Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία

[Kariatida]

Κρατάει 3 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα όμως είναι όμορφο Τα λέει πολύ ωραία.

http://www.videoman.gr/33087

[Hlios]

[ION 4ever]

Μπράβο καρυάτιδα.
Έτσι ακριβώς!!!!

[firefightergr]

Γεννιόμαστε σκλαβωμένοι και κανείς δε μας ρωτά τι θέλουμε ,αντιθέτως εκπαιδευόμαστε να ζούμε όπως θέλουν οι αφέντες μας.

[Hlios]

Γεννιόμαστε σκλαβωμένοι και κανείς δε μας ρωτά τι θέλουμε ,
αντιθέτως εκπαιδευόμαστε να ζούμε όπως θέλουν οι αφέντες μας.

[Irene3006]

Άψογο.... Ό,τι καλύτερο έχω δει τον τελευταίο καιρό....
Σ' ευχαριστούμε Κάρυ... Το προώθησα fb...

Γεννιόμαστε σκλαβωμένοι και κανείς δε μας ρωτά τι θέλουμε ,αντιθέτως εκπαιδευόμαστε να ζούμε όπως θέλουν οι αφέντες μας.

Διαφωνώ.... Άσχετα από το αν έκανα ή δεν έκανα τελικά αυτό που ήθελα...
Προς το παρόν δεν είμαι σε θέση να το εξετάσω....

[doctormarkon]

Πολύ ωραίο βίντεο αν και κάπως απόλυτο. Τουλάχιστον για την Ελλάδα.
Γιατί η γκάμα επιλογών δεν είναι ποτέ γνωστή εκ των προτέρων.

Και φυσικά δεν υπάρχει καμία σχολή στο Πανεπιστήμιο στην οποία αν περάσεις θα βγάζεις λεφτά οπωσδήποτε.

Αλλά ότι και αν θέλεις να κάνεις είναι καλό να μη βάζεις μπροστά τα "λεφτά"

Κυρίως όσον αφορά τις σπουδές. Αλλά και πολλά άλλα πράγματα.

Το θέμα είναι μεγάλο και θέλει πολλή συζήτηση.

Μία διάσταση του θέματος είναι αν οι σπουδές και οι γνώσεις που παίρνεις μέσα από αυτές. Ή ακόμα και οι γνώσεις που αποκτάς χωρίς να έχεις σπουδάσει και τα ταλέντα που έχεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν πέρα από το να βγάλει λεφτά ο όποιος εργοδότης.

Μάλλον εδώ είναι η άκρη του νήματος.
Κάνεις σπουδές αποκτάς γνώσεις ή έχεις ταλέντα. Όλα αυτά τι μπορούν να κάνουν και που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αν κανένας εργοδότης δεν θέλει να τα αξιοποιήσει?

Φυσικά δεν είναι άχρηστα. Ούτε εμείς είμαστε άχρηστοι.
Ο πυρήνας της χειραγώγησης είναι να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είμαστε άχρηστοι αν δεν ενδιαφέρουμε κάποιο αφεντικό.

Και φυσικά δεν προσδιοριζόμαστε από το επάγγελμά μας.
Λένε για δημοσίους υπαλλήλους, για ιδιωτικό τομέα, για ελεύθερους επαγγελματίες, ταξιτζήδες, δικηγόρους κλπ. Απίστευτες γενικεύσεις λες και όλοι σε μία επαγγελματική κατηγορία είναι ανθρωπάκια ομοιόμορφα με τα ίδια ελαττώματα την ίδια φάτσα βγαλμένα από μηχανή. Αλλά δεν είναι έτσι.

[Mantam Froufrou]

Όντως είναι πολύ όμορφο, αλλά όντως αφήνει απ' έξω πολλά ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ από αυτά που αναλύει. Επιτρέψτε μου να το σχολιάσω μέσα από την ματιά μιας 40αρας -καλά ντε, 42αρας- που "θέλησε" πολλά στην ζωή της ανάλογα με την χρονική περίοδο, και όχι απαραίτητα ανάλογα με τις αναγκες επιβίωσης της κάθε περιόδου και που αυτή τη στιγμή η ψυχή της την κατευθύνει σε πορείες τόσο -φαινομενικά- διαφορετικές από εκείνες που έδειχναν να διαγράφονται όταν πρωτοξεκίνησε τα βήματά της στην κοινωνία των "επαγγελματιών"... Γιατί αυτό είμαστε... επαγγελματίες και όχι άνθρωποι, στα μάτια ο ένας του άλλου και όχι μόνο των εκάστοτε αφεντικών μας... τουλάχιστον στην Δύση.

Καταρχάς, είναι σχεδόν ΑΔΥΝΑΤΟΝ να ξέρεις τι θες να κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Μπορεί να ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι το ξέρεις, αλλά σπανιότατα έως ποτέ δεν ισχύει αυτό....και ευτυχώς. Δεν μπορώ να φανταστώ πιο πεζό, μονόχνωτο και αδιάφορο άνθρωπο από αυτόν που από την εφηβεία μέχρι και τον θάνατό του σε βαθιά γεράματα θα θέλει να κάνει ΕΝΑ πράγμα στην ζωή του... Το μόνο που μπορεί να μένει ίδιο ακόμα κι αν αλλάζεις τρόπους έκφρασής της είναι η βαθύτερη επιθυμία της ψυχής του εκάστοτε ανθρώπου, που θα τον βοηθήσει να εκφράσει αυτό ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ. Πχ, ένας άνθρωπος που η βαθύτερη ανάγκη του είναι να παίρνει τον πόνο των άλλων, μπορεί να γίνει πολύ καλός γιατρός πχ, αλλά μπορεί να γίνει και πολύ καλός ψυχολόγος, ή μπορεί να ξεκινήσει ως ψυχολόγος και να καταλήξει γκουρού κάποιας θρησκευτικής ομάδας, ή ακόμα και συγγραφέας, ή και ψυχαγωγός γιατί ΑΥΤΟ εκφράζει την ανάγκη της ψυχής του κάποια στιγμή στην ζωή του. Δεν είναι πέρα από την βαθύτερη επιθυμία και ανάγκη του, αλλά κάνει κάτι ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ τελείως διαφορετικό. Παρόμοια ένας άνθρωπος που θέλει να δημιουργεί με τα χέρια του, μπορεί να ξεκινήσει ως "ζωγράφος" και να καταλήξει τεχνίτης! Πάλι φαινομενικά διαφορετικά και πολύ μάλιστα, αλλά τόσο ίδια για την ψυχή. Διαφορετικοί τρόποι έκφρασής της. Πέρα που εννοείται ότι συνήθως αυτά που μαθαίνεις στην πορεία είναι σαν να σε οδηγούν στην τελική ενασχόλησή σου -αλλά αυτό ΜΟΝΟ όταν έχεις αφεθεί να ακούς τις επιταγές του μέσα σου και δεν φοβάσαι να κάνεις φαινομενικά μεγάλες αλλαγές. Είναι λες και η κάθε ενασχόλησή σου στις "εποχές" της ζωής σου σε οδηγούσε τελικά σε εκείνη την μία... Και τότε καταλαβαίνεις ότι δεν χρειάζεται να κάνεις καμία ερώτηση στον εαυτό σου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ακούς το μέσα σου.

Επομένως ο επαγγελματικός προσανατολισμός από μόνος του είναι ΛΑΘΟΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ. Αν έπρεπε οπωσδήποτε να κάνουμε μια ερώτηση αυτή θα ήταν: Τι θα ήθελες να κάνεις ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ αν δεν τίθετο θέμα χρημάτων... Κι αυτή ακόμα είναι επιφανειακή... Μέσα από την απάντηση σ' αυτή την ερώτηση θα 'πρεπε ένας καθηγητής επαγγελματικού προσανατολισμού να εξάγει και να ανακαλύψει την πραγματική ανάγκη της ψυχής του φοιτητή. Και να του δώσει να καταλάβει ότι έχει πολλές επιλογές τόσο ΣΤΟ ΤΩΡΑ όσο και στο μέλλον. Θα έπρεπε ο ίδιος να δώσει στους φοιτητές να καταλάβουν πως το πιο πιθανό είναι ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ σε λίγα χρόνια, και αυτό θα ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ και ΣΠΟΥΔΑΙΟ και θα έδειχνε ότι ΩΡΙΜΑΖΟΥΝ και ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ από την ζωή που ζουν.

Και μόνο που ωθούμε τους νέους να αποφασίζουν για την ζωή τους 20-30 χρόνια μετά, είναι καταπίεση και σκλαβιά.

[doctormarkon]

Συμφωνώ απόλυτα.

Δεν μπορεί οι αποφάσεις που παίρνεις στα 18 να σε δεσμεύουν μέχρι τον τάφο.

Ένα μέγα λάθος που κάνουν οι νέοι και οι γονείς τους είναι ο εγκλωβισμός σε............"ειδικότητες".

Η εξειδίκευση είναι φυλακή και παρ όλα αυτά είναι ταμπού να την αμφισβητήσεις.

Επειδή είμαστε συνομήλικες με τη Μαντάμ ΦρουΦρού θα πω και εγώ τις εμπειρίες μου. Κάποια πράγματα αλλάζουν αλλά και κάποια άλλα μένουν τα ίδια. Ή προλάβαμε στην αρχή τους κάποια πράγματα που συμβαίνουν σήμερα σε μεγάλη έκταση και ένταση.

Όσον αφορά τις σπουδές όταν ήμουν 18 θυμάμαι υπήρχε μία απαξίωση του Οικονομικού του Καποδιστριακού αυτό που ακόμα και σήμερα είναι γνωστό ως "Οικονομικό της Νομικής".

Επίσης άρχισαν να απαξιώνονται και τα τμήματα του Παντείου Κοινωνιολογία, πολιτικής επιστήμης, διεθνολογικό. Τις έλεγαν βοειδοσχολές. Αντίθετα σχολές που εξειδίκευαν σε λογιστικά, διοίκηση επιχειρήσεων είχαν πέραση γιατί "έβγαζαν λεφτά"

Κατά τη γνώμη μου υπερέχουν οι πρώτες οι βοειδοσχολές όπως λανθασμένα τις έλεγαν από τις δεύτερες.
Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα τις πρώτες για πολλούς λόγους.

1. Οι πιό εξειδικευμένες σχολές προσφέρουν γνώσεις με ημερομηνία λήξεως. Αν κάποιος μείνει άνεργος κάποια χρόνια και δεν βρει αμέσως δουλειά στο συγκεκριμένο αντικείμενο οι γνώσεις απαξιώνονται.

2. Οι δεύτερες επιστήμες και γνώσεις υψηλής εξειδίκευσης δένουν με ένα επάγγελμα ενώ οι πρώτες λόγω του ότι είναι γενικευμένες παίζουν το ρόλο μπαλαντερ και ανοίγουν ένα μεγαλύτερο πεδίο εναλλακτικών λύσεων.

3. Οι πρώτες είναι πραγματικές επιστήμες ενώ οι δεύτερες προσφέρουν τεχνοκρατικές γνώσεις. Άλλο επιστήμη άλλο τεχνοκρατία.

4. Οι πρώτες οξύνουν την κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση.

5. Οι πρώτες γνώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πέρα από την υπηρεσία κάποιου αφεντικού.

Λέγεται ότι οι τεχνοκράτες "βγάζουν λεφτά" αλλά από καμία σχολή δεν "βγάζεις λεφτά". Απλά μέσα από τις τεχνοκρατικές γνώσεις περνάει και μία προπαγάνδα για τη λατρεία του χρήματος και αυτού που το κατέχει πακέτο με εξουσία έτσι ώστε να νιώθεις συγκίνηση και περηφάνια όταν κουβαλάς την τσάντα του αφεντικού.

[ostrako]

Συμφωνω με τα κοριτσια ποιο πανω.

Αφηνει πολλα κενα το βιντεο στη σκεψη μου.
Μια κουβεντα θα πω,της πιατσας.
''Αφεντικο'' να γινεις ,και ας πουλας λαχεια.

Ενω στην αρχη γινετε λανθασμενα, η επιλογη επαγγελματος σε σχεση με το εισοδημα,περνωντας τα χρονια της ζωης σου ανακαλυπτεις οτι τα λεφτα πραγματικα, δεν εχουν την αξια που ειχαν στον νου σου.
Αλλη ειναι η πραγματικη αξια της ζωης.
[Φυσικα , δεν λεω να εισαι στον ασσο,κουρελης]

[ION 4ever]

Για μένα αυτό το βίντεο λέει πάρα πολύ απλά ότι
αν αγαπάς αυτό που κάνεις τότε ολα είναι μετο μέρος σου.
Αν δεν σου αρέσει η δουλειά σου
αλλα το κινητρο σου είναι τα χρήματα
τοτε υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μην γινεις ποτέ ικανοποιημένος.

[Irene3006]

Η απάντηση μου λοιπόν....

Και να πω ότι συμφωνώ με την Ιονίτσα....

[Mantam Froufrou]

αλλα το κινητρο σου είναι τα χρήματα
τοτε υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μην γινεις ποτέ ικανοποιημένος.

Εκτός αν το βαθύτερο κίνητρό σου είναι η δύναμη πάνω στους άλλους, οπότε αν βγάζεις όντως χρήματα από την δουλειά σου μια χαρά ευτυχισμένος είσαι. Το έχω δει κι αυτό... Και δεν μπορώ να τον κατηγορήσω τον άλλον. Εκτός αν επιλέξει να πατήσει επί πτωμάτων για να το κάνει. Το θέμα είναι να βρούμε τι θέλουμε ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ. Γιατί και το χόμπι απλά μπορεί να είναι μια ανάγκη να εκφράσουμε κατι σε μια δεδομένη στιγμή της ζωής μας, και να μην μας ικανοποιεί λίγα χρόνια αργότερα. Να μας γεμίζει για 10 χρόνια και μετά να το νιώθουμε βρόγχο που δεν ξέρουμε πώς να τον βγάλουμε από πάνω μας, και επειδή έχουμε γίνει "καλοί" και αποδεκτοί απο την κοινωννία σ' αυτό, σχεδόν φοβόμαστε να το πετάξουμε από πάνω μας, λες και ΕΙΜΑΣΤΕ αυτο που κάνουμε κι όχι αυτό που έχουμε μέσα μας!!! Γι' αυτό μίλησα για επαγγελματίες. Ας μην επιτρέψουμε σε εμάς τους ίδιους να βλέπουμε τον εαυτό μας ως ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ μια ζωή, αλλά ας μας δούμε επιτέλους ως ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ.

Εν ολίγοις... μια συμβουλή από την γιαγιά στους νέους τώρα... γκουχ γκουχ: μην φοβηθείτε να κάνετε στροφή στην ζωή σας όταν νιώσετε ότι αυτό που κάποτε σας γέμιζε δεν σας λέει πια τίποτα. Και κάθε φορά, με κάθε αλλαγή στο μέσα σας ψάξτε να βρείτε όχι αυτό που άλλαξε, αλλά αυτό που έμεινε ίδιο. Όταν το ανακαλύψετε θα ξέρετε ποιος είναι τελικά ο πραγματικός σας δρόμος και τι ήρθατε να κάνετε σ' αυτόν τον δυστυχισμένο - αλλά με τόσες προοπτικές να γίνει υπέροχος - κόσμο...

[doctormarkon]

Μια κουβεντα θα πω,της πιατσας.
''Αφεντικο'' να γινεις ,και ας πουλας λαχεια.

Με αυτή τη συμβουλή μεγάλωσα αλλά γρήγορα αποφάσισα να αλλάξω δρόμο.

Δεν ήταν καλή συμβουλή.

Γιατί ποτέ δεν είσαι αφεντικό.

Στη δική σου δουλειά είσαι μία αγελάδα που την αρμέγουν.

Αυτή είναι η αλήθεια και μας έχεις πει τι συμβαίνει στον κλάδο σου και πόσες απαγορεύσεις και όρια ηλικίας για να ασκείς το επάγγελμα ή με τι ύπουλους τρόπους θέλουν να βγάλουν από τη μέση τα μικρά αφεντικά για να έρθουν τα μεγάλα.

Και δυστυχώς τα μικρά αφεντικά όταν χάνουν τη δουλειά τους δεν είναι σαν τους μισθωτούς απολυμένους.
Όταν έχεις μαγαζί για να το κλείσεις θέλει λεφτά.
Κινδυνεύει άμεσα το σπίτι σου με όλα τα υπάρχοντά σου. Κινδυνεύεις να πας φυλακή. Σε κυνηγάνε μια ζωή και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για μια καινούργια αρχή ούτε για δεύτερη ευκαιρία

[Divine Sinner]

Freelance φωτορεπορτερ θα γινομουν μαλλον, οχι παπαράτσι, απλα θα κυνηγουσα την ειδηση που αφορα τον κόσμο σε αντιθεση με τους τσιμες.

[ostrako]

Μια κουβεντα θα πω,της πιατσας.
''Αφεντικο'' να γινεις ,και ας πουλας λαχεια.

Με αυτή τη συμβουλή μεγάλωσα αλλά γρήγορα αποφάσισα να αλλάξω δρόμο.

Δεν ήταν καλή συμβουλή.

Γιατί ποτέ δεν είσαι αφεντικό.

Στη δική σου δουλειά είσαι μία αγελάδα που την αρμέγουν.

Αυτή είναι η αλήθεια και μας έχεις πει τι συμβαίνει στον κλάδο σου και πόσες απαγορεύσεις και όρια ηλικίας για να ασκείς το επάγγελμα ή με τι ύπουλους τρόπους θέλουν να βγάλουν από τη μέση τα μικρά αφεντικά για να έρθουν τα μεγάλα.

Και δυστυχώς τα μικρά αφεντικά όταν χάνουν τη δουλειά τους δεν είναι σαν τους μισθωτούς απολυμένους.
Όταν έχεις μαγαζί για να το κλείσεις θέλει λεφτά.
Κινδυνεύει άμεσα το σπίτι σου με όλα τα υπάρχοντά σου. Κινδυνεύεις να πας φυλακή. Σε κυνηγάνε μια ζωή και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για μια καινούργια αρχή ούτε για δεύτερη ευκαιρία

Και ετσι εγινες δημοσιος υπαλληλος .Δηλαδη αφεντικο ολων [μεταξυ σοβαρου και αστειου μεγαλη αληθεια]

Ολοι παχιες αγελαδες ειμαστε.Ειπαμε σε αλλο τοπικ ποτε καποιος ειναι πραγματικα ελευθερος.Κατα τη ταπεινη μας αποψη φυσικα.Η φρου φρου το εξεταζει το θεμα απο μια μερια που συμφωνω,απολυτα.Αλλωστε οπως ειπε και ο Βεγγος,''ευτυχια ειναι,ενα ζευγαρι χερια, δυο χερια που σε αγγαλιαζουν,σε περιποιουνται σε ταιζουν,σε φροντιζουν σου μαγειρευουν και στο τελος θα σου κλεισουν τα ματια.Τα πολλα χερια σε κατσιαζουν ,χασιμο χρονου''.
,

[Kariatida]

Ό,τι και να λέτε, όσες ελλείψεις κι αν βρίσκετε, είναι ένα υπέροχο βίντεο με σαφές μήνυμα." Κάνε αυτό που σου αρέσει. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη σπαταλάς σε κάτι που δεν σου αρέσει".

Αυτό μου το έμαθε ο φίλος μου ο Δημήτρης που πέθανε πέρισυ στα 27 του. Έκανε ό,τι τον ευχαριστούσε. Δούλευε στη δουλειά που του άρεσε κι ας ήταν κακοπληρωμένη ακριβώς επειδή το έκανε με την καρδιά του γιατί του άρεσε πραγματικά. Ζούσε το κάθε δευτερόλεπτο, κι όταν χάθηκε, εμείς, οι φίλοι του, ξέραμε ότι τον χρόνο που έμεινε εδώ, δεν τον πέρασε γκρινιάζοντας ή κυνηγώντας ανεμόμυλους. Συνειδητές επιλογές που να πάρει. Κάθε στιγμή μπορείς να πεθάνεις. Και όταν πεθάνεις, τα λεφτά δεν θα σημαίνουν απολύτως τίποτα.

[doctormarkon]

Οστρακα Αναφέρω τα προβλήματα των ελευθέρων επαγγελματιών που δεν μπορώ να τους αποκαλέσω "αφεντικά" αφού δέχονται βολές και έχουν στοχοποιηθεί όπως όλα τα επαγγέλματα πλήν του Σαράφη του τοκογλύφου και του κορακιού (όχι αυτού που κουβαλάει τον πεθαμένο αλλά αυτόν που χτυπάει τα σπίτια του κοσμάκη στον πλειστηριασμό)

Κάποτε χειραγωγούσαν τους μαγαζάτορες και τους βιοτέχνες κλπ ότι είναι αφεντικά και κεφάλαιο και πρέπει να στηρίζουν το κεφάλαιο. Η ότι οι κακοί κομμουνιστές θα τους πάρουν το σπίτι και το μαγαζί.

Τώρα τους λένε ότι για όλα φταίνε οι κηφήνες Δημόσιοι Υπάλληλοι που τους πληρώνουν με τους φόρους.

Λες και αν απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα θα πληρώνουν λιγότερους φόρους.

Κοινωνικός αυτοματισμός. Μην τσιμπάς.

Αλλά μάλλον βγήκαμε από το θέμα.

Μπορεί και όχι.

Διότι όλα τα επαγγέλματα τα βλέπουν οι νέοι μέσα από παραμορφωτικό καθρέφτη.

Πρέπει να ξέρουν την αλήθεια πάνω στα εμπόδια που θα συναντήσουν κάθε εποχή αλλά και τη στοχοποίηση που δέχεται ή πρόκειται να δεχτεί κάθε επάγγελμα.

Καρυάτιδα. Κρίμα για το φίλο σου δίνει ένα πολύ καλό μάθημα.

Μπορείς να κάνεις μία κακοπληρωμένη δουλειά αν αυτή η δουλειά πληροί και κάποιες άλλες συνθήκες πέρα από τα λεφτά.

Θα πω και κάτι για ένα δικό μου παλιό καλό φίλο καλή του ώρα όπου βρίσκεται. Δούλευε σε μία κακοπληρωμένη δουλειά και μάλιστα πολλές ώρες.
Όχι επειδή του άρεσε μόνο.
Ήταν μεταφραστής. Ήξερε 9 γλώσσες όσο και αν αυτό φαίνεται απίστευτο. Η δουλειά αυτή η κακοπληρωμένη του επέτρεπε να αναπτύξει τις ικανότητες του. Διαφορετικά θα έχανε ή θα μειωνόταν η ικανότητα του να χειρίζεται 9 ξένες γλώσσες. Η κακοπληρωμένη δουλειά ήταν όπως έλεγε το πρώτο σκαλοπάτι για μια πολύ καλύτερη δουλειά στο εξωτερικό και με πολύ καλύτερο μισθό

[ostrako]

Ελα ρε Μαρια ποτε δεν τσιμπησα.Δεν πυροβολω κανεναν,δημοσιο.Ουτε το θελω.Μη με βγαζεις απο το θεμα.
Κανενας δεν μπορει να σωσει την ψυχη του αλλου.

Νομιζω οτι το εχουμε αναλυσει το θεμα.Καλο το βιντεο καλος ο καθηγητης,που θελει να ξεκολησουν οι νεοι απο την παραμυθα της συχρονης εποχης.Φραγκα ,φραγκα φραγκα.Εχω γνωρισει πολλους φραγκατους δυστυχισμενους που οταν με γνωρισαν με ζηλεψαν.

Εδω λεμε κανε αυτο που νομιζεις οτι σε ευχαριστει,μην κολλας σε ενα επαγγελμα .Ανοιξε τους οριζοντες σου,και δεξου την ποικιλια που εχει η εργασιακη φυση ,οχι με μονο στοχο τα φραγκα.Η ευτυχια της ψυχης του καθενος ειναι μια διαδρομη που βγαζεις τα συμπερασματα σου στην πορεια.Μην λυπασαι παιξε,δοκιμασε τσαλακωσου, μη φοβασαι.
Η ζωη ειναι μικρη για να την παρεις σοβαρα και μεγαλη για να την παρεις στα αστεια.

[Mantam Froufrou]

Κανείς δεν είπε ότι δεν είναι "ωραίο" το βίντεο. Αλλά μην πέφτουμε αμαχητί στα ύπουλα χτυπήματα που μας κρατάνε υπάκουους στην θέση μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

Προσωπικά δεν με βλέπω ΠΙΑ σαν επαγγελματία κι έχω ακυρώσει κάθε έννοια επαγγελματικού προσανατολισμού, ακόμα κι όταν ακούγεται σαν αφυπνιστικό και αφοπλιστικό παραλήρημα γλυκύτητας. Και δη από έναν.... τι ακριβώς; Καθηγητή; Άρα έμπιστο, έγκυρο; ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ; Αναρωτήθηκες; Καθηγητής θα απαντήσεις; Αυτή είναι η σωστή απάντηση; Καθηγητής που ... νοιάζεται; Αυτή σου ακούγεται πιο σωστή; Δεν λέω ότι ο άνθρωπος είναι συνειδητά του συστήματος. Το πιο πιθανό να είναι κι αυτός ένα πιόνι που νομίζει ότι βοηθάει κιόλας. Και εκεί θα καταλήξω,γιατί νομίζω πως το άκουσα και στην φωνή του. Αυτή τη σιγουριά ότι βοηθάει, την υπερηφάνεια για το "έργο" που προσφέρει στους δύστυχους τους φοιτητές του που νομίζουν πως θα βρουν τι θέλουν να "κάνουν" αν κάνουν την σωστή ερώτηση κι όχι αν το βουλώσουν επιτέλους να ακούσουν τι έχει να τους πει ο ίδιος τους ο εαυτός!

Ξύπνησα απότομα πέρισυ περίπου, και ήταν σοκαριστικό όταν ανακάλυψα πως όλη μου η ζωή περιστρεφόταν γύρω από την επιλογή και την διατήρηση ενός επαγγέλματος το οποίο ό,τι και να έκανα θα με χαρακτήριζε ακόμα και στους δικούς μου ανθρώπους. Πλέον δεν επιτρέπω σε κανέναν να με βλέπει έτσι. Ούτε τα παιδιά μου θα αφήσω να μπουν στη λογική της εξεπαγγελματοποίησης και εξειδίκευσης της ζωής τους της ίδιας. Από το δημοτικό τα βάζουν στην λογική να σκεφτούν τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν! Λες και δεν είναι αυτονόητο ότι πρέπει πάνω απ' όλα να γίνουν Ανθρωποι! Στην κρεατομηχανή της επαγγελματοποίησης κι όποιος γλυτώσει. Ο φίλος σου "γλύτωσε" εν μέρει, κι άλλοι αρχίζουν και ξυπνάνε. Αλλά δες τι γράφεις ότι είπε ακόμα κι εκείνος που υποτίθεται είχε ξυπνήσει: "Κάνε αυτό που σου αρέσει, μην σπαταλάς την ζωή σου κάνοντας κάτι που δεν σου αρέσει". Αντί να πει ΝΑ ΕΙΣΑΙ αυτός που θες... Συνειδητοποιείς το αγκίστρι και την ύπνωση; Συνειδητοποιείς τον βρόγχο και την απειλή πάνω από το κεφάλι του κάθε νέου ανθρώπου που ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ δεν μπορεί να κάνει αυτό που του αρέσει αυτή τη στιγμή;;; Ή έτσι νομίζει, ακριβώς γιατί μένουμε όλοι στην επιφάνεια... Δεν έχει ελπίδα να είναι ευτυχισμένος αυτός ο νέος άνθρωπος δηλαδή; Ή φταίει αυτός που ΔΕΝ μπορεί να κάνει ό,τι του αρέσει;

Θα σε βοηθήσω. Κάποια στιγμή άκουσα την ομιλία ενός ΠΡΩΗΝ διάσημου νευροχειρούργου ή κάτι τέτοιο. Σόρρι, αλλά δεν θυμάμαι καν το όνομα. Ήταν ένας γερμανοκάτι. Σουηδόκάτι. Δεν θυμάμαι. Ο άνθρωπος τα είχε ΟΛΑ! Φήμη στον χώρο του, λάτρευε την δουλειά του, απολαβές, σπίτια, αγάπη από όλους, βοηθούσε ανθρώπους κλπ κλπ. Όλο το πακέτο που λένε. Και κάποια στιγμή τον χτύπησε το αυτονόητο, όταν συνάντησε τον Δαλάι Λάμα τυχαία σε μια επίσκεψή του στην χώρα του. Κάτι τον ρώτησε, δεν θυμάμαι τι, και ο άνθρωπος συνειδητοποίησε πως μέχρι τότε αυτοπροσδιοριζόταν μέσα από το επάγγελμά του. Αν "αφαιρούσε" το κέλυφος του διάσημου γιατρού, ακόμα κι εκείνο το κάτω κέλυφος του καλού γιατρού που σώζει κόσμο, δεν είχε ιδέα ποιος πραγματικά ήταν και δεν είχε καν έναν άνθρωπο δίπλα του να το μοιραστεί ή να τον βοηθήσει γιατί είχε παντρευτεί το επάγγελμά του! Τα παράτησε όλα και άρχισε να γυρίζει τον κόσμο μαθαίνοντας, ψάχνοντας το ποιος είναι και ταυτόχρονα μοιραζόμενος τις εμπειρίες του με όποιον ήθελε να ακούσει. Αυτό που είπε λοιπόν σε εκείνη την ομιλία που άκουσα ήταν: Στην Δύση όλοι ρωτάμε και νοιαζόμαστε για το ΤΙ ΚΑΝΕΙ ο άλλος -εννοώντας for a living- όχι για το ΤΙ ΕΙΝΑΙ και ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ! Και τελικά ακόμα κι αυτό που ΚΑΝΟΥΜΕ χαρακτηρίζεται θέλουμε δε θέλουμε από το ποιοι πραγματικά ΕΙΜΑΣΤΕ. Αλλά δεν κάνουμε ποτέ την σύνδεση!

Άρα δεν έχει νόημα να βρεις καν τι σου αρέσει να κάνεις. Γιατί αυτό ο καθένας ήδη το ξέρει ανά πάσα στιγμή και εφόσον σταματήσει να ψάχνει όντως για ανεμόμυλους και απλά ακούσει το μέσα του που ΦΩΝΑΖΕΙ κάθε στιγμή τι είναι, τι θέλει και τι έχει ανάγκη. Το τι κάνεις είναι απλώς το αποτέλεσμα αυτού που είσαι... Και γι' αυτό ακριβώς μπορείς να κάνεις ΠΟΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ που όλα να ικανοποιούν αυτό που είσαι εκείνη την στιγμή. Το να πεις θέλω να κάνω αυτό ή το άλλο γιατί αυτό μου "αρέσει", απλά σε μειώνει και σαν άνθρωπο και σου ελαχιστοποιεί και τις επιλογές. Σε ποιον αρέσει ακριβώς και τι; Ξέρεις; Όχι εσύ ειδικά... όποιος κάνει την ερώτηση τέλος πάντων. Ξέρουμε ποιος είναι αυτός μέσα μας που λέει "αυτό μου αρέσει"; Ασχοληθήκαμε ποτέ να βρούμε ποιος είναι και πώς εκφράζεται ή έχει την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από μας; Πες θέλω να εκφράζω αυτό που είμαι στο μέγιστο! Θέλω να είμαι το καλύτερο που μπορώ να είμαι και θα είσαι έντιμη με το μέσα σου και θα δεις ξεκάθαρα πόσα μπορείς να κάνεις που θα σου αρέσουν.

Θεωρείς ειλικρινά "ανεμόμυλο" το να θες να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να μην σου αρκεί η γλυκιά επιφάνεια της άγνοιας; Πώς είναι συνειδητή η όποια στιγμή μας όταν δεν ξέρουμε καν ποιος την ζει; Το να είσαι χαρούμενος ανά πάσα στιγμή είναι το ήμισι του μισού, όχι η κορυφή του βουνού... Και φυσικά υπάρχουν οι ασυνείδητα ευτυχισμένοι που λανθασμένα θεωρούμε ότι κάνουν συνειδητές επιλογές γιατί νομίζουμε πως το να είσαι χαρούμενος κάθε στιγμή σε κάνει και συνειδητό, και υπάρχουν και οι συνειδητά ευτυχισμένοι που μέσα τους πονάνε κάθε στιγμή, όπως κάνουν οι θαρραλέοι που βλέπουν τον κίνδυνο/ ή τον πόνο στην περίπτωσή μας, και δεν κλείνουν τα μάτια, αλλά τον αντιμετωπίζουν και επιλέγουν να εκφράσουν συνειδητά αυτό που όντως έχει ανάγκη το μέσα τους κι όχι αυτό που θα έκανε ευτυχισμένη μια από τις πολλές τους μάσκες. Γιατί αυτό θα πει να ζεις ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ την κάθε στιγμή. Όποιος έχει μπει σε αυτό το μονοπάτι καταλαβαίνει τι εννοώ. Και όποιος έχει μπει στο μονοπάτι ξέρει καλά πως ακόμα κι όταν λειτουργούμε φαινομενικά "αλτρουιστικά" ή επαναστατικά και κόντρα στο ρεύμα, δεν σημαίνει πως είμαστε απαραίτητα συνειδητοί ή ότι κανουμε αυτό που μας "αρέσει". Υπάρχει η μάσκα του επαναστάτη, η μάσκα του δεν με νοιάζουν τα χρήματα, η μάσκα του με νοιάζει να κάνω αυτό που θέλω κι ένα σωρό μάσκες "υπέροχες" που μας "εμπνέουν" που από πίσω κρύβουν το απόλυτο τίποτα και δεν εκφράζουν καν το πραγματικό μας είναι.

Αυτό δεν σημαίνει πως ό,τι είπα ισχύει για τον φίλο σου. Ο φίλος σου καλά έκανε που σας έδωσε την "συμβουλή" και καλή του ώρα εκεί που είναι. Μέχρι εκεί όμως. Τα μαθήματα ζωής και η ευτυχία βρίσκονται στην άκρη της αξίνας του καθενός και στο κατά πόσον έχουμε την διάθεση να σκάψουμε μέσα μας.

Θέλω δε να καταλάβεις πως δεν διαφωνούμε ως προς την "ομορφιά" του βίντεο και του μηνύματος. Αλλά δεν φαντάζομαι να ανέβηκε το βίντεο για να ακολουθήσουν αγάπες και λουλούδια μόνο από κάτω... Έχουμε και το facebook γι' αυτά.

ΥΓ πχ... δες το δικό μου Μέσα τι ανάγκη έχει. Να γράφει, να γράφει, να γράφει, να γράφει, να γράφει, να γράφει, να γράφει, να γράφει.... Θα πάω εγώ κόντρα;;;; Τρελή είσαι;;;!!!!
ΥΓ 2

Η ευτυχια της ψυχης του καθενος ειναι μια διαδρομη που βγαζεις τα συμπερασματα σου στην πορεια.Μην λυπασαι παιξε,δοκιμασε τσαλακωσου, μη φοβασαι.
Η ζωη ειναι μικρη για να την παρεις σοβαρα και μεγαλη για να την παρεις στα αστεια.

[Kariatida]

Μάλιστα.

[ostrako]

Καλοοοοο.

Δουλευε για να ζεις.Μη ζεις για να δουλευεις.

[Hlios]

Είμαστε μια κοινωνία σκλαβωμένων. Όχι τόσο σωματικά, όσο διανοητικά.

[ostrako]

Νικολα θα το ξαναπω.Κανεις δεν μπορει να σωσει την ψυχη του αλλου.
Ο καθενας κανει οτι του κατεβει στη ζωη και πληρωνει για τις επιλογες του.

Μια παλια κινεζικη παροιμια λεει.Οτι σου βρωμαει και σου ξυνιζει ,σκυψε και φατο απο τον νεροχυτη.

Ποτε δεν πιστευα οτι θα κανω οικογενεια.Λυγουσα και ματαιοπονουσα.Μου λεγανε πολλοι πολλα.Γνωρισα μοιραια μια ψυχη που μου εδωσε το κουραγιο να ξεπερασω τον εαυτο μου,και ενωσα τη ζωη μου.Ημουν 29
Την λατρευω,παλευουμε μονοι,μεγαλωνουμε χρονια τα παιδια μας χωρις βοηθειες.Πιασαμε τον ταυρο απο τα κερατα.Ο ανθρωπος καταφερνει να λυτρωθει οταν αγωνιζεται.Οτι καθετε βρωμα.Κατι υπαρχει οταν θελεις εσυ να υπαρχει.Ο Γολγοθας δεν επαψε να υπαρχει.Και? Πανω κατω μια ζωη.Πως να αλλαξεις τη ζωη σου οταν κανεις τα ιδια πραγματα?Υπαρξιακες αναζητησεις μια ζωη?Πολυ κουραστικο.Ετσι χαλαρωνεις και προσπαθεις συνεχεια.Δεν φταιει κανενας για το που και πως ''φυτρωσε''.

Ποτε δεν ηξερα τι θα κανω στη ζωη,στον εργασιακο τομεα.Ηξερα ομως τι ηθελα σε επιπεδο ψυχισμου.Αληθεια και οχι εκμεταλευση συναθρωπου.Θυμα?Μαλακας?Δεν εχει σημασια τι πιστευει κανεις για μενα.Σημασια εχει να βρισκει κανεις την ισορροπια που του ταιριαζει.Πως το ξερει?Το μαθαινει ,αλλες φορες παθαινοντας και αλλες φορες του φανερωνεται ετσι απλα μαγικα.Απο τη στιγμη που οσο ζεις μαθαινεις, ποιος ειμαι εγω να σταματησω τη γη να γυριζει.Αν αισθανεται κανεις σκλαβωμενος ειναι.Παραμυθιασμενος?Γιαυτο ειναι μακαριος ο πτωχος στο πνευμα.

Τις αξιες δεν μπορει να τις σκλαβωσει κανεις.

[Mantam Froufrou]

Ευτυχώς σε λίγα χρόνια θα είσαι στην ηλικία μου και ίσως καταλάβεις -το εύχομαι δηλαδή- πως το να γελάς περισσότερο, να χορεύεις περισσότερο και να "αγαπάς" -όπως το εννοούν στο βίντεο τουλάχιστον- περισσότερο δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με το αν είσαι περισσότερο ή λιγότερο συνειδητός και αφυπνισμένος, ούτε προϋποθέτουν το ένα το άλλο... Τουλάχιστον -επαναλαμβάνω- όχι όπως το εννοούν στο βίντεο. Η αγάπη δεν είναι μόνο ο έρωτας, ούτε το γέλιο και ο χορός είναι ένας! Έχω δει και λυσσασμένους κοιμισμένους να χορεύουν και να γελάνε, όπως και μαστουρωμένους και μεθυσμένους. Έχω φάει ξερατά από φίλο που χορεύαμε! Πολύ ευχάριστη ανάμνηση και δεν κάνω πλάκα, γιατί ήμουν τόσο στην κοσμάρα μου εκείνη την ώρα που μου είχε φανεί πολύ αστείο! Μια χαρά... Τα χαζά γέλια και τους χαζούς και ανούσιους χορούς και αγάπες ευτυχώς τα έκανα στο έπακρο, τα κάνω ακόμα με την πρώτη ευκαιρία, τα φχαριστήθηκα, τα φχαριστιέμαι και δεν τα αλλάζω με τίποτα. Μέχρι εκεί όμως. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ούτε είναι αυτό που θα αναπολώ στα γεράματα... Δόξα σοι δηλαδή! Και ελπίζω πως το αυτό ισχύει για όλους μας! Μπορείς να γελάς και να χορεύεις όπως νιώθεις όποτε το νιώθεις με ή χωρίς φανφάρες, και να αγαπάς χωρίς να το καταλαβαίνει ο ξένος-ο παππούς που σε κοιτάζει στο παγκάκι, αλλά μόνο ο αποδέκτης της αγάπης σου...

Μην χάνεις την ουσία just to make a point... Ό,τι γράψαμε όλοι εδώ μέσα, και εσύ κι εγώ και όλοι μας περιέχουν μια αλήθεια. Δεν είναι αντικρουόμενες, είναι συμπληρωματικές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ακυρώνουμε αλήθειες βιωμένες, μόνο και μόνο επειδή δεν μας ακούγονται ρομαντικές και λουλουδιαστές. Η προσέγγιση τέτοιων βίντεο είναι γλυκανάλατη και εντελώς επιφανειακή στον βαθμό που πολλές φορές γίνονται αποπροσανατολιστικά! Ωραία για να χαμογελάσεις μια στιγμή με την έξυπνη διαφήμιση της "σωστής" ζωής, αλλά αν το βάλεις στα αγαπημένα πχ για να το ξαναδείς, υπάρχει πρόβλημα! Τον δρόμο για την ευτυχία και την αφύπνιση δε θα τον βρει κανείς στα βίντεο του youtube, όσο "μελετημένα" και να είναι, γιατί η αφύπνιση και η ευτυχία είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ... Τεκμηριωμένο μιλάμε...

Αν αισθανεται κανεις σκλαβωμενος ειναι.

H μεγαλύτερη αλήθεια που διάβασα εδώ μέσα!!!

Δουλευε για να ζεις.Μη ζεις για να δουλευεις.

Να άλλη μία αλήθεια και επιλογή για πολλούς. Όχι για μένα ομολογώ, αλλά αυτό μόνο επειδή έχω ακόμα επιλογές. Όταν δε θα έχω σιγά μην το σκεφτώ δις! Το να δουλεύεις για να ζεις aka επιβιώνεις, και η ΖΩΗ σου είναι ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ή μπορείς να κάνεις τον διαχωρισμό όταν δεν κοιμάσαι όρθιος ή δεν ψάχνεις δικαιολογίες για να μην κάνεις απολύτως τίποτα με την ζωή σου.
Κι αυτό σημαίνει συνειδητά να επιλέγεις κάποιες φορές να κάνεις κάτι που ουσιαστικά ΔΕΝ σε εκφράζει κι εφόσον δεν έρχεται βέβαια σε αντίθεση με αυτό που είσαι μέσα σου, αλλά γεμίζει το στομάχι το δικό σου και των παιδιών σου ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ, χωρίς πάλι αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορείς να κάνεις ΚΑΙ αυτό που σε εκφράζει σε άλλες ώρες...
Γενικά καλό είναι να ξεφύγουμε από την έννοια του επαγγέλματος και να βάλουμε το κάθε κομμάτι του παζλ στην θέση του. Άλλο η δουλειά, άλλο το επάγγελμα, άλλο η ενασχόληση, άλλο το χόμπι, άλλο το να ξέρεις ποιος είσαι και τι έχεις να προσφέρεις στον κόσμο και στον εαυτό σου. Αν καταφέρεις να τα κάνεις όλα σε ένα είσαι Θεός στην κυριολεξία, αλλά αν χάνεις την ζωή σου μέσα στην μιζέρια και την απογοήτευση και την ενοχή επειδή για πρακτικούς λόγους κάποιες φορές δεν μπορείς να το κάνεις, κι έχεις και τον κύριο καθηγητή να σου υπονοεί ότι μπορείς "να πας να ιππεύεις άλογα κι αν δεν το κάνεις απλά δεν έχεις τα κότσια να κάνεις αυτό που σου άρεσει" ε τότε είσαι απλά χαζός και άξιος της μοίρας σου.

Μην απαντήσεις πάλι με βίντεο, πλιζ, θα πάθω ζάχαρο! Όχι, εντάξει... αν ακόμα δεν κατάλαβες τι λέω, και θεωρείς πως κακώς δεν "αγκάλιασα" την αλήθεια του κου καθηγητή που υπερβαίνει σίγουρα την δική μου βιωμένη αλήθεια, τότε δεν υπάρχει ελπίς. Αν προτιμάς να προτρέψεις έναν έφηβο να επιλέξει τι θα κάνει στην ζωή του με το να σκεφτεί τι θα έκανε αν τα χρήματα were not an issue, αντί να τους πεις να μην επιτρέπουν σε κανέναν να τους βάλει επαγγελματική ταμπελίτσα στο κούτελο, αλλά να απαιτούν με την ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ να τους κοιτάζουν στα μάτια σαν Ανθρώπους και να κάνουν επιλογές ζωής σαν Άνθρωποι κι όχι σαν "εν δυνάμει επαγγελματίες" ή "εργαζόμενοι", ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να ... καβαλάνε άλογα που τόσο τους "αρέσει", τότε δεν υπάρχει ελπίς... για να συνεννοηθούμε εννοώ. Και έτσι δε θα σε κουράσω με περισσότερες αναλύσεις.

Δεν είμαι μεταφράστρια, μάτια μου. Ούτε καν μουσικός ή συγγραφέας. Είμαι γυναίκα, μάνα, σύντροφος, ερωμένη, φίλη, τρελή, παιδί της Γης και του Ουρανού, δημιουργός της ζωής μου και του Σύμπαντος μέσα μου και έξω μου, φλόγα δημιουργίας και καταστροφής. Κι εσύ αυτό δεν είσαι; -εκτός από το μάνα... ακόμα...

Πάρε κι ένα ωραίο βιντεάκι Η ζωή είναι μια ταλαιπωρία μέχρι να βρεις την σωστή θέση για... ύπνο!!! χαχαχα Άντε γιατί πήξαμε στους αφυπνισμένους με πτυχία και τίτλο!