Ιδεογραφήματα

Η μουσικη ειναι μαγεια πρεπει να το παραδεχτει και ο πιο αμμουσος!!!Εγω μικρο παιδακι 13 χρ διακοπες στο χωριο (ματαραγκα καρδιτσας) και σκυλοβαριεμαι.Ο θειος μου γνωστος παλιοροκας και γιαπης ταυτοχρονα με ειδε ετσι και μου λεει "αυριο νικολα θα σου φερω κατι να περνας την ωρα σου".Καλα δεν τον πολυπιστεψα και το ξεχασα.Την αλλη μερα να τονε με κασσετοφωνο και μια αγκαλια κασσετες!!Τον ειδα και απορησα.Λεω τι κανει αυτος τα εχει παιξει?Μου δινει το κασσετοφωνο και τις κασσετες και μου λεει μια λεξη.Κληρονομια!!!Δεν τον πηρα και πολυ στα σοβαρα.Αλλα το απογευμα απο την πολυ βαρεμαρα λεω δεν ακουω τις μαλακιες του!Τοτε αλλαξαν ολα.Μπηκε ο χεντριξ στη ζωη μου οι ντορς οι πινκ φλοιντ οι λεντ ζεπελιν οι αιρον μπατερφλαι(πρωτεργατες του μεταλ πριν τους μπλακ σαμπαθ οπως νομιζουν πολλοι) ο ρορι γκαλαχερ και ολοι οι ροκ ηρωες της ζωης του και της δικης μου μετα απο αυτο.Καπως ετσι εμαθα να ακουω μουσικη.Ενα Πασχα γεματο βαρεμαρα με μια τεραστια εκπληξη που θα αλλαζε για παντα την ζωη μου.Οι χωροι που ακολουθησαν μετα ουδεμια σχεση εχουν με τον θειο αλλα παντα ηταν ευχαριστημενος για τον μουσικο δρομο που διαλεξα.Και εγω δεν τον ξεχνω παμε μαζι σε συναυλιες νοσταλγικες γι' αυτον οπως πουλικακος ζορζ πιλαλι παπακωνσταντινου κτλ.Αλλα ενα πραγμα εκτιμα περισσοτερο απ' ολα, οτι οι κασσετες και το κασσετοφωνο ειναι παντα στο δωματιο μου και ας εχω μεγαλωσει!!!!!




ΓΙΩΡΓΟ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σ'ευχαριστούμε πολύ Νικόλα για την κατάθεσή σου!
Μία ερώτηση μόνο: πιο μπροστά, δεν άκουγες μουσική;;

Δεν ακουγα πολυ μουσικη.Την ποπ της εποχης ισως αλλα οχι τοσο πολυ.Η τρελα μου ηταν το διαβασμα λογοτεχνιας.

Ωραιος ο θειος...Απλα απο που κι ως που οι Μπατερφλαι πρωτεργατες της μεταλ σκηνης;
Οσο για μενα,να'ναι καλα ο πατερας μου που απο τα βρεφικα μου χρονια με εμπασε στη μουσικη βαζοντας μου για νανουρισμα eloy,ashra,sandrose...Η μουσικη μου εκπαιδευση συνεχιστηκε μεχρι τη πρωιμη εφηβεια απο τον ιδιο ανθρωπο(τον ευχαριστω πολυ γι'αυτο) οπου και αρχισα να κανω τα πρωτα δικα μου βηματα στα ακουσματα οπως και στο παιξιμο μουσικης..

από πολύ μικρή μ' αρεσε η μουσική. Όλα τα είδη. Οι νονές μου σε βρεφική ηλικία ακόμα, μου έβαζαν Νταλάρα. Μετά στο σχολείο μας έβαζε η δασκάλα Χατζηδάκι, Θοδωράκη.
Στο σπίτι μου άκουγα όλα τα ποπάκια της εποχής, τα οποία μου αρέσουν πολύ. Στην εφηβία μου γνώρισα τους Bon Jovi και μέσω αυτών άρχισα να κάνω "την επανάστασή μου" =Ρ. Η αντισυμβατικότητα στο ντύσιμο και στην συμπεριφορά έγινε σήμα κατατεθέν, στο σχολίο με φώναζαν Bon Jovi ακόμη και μερικοί καθηγητές. Ναι, όπως λέει και ο Σεληνιασμένος ήμουν καραποζέρι του Κερατά =Ρ.
Η εισαγωγή μου σε πιο ροκ-μέταλ καταστάσεις έγινε στη σχολή, όπου ένας φίλος μου, μου έδωσε να ακούσω Blind Guardian, Maiden, Helloween, Inflammes κλπ κλπ =Ρ
τώρα ακούω τα πάντα.... ανάλογα την ώρα =Ρ

Εγω αρχισα να ακουω σοβαρα μουσικη οταν πηρα κατι σιντι χιπχοπ απο τον αδερφο μου και αρχισα απο περιεργεια να ακουω μετα μου αρεσε και πορωθηκα yoy0yo

Εγώ πάλι πως έγινε η μουσική αναπόσταστο κομμάτι της ζωής μου;
Ε,στην αρχή με έπιασε τρέλα με την Βανδή. Ωραίες εποχές! Οπότε άρχισα να ακούω μουσική. Μετά το πέρασα σε φώτα που σβήνουν (είπα να το γυρίσω σε ποιότητα), μετά αλκίνοο ε, και μετά κατεύθασε ο μεγάλος μουσικός έρωτας της ζωής μου:

Η μουσική ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου
δηλαδή 4-5 χρονών. Κι αυτό οφείλεται στον πατέρα μου και λιγότερο στην κατά οχτώ
χρόνια μεγαλύτερη αδερφή μου. Ο πατέρας μου έβαζε σε καθημερινό σχεδόν επίπεδο
Βέρντι, Μπετόβεν, Τσαικόφσκι, Μότσαρτ, Μπαχ και άλλα ονόματα της κλασικής μουσικής.
Βέβαια πέρα από αυτά άκουγε και ιδιαίτερα πολλά ρεμπέτικα, λαϊκά και βαριά λαικά.
Είχε σε ιδιαίτερη εκτίμηση και την βυζαντινή μουσική και ήταν ο σημαντικότερος λόγος
που άκουγε ψαλμωδίες. Κοιμόταν κάθε βράδυ φορώντας ακουστικά συνδεδεμένα με
"τα μηχανήματα" όπως τα ονόμαζε και όπως καταλαβαίνετε επηρεάστηκα ιδιαίτερα από όλα
αυτά. Από την άλλη πλευρά η αδερφή μου άκουγε "χιτς" της τότε εποχής. Michael Jackson,
Madonna κτλ.

Ακούω όλα τα είδη μουσικής με ευχαρίστηση και με συγκινεί το καθένα με τον μοναδικό του
τρόπο. Ίσως επειδή καταλαβαίνω με διαφορετικό τρόπο το τι πρέπει ακριβώς να περιμένω
από το κάθε είδος και να μου αρκεί πάντα αυτό που έχει να προσφέρει.
Έτσι θα ακούσω hip hop, lobap, θα περάσω σε trip hop, breakbeat, βάζοντας στα διαλείμματα
Drum'n'bass, Jungle, rave, psychedelic ή acid trance, γυρνώντας σε κλασική ή σε μινιμαλισμό
(Θεε Wim Mertens), gospel, μετά πίσω σε rock, metal, gothic (αγαπημένο είδος), μπαλαντούλες
ή και ελληνικά έντεχνα, ροκ, λαϊκά, ρεμπέτικα ή και "σκυλάδικα" και κλείνοντας μάλλον με
country (αμερικάνικα) και ethnic κυριώς από βορειο-ευρωπαικές χώρες των οποίων τη μουσική
την θεωρώ ως την κοντινότερη στην ψυχοσύνθεσή μου.

Ένας για όλα τα είδη... κι ελπίζω ποτέ να μην φτάσουμε στο... ένα είδος για όλους.

ΥΓ: βέβαια... αμέλησα να εξαιρέσω από τα είδη που ακούω... το οτιδήποτε εμπεριέχει κραυγές,
ουρλιαχτά κτλ (thrash, black, whatever). Αν και μου αρέσει η μουσική τους, με ενοχλεί η
ανθρώπινη παρέμβαση/φωνή όταν γίνεται με αυτό τον τρόπο.

Εξαιρούνται όμως τραγούδια όπως το παρακάτω από τους Epica . Εκεί... και με αυτόν τον τρόπο
ε χαλάλι...