Αφού ευχαριστήσω και την Πέγκι και τον Νίκο γιατί με τις εξαιρετικές τοποθετήσεις τους

με απάλλαξαν από πολλάαααααα που θα'λεγα κι εγώ (άρα θα δειτε μικρότερο ποστ, και χρωστάτε αυτή τη...χαρά σ'εκείνους

) να πω κι εγώ τα δικά μου.
Ξέρω, οι νεότεροι στο χώρο, μπορεί να κουφαθούν με τυχόν "ανορθόδοξο" , κουλό, απρόσμενο, έξω απ'τις νόρμες και πάντως ασύμβατο σκεπτικό και δη για κάποια της ηλικίας μου, να με πουν ασυμμόρφωτη, αμετανόητη τρελή και άλλα τέτοια (ξέρω ρε τι λέτε από μέσα σας :Ρ) αλλά έτσι ήμουν πάντα, δε θ'αλλάξω τώρα αφού βρίσκω σωστή τη λογική μου, μονο και μόνο επειδή μεγάλωσα...
Ο εγκόλπιος μου κανει απόλυτος, αδιάλλακτος, δογματιστής και υπέρ-αυστηρός, ωρυόμενος έτσι για να'χουμε να λέμε.
Και παράλληλα...
Το κράξιμο σ'έναν άνθρωπο (τον Μίσα εν προκειμένω) επειδή προσπαθεί να μεταδώσει κάτι που πιστεύει πως μπορεί να βοηθήσει (άρα με καλές προθέσεις), δεν το καταλαβαίνω.
Και λοιπόν; Προάγει ας πούμε τη σόδα σαν γιατρικό. Προς τι διαρρηγνύουμε ιμάτια γι'αυτό; ΞΕΡΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΟΣ ότι ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να βοηθήσει; Ακόμα κι αν το ξέρουμε, πού το κακό; Κώνειο, υδροκυάνειο, ή ανθρωποθυσίες για αιμοποσία προήγαγε, Παναγία μου; Σόδα ρε πρότεινε, σιγά τα ωά! (και μάλιστα στηριζόμενος σε κάποια μελέτη γιατρού και στοιχεία...)
Παραπλανεί τους καρκινοπαθείς σε άσχετες ή ψεύτικες ή αναποτελεσματικές θεραπείες; (το ακούω κι αυτό συχνά)
Σάματι οι "κατεστημένες" της συμβατικής ιατρικής είναι πάντα αποτελεσματικές; Πάντα σωστές; Πόσα δισεκατομμύρια πρέπει να σκοτώσει ο καρκίνος ( ξέρετε, αυτός που αντιμετωπίζεται με τη συμβατική ιατρική) για να πειστείτε πως όχι;
ΠΟΣΟ κακό θα κάνει στον άρρωστο που παλεύει για τη ζωή του να πάρει και σόδες, και φραπελιές, γαργάρες με ξυλόπροκες που λέει ο λόγος και αφέψημα γαϊδουράγκαθου άμα λάχει, και Ο,ΤΙ άλλο "παλαβό" ή δόκιμο ή βάσιμο του προταθεί, που (δεν ξέρεις βρε αδερφέ, ΔΕΝ είσαι παντογνώστης ) μπορεί να τον βοηθήσει κάπως- λίγο η πολύ;;
Ο κύριος εγκόλπιος, αναφέρεται επαναλαμβανόμενα στην αγωνία των καρκινοπαθών... Για την ελπίδα τους, δε λέει κουβέντα. Προτιμάει να αγωνιούν παρά να ελπίζουν οι άνθρωποι; Μα με την ΕΛΠΙΔΑ (και άρα με πολύ καλύτερη ψυχολογία) μπορούν να δώσουν την τιτάνεια μάχη τους, με περισσότερες δυνάμεις και πιθανότητες επιτυχίας!
Και ποιος είναι αυτός που μπορεί να "αποφανθεί" ότι κάποιος είναι βλάκας, ψυχανώμαλος ή ό,τι άλλο του προσάπτει;
Μα είναι επικίνδυνα αυτά που μπορεί να πάρει, θα μου αντιπροτείνει κανείς... (συνήθως αυτό ακούω)
Σοβαρά; Πόσο πιο επικίνδυνα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία; Εχετε δει ανθρώπους μετά από κάμποσες (όχι πααααρα πολλές- δηλαδή σχεδόν απ'την αρχή) αγωγές χημειοθεραπείας; Και δεν εννοώ σε ταινίες. Εννοώ φάτσα κάρτα. Αφήστε (όσοι δεν έχετε δει) γιατί είχα την ευκαιρία να δω (όντας εθελόντρια νοσοκόμα για καμιά 100ριά φεγγάρια το πάαααααααλαι ποτέ) και ράγιζα. Αλλά ξέχασα... αυτές οι θεραπείες είναι της συμβατικής ιατρικής, παγκοσμίως αποδεκτές, και την εμπιστευόμαστε τη συμβατική ιατρική...μάλιστα.
Πάντως το "επικίνδυνο" στην περίπτωση ενός terminal καρκινοπαθή (δηλ σε προχωρημένο στάδιο) είναι αστείο να προβάλλεται ως επιχείρημα. Ο άνθρωπος ΠΕΘΑΙΝΕΙ έτσι κι αλλιώς. Τι πιο επικίνδυνο απ'το θάνατο; Μην τον "πάρει" η σόδα ή το όποιο γιατροσόφι μια ώρα αρχύτερα; Ε, αυτό μπορεί να είναι και λύτρωση για τον ίδιο αν το τέλος είναι λογικά προδιαγεγραμμένο και τον περιμένει στη γωνία.
Δίνουν λέει ψεύτικες ελπίδες και παίζουν με τον πόνο τους. Τρίχες κατσαρές και ασυμμάζευτες! Κάλπικος ηθικισμός!
Γιατί και η χημειοθεραπεία κι οι ακτινοβολίες και οι ακρωτηριαστικές συχνά εγχειρήσεις και ένα σωρό ιατρικές ενέργειες αντιμετώπισης, ΕΛΠΙΔΑ προσφέρουν στον άνθρωπο με το πρόβλημα, και δε βλέπω να καραξεσκίζει/πυροβολεί κανείς, γιατρούς ή νοσοκομεία, όταν αυτές οι συμβατικές μέθοδοι αντιμετώπισης αποτυγχάνουν (οπότε κι εκεί η ελπιδα ήταν ψεύτικη τελικά)! Δηλαδή όταν τη δίνει ο κατεστημένος είναι καλά, κι όταν τη δίνει ο απλός, καλοπροαίρετος είναι φτου κακά;
Τέτοια ξεφωνητά θα δεχόμουν και θα τα ενίσχυα, ΜΟΝΟΝ αν κάποιος προάγει ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ, ό,τι κι αν προάγει, για προσωπικό του οφελος, ήτοι: ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ. Γι'αυτό άλλωστε μερικοί από μας διαρρηγνύουμε ιμάτια και ουρλιάζουμε για τα λαμόγια-μεγαλοεταιρίες/φαρμακευτικές και άλλες, που όντως εκμεταλλεύονται (μέσα από τα συμβατικά και αποδεκτά του συστήματος) την ανάγκη και την ανημπόρια του απελπισμένου, για να κερδοσκοπήσουν!
Αν υπάρχουν υπόνοιες κερδοσκοπίας για κάποιον που προάγει μια άλλη μέθοδο ή άλλον τρόπο ή άλλο θεραπευτικό, δεν φωνάζουμε, ερευνούμε προσεκτικά και ψύχραιμα να δούμε πρώτα αν ισχύει κάτι τέτοιο. Αν δεν παίζει με την καμία αυτό, τα ξεφωνητά είναι κακόβουλα, αψυχολόγητα, και εκ του πονηρού.
(Γενικά μιλάω, δεν αναφέρομαι σε κανέναν εδώ, να ξηγιόμαστε)
Η ελπίδα είναι ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗΣ γι'αυτούς τους ανθρώπους. Αν κοιτώντας την σόδα ή τη φραπελιά, ενισχύεται η ψυχολογία θετικά, πράγμα πολύ βασικό, ΑΝΑΠΤΕΡΩΝΕΤΑΙ η ελπίδα τους, ΚΑΛΟ τους κάνει, και μαγκιά στη σόδα ή τη φραπελιά, γιατί έστω και αν ζήσουν λίγο μετά απ'αυτό, τουλάχιστον θα περάσουν αυτό το διάστημα προσβλέποντας σε κάτι... πιο "ανεβασμένοι", πιο μαχητικοί, σχεδόν με χαρά...όχι με την ψυχική καταρράκωση που συχνά τους τσακίζει... (κι ΑΥΤΗ τους στέλνει μια ώρα αρχύτερα, όχι η σόδα)
ΠΟΥ το κακό ρε μόρτη εγκόλπιε, και πόσο χειρότερη/επικινδυνότερη είναι η σόδα ή η φραπελιά ή όποιο άλλο ματζούνι, από τη χημειοθεραπεία;
Αφήστε ρε τους ανθρώπους να προσπαθούν όπως ξέρουν και μπορουν να βοηθήσουν συνανθρώπους τους που είναι σε τέτοια δυσχερή θέση.
Τον ετοιμοθάνατο, δε γίνεται να τον πάρεις στο λαιμό σου, όπως υπονοούν αυτές οι υστερικές κορώνες κι οι λεονταρισμοί ποντικών.
Και επειδή αρκετοί αναφέρθηκαν και περιπτωσιολογικά σε δικές τους περιπτώσεις/εμπειρίες, θα πω κι εγώ ότι πρόσφατα διαγνώστηκε ο μπατζανάκης μου με καρκίνο στην ουροδόχο κύστη. Περιμένουμε τη βιοψία όπου θα φανεί και ο βαθμός διήθησης. Προσεύχομαι να μην είναι τόσος ώστε να έχει διαπεράσει το τοίχωμα της κύστης, γιατί σ'αυτή την περίπτωση, και η χημειοθεραπεία που θα ξεκινήσει, πιο πολύ θα τον βασανίσει, παρά θα τον βοηθήσει, αφού θα έχουν ήδη πάει καρκινικά κύτταρα στο λεμφικό και στο κυκλοφορικό κι ο κίνδυνος μεταστάσεων είναι υπαρκτός και μεγάλος, ΚΑΙ με τη χημειοθεραπεία...
Προσεύχομαι να περάσει όσο το δυνατόν με λιγότερη ταλαιπωρία το γολγοθά των χημειοθεραπειών που θα του χώσουν, και να μην γίνει μετάσταση...
Προς το νέο μας μέλος Μίσα:
Φίλε, δεν ξέρω ούτε τα βασικά για σένα, όμως εκτιμώ το δείγμα γραφής σου μέχρι στιγμής. Οι τοποθετήσεις σου είναι ψύχραιμες, ευπρεπείς, (παρά το δηκτικόν κάποιων σχολιασμών) συγκροτημένες, με επιχειρήματα και τεκμηριώσεις, που επί της ουσίας τους τυγχάνει με βρίσκουν συμβαδίζουσα...
Δεν ξέρω πόσα έχεις "δει" από μας, οπότε σου δίνω ένα μικρό στίγμα μας σε συγκεκριμένο ζήτημα: Σ'αυτόν τον τόπο η λογοκρισία δεν είναι καθόλου αγαπημένο σπορ, μάλλον απρόθυμα εφαρμοζόμενη σε εμφανώς ανάρμοστες προσεγγίσεις ΜΟΝΟΝ. Η δε διαγραφή τοποθετήσεων δεν γίνεται σε καμία περίπτωση στον τόπο μας. Η ελευθερία έκφρασης δεν είναι απλά μια θεωρία για μας. Πασχίζουμε να την προάγουμε στην πράξη, τηρουμένων πάντα του μέτρου (άριστου) και των ισορροπιών.
Θα χαρώ να σε δω να "επεκτείνεις" το σεργιάνι σου και σ'αλλες γωνιές των ΙΔΕΟ, (έχουμε πάμπολλες) γιατί κάτι μου λέει πως η συμμετοχή σου και σε άλλα τόπικς, θα δώσει νέες, ενδιαφέρουσες οπτικές και προοπτικές στους διαλόγους μας.
Καλή συνέχεια
