Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Εδώ βάζετε στίχους ελληνικών και ξένων τραγουδιών που αγαπάτε, σχολιάζετε μουσικούς ή μουσικά σας ακούσματα.
Άβαταρ μέλους
Τάλως
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3188
Εγγραφή: Τρί 26 Αύγ 2008, 12:17
Φύλο: Άνδρας

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Τάλως » Τρί 23 Νοέμ 2010, 00:36

Στα κοραλλένια χείλη σου
την αναπνιά θα αφήσω
να πρέπει να 'μαστε μαζί
να με φιλάς να ζήσω....

=========

Ένα απο τα αστέρια του ουρανού
ας ήτανε η ψυχή σου,
κάθε βραδιά να το θωρώ
να ξενυχτώ μαζί σου!

:rose:
Εἶσ' Ἕλληνας; Τί προσκυνᾶς; Σηκώσου ἀπάνω! Ἐμεῖς καὶ στοὺς θεοὺς ὀρθοὶ μιλοῦμε..

[img]http://www.afroditishobby.gr/datafiles/498.jpg[/img]

[img]http://s12.postimg.org/pm4kknyzd/copy.j ... 1364828493[/img]

http://www.youtube.com/watch?v=8F_Z060Wlck
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Τρί 23 Νοέμ 2010, 12:01

Ελευθερία Έκφρασης

Τη πρώτη νύχτα πλησιάζουνε
και κλέβουν ένα λουλούδι
από τον κήπο μας
και δε λέμε τίποτα.

Τη δεύτερη νύχτα δε κρύβονται πλέον
περπατούνε στα λουλούδια,
σκοτώνουν το σκυλί μας
και δε λέμε τίποτα.

Ώσπου μια μέρα
-την πιο διάφανη απ' όλες-
μπαίνουν άνετα στο σπίτι μας
ληστεύουν το φεγγάρι μας
γιατί ξέρουνε το φόβο μας
που πνίγει τη φωνή στο λαιμό μας.

Κι επειδή δεν είπαμε τίποτα
πλέον δε μπορούμε να πούμε τίποτα

ΠΩς και τον θυμηθηκα τον βλαντιμιρ παλι... :rose: ασχετον θα με πειτε ...μηδενικος [μηδενιστικος] ενδεχομενως συνειρμος

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=544
πολλα καλον!!!!
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
KAL EL
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1368
Εγγραφή: Πέμ 02 Σεπ 2010, 21:43
Irc ψευδώνυμο: KAL EL
Φύλο: Γυναίκα

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από KAL EL » Τρί 23 Νοέμ 2010, 13:11

PELTASTIS VARNAVAS έγραψε: Ελευθερία Έκφρασης

ΠΩς και τον θυμηθηκα τον βλαντιμιρ παλι... :rose: ασχετον θα με πειτε ...μηδενικος [μηδενιστικος] ενδεχομενως συνειρμος
Καθόλου μα καθόλου άσχετος Βαρναβάκο μου :rose:
<<Αναιρώ, όπως δεν αναίρεσε ποτέ κανείς, και είμαι εν τούτοις το αντίθετο ενός αρνητικού πνεύματος>>
FR.NIETZSCHE - ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ (Πώς κανείς γίνεται, εκείνο που είναι)
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Παρ 26 Νοέμ 2010, 01:51

Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου ένα πύρινο πουλί,
πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και
φωνάζει: «Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας
δεν μπορεί να με σβήσει!»
Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από
τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή
της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον
καρπό της φωτιάς, το Φως.
.
.
Μια γλώσσα πύρινη είναι η ψυχή κι αγλείφει και μάχεται να
πυρπολήσει τον κατασκότεινο όγκο του κόσμου. Μια μέρα
όλο το Σύμπαντο θα γίνει πυρκαγιά.
Η φωτιά είναι η πρώτη κι η στερνή προσωπίδα του Θεού μου.
Ανάμεσα σε δυο μεγάλες πυρές χορεύουμε και κλαίμε.
Λαμποκοπούν, αντηλαρίζουν οι στοχασμοι και τα κορμιά μας.
Γαλήνιος στέκουμαι ανάμεσα στις δυο πυρές κι είναι τα φρένα
μου ακίνητα μέσα στον ίλιγγο και λέω:
Πολύ μικρός είναι ο καιρός, πολύ στενός είναι ο τόπος
ανάμεσα στις δυο πυρές, πολύ οκνός είναι ο ρυθμός ετούτος
της ζωής δεν έχω καιρό, δεν έχω τόπο να χορέψω!
Βιάζουμαι!

Ν.Καζαντζάκης


Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: Πέμ 04 Νοέμ 2010, 11:28
Φύλο: Άνδρας

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Odysseas A » Παρ 26 Νοέμ 2010, 19:01


At the end of the road he calls everyone home
And the fire will consume us
Striking through to the bone
At the end of the road you will soon hear him call
As the congregations crumble and the chapels will fall

And the taste on your tongue
Well it comes yeah it comes
With the bittersweet pang of remorse and pain
Till the judgment is made
The prosecution's won
The gavel has won and justice is done

The courtroom clears and I'm left alone on the bench
My wife and children gone along with my defense
The bailiff leads me back to my cell
Like the riverman ferrying me to hell
I can't blame them, no
To hate me for what I've done
I hear them whispering in the hall
You live and die by the gun
All I can do is sit here and pray
I'll be forgiven on judgment day

Tell my wife in our yard buried underneath the pine
There's a shoebox full of money of which I never earned a dime
Use it to start over the way things should have been
Live honest, and love again
Tell my wife, tell my kids
I never meant for this to happen

When they flip the switch please do not stay
I couldn't bear for you to remember me this way


ποιηση και μουσικη δεν χωρισαν ποτε τους :)
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Δευ 29 Νοέμ 2010, 12:35

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα
περπάτησα που 'κανε κάθε
μέρα η ποδηλάτισσα.

Βρήκα τα φρούτα που 'χε
στο πανέρι της, το δαχτυλίδι
που 'πεσε απ' το χέρι της.

Βρήκα το κουδουνάκι και το
σάλι της, τις ρόδες,
το τιμόνι, το πεντάλι της.

Βρήκα τη ζώνη της, βρήκα σε
μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη
που 'μοιαζε με δάκρυ.

Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού 'ναι
πού 'ναι η ποδηλάτισσα.

Την είδα να περνά πάνω
απ' τα κύματα, την άλλη μέρα
πάνω από τα μνήματα.

Την τρίτη νύχτωσ' έχασα
τ' αχνάρια της, στους ουρανούς
άναψαν τα φανάρια της.



Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μιχάλης Τρανουδάκης

Πρώτη εκτέλεση: Αφροδίτη Μάνου

http://vithos-psihis.pblogs.gr/ Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ :rose:
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Δευ 29 Νοέμ 2010, 23:23

Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρείς είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Eίτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος

Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ’ άστρα
Μαζεύονται όλοι οι ποιητές
Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια
Και περιμένουν
Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν
Να πέσουν μεσ’ στον ύπνο σου
Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου
Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ’ το παραθυρό σου

Το προσωπό μου φωτεινό
Να σχηματίζει αστερισμό
Να σου χαμογελάει
Και να σου ψιθυρίζει
Καλή νύχτα

Μάνος Χατζηδάκις




ή αλλιώς..

όταν τα μάτια φλέγουν
και οι καρδιές αντέχουν
είναι η ώρα των θεών..
Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Πέμ 02 Δεκ 2010, 00:27

Μετά από καιρό μια αφορμή με αιτία μου θύμισε αυτό
Midnight Choir για απόψε λοιπόν




" 'Cause whatever I do to hold back brings me down "
Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Πέμ 02 Δεκ 2010, 10:12

"Μυθιστόρημα" του Γιώργου Σεφέρη
(από την έκδοση "Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα", Ίκαρος, 1989)
Si j' ai du gout, ce n' est gueres
Que pour la terre et les pierres.
ARTHUR RIMBAUD

Τον άγγελο
τον περιμέναμε προσηλωμένοι τρία χρόνια
κοιτάζοντας πολύ κοντά
τα πεύκα το γιαλό και τ' άστρα.
Σμίγοντας την κόψη τ' αλετριού ή του καραβιού την καρένα
ψάχναμε να βρούμε πάλι το πρώτο σπέρμα
για να ξαναρχίσει το πανάρχαιο δράμα.

Γυρίσαμε στα σπίτια μας τσακισμένοι
μ' ανήμπορα μέλη, με το στόμα ρημαγμένο
από τη γέψη της σκουριάς και της αρμύρας.
Όταν ξυπνήσαμε ταξιδέψαμε κατά το βοριά, ξένοι
βυθισμένοι μέσα σε καταχνιές από τ' άσπιλα φτερά των
κύκνων που μας πληγώναν.
Τις χειμωνιάτικες νύχτες μας τρέλαινε ο δυνατός αγέρας
της ανατολής
τα καλοκαίρια χανόμασταν μέσα στην αγωνία της μέρας
που δεν μπορούσε να ξεψυχήσει.

Φέραμε πίσω
αυτά τ' ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής.


Ακόμη ένα πηγάδι μέσα σε μια σπηλιά.
Άλλοτε μας ήταν εύκολο ν' αντλήσουμε είδωλα και στολίδια
για να χαρούν οι φίλοι που μας έμεναν ακόμη πιστοί
.


Έσπασαν τα σκοινιά μονάχα οι χαρακιές στου πηγαδιού το στόμα
μας θυμίζουν την περασμένη μας ευτυχία:
τα δάχτυλα στο φιλιατρό, καθώς έλεγε ο ποιητής.
Τα δάχτυλα νιώθουν τη δροσιά της πέτρας λίγο
κι η θέρμη του κορμιού την κυριεύει
κι η σπηλιά παίζει την ψυχή της και τη χάνει
κάθε στιγμή, γεμάτη σιωπή, χωρίς μια στάλα.
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: Πέμ 04 Νοέμ 2010, 11:28
Φύλο: Άνδρας

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Odysseas A » Πέμ 02 Δεκ 2010, 14:08

πολυ ωραια επιλογη η μπαλαντα της Εμα Ντιλονερ
και ο κος Flaata ανεπαναληπτος για ακομη μια φορα :D
αυτοι ειναι συντονισμοι :respect:

rain, come down, and fall forever
drain, the dirt, into the wasteland
pray, for sound, to quiet the howling
feel, no shame, too brave
feel, afraid, to wait forever
kneel, to fade, the day's corrosion
crawl, depart, towards perdition
gray, the part, the bruise within you
feel, no shame, too brave
feel, afraid, to wait forever

Forever

Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Παρ 03 Δεκ 2010, 01:24

Ο κος Φλάατα είναι ιδιοφυής στην μουσική του
και υπέροχα τρυφερός στην χροιά του, γι' αυτός κι αγαπημένος.

Σήμερα όμως βρισκόμαστε σε υψόμετρο παραμυθιού με ξωτικά
και νεράϊδες στο νύχι του φεγγαριού και στην αγκαλιά του δάσους :rose:

Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: Πέμ 04 Νοέμ 2010, 11:28
Φύλο: Άνδρας

Re: Ο Μικρός Πρίγκηπας και η δική μας σκουριά

Δημοσίευση από Odysseas A » Σάβ 04 Δεκ 2010, 13:15

στο δασος και σε αναμονη του λευκου του τοπιου :D



διαβαζοντας προηγουμενα ποστ βρηκα μια ερωτηση που εμεινε λες κρεμασμενη στο μπαλκονι
Oneiro έγραψε:- πώς γίνεσαι παιδί ξανά ;
τι μου θυμισες Oneiro ποσες φορες δεν αναρωτηθηκα το ιδιο....
ξερεις οταν ο φοβος φωλιαζει στις καρδιες μας σταματαμε να γελαμε σαν παιδια και τοτε ειναι η ωρα σαν αλλοτινος Θησεας να κρατησεις στα χερια το μίτο της χαρας και να ξεκινησεις ξανα και ξανα μεχρι να ξεχασεις οσα σου χωρεσαν μεσα στο κεφαλι καποιοι "μεγαλοι" για εγχειριδιο ζωης, μεγαλα λαθη που πως στο καλο χωρεσαν στις μικρες καρδιες μας?
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Τρί 07 Δεκ 2010, 00:19

Οδυσσέα, σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να δώσεις
απάντηση στο ερώτημά μου το οποίο είχα σχεδόν ξεχάσει
οτι πόσταρα :embar: αλλά που δεν σταματώ να σκέφτομαι.

Γράφεις για τον φόβο που μας κάνει να ενηλικιωνόμαστε
και συμφωνώ τόσο μα τόσο μαζί σου... :rose:
λες οτι η χαρά είναι ο τρόπος της επιστροφής στη νηπενθή παιδικότητά μας
και προσθέτω τον έρωτα γιατί θεωρώ οτι όταν είμαστε ερωτευμένοι, οι φόβοι
σκουριάζουν στην μηχανικότητά τους και αποδυναμώνουν την εξουσία τους επάνω μας.

Δανείζομαι τα λόγια του Δ. Λιαντίνη για την Νέκυια..

"Νέκυια σημαίνει να ζήσεις ζωντανός σε όλη τη ζωή σου τη γνώση και τη λύπη του θανάτου σου εδώ στον απάνω κόσμο.
Νέκυια σημαίνει να στοχαστείς και να ζήσεις τη ζωή σου όχι μισή αλλά ολόκληρη.
Με την απλή, δηλαδή και τη βέβαιη γνώση ότι ενώ υπάρχεις ταυτόχρονα δεν υπάρχεις.
Ότι ενώ ζεις αυτό που είσαι, δηλαδή ζωντανός του σήμερα, ταυτόχρονα ζείς κι αυτό που δεν είσαι δηλαδή το νεκρός του αύριο.
Η ζωή σου στην ουσία της είναι η δυνατότητα και η δικαιοδοσία της φαντασίας σου. Όχι άλλο."


..για τον έρωτα

"Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν.
Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.
Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν.
Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
Έτσι, από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου.
Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος.
Είναι το είναι και το μηδέν του όντος."


και το μουσικό τους απογύμνωμα..

Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Τετ 08 Δεκ 2010, 23:03

Παρούσα ερημιά
θα σε μεθύσω απόψε και θα φύγω,
θ' ασελγήσω στο σώμα σου
με λέξεις γυμνές και αθέατες,
θα νιώσω το στερνό σου αγκάλιασμα
και θ' αυτομολήσω στο άπειρο
να συναντήσω τον πληγωμένο
σφυγμό του αγέρα
που περιφέρεται
επαίτης στα σύννεφα,
ασκητής και αλήτης
κρεμασμένος στα χείλη σου,
στην εωσφόρα ανάσα σου
που ανεμίζει εύοσμη στο έρεβος
χαϊδεύοντας τα σκέλια της.

Θ' ανιχνεύσω την άβυσσο
που διασαλεύει το νου μου,
με δυο χούφτες ουρανό
κι ένα υφάδι.
[...]

Τάκης Τσαντήλας


Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Κυρ 12 Δεκ 2010, 22:41

Μια νύχτα θα 'ρθει από μακριά, βρ'αμάν, αμάν,

αέρας πεχλιβάνης,

να μη μπορείς να κοιμηθείς, βρ'αμάν, αμάν,

μόλις τον ανασάνεις.

Θα 'χει θυμάρι στα μαλλιά, βρ'αμάν, αμάν,

κράνα για σκουλαρίκια

και μες στο στόμα θα γυρνάν, βρ'αμάν, αμάν,

ρητορικά χαλίκια.

Θα κατεβεί σαν άρχοντας, βρ'αμάν, αμάν,

θα κατεβεί σαν λύκος,

να πάρει χρώμα και ζωή, βρ'αμάν, αμάν,

της μοναξιάς ο κήπος.

Τα μελισσάκια θα γυρνάν, βρ'αμάν, αμάν,

γύρω απ' τις πολυθρόνες

και το νερό το κρύσταλλο, βρ'αμάν, αμάν,

θα ρέει απ' τις οθόνες.

Αγέρα να 'σαι τιμωρός, βρ'αμάν, αμάν,

να 'σαι και παιχνιδιάρης

κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου, βρ'αμάν, αμάν,

να 'ρθεις να μου την πάρεις.

Για να κοιτάζει από ψηλά, βρ'αμάν, αμάν,

του κόσμου τη ραστώνη,

να ξεχαστεί σαν των βουνών, βρ'αμάν, αμάν,

το περσινό το χιόνι.

http://www.greektube.org/content/view/25622/2/

θα μου πειτε τα χουμε ξαναπει Θανασαρα...πλην ομως τα καλα ασματα ακουονται
νι φορες :rose:

καλα κουραγια απο αυριο γιατι νομιζω πως ...αλλαζουμε πιστα
ισως δε, να πλησιαζουμε και στον προθαλαμο αυτου που
λεγαμε εδω και καιρο ...αυθορμητη παρορμητικη γενικευμενη
ασυντακτη μη κατευθυνομενη μη ελεγχομενη κοινωνικη εκρηξη
ισως παλι το φυτιλι της βομβας να ειναι βραδυφλεγες ...
οψομεθα
ο Θεος μαζι μας
ο Αη λαός πάλι θα νικησει :rose:
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από karipis » Δευ 13 Δεκ 2010, 01:02

Αχ! Η ξενιτειά το χαίρεται
Τζιβαέρι μου
Το μοσχολούλουδο μου
σιγανά και ταπεινά

Αχ! Εγώ ήμουνα που το στειλα
Τζιβαέρι μου
Με θέλημα δικό μου
σιγανά πατώ στη γη

Αχ! Πανάθεμά σε ξενιτειά
Τζιβαέρι μου
Εσέ και το καλό σου
σιγανά και ταπεινά

Αχ! Που πήρες το παιδάκι μου
Τζιβαέρι μου
και το κανες δικό σου
σιγανά πατώ στη γη.





Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Divine Sinner » Δευ 13 Δεκ 2010, 01:04

Βαλτε LIKE στο ιδεο.
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Τρί 14 Δεκ 2010, 00:05

Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα 'ναι όπως πρώτα
Ξημέρωσε πάλι

Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο
Ξημέρωσε πάλι

Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από τo όνειρό μου ακούω καθάριο
Το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε

Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει
και τ' όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει
Θα 'μαι κοντά σου

Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
Με τα φτερά σου

Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου...


αλκινοεεεεεεεεε πατριδααααααααααααα :clap:
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Κυρ 13 Σεπ 2009, 04:48
Φύλο: Γυναίκα
Επικοινωνία:

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από Oneiro » Τετ 15 Δεκ 2010, 00:45

Η σκοτεινή νύχτα της ψυχής ανασαίνει για έναν λόγο μόνο..
για να χαθεί μές στην αγκαλιά του εραστή της, του φωτός.

Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Άβαταρ μέλους
ION 4ever
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 7582
Εγγραφή: Παρ 03 Δεκ 2010, 11:00
Φύλο: Γυναίκα
Έλαβε Likes: 1 φορά

Re: Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες

Δημοσίευση από ION 4ever » Τετ 15 Δεκ 2010, 01:05

Λατρεύω αυτά τα μουσικά διαλλείματα.
Μου δίνουν χρόνο
Να ξεμουδιάσω
Να πιώ ένα ποτήρι νερό
Να χαζέψω τη βροχή
Να ανταλλάξω ένα βλέμμα με τη γάτα
Να στρίψω ένα τσιγάρο.
Να κλέψω ένα βλέμμα του καθρέφτη.
There is a crack, a crack in everything
That's how the light gets in.
Κλειδωμένο

Επιστροφή στο “Τραγούδια-Μουσική”