Και επιτέλους ήρθε....

Εδώ κάθε μήνα ανοίγουμε άλλο νήμα...
Με σκέψεις σκόρπιες, αυθόρμητες, όπως μας έρχονται...
Απάντηση
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Τετ 25 Ιαν 2017, 20:20

Η ώρα που μετά από μια κουραστική μερά, γυρνάς το κλειδί στην πόρτα και μπαίνεις σπίτι σου...

Η ώρα που όσο πιο γρήγορα μπορείς, ετοιμάζεις κάτι να φας, γιατί πάλι δεν άκουσες τη μαμά σου
και έφυγες με άδειο στομάχι το πρωί...

Η ώρα που έχει ζεσταθεί το νερό, και μπαίνεις να κάνεις ένα ντουζ, και καταλήγεις επί δέκα ολόκληρα
λεπτά να ρίχνεις ζεστό νερό στο πρόσωπό σου...

Η ώρα που πρέπει να συμμαζέψεις τον χαμό που άφησες πίσω σου φεύγοντας, αλλά δεν έχεις το κουράγιο.
Μετά από λίγο όμως το κάνεις...

Η ώρα που βάζεις ξυπνητήρι όσο πιο νωρίς γίνεται για την επόμενη μέρα, για να σου πει το έξυπνο κινητό
σου "άραξε αδερφούλη, έχεις 10 ώρες και 27 λεπτά να κοιμηθείς".. Και μέσα σου γελάς, γιατί ξέρεις ότι
δεν θα είναι πάνω από έξι... Αλλά δεν σε νοιάζει.

Η ώρα που μετά απ' όλα αυτά, κάνεις έναν ζεστό δυνατό καφέ... Κι ανάβεις παρέα ένα τσιγάρο... Το πιο
σημαντικό της ημέρας.

Η ώρα που δεν έχει να κάνει με τη θέση των δεικτών... Σήμερα μπορεί να είναι στις 9 το βράδυ, αύριο στις
2 το μεσημέρι... Η ώρα που έχει να κάνει με την αίσθηση ότι τα προβλήματα για σήμερα τελειώσαν. Είχες
να κάνεις πέντε, δέκα, είκοσι πράγματα, κι εσύ τα έκανες... Και γυρνάς και λες στον εαυτό σου "όχι και
άσχημα φιλαράκο, μπράβο σου"... Και νιώθεις (για την ώρα), ελεύθερος... Από λογαριασμούς, υποχρεώσεις,
εξετάσεις, άγχος...

Υπάρχεις μόνο εσύ, ο καφές και το τσιγάρο σου...

:rose:
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Άβαταρ μέλους
Hlios
Site Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 9775
Εγγραφή: Παρ 08 Ιούλ 2011, 11:53
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 24 φορές
Έλαβε Likes: 48 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Hlios » Τετ 25 Ιαν 2017, 21:57

Είναι η ώρα που το αύριο πρέπει να περιμένει λίγες ώρες ακόμα,
αφήνοντας σου έτσι μια χαραμάδα…
Είναι οι στιγμές που η ύπαρξη σου έχει την ανάγκη
να σε κατακτήσει γι ακόμα μια φορά.
:giverose:
Επέτρεψε μου να φέρω μαζί μου και ένα κομμάτι
που μου αρέσει τελευταία.
https://www.youtube.com/watch?v=Io0fBr1XBUA
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Τετ 25 Ιαν 2017, 22:30

:rose:
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 57322
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1457 φορές
Έλαβε Likes: 2400 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από ArELa » Τετ 25 Ιαν 2017, 22:45

Θα'θελα να σπάσω την υπέροχη παρέα σου... εκεί στην υπέροχη μοναχικότητα της χαλάρωσης... να ερχοταν άλλος ένας καφές κι ένα τσιγαράκι, και να καθόμουν σιωπηλά εκεί, να λέγαμε χίλια
πράγματα, χωρις να αρθρώσουμε λέξη. :rose:
.


Εικόνα

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...



τα κανάλια μου /my channels:

https://www.brighteon.com/channel/vasoula2908

http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured

https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria

το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.com/
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Τετ 25 Ιαν 2017, 22:58

Coffee... Connecting people :rose:

Ώρα για τούφεν αφού... Καληνύχτα :)
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Άβαταρ μέλους
Nikos Apomakros
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 366
Εγγραφή: Τρί 31 Αύγ 2010, 17:09
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Άτοπος
Επικοινωνία:

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Nikos Apomakros » Σάβ 28 Ιαν 2017, 22:12

Επιτέλους ήρθε...
Δεν έχει σημασία τι.
Οτιδήποτε ικανό ν' αναπτερώσει το ηθικό.
Οτιδήποτε δύναται επιτέλους να σε κάνει... να πεις το "επιτέλους".
Επιτέλους λοιπόν, το επιτέλους ήρθε.

Όχι δίχως αντάλλαγμα.
Δίχως να ροκανίσει μπόλικο απ' τον πολύτιμο χρόνο σου.
Τον χρόνο που δεν υπολόγιζες ως πολύτιμο.
Μόνο τότε έρχεται, πατώντας σε ροκανίδια, αποκαΐδια, απομεινάρια.
Χαμογελά με το ύφος της απόλυτης δύναμης,
μιας κι οτιδήποτε άλλο παρέμεινε, είναι ισχνό κι ανυπεράσπιστο.

Επιτέλους ήρθε...
Κι ο ενθουσιασμός σβήνει
όταν αναλογίζεσαι τι έφυγε.
- Αν δε μπορούμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στα πράγματα, πως ακριβώς θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους
- Το καλύτερο στον Κόσμο ΜΑΣ είναι το ότι ο καθένας μας ζει στον δικό ΤΟΥ.
- Στο φως βλέπουμε τα πάντα, μα μόνο στο σκοτάδι βλέπουμε το φως.
- Το Ανεκτίμητο είναι μία ακόμη εκτίμηση.
Άβαταρ μέλους
doctormarkon
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 12559
Εγγραφή: Πέμ 11 Μαρ 2010, 20:05
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 99 φορές
Έλαβε Likes: 265 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από doctormarkon » Σάβ 28 Ιαν 2017, 22:58

Καλώς ήρθες κι εσύ ξανά απόμακρε.

Πάνω στην ώρα
Μη σκοτώνετε τα κουνούπια. Αλλοι σας πίνουν το αίμα
Άβαταρ μέλους
Nikos Apomakros
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 366
Εγγραφή: Τρί 31 Αύγ 2010, 17:09
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Άτοπος
Επικοινωνία:

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Nikos Apomakros » Κυρ 29 Ιαν 2017, 20:40

Καλώς σας ξαναβρήκα.
Με προβληματίζει η αναφορά στον συγχρονισμό, αλλά δε ρωτάω (κι όχι από ευγένεια ή από αγένεια).

Ένα πράγμα ξέρω σίγουρα. Σπάνια συγχρονίζομαι σωστά.
Ελπίζω να έχεις δίκιο.
- Αν δε μπορούμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στα πράγματα, πως ακριβώς θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους
- Το καλύτερο στον Κόσμο ΜΑΣ είναι το ότι ο καθένας μας ζει στον δικό ΤΟΥ.
- Στο φως βλέπουμε τα πάντα, μα μόνο στο σκοτάδι βλέπουμε το φως.
- Το Ανεκτίμητο είναι μία ακόμη εκτίμηση.
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 57322
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1457 φορές
Έλαβε Likes: 2400 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από ArELa » Κυρ 29 Ιαν 2017, 23:33

ελειψες ασυγχρονιστα Απόμακρε :) :giverose:
.


Εικόνα

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...



τα κανάλια μου /my channels:

https://www.brighteon.com/channel/vasoula2908

http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured

https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria

το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.com/
Άβαταρ μέλους
doctormarkon
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 12559
Εγγραφή: Πέμ 11 Μαρ 2010, 20:05
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 99 φορές
Έλαβε Likes: 265 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από doctormarkon » Δευ 30 Ιαν 2017, 06:27

Και χάρηκα πολύ που ήρθε.
Χαίρομαι με κάθε έναν που έρχεται.
Είτε είναι καινούργιος είτε από τα παλιά.
Μη σκοτώνετε τα κουνούπια. Αλλοι σας πίνουν το αίμα
Άβαταρ μέλους
Nikos Apomakros
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 366
Εγγραφή: Τρί 31 Αύγ 2010, 17:09
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Άτοπος
Επικοινωνία:

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Nikos Apomakros » Δευ 30 Ιαν 2017, 11:58

doctormarkon έγραψε: ...
Χαίρομαι με κάθε έναν που έρχεται.
Είτε είναι καινούργιος είτε από τα παλιά.
+1

(Έπρεπε να εκφράσω ότι αυτό το καταλαβαίνω απόλυτα.
Συγνώμη που ξαναξέφυγα από το θέμα της Irene.)


Επιτέλους γύρισε. Πέταξε το παλτό στον καναπέ, έβγαλε με γοργές κινήσεις ρολόι,
βέρα, βραχιόλια, σκουλαρίκια και τα ακούμπησε ανακατεμένα στο τραπέζι.
Έβγαλε και τις γόβες με έναν στεναγμό ανακούφισης και σωριάστηκε με φόρα
δίπλα στο παλτό, εκπνέοντας θαρρείς την τελευταία της ανάσα. Απέμεινε να κοιτάζει,
στο λιγοστό φως που ερχόταν από τον δρόμο, το άδειο σπίτι, την κλειστή τηλεόραση,
το σβηστό τζάκι, την ακαταστασία που δέσποζε σε σαλόνι και κουζίνα, το χάος.
"Κουράγιο", σκέφτηκε, "δεν θα χρειαστεί πολύ κόπο να τακτοποιήσω. Να ξεκουραστώ
δέκα λεπτά και μετά αρχίζω". Και μόνο η σκέψη της επιστροφής στην τάξη την ηρέμησε
κι έκλεισε για όσο λιγότερο μπορούσε τα μάτια.

Ξαφνικά σηκώθηκε με απαράμιλλη ενέργεια. Άναψε τα φώτα, μάζεψε τις γόβες και τα
διάφορα χαρτιά και περιοδικά από το πάτωμα, τακτοποίησε τα κοσμήματα που είχε
παρατήσει στο τραπέζι, κρέμασε το παλτό της και γύρισε στη κουζίνα. Ξέπλυνε πιάτα,
ποτήρια, μαχαιροπίρουνα και τα έβαλε στο πλυντήριο, έπλυνε τις κατσαρόλες και τις
έβαλε στη θέση τους, τακτοποίησε οτιδήποτε στη κουζίνα δεν ήταν καθαρό ή στην θέση του.
Κατόπιν άρχισε να ετοιμάζει το φαγητό και καθώς αυτό ψηνόταν στο φούρνο γύρισε προς
το τζάκι. Τοποθέτησε τα προσανάμματα κι από πάνω δύο κούτσουρα και έβαλε φωτιά.

Το σπίτι πλέον έδινε μια μοναδική θαλπωρή από την ευταξία, τη ζέστη και τη μυρωδιά
του φαγητού, όταν χτύπησε το κουδούνι. Άνοιξε την πόρτα κι ένα μικρό πλήθος συγγενών
και φίλων εισέβαλε με πειράγματα, γέλια, θερμές αγκαλιές κι ευχές. Τους έβαλε να κάτσουν
στη τραπεζαρία, ανοίγοντας το πτυσσόμενο τραπέζι και στρώνοντας το καλύτερό της τραπεζομάντιλο.
Έβγαλε κάποια μπουκάλια κρασί που είχε για τέτοιες περιστάσεις, ξηρούς καρπούς και
διάφορες μπουκιές από τυριά, σαλάμια, αλοιφές και ψωμάκια. Καθώς το κέφι είχε πια ανάψει,
έκατσε και η ίδια, συμμετέχοντας με όλη της την ενέργεια στο καλαμπούρι και τη κουβέντα,
σκορπώντας το γέλιο και την καλύτερη διάθεση σε όλους και την ίδια κι ένιωσε πιο ευτυχισμένη
από ποτέ. "Χαλάλι", σκέφτηκε καθώς παρατηρούσε τα ευδιάθετα και εύθυμα αγαπημένα της πρόσωπα,
"δεν θα το αντάλλαζα με τίποτε στον κόσμο αυτό το συναίσθημα". Συνειδητοποίησε πόσο ανούσιο
ήταν οτιδήποτε άλλο στη καθημερινότητά της.

Πάνω σε αυτήν την αποκορύφωση χαράς, άρχισε να φτάνει στα αυτιά της ένας περίεργος
απόμακρος ήχος. Προσπάθησε να καταλάβει από που ερχόταν αλλά δεν τη βοηθούσαν οι φωνές της
παρέας. Σηκώθηκε, απομακρύνθηκε από το τραπέζι, άνοιξε τη συρόμενη πόρτα που χώριζε το σαλόνι
από τα υπόλοιπα δωμάτια και ο ήχος άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονος. Άνοιξε την πόρτα της
τουαλέτας κι αφού διαπίστωσε ότι δεν προερχόταν από εκεί κατευθύνθηκε προς τη κλειστή πόρτα
της κρεβατοκάμαρας. Ο ήχος έγινε πολύ πιο έντονος, αρχίζοντας να επισκιάζει τις φωνές από το σαλόνι.
Μόλις άνοιξε την κρεβατοκάμαρα ο ήχος έγινε διαπεραστικός και ανυπόφορος. Ανήσυχη άναψε το φως
για να νιώσει το αίμα ξαφνικά να παγώνει στις φλέβες της, αντικρίζοντας τον εαυτό της να κοιμάται.
Κάπως έτσι άνοιξε τα μάτια, ψαχούλεψε τον καναπέ κι απενεργοποίησε το ξυπνητήρι του κινητού
που ούρλιαζε σαν δαιμονισμένο. Της πήρε λίγη ώρα να συνειδητοποιήσει ότι είχε απλώς αποκοιμηθεί
στον καναπέ κι ότι είχε πλέον ξημερώσει. Αντίκρισε όμως το παλτό ξαπλωμένο δίπλα της, τις γόβες
μπροστά της, στο πάτωμα κι ένα σπίτι στο απόλυτο χάος.

Αποσβολωμένη δάκρυσε. Πήρε μια βαθιά ανάσα, σήκωσε το κινητό και σχημάτισε από μνήμης έναν αριθμό.

"Καλημέρα Λίτσα. Ενημέρωσε σε παρακαλώ ότι μου έτυχε κάτι προσωπικό και δεν θα μπορέσω
να εργαστώ σήμερα... Όχι... καλά είμαι... σ' ευχαριστώ"
- Αν δε μπορούμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στα πράγματα, πως ακριβώς θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους
- Το καλύτερο στον Κόσμο ΜΑΣ είναι το ότι ο καθένας μας ζει στον δικό ΤΟΥ.
- Στο φως βλέπουμε τα πάντα, μα μόνο στο σκοτάδι βλέπουμε το φως.
- Το Ανεκτίμητο είναι μία ακόμη εκτίμηση.
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Δευ 30 Ιαν 2017, 13:15

:clap: :rose:
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Άβαταρ μέλους
doctormarkon
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 12559
Εγγραφή: Πέμ 11 Μαρ 2010, 20:05
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 99 φορές
Έλαβε Likes: 265 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από doctormarkon » Δευ 30 Ιαν 2017, 13:17

Θαυμάσιο :rose:
Μη σκοτώνετε τα κουνούπια. Αλλοι σας πίνουν το αίμα
Άβαταρ μέλους
Nikos Apomakros
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 366
Εγγραφή: Τρί 31 Αύγ 2010, 17:09
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Άτοπος
Επικοινωνία:

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Nikos Apomakros » Δευ 30 Ιαν 2017, 13:44

Δεν ήθελα να βγει τόσο μακροσκελές... δεν είμαι στο σπίτι.
Έτυχε όμως και δεν με διέκοψε κανείς στο γραφείο :)
- Αν δε μπορούμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στα πράγματα, πως ακριβώς θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους
- Το καλύτερο στον Κόσμο ΜΑΣ είναι το ότι ο καθένας μας ζει στον δικό ΤΟΥ.
- Στο φως βλέπουμε τα πάντα, μα μόνο στο σκοτάδι βλέπουμε το φως.
- Το Ανεκτίμητο είναι μία ακόμη εκτίμηση.
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Δευ 30 Ιαν 2017, 14:14

Για να λες πάντως Απόμακρε σαλάμια και αλοιφές... Δικός μας είσαι, στανταράκι... Βόρειος... :lol:
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Άβαταρ μέλους
Nikos Apomakros
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 366
Εγγραφή: Τρί 31 Αύγ 2010, 17:09
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Άτοπος
Επικοινωνία:

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Nikos Apomakros » Δευ 30 Ιαν 2017, 14:52

Irene3006 έγραψε:Για να λες πάντως Απόμακρε σαλάμια και αλοιφές... Δικός μας είσαι, στανταράκι... Βόρειος... :lol:
:) όχι...
Νομίζω όταν είσαι "Βόρειος" δύσκολα βάζεις "άτοπος" στο προφίλ.
Είναι πιο ισχυροί οι δεσμοί. Ή είναι πιο ισχυρή η εντύπωση που δίνουν.

Στα 6 μου πήγα από Αθήνα, Βόλο. Στα 13 από Βόλο, Χίο. Στα 16 γύρισα απ' την Χίο στην Αθήνα.
Αν εξαιρέσεις μετά κάτι μικροπεριόδους που ήμουν αλλού γι' αλλού, ας πούμε ότι παρέμεινα Αθήνα.

Νιώθω ωστόσο λίγο Βολιώτης (εξαιρώντας το άτοπος). Περιέργως. Γιατί δεν έχει νόημα.
- Αν δε μπορούμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στα πράγματα, πως ακριβώς θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους
- Το καλύτερο στον Κόσμο ΜΑΣ είναι το ότι ο καθένας μας ζει στον δικό ΤΟΥ.
- Στο φως βλέπουμε τα πάντα, μα μόνο στο σκοτάδι βλέπουμε το φως.
- Το Ανεκτίμητο είναι μία ακόμη εκτίμηση.
Irene3006
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 6682
Εγγραφή: Δευ 03 Ιαν 2011, 00:48
Irc ψευδώνυμο: Irene3006
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Στο άπειρο.... Κι ακόμα παραπέρα.... :)
Έδωσε Likes: 2 φορές
Έλαβε Likes: 14 φορές

Re: Και επιτέλους ήρθε....

Δημοσίευση από Irene3006 » Δευ 30 Ιαν 2017, 15:17

Πφφφ! Κι ήμουν τόσο σίγουρη... :lol:
Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει μέσα του θά 'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
Απάντηση

Επιστροφή στο “Αναρχες σκέψεις”