PELTASTIS VARNAVAS έγραψε:
κατω στο νησι και στην ευρυτερα νοτιοανατολικη λεκανη της μεντιτερανέ δουλευουμε πολυ το πληγουριν...πουργουριν πχ σε ταμπουλε, περαν της γνωστης μεθοδου με βρασιμο ή με μουλιασμα
ποτε ενδεικνυται βρασιμο πότε μουλιασμα γενικως?

Οι ελλιπέστατες γνώσεις μου με προτρέπουν να επισημάνω πως, απ' όσο ξέρω το πληγούρι (χοντροαλεσμένο σιτάρι)
πάντα βράζεται. Το κους κους από την άλλη (από αλεύρι και νερό) και ανάλογα με το είδος του, θέλει από ολιγόλεπτο έως και καθόλου βράσιμο (μόνο μούλιασμα με βραστό νερό).
Συνήθως ο τρόπος παρασκευής κάθε προϊόντος αναγράφεται στη συσκευασία, αν είναι τυποποιημένο, αν είναι χύμα ρωτάς τον έμπορο/παρασκευαστή.
Και για ωραίο χρώμα, βράζουμε το πληγουράκι μας μαζί με χοντροτριμμένο παντζάρι, και λαδάκι μετά να έρθει να γυαλίσει, χόρτα άγρια κι αδίστακτα, παρχαρτύρ' ή ό,τι μας γουστέρνει από γαλακτοκομικό, κίτρινη πιπεριά για το εφέ και
σκόρδο.
Για κίτρινο χρωματάκι, κουρκουμά.
Για αηδιαστικό πρασινομπλέ, σπιρουλίνα. Που δεν κάνει λένε να θερμαίνεται, αλλά για μια φορά δεν παθαίνουμε και τίποτα (είναι πολύ αηδία το αποτέλεσμα όμως!! Λέει!!!)