Ιδεογραφήματα

Ξεκινήσαμε από τα άναρχα και είπα να ανοίξω ξεχωριστό νήμα γιατί υπάρχει πολύ........"ζουμί" στο θέμα.

Γιατί το θέμα έχει πολλές διαστάσεις.

Πρώτα απ όλα το παράλογο και ολίγον μεταφυσικό ζήτημα του οπαδισμού (κοπαδισμού). Δημιουργεί διαχωρισμούς μεταξύ ανθρώπων που δεν έχουν λογικά τίποτα να χωρίσουν. Ολυμπιακός Παναθηναϊκός και πέφτει ξύλο.
Πολλές φορές έχουν γίνει και φονικά για τη μπάλα.

doctormarkon έγραψε:Ξεκινήσαμε από τα άναρχα και είπα να ανοίξω ξεχωριστό νήμα γιατί υπάρχει πολύ........"ζουμί" στο θέμα

Ξεκίνησε με το πόστ του promitheas14 εδώ: http://ideografhmata.gr/forum/viewtopic ... 39#p235339

promitheas14 έγραψε:Mπῆκα κατά τίς 9.00 σέ ἕνα προποτζίδικο νά ἀνανεώσω τό δελτίο Προτο πού παίζω καί ταράχθηκα ἀπό τόν ἀριθμό τῶν ἐνηλίκων ἀνρδῶν πού παρακολουθοῦσαν ἀποσβολωμένοι μέ πάθος τόν τελικό τοῦ κυπέλλου Ἑλλάδος στό ποδόσφαιρο.
Παρακολουθῶντας ἐπίσης χθές τούς ἀγῶνες μπάσκετ τῶν ἑλληνικῶν ὁμάδων τῆς Εὐρωλίγκας ἀπό τόν Η/Υ μου, καθώς δέν ἔχω τηλεόραση, συνειδητοποίησα τί ἐπιιδιώκουν μέ τούς ἀθλητικούς ἀγῶνες. Ἐκτός τοῦ ἀποπροσανατολισμοῦ μας (ἄρτος καί θεάματα) παίρνουν τήν συναισθηματική μας ἐνέργεια, τήν ἀδρεναλίνη μας καί τίς χαμηλότερες δονήσεις ὀργῆς, φόβου κτλ. πού ἀναπόφευκτα ἐκδηλώνονται. Φανταστεῖτε ἕνα στάδιο καί μάλιστα κλειστό νά δονεῖται ἀπό αὐτές τίς συχνότητες. Γίνεται ἕνα διαπασῶν πού ἐκπέμπει ἄφθονη ἐνέργεια...
Καλά τό λένε οἱ Πλειάδειοι ὅτι οἱ ἀθλητικές διοργανώσεις εἶιναι "τελετές".

Το παραπάνω απόσπασμα του Προμηθέα είναι όντως καταπληκτικό και καλά έκανες και το έβαλες Ήλιες.

Για να ξεκαθαρίζουμε. Μιλάμε για ποδόσφαιρο και όχι για άλλα αθλήματα.
Μπορεί να συμβαίνουν αυτά τα φαινόμενα στο μπάσκετ αλλά καθόλου στο στίβο ή στο πατιναζ ή στο βόλευ ή στο πόλο. Φυσικά ούτε στο μηχανοκίνητο αθλητισμό κάθε είδους.

Τι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο που δεν συμβαίνει σε άλλα αθλήματα και τι είναι εκείνο που κάνει τη διαφορά?

Πρώτα απ όλα δεν θεωρώ κακό να παρακολουθεί ένα πλήθος ανθρώπων ένα άθλημα στο γήπεδο ή στην τηλεόραση. Σε κανένα άλλο άθλημα δεν ουρλιάζουν και δεν χτυπιούνται σαν τα χταπόδια.

Τώρα θα περιγράψω ένα στιγμιότυπο που μου προκαλεί φρίκη και με φορτίζει αρνητικά. Θα μπορούσε να γίνει και σενάριο αν δεν έχει γίνει.
Γνώριμη κατάσταση σε κάθε σπίτι ποδοσφαιρόφιλων.

Η γυναίκα στην κουζίνα τηγανίζει κεφτέδες και οι άντρες στο σαλόνι βλέπουν μπάλα.
Η γυναίκα μπαίνει στο σαλόνι για να ακουμπήσει το δίσκο με τους κεφτέδες (ή όποιο αλλο μεζέ) με μερικά μπουκάλια μπύρες. Πριν μιλήσει ακούγεται ένα σκάσε μωρή ή σσσσσστ ή τη σπρώχνει να φύγει από μπροστά γιατί τους έκρυψε για κάποια δευτερόλεπτα τη θέα
Συμπληρώνουμε με λίγη σάλτσα. Μετά το τέλος του αγώνα πέφτει ξύλο μεταξύ των φίλων με μπινελίκια όπως βάζελε της μάνας σου....της αδερφής σου.

Με ή χωρίς την τελευταία σκηνή προσπαθώ να περιγράψω τη φόρτιση που είναι έντονη. Κυρίως την κραυγή γκοοοοοοολ μέχρι βραχνιάσματος.
Να χαίρεσαι που νίκησε η ομάδα του Αλαφούζου ή του κάθε καπιταλιστή δεν το καταλαβαίνω.

Γυρίζουμε πίσω κάτι χρόνια. Στο σπίτι μας στα παιδικά μου χρόνια. Ο πατέρας μου ποδοσφαιρόφιλος και ολυμπιακός Όταν είχε ματς καλούσαμε θείους ή φίλους σπίτι. Δεν θυμάμαι να υπήρχε αυτή η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα με τα ουρλιαχτά. Ούτε σε άλλα σπίτια που πηγαίναμε με αφορμή το ποδόσφαιρο.
Τότε μου άρεσε το ποδόσφαιρο. Ήταν μία αφορμή να βγαίνουμε οικογενειακώς και να μαζευόμαστε στα σπίτια φίλων ή συγγενών που είχαν παιδιά στην ηλικία μου ή να έρθουν άλλοι με τα παιδιά τους σε μας.

Η αποχαύνωση και η φανατίλα είναι νέο φαινόμενο.

Το βλέπω ως μέθοδο εκτόνωσης. Θυμάμαι μικρός που έβλεπα τον παναθηναϊκό και έτρεμα όταν νικήσαμε την μπαρτσελονα...
Αλλά πλέον όταν μεγαλώνεις καταλαβαίνεις ότι το όλο θέμα εκτός από στημένο είναι για γέλια.

Να κάθομαι να παίζω ξύλο με τον πατέρα μου ή τον φίλο μου γιατί αυτός είναι ολυμπιακός;

Δεν είμαστε με τα καλά μας.

Πολλοί όμως είναι άρρωστοι. Φανατισμός κλπ.

Και επειδή αυτό το κατάλαβαν τα κοράκια που διαχειρίζονται τις ομάδες , δίνουν στους φανατισμένους...δόσεις εκτόνωσης.

Τα πρόσφατα περιστατικά στην Τούμπα με τον Ολυμπιακό είναι ένα τέτοιο ακραίο παράδειγμα.

Είχα πάει να δω την αγώνα σε μια καφετέρια αν και κουβεντιάζαμε στην παρέα για άλλα πράγματα, σε κάποια φάση άρχισαν να δέρνονται και να φεύγουν καρέκλες , μπουκάλια στον αέρα και τα σχετικά επίθετα εκατέρωθεν....

Βρε δεν πάτε στα τσακίδια λέω , δεν ξαναπατάω σε αγώνα ποδοσφαίρου όταν κάνουν έτσι.

doctormarkon έγραψε:Για να ξεκαθαρίζουμε. Μιλάμε για ποδόσφαιρο και όχι για άλλα αθλήματα.
Μπορεί να συμβαίνουν αυτά τα φαινόμενα στο μπάσκετ αλλά καθόλου στο στίβο ή στο πατιναζ ή στο βόλευ ή στο πόλο. Φυσικά ούτε στο μηχανοκίνητο αθλητισμό κάθε είδους.

Ντοκτορέσσα μου, πιστεύω ὅτι ἔχουν κοινά χαρακτηριστικά τό ποδάσφαιριο μέ τό σύγχρονο μπάσκετ, ὅσον ἀφορᾶ στίς ἐκδηλώσεις τῶν φιλάθλων. Πρέπει νά σκεφθοῦμε, πρωτίστως γιά τό ποδόσφαιρο, ποιά στοιχεῖα διεγείρουν τόν ψυχισμό τῶν θεατῶν. Καί τί εἶναι αὐτό πού τό διαφοροποιεῖ ἀπό τόν στίβο, ἄν τό διαφοροποιεῖ, ὅπου καί ἐκεῖ ἔχουμε ψυχική ἔξαρση τῶν θεατῶν; (Ἤμουν μέσα στό Ὀλυμπιακό Στάδιο στάδιο τό 1982 ὅταν 85000 κόσμου ἔβλεπαν τήν Βερούλη καί τήν Σακοράφα νά συναγωνίζονται τό φαβορί, τήν Φινλαδέζα Τίνα Λίλακ).
Μήπως, (κάνω μία ὑπόθεση) τό γεγονός ὅτι στόν στίβο ἔχουμε ἐκδήλωση κυρίως θετικῶν συναισθημάτων (ἐπευφημίες, θαυμασμό, χαρά), σέ ἀντίθεση μέ τό ποδόσφαιρο ὅπου ὑπάρχει ἀντιπαλότητα, μίσος, αἴσθηση ἀδικίας (λόγω ὑποκειμενικότητας τῆς διαιτησίας);
Μήπως ὅμως καί σέ καταστάσεις σάν αὐτές https://www.youtube.com/watch?v=ja-NniZaj7M ἡ θετική ἐνέργεια κάπου κατευθύνεται, ὁπότε πρέπει νά μιλήσουμε γενικά γιά ἀθλητισμό καί ἴσως νά διαστείλουμε Games-Athletics ;

Justme έγραψε:Το βλέπω ως μέθοδο εκτόνωσης. Θυμάμαι μικρός που έβλεπα τον παναθηναϊκό και έτρεμα όταν νικήσαμε την μπαρτσελονα...
Αλλά πλέον όταν μεγαλώνεις καταλαβαίνεις ότι το όλο θέμα εκτός από στημένο είναι για γέλια.

Ἀκριβῶς φίλε. Μόνο πού δέν εἶναι γιά γέλια. Συμφωνῶ ὅτι θά ἔπρεπε νά εἶναι. Γνωστός ἠθοποιός καί ἀσχολούμενος μέ μεταφυσικά θέματα, πού εἶχα δάσκαλο ὀρθοφωνίας, μᾶς εἶχε πεῖ: "Δέν μπορεῖτε νά φανταστεῖτε πόσο κάποια "ἐνεργειακά βαμπίρ" χαίρονται νά τρέφονται ἀπό τήν ἀγνή παιδική συναισθηματική ἐνέργεια καί τήν σεξουαλική ἐνέργεια τῶν νέων ἀνθρώπων".

Ὅταν γεράσει ἡ "κότα", ἔχει στραγγίξει ἀπό ἐνέργεια καί θέλει πολύ ...βράσιμο. Ὅταν εἶναι ὅμως κοτόπουλο τό κάνουμε μιά χαψιά...

το χρονικο ενος οπαδου.
Αρθρο δικο μου παλιοτερο:


Γιάννης γεννήθηκε μια νύχτα του 70.

Σαν να 'ταν χθες θυμάται που πήγαινε πρώτη δημοτικού κι ο πατέρας του τον ρωτούσε "τι ομάδα είσαι;" περιμένοντας να απαντήσει με υπερηφάνεια «ΠΑΟΚ».



Δεν ήξερε φυσικά ένα τόσο μικρό παιδί τι είναι ο ΠΑΟΚ και γιατί θα πρέπει να είναι ΠΑΟΚ, όμως αυτό τον έμαθε ο μπαμπάς του να είναι.

Έμαθε από μικρός να λέει σκουλήκια τους «Aρειανούς» χωρίς κανέναν πραγματικό λόγο, επειδή υποστηρίζουν μια άλλη ομάδα.



Ο Γιάννης ποτέ δεν ήταν καλός μαθητής, ούτε καν μέτριος.

Στο γυμνάσιο κυκλοφορούσε με κασκόλ της ομάδας και το τυπικό ντύσιμο των οπαδών της εποχής εκείνης.

Φορούσε μπλου-τζiν με κρίκο τύπου σιδερογροθιάς, προσαρμοσμένο στη ζώνη του.



Φυσικά, του είχε πάρει παπάκι ο μπαμπάς του, έκανε συνεχώς κοπάνες και στην ώρα του μαθήματος η αγαπημένη του ενασχόληση ήταν να γράφει ΠΑΟΚ και Θύρα 4 στα θρανία, καθώς και στα βιβλία του.

Έβριζε συνεχώς και τους πάντες και φυσικά θεωρούσε πως για τα προβλήματα του φταίει η πουτάνα η κοινωνία.

Έμπλεκε συνεχώς σε φασαρίες με αυτούς τους Αρειανούς, οι οποίοι ήταν στην ίδια τραγική θέση με αυτόν και πετούσαν κατά τον ίδιο τρόπο το μέλλον τους στα σκουπίδια.



Καθώς μεγάλωσε λίγο, άρχισε να μεταφέρει την ακαλαίσθητη αισθητική του και στους άλλους δημόσιους χώρους.

Έτσι άρχισε να κάνει αυτό που κάνουν και όσοι κάνουν γκράφιτι.

Με τη διαφορά ότι αυτός δεν ξέρει να κάνει γκράφιτι, δεν σκαμπάζε ποτέ από τέχνη, ούτε πιάνουν τα χέρια του.

Έτσι άρχισε να γράφει απλά "ΠΑΟΚ ρε Μ@@ια" και "Σκουλήκια θα πεθάνετε", στους τοίχους.



Αγαπημένη του ασχολία ήταν εκτός από το γήπεδο, να πηγαίνει στον τοπικό του Σύνδεσμο και μετά από κάθε αγώνα να βγαίνει και να ενοχλεί περαστικούς μαζί με τους άλλους οπαδούς και να τους ρωτάει «τι ομάδα είσαι;».

Αν δεν έδιναν τη σωστή απάντηση, έπεφτε ξύλο.



Όταν μεγάλωσε, σαν να ηρέμησε κάπως.

Έπιασε δουλειά ως πακετάς σε πιτσαρία (μιας και είχε το παπάκι) και μετά σε οικοδομή και φυσικά συνέχισε να ασχολείται φανατικά με τις ομάδες, αλλά τουλάχιστον είχε σταματήσει τα μπάχαλα.

Στο ραδιόφωνο πάντα άκουγε μόνον αθλητικά και πάντα είχε άποψη, όταν ο "μαλάκας" ο παρουσιαστής διαφωνούσε μαζί του.

Πολλές φορές έπαιρνε και τηλέφωνο στον σταθμό, είτε να διαφωνήσει με τον παρουσιαστή για το σημαντικό θέμα της απόδοσης ενός παίχτη στο χθεσινό αγώνα, είτε για να τον βρίσει, να τον πει αδερφή και να κλείσει το τηλέφωνο.



Ιδεολογικά ο Γιάννης ξεκίνησε ως απολίτικ.

Του ήταν δύσκολο να συλλάβει πολιτικές έννοιες, όχι φυσικά γιατί ήταν χαζός. Χαζός δεν ήταν.

Αλλά η ενασχόληση με την ομάδα του έτρωγε την ενέργεια και το χρόνο, αποτρέποντάς τον από οποιαδήποτε μορφή κοινωνικοποίησης και καλλιέργειας.

Έτσι, μοιραία ο Γιάννης ήταν έρμαιο αυτού που ακούγονταν πιο πομπώδες στα αυτιά του.

Ως οπαδός και στην πολιτικοποίηση του ήθελε συνθήματα για να λειτουργήσει.



Έτσι, αναγκαστικά ο Γιάννης αμφιταλαντεύονταν ανάμεσα στην αναρχία και τον εθνικισμό.

Χωρίς φυσικά να έχει εμβαθύνει σε καμία από τις δύο ιδεολογίες, γιατί του αρκούσε η επιφάνεια και ο αυτοπροσδιορισμός.

Εξάλλου το θέμα είναι η ένταξη σε μια ομάδα.



Δυστυχώς, ήρθε και η οικονομική κρίση.

Και πλέον δύσκολα βρίσκεις δουλειά ως πακετάς, ενώ ο χώρος της οικοδομής έχει πέσει σημαντικά.

Την τελευταία φορά που είχα νέα του βρισκόμουν σε ένα ταξί και τον άκουσα στο ραδιόφωνο να λέει την άποψη του στον παρουσιαστή, υπογραμμίζοντας ότι θα δώσει το μηνιάτικο από το ταμείο ανεργίας του, για εισιτήριο διαρκείας.

Για να στηρίξει την ομάδα.



Ο Γιάννης είναι και πατέρας πλέον.

Φαντάζομαι ότι θα μαθαίνει στο γιο του, πώς να είναι ΠΑΟΚ.

Είναι κάπως διαφορετικό το θέμα της Βερούλη με το πλήθος να ζητωκραυγάζει. Και εκεί έχουμε να κάνουμε με την ψυχολογία της "μάζας" όπως συμβαίνει και με τους πολιτικούς.

Η διαφορά είναι ότι η Βερούλη είναι "πρόσωπο" ενώ η ομάδα είναι κάτι το αποπροσωποποιημένο. Ο οπαδός μιας ομάδας δεν είναι οπαδός κάποιου συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή. Πίσω από το σύμβολο της ομάδας κρύβεται ο εκάστοτε πρόεδρος συνήθως διαπλεκόμενος και είναι αυτός που πίνει το αίμα των "κοπαδών" με τις επιλογές που επιβάλλει για εκμετάλλευση στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Ας δούμε όμως τη σκοτεινή πλευρά του ποδοσφαίρου.

Στη Βραζιλία τη χώρα του Πελέ γίνονται μάχες εν όψει του Μουντιαλ και θέλουν να γκρεμίσουν τις φαβέλες με αποτέλεσμα πολλοί κάτοικοι να κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι.

Αλλά και οι πολίτες της μεσαίας τάξης όπως και άνθρωποι του μεροκάματου που ζουν σε κανονικά σπίτια αντιτίθενται στα Μουντιάλ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες όπως και σε κάθε μεγάλη εκδήλωση όταν η Κυβέρνηση ξοδεύει λεφτά για τέτοιες φιέστες και από την άλλη αυξάνει την τιμή των εισιτηρίων, μειώνει μισθούς και βάζει φόρους.

Μπράβο στους Βραζιλιάνους που δεν αντιτίθεται μόνο στην κυβέρνηση αλλά και στο ποδόσφαιρο που κάποτε αγαπούσαν και ήταν το εθνικό τους σπορ όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο λαός της Βραζιλίας δεν θα ξεσπάσει πλέον σε κραυγές ευτυχίας όταν η ομάδα νικάει

Δεν ξέρω κατα πόσο είναι σχετικά με το νήμα τα βιντεάκια αυτά(άσχετα μάλον),ελπίζω να γελάσετε τουλάχιστον...
Ολυμπιακάρα ρεεεε!!!

Από e-mail που μου έστειλαν

70 χρόνια μετά, τα χιτλερικά Ζομπι επιστρέφουν θριαμβευτές...

7 GOL ΕΒΑΛΑΝ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ...
ΟΥΤΕ 6 ΟΥΤΕ 8...
ΟΛΑ ΤΥΧΑΙΑ Η ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΑ;;;

ΠΟΛΥ ΤΟ 7 "ΒΓΑΙΝΕΙ" ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ...
ΕΝΑ ΜΠΟΙΝΓΚ 777 ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ[;]
Η G8 ΓΙΝΕΤΑΙ G7 ME THN AΠΟΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ...
ΚΑΙ Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΤΡΩΕΙ ...7 ΓΚΟΛ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ...ΕΤΣΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ

Occult Message in Speech by Christine Lagarde of IMF



ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ TERRY GILLIAM "BRAZIL" ΠΟΥ ΑΠO TO 1985
MIΛΗΣΕ ΓIA TO ΜΑΤΡΙΞ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤO MATRIX [2001] KAI TA ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
ΤΟΥ MICKAEL KAMEL...KATAΠΛΗΚΤΙΚΑ : Ο ΚΩΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΗΤΑΝ BRAZIL.
AΠO THN MEΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΥΣΤΟΠΙΑ....ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΑΙΧ!



ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ 1 ΓΚΟΛ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ Ο "ΙΕΡΟΣ" 17...
Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΩΝ ILLUMINATI...XA XA...ZHTΩ Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥΣ!

http://www.ridingthebeast.com/numbers/nu17.php

http://www.masoncode.com/Great%20Seal%20Sonnets.htm

Το μόνο σίγουρο είναι πως η Βραζιλία δεν τρώει επτάρες, ειδικά στην έδρα της, ακόμα και με ελλειψεις. Δεν ξέρω αν πότισαν τους μεν ή τους δε, ή αν παίχτηκαν "πολιτικές" ατζέντες, αλλά σίγουρα κάτι παίχτηκε. Αυτό που είδαμε χθες δεν ήταν ποδοσφαιρικό (βασικά δεν κάθησα να το δω ) αλλά απλά ένα ψέμα.

Άλλο να νικήσει η Γερμανία, και άλλο η έκταση του σκορ.

Αργεντινή-Γερμανία...
Κάποιοι ήξεραν το τελικό σκορ 18 ώρες πριν...



http://www.katohika.gr/2014/07/18.html

18ώρες πριν? 818? Μπας και?

Ο κατοχικός με κόλλησε

Δεν στάθηκα καθόλου στο 18... δεν το συνδύασα με τα του κατοχικού...

Μένω στο ενδεικτικό ότι τα πάντα είναι στημένα και ότι βγαίνουν κάποιες
ανόητες φωνές κατά καιρούς, που προδίδουν τα στησήματα.

Πάντως είδα τον αγώνα χθες. Αν και δεν είμαι καθόλου ποδοσφαιρόφιλη,
ο αγώνας με "αγκίστρωσε", γιατί είδα τους αργεντίνους να μάχονται πολύ
και να κάνουν τη ζωή των γερμανών δύσκολη. Μου γύρισε το άντερο
με το "φιλογερμανικόν" των κυρίων στην περιγραφή, που έτσι κι αλλιώς χάλια περιγραφή έκαναν (πού είσαι Διακογιάννη)... Πονούσαν όταν έπεφτε γερμανός
από αγκωνιά ή κλωτσιά, προσπερνούσαν χαλαρά τα χοντρά χτυπήματα στους αργεντίνους... όπως αυτό που σακάτεψε έναν παίχτη, όταν ο τερματοφύλακας των Γερμανών τον χτύπησε με δύναμη μεγατόνων καθώς έκανε άλμα για τη μπάλα...
Ήταν φαουλάρα του κερατά, αλλά σιγά μην έδινε κίτρινη κάρτα στη γερμανία
η "δίκαιη" διαιτησία...

Αυτό που λάτρεψα, ήταν το πλάνο του αγάλματος του Ιησού, με φόντο τον ήλιο που έδυε... Ο σκηνοθέτης πήρε πολλά μπράβο από μένα χθες...
(Αν έδινε μήνυμα στους Ιλουμινάτους αψηφώντας τους μ'αυτό το πλάνο που ήταν αρκετά παρατεταμένο, διπλή η επικρότηση...Σίγουρα τους την έσπασε άγρια)

Ήταν ό,τι ωραιότερο έχω δει στα τηλεοπτικά δρώμενα εδώ και δεκαετίες...

Ευτυχώς που δεν το είδα.
Τον τελευταίο καιρό κρατάω το τελεβίζιο ερμητικά κλειστό.
Αν το έβλεπα θα με χάλαγε πολύ.

Και στην κλωτσοπατινάδα ακόμα κερδίζει η Γερμανία. Μπλιάξ

doctormarkon έγραψε:Και στην κλωτσοπατινάδα ακόμα κερδίζει η Γερμανία. Μπλιάξ

Πρέπει να ανέβει το γόητρο που έχει πέρσει στα τάρταρα χρυσό μου, νιώσε.
Η Γερμανία έχει γίνει ό,τι πιο αντιπαθές τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη (και όχι μόνον).
Το ότι ήταν η Μέρκελ εκεί και χειροκρότησε στο ένα και μοναδικό γκολ που έβαλε
η αυτού βαναυσότης ομαδάρα της, σίγουρα δεν ανέβασε τις "μετοχές" της, αλλά
στα μυαλά των χειραγωγούμενων, η ποδοσφαιρική δυναμική της, εδραίωσε και
το "ονόρε" και την εικόνα της "δυνατής". (βοήθησαν κι οι γερμανοτσολιάδες σχολιαστές των αγώνων...)

Φτηνά τα κόλπα της "επικύρωσης" μεν, περνάνε δε ακόμα...

Εμένα δε μου βγάζεις απ'το ΚΑΡΑσυνωμοσιολογικό μου μυαλό, ότι μπορεί να έπαιξαν και ΧΑΑΡπίσια κόλπα ή τέλος πάντων, κάποιες εκπομπές ειδικών Η/Μ κυμάτων (που στόχευαν ίσως σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του DNA )
στα καιφάλια των βραζιλιάνων... ίσως έπαιξαν και αποκρυφιστικές μαγείες...
Παραήταν "μαστουρωμένοι" από κάτι (όχι ουσίες) οι ποδοσφαιριστές
της βραζιλίας... και παραείναι τραβηγμένο (πιο τραβηγμένο απ'τα αποκρυφιστικά) να δέχτηκαν οι βραζιλιάνοι τέτοιο εξευτελιστικό στήσιμο αγώνα, με δεδομένο ότι ειδικά γι'αυτούς, το ποδόσφαιρο είναι κυριολεκτικά Εθνικό θέμα...
Το ΄50 άκουσα ότι σε μια ποδοσφαιρική ήττα τότε (και όχι τόσο βαριά με 7-1), έπεσαν άτομα απ'τις κερκίδες και αυτοκτόνησαν...

Επίσης, παραήταν απροσδόκητο το ένα και μοναδικό γκολ
στα τελευταία λεπτά της παράτασης χθες, όταν επί σχεδόν 2 ώρες,
η Αργεντινή βαστούσε σθεναρά ένα απίστευτο αμυντικό μέτωπο
που λιάνισε τα νεύρα των Γερμανών...

Το παρατραβάω το ξέρω, αλλά απ'την άλλη ξέρω επίσης ότι για όλα είναι ικανοί

Να νικησαν με την αξια τους δεν παιζει;

φτου με απογοήτευσες. Περίμενα να μπω και να σε δω να λες ότι ξεπέρασα τον εαυτό μου πια στη συνωμοσιολογία.
Οντως είναι ΘΕΩΡΙΑ συνωμοσίας όλα αυτά που είπα. Σίγουρα παίζει και το να νίκησαν με την αξία τους την Αργεντινή, αλλά "αξία" που να ρίχνει 5 γκολ τα πρώτα 4 λεπτά στη βραζιλία? χμ... δυσκολεύομαι... και δεν πιστεύω και στο τυχαίο γμτ.

Ενταξει κι εμεις καναμε ενα διαλλειμα απο τις ηττες με τον ρεχάγκελ και μετα ξανα-μανα τα ίδια. Αν ηταν πχ να ειναι δεδομενο οτι παντα η βραζιλια θα ειναι καλη και παντα καποια χωρα που ειχε ιστορια στο να μην τα παει καλα θα χάνει δεν θα είχε και νοημα να το βλέπουμε. Τωρα για τη μερκελ προσπαθω να δω τα πραγματα ακομα και απο την σκοπια της καθως και απο την σκοπια του γερμανου πολιτη.
Ο οποιος πλήρωνε (μαζι με φορολογούμενους άλλων χωρων) την ασυδωσια των Ελληνων δημοσιων λειτουργών και όσων συναλλασονταν μαζι τους. Οι οποιοι δεν ήταν παντα εφοπλιστές αλλα πολλές φορες απλός λαός.
ενα παράδειγμα το εξής.
Απορρίφθηκε η έφεση της Ελλάδας -επιστρέφει 250 εκ από αγροτικές επιδοτήσεις
http://euractiv.gr/georgia-kai-trofima/ ... pidotiseis

Με βάση την εικόνα των ομάδων στο γήπεδο (και όχι τα ονόματα, την ιστορία και τους μισθούς) η εθνική μας άνετα έφτανε στους 4.

Όλοι τους ήταν πολύ πεσμένοι.

Σχετικά με την αργεντινή, όλοι αγωνίστηκαν (προσπάθησαν) εκτός του Μέσι. Ντι Μαρία εκτός. Τυχαίο;

Ήταν προαποφασισμένο να σμπρωχτεί η Γερμανία.

Σκέψεις ἑνός «Βραζιλιάνου» ἤ «τώρα τί θά κάνουμε χωρίς βαρβάρους».

Τώρα πού μᾶς ἀφαιρέθηκαν ταπεινωτικά τά σκῆπτρα τῆς καλύτερης ποδοσφαιρικῆς σχολῆς τοῦ κόσμου, πῶς θά ἀναπληρώσουμε τό κενό τῆς ὕπαρξης; Τοὐλάχιστον ἤμασταν μπαλαδόροι. Τώρα; Τώρα πρέπει νά δεχθοῦμε πώς εἴμαστε ἕνα τίποτα; Ἦρθαν, ἔκαναν μπίζνες καί δημόσιες σχέσεις οἱ ἐγχώριοι καί κοσμοπολιτικοί Μπόμπολες καί Ἀγγελοπουλίνες, ἀσέλγησαν στήν ἀθλητική, συνυφασμένη μέ τήν ἐθνική μας, περηφάνεια, μᾶς ἔβγαλαν σκάρτους (Κεντέρηδες) καί στό τέλος μᾶς εἶπαν ἕνα «εὐχαριστοῦμε Βραζιλία» κατά τό «εὐχαριστοῦμε Ἑλλάδα».
Τώρα φοβᾶμαι πώς πρέπει νά παραδεχθοῦμε πώς πάντοτε τέτοιοι ἤμασταν, ἕνα τίποτα. Μία ζωή μᾶς βίαζαν. Ἐμᾶς καί τόν τόπο μας. Δουλοπάροικοι ἤμασταν πρός ἐκμετάλλευση. Ἄλλοτε μᾶς ἔστελναν πακέτο νά πᾶμε νά ἐργασθοῦμε στίς χειρότερες δουλειές στά ἐργοστάσια τῆς Ἰαπωνίας καί ἄλλοτε μᾶς χρησιμοποιοῦσαν οἱ ντόπιοι Μπόμπολες καί διεθνεῖς ἀετονύχηδες ὡς ὄργανα ἀνάπτυξης τῆς παγκόσμιας ἀγορᾶς ζάχαρης καφέ καί ξυλείας.
Τώρα πρέπει νά σκεφθοῦμε ποιά εἶναι ἡ χώρα πού ζοῦμε, ἡ χῶρα «μας» καί στά χέρια τίνων βρίσκεται. Ἕνα οἰκόπεδο εἶναι ἡ χώρα μας. Ἀνήκει..., δέν ξέρω σέ ποιούς ἀκριβῶς ἀνήκει, μέχρι χθές πίστευα ὅτι ἀνῆκε σέ μένα, ἀλλά οἱ πολιτικοί, πού εἶναι κάτι σάν μεσάζοντες ἤ μιζαδόροι, καί λένε ὅτι ἔχουν τήν ἐξουσιοδότησή μου, ἔχουν μετατρέψει τό οἰκόπεδο, ἀπό πράσινο καί δασωμένο πού ἦταν, σέ λατομεῖο, μιά ἀνοικτή πληγή στό σῶμα τῆς γῆς, ὅπου ἔρχονται οἱ κάθε λογῆς ἐργολάβοι τῆς πράσινης ἤ πορτοκαλί ἀνάπτυξης καί τό ἀναπτύσσουν.
Τώρα πρέπει νά σκεφθῶ ὅτι εἶμαι δουλοπάροικος. Πώς μέχρι τώρα μέ ἀποκοίμιζαν καί μέ κολάκευαν ὅτι ἤμουν μπαλαδόρος. Ὅμως τώρα μοῦ τό πῆραν κι αὐτό.
Ὅμως γιά στάσου! Ἐγώ τουλάχιστον ἤμουν πράγματι μπαλαδόρος, μέχρι χθές τοὐλάχιστον. Οἱ ἄλλοι πιστεύουν ὅτι εἶναι εἴτε περιούσιοι λαοί, εἴτε θεματοφύλακες τοῦ λίκνου τοῦ πολιτισμοῦ καί τῶν γραμμάτων, εἴτε ἀπόγονοι τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἐνῶ στήν οὐσία εἶναι χειρότεροι ἀπό μένα, γιατί ἐκεῖνοι δέν εἶναι τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά. Ἐγώ τουλάχιστον ἤμουν μέχρι χθές κάτι...

Λοιπον.
Δεν υπαρχουν λαοι μπαλαδωροι. προφανως θα υπαρχουν βραζιλιανοι που δεν ξερουν μπαλα και μπορει να βαλεις μια ομαδα Ελληνων ερασιτεχνων και βραζιλιανων να παιξουν και να χασουν οι βραζιλιανοι. οχι γιατι οι Ελληνες ειναι καλυτεροι αλλα γιατι η συγκεκριμενη ομαδα ενδεχεται να ειναι καλυτερη.
Δεν υπαρχουν λαοι που ξερουν να δερνουν καλυτερα απο αλλους. Οσα κυπελα να παρει ο ζαμπιδης για παραδειγμα δεν σημαινει οτι εθνικα ειμαστε ανωτεροι απο τους τουρκους στις πολεμικες τεχνες ή στην σκληραδα. Απλα σημαινει οτι ο Ζαμπιδης ως προσωπο ειαι καλος αθλητης με καλη προπονητικη κλπ ομάδα.
Κοινως θα πρεπει να ειμαστε περηφανοι για τα προσωπικα μας επιτευγματα και οχι για τα εθνικα μιας και τα εθνη δεν ειναι ομοιγενης ομάδες αλλα μια ομαδοποιηση ετερογενων ανθρωπων για λογους πολιτικής.
Κατα τον ιδιο τροπο δεν υπαρχουν λαοι περιουσιοι ή λαοι θεματοφυλακες της αρχαιας γνωσης. ειδικα οταν αυτη πλεον διαδιδεται στο ιντερνετ και στα πανεπιστημια ολου του κοσμου

Divine Sinner έγραψε:προφανως θα υπαρχουν βραζιλιανοι που δεν ξερουν μπαλα

φυσικά και θα το δεχτώ αυτό.
Όμως, πόσο πιθανό το θεωρείς, να έχει σχηματίσει
Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ, μια ομάδα παντελώς ανίκανων ποδοσφαιριστών;





Το θέμα που θίγεις βέβαια, δεν έχει και μεγάλη σχέση μ'αυτό που ανέβασε
ο Προμηθέας.

Προμηθεύ, ωραίο το άρθρο.
Αν δεν είναι δικό σου, δώσε λινκ σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ.