους, οι υπνωτιστές μπόρεσαν να ελέγξουν την ικανότητα των υποκειμένων να συγκρατήσουν πολύπλοκες πληροφορίες.
Ο J.G.Watkins ακολούθησε τα βήματά του Έσταμπρουκς και έβαλε τους στρατιώτες χαμηλότερου βαθμού να προχωρήσουν σε πράξεις που όχι μόνο αντίβαιναν στον ηθικό τους κώδικα αλλά και στον στρατιωτικό. Ένα από τα πειράματα ήταν να προκαλέσουν βαθιά ύπνωση σ’ ένα φυσιολογικό στρατιώτη. Ο Watkins προσπαθούσε να μάθει αν ο στρατιώτης θα μπορούσε να επιτεθεί σ’ έναν ανώτερό του (σοβαρότατο παράπτωμα στο στρατό). Ενώ ήταν σε βαθιά ύπνωση, ο Watkins του είπε ότι ο αξιωματικός που καθόταν απέναντί του ήταν ένας στρατιώτης του εχθρού και θα προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Για τον στρατιώτη ήταν μια υπόθεση ζωής ή θανάτου. Αμέσως πήδηξε και έπιασε τον ανώτερό του απ’ το λαιμό. Το πείραμα επαναλήφθηκε αρκετές φορές και σε μία περίπτωση ο άνθρωπος που υπνωτίστηκε και ο δήθεν εχθρός ήταν πολύ στενοί φίλοι. Τα αποτελέσματα ήταν πάντα τα ίδια. Σε ένα πείραμα έβγαλε ένα μαχαίρι και σχεδόν μαχαίρωσε τον απέναντί του. Παρόμοια πειράματα πραγματοποιήθηκαν από τον Watkins με χρήση WACS, που είχαν ως στόχο την δυνατότητα εκμαίευσης μυστικών του στρατού από τους υπαλλήλους. Ένα σχετικό πείραμα έπρεπε να σταματήσει καθώς ο ερευνητής, που είχε γίνει κι αυτός ένα από τα υποκείμενα, έβγαλε στη φόρα πολλά άκρως απόρρητα σχέδια στον υπνωτιστή του, ο οποίος δεν είχε την σχετική άδεια για να ακούσει όλες αυτές τις πληροφορίες. Οι πληροφορίες κοινοποιήθηκαν σε προσωπικό που αριθμούσε τα 200 άτομα.
Η συνέχεια εδώ.......
https://anarchypress.wordpress.com/2015 ... %80%CE%B9/
«Χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα ψυχοχειρουργικής για να επιτύχουμε τον πολιτικό έλεγχο της κοινωνίας. Σκοπός είναι ο έλεγχος του εγκεφάλου. Όποιος παρεκκλίνει του δεδομένου κανόνα θα ακρωτηριάζεται μέσω χειρουργικής επέμβασης».
«Το άτομο μπορεί να νομίζει πως η πιο σημαντική πραγματικότητα είναι η ίδια του η ύπαρξη, αλλά αυτό δεν είναι παρά η προσωπική του άποψη. Αυτό δεν έχει ιστορική διάσταση».
«Ο άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα να αναπτύσσει κρίση. Αυτού του είδους ο φιλελεύθερος προσανατολισμός έχει απήχηση. Πρέπει να ελέγχουμε με ηλεκτρικά μέσα τον εγκέφαλο. Μια μέρα οι στρατοί και οι αξιωματικοί θα ελέγχονται με ηλεκτρική διέγερση του εγκεφάλου». (Dr. Jose Delgado, Congressional Record, No 26, Vol. 118 (Αρχείο του Κογκρέσου), 24 Φεβρουαρίου 1974).
Αυτές οι κυριολεκτικά αντιανθρώπινες δηλώσεις του Delgado, δεν εμπόδισαν τη χρηματοδότηση των ερευνών του από το Γραφείο Έρευνας του Πολεμικού Ναυτικού, το Εργαστήριο Αερο-Ιατρικής της Πολεμικής Αεροπορίας και το Ίδρυμα Δημόσιας Υγείας της Βοστόνης.
Ο Delgado υπήρξε πρωτοπόρος στην τεχνολογία Ηλεκτρικής Διέγερσης του Εγκεφάλου (ESB). Οι New York Times σ’ άρθρο τους, στις 17 Μαΐου του 1965, με τίτλο «Ματαντόρ με Ράδιο Σταματά τον Άγριο Ταύρο», αναλύουν λεπτομερώς τα πειράματά του στην Ιατρική Σχολή του Γέιλ και στην Κόρδοβα της Ισπανίας:
«Το φως του απομεσήμερου τρύπωνε πάνω απ’ τον ξύλινο φράχτη στην αρένα καθώς ο θαρραλέος ταύρος υπέκυπτε στον «ματαντόρ» (ταυρομάχο) που δεν κρατούσε όπλο, σ’ έναν επιστήμονα που ποτέ δεν είχε ξαναπαλέψει με ταύρο. Όμως το ηλεκτρικό φορτίο στο κέρατο του ζώου δεν του επέτρεπε να φθάσει στο κόκκινο πανί. Ο Dr. Delgado, πατώντας λίγες στιγμές πριν ένα κουμπί σ’ ένα μικρό ραδιοπομπό που κρατούσε στο χέρι, έκανε το ζώο να σταματά μ’ ένα αλτ. Μ’ ένα άλλο κουμπί έκανε το ζώο να στρίψει δεξιά και να φύγει. Ο ταύρος ακολούθησε εντολές που έπαιρνε από την διέγερση συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου όπου είχαν φυτευτεί λεπτά καλώδια -χωρίς πόνο- την προηγούμενη ημέρα».
Κατά τον Delgado, τέτοιου είδους πειράματα έχουν γίνει και σε ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια διάλεξης που έδωσε αναφορικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο το 1965, ο Delgado είπε: «Η επιστήμη ανέπτυξε μια νέα μέθοδο για τη μελέτη και τον έλεγχο της εγκεφαλικής λειτουργίας στους ανθρώπους και τα ζώα».
Τα ρωσικά πειράματα για τον έλεγχο του εγκεφάλου μέσω ύπνωσης και ραδιοκυμάτων έγιναν τη δεκαετία του 1930. Τριάντα χρόνια πριν το πείραμα του Delgado με τον ταύρο.
Ο Λ. Λ. Βασίλιεφ, καθηγητής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ έγραψε μια μελέτη σχετικά με τον υπνωτισμό: «Για να ελεγχθεί η κατάσταση του ατόμου, όταν θα βρίσκονταν εκτός του εργαστηρίου σε άλλο χώρο όπου διεξάγονταν πειράματα, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα πομπού-δέκτη. Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν πως τα ραδιοσήματα βοηθούν σημαντικά τις δυνατότητες πειραματισμού.
Ο Ι. Φ. Τοματσέφσκυ (ρώσος φυσιολόγος) έκανε τα πρώτα πειράματα με άτομο σε μια απόσταση 1-2 δωματίων και σε συνθήκες όπου αυτό δεν μπορούσε να ξέρει ή να υποψιαστεί ότι θα γινόταν το υποκείμενο του πειράματος. Σε άλλες περιπτώσεις ο πομπός δεν βρισκόταν στο ίδιο οίκημα και κάποιος άλλος παρατηρούσε την συμπεριφορά του υποκειμένου. Παρόμοια πειράματα με σημαντική απόσταση μεταξύ πομπού-δέκτη ήταν επιτυχή. Ένα έλαβε χώρα σ’ ένα πάρκο και οι εντολές ύπνωσης έγιναν πράξη μέσα σ’ ένα λεπτό».
Ο Βασίλιεφ κατέδειξε πως η εκπομπή ραδιοκυμάτων μπορεί να διεγείρει τον εγκέφαλο. Δεν είναι μια περίπλοκη διαδικασία. Πράγματι, δεν χρειάζεται να γίνει εμφύτευση μέσα στον εγκέφαλο ή να είναι αποτέλεσμα της ίδιας της εγκεφαλικής διέγερσης. Το μόνο που χρειάζεται για να επιτευχθεί ο έλεγχος μέσω ραδιοπομπού είναι ένας μυς ο οποίος να διεγείρεται. Το υποκείμενο υπνωτίζεται και εμφυτεύεται ένας διεγέρτης στον μυ. Το υποκείμενο, ενώ βρίσκεται υπνωτισμένο, παίρνει την εντολή να αντιδράσει όταν ενεργοποιηθεί ο διεγέρτης στον μυ, στην προκειμένη περίπτωση μέσω ραδιοκυμάτων.
Ο Λίνκολν Λώρενς σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Μας ελέγχουν;» έγραφε: «Εάν το υποκείμενο υπνωτιστεί και προγραμματιστεί πνευματικά να κάνει μια συγκεκριμένη πράξη π.χ. να πυροβολήσει κάποιον, κάθε φορά που ένας μυς διεγείρεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο μέσω του πομπού, θα έχει όλο και περισσότερη αποφασιστικότητα για να τελέσει την πράξη. Καθώς η ύπνωση επαναλαμβάνεται, γίνεται σκοπός της ζωής του να πραγματοποιήσει αυτή την πράξη. Έτσι υπάρχουν δύο συμπληρωματικές εμφανίσεις του ελέγχου του εγκεφάλου (RHIC) μέσω ραδιο-ύπνωσης, που η μια ενισχύει την άλλη και διαιωνίζει τον έλεγχο για όσο χρειάζεται. Αυτό γίνεται με μια δεύτερη συνεδρία ύπνωσης όπου ο υπνωτιστής δίνει τις τελευταίες οδηγίες. Αυτές μπορεί να ενισχυθούν επί πλέον με ραδιοδιέγερση με ακόμη πιο συχνό ρυθμό, διασφαλίζοντας την ήρεμη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της διαφυγής ή για να διασφαλιστεί ότι το υποκείμενο δεν θα μοιάζει να γνωρίζει ποιος συνωμότησε για αυτή την πράξη ή ακόμη και ότι τον γνώριζε».
Ο εγκεφαλικός έλεγχος μέσω ραδιο-ύπνωσης είναι το πάντρεμα δύο γνωστών μεθόδων: της ύπνωσης και του ραδιοκύματος. Οι άνθρωποι δύσκολα κατανοούν πως κάποιος μπορεί να υπνωτιστεί και να κάνει πράγματα που αντιτίθενται στην ηθική του. Ορισμένα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από τον Αμερικάνικο Στρατό καταδεικνύουν πόσο λάθος είναι αυτή η άποψη. Ο επικεφαλής του τμήματος ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολγκέιτ, Δρ. Έσταμπρουκς βεβαίωνε: «Μπορώ να υπνωτίσω κάποιον χωρίς να το γνωρίζει ή να έχει δώσει τη συγκατάθεσή του, και να προδώσει τις ΗΠΑ».
Ο Έσταμπρουκς ήταν μια από τις σημαντικές προσωπικότητες στα θέματα υπνωτισμού. Ο ψυχολόγος είπε στους αξιωματούχους της Ουάσιγκτον πως 200 εκπαιδευμένοι υπνωτιστές θα μπορούσαν να αναπτύξουν ένα στρατό υπνωτισμένων, και έκανε ένα σενάριο όπου ένα γιατρός του εχθρού, θα υπνώτιζε χιλιάδες στρατιώτες καθώς και αξιωματούχους. Σύμφωνα με αυτό θα μπορούσε όλος ο στρατός των ΗΠΑ να κυριευτεί από τον εχθρό. Μεγάλος αριθμός δολιοφθορέων θα μπορούσε να γεννηθεί μέσω υπνωτισμού, με τους γιατρούς να πειραματίζονται σε εθνικότητες που έχουν πολιτιστικό δεσμό με εχθρικές δυνάμεις.
Ο Έσταμπρουκς διεξήγαγε πειράματα σε στρατιώτες των ΗΠΑ για ν’ αποδείξει τα λεγόμενά του. Οι στρατιώτες κατώτατων βαθμών με λίγη εκπαίδευση υπνωτίστηκαν και έπειτα δοκιμάστηκε η μνήμη τους.
Με έκπληξη τους, οι υπνωτιστές μπόρεσαν να ελέγξουν την ικανότητα των υποκειμένων να συγκρατήσουν πολύπλοκες πληροφορίες.
Ο J.G.Watkins ακολούθησε τα βήματά του Έσταμπρουκς και έβαλε τους στρατιώτες χαμηλότερου βαθμού να προχωρήσουν σε πράξεις που όχι μόνο αντίβαιναν στον ηθικό τους κώδικα αλλά και στον στρατιωτικό. Ένα από τα πειράματα ήταν να προκαλέσουν βαθιά ύπνωση σ’ ένα φυσιολογικό στρατιώτη. Ο Watkins προσπαθούσε να μάθει αν ο στρατιώτης θα μπορούσε να επιτεθεί σ’ έναν ανώτερό του (σοβαρότατο παράπτωμα στο στρατό). Ενώ ήταν σε βαθιά ύπνωση, ο Watkins του είπε ότι ο αξιωματικός που καθόταν απέναντί του ήταν ένας στρατιώτης του εχθρού και θα προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Για τον στρατιώτη ήταν μια υπόθεση ζωής ή θανάτου. Αμέσως πήδηξε και έπιασε τον ανώτερό του απ’ το λαιμό. Το πείραμα επαναλήφθηκε αρκετές φορές και σε μία περίπτωση ο άνθρωπος που υπνωτίστηκε και ο δήθεν εχθρός ήταν πολύ στενοί φίλοι. Τα αποτελέσματα ήταν πάντα τα ίδια. Σε ένα πείραμα έβγαλε ένα μαχαίρι και σχεδόν μαχαίρωσε τον απέναντί του. Παρόμοια πειράματα πραγματοποιήθηκαν από τον Watkins με χρήση WACS, που είχαν ως στόχο την δυνατότητα εκμαίευσης μυστικών του στρατού από τους υπαλλήλους. Ένα σχετικό πείραμα έπρεπε να σταματήσει καθώς ο ερευνητής, που είχε γίνει κι αυτός ένα από τα υποκείμενα, έβγαλε στη φόρα πολλά άκρως απόρρητα σχέδια στον υπνωτιστή του, ο οποίος δεν είχε την σχετική άδεια για να ακούσει όλες αυτές τις πληροφορίες. Οι πληροφορίες κοινοποιήθηκαν σε προσωπικό που αριθμούσε τα 200 άτομα.
Η συνέχεια εδώ.......
https://anarchypress.wordpress.com/2015 ... %80%CE%B9/
)