Ιδεογραφήματα

Φίλοι,
παραθέτω ἕνα ντοκυμανταίρ (σέ τέσσερα βιντεοκλίπ) πού ἀκροβατεῖ μεταξύ μουσικῆς, χοροῦ καί ἱστορίας! Μουσική καί ἱστορίες τῶν κατοίκων τῆς Κάτω Ἰταλίας, πού εἶναι ἀπόγονοι τῶν ἑλλήνων πού κατοίκησαν τήν Ἰταλική Χερσόνησο 1000 χρόνια π.Χ.
Πόση συνείδηση ἔχουν, ἀλήθεια, οἱ νέοι μας, ὑπαιτιότητί μας, ὅτι ὁ Ἑλληνισμός καί ὁ ἑλληνικός πολιτισμός δέν ταυτίζονται μέ τό κρατίδιο πού λέγεται σύγχρονο ἑλληνικό κράτος, ἀλλά ἀναπτύχθηκε, ἐπεκτάθηκε καί στέριωσε γιά αἰῶνες ἀπό τήν Λισσαβῶνα (τὄχουνε καύχημα ἐκεῖ πώς τήν πόλη τους τήν ἔχτισε ὁ Ὀδυσσέας), τήν Νίκαια καί τήν Μασσαλία, μέχρι τήν Κυρηναϊκή, τήν Ἀλεξάνδρεια, τήν Ἰωνία καί τόν Εὔξεινο πόντο;
Τά χώματα τῆς Μεγάλης Ἑλλάδας, πού ἔθρεψαν τόν Πυθαγόρα, τόν Ἀρχιμήδη, τόν Παρμενίδη, τόν Ἐμπεδοκλῆ, τόν Ζήνωνα καί τόν Φιλόλαο, πού ἀγκάλιασαν τά θεμέλια ναῶν καί θεάτρων, σταδίων καί ἀσκληπείων, ἀλλά καί πού εἶδαν τό ἰμπεριαλιστικό πρόσωπο τῶν Ἀθηναίων καί γνώρισαν τυραννίες καί σφαγές, συνεχίζουν νά εἶναι μάρτυρες κάποιων λίγων "Ποσειδωνιατῶν"... Ἀλήθεια, ὁ χρόνος δέν εἶναι μακρυά πού θά γίνουμε ὅλοι ἐμεῖς Ποσειδωνιᾶτες, ὅπως αὐτοί οἱ δυστυχεῖς, ζωντανοί-νεκροί, πού πασχίζουν νά κρατήσουν στή μνήμη τους τά κουρέλια τοῦ ὡραίου χιτῶνος.
Ἄλλά μέχρι τότε, πού ἡ λήθη θά ἔχει σκεπάση γλῶσσα καί φερσίματα καί ἰδέες, ἄς ἀπολαύσουμε τήν (θεραπευτική) μουσική πού ἔρχεται κατ' εὐθείαν ἀπό τήν Διονυσιακή λατρεία (χορός Pizzica-Μαινάδες) (τρίτο μέρος) καί τίς ἐξιστορήσεις τῶν γερόντων τῆς Κάτω Ἰταλίας γιά τά σημάδια ἑνός πολιτισμοῦ πού θυμοῦνται μέ εὐλάβεια...









Ἕνα συγκρότημα πού ἀναβιώνει αὐτή τήν μουσική παράδοση τῆς Κάτω Ἰταλίας, εἶναι οἱ Encardia τραγούδια τῶν ὁποίων θά ἐπισυνάπτω στό μέλλον, ἀλλά καί ἄλλων πού ἑρμηνεύουν τραγούδια τῆς Κάτω Ἰταλίας.

Ἄς κρατήσουν οἱ χοροί!


Επειδή πολλοί στα ιδεό αργήσαμε αλλά τελικά μάθαμε πως γίνεται να εμφανίζονται τα βίντεο να σου δώσω μερικές οδηγίες Προμηθέα.
Όταν θέλεις να βάλεις σύνδεσμο του youtube θα πατάς το αντίστοιχο κουμπάκι επάνω δεξιά,θα σου βγάζει [media][/media]
ανάμεσα σε αυτά θα κάνεις επικόληση το σύνδεσμο που θα ξεκινά με http χωρίς το s,και όχι https.

Πόσο μόχθο, πόνο καί σπαραγμό ἐκφράζει τό παρακάτω τραγούδι τῶν Ἑλλήνων τῆς Κάτω Ἰταλίας, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι κάποιοι ἀποστέρησαν ἀπό τήν ἀνθρωπότητα τήν ἀφθονία τοῦ πλανήτη πού τῆς ἀνήκει, ἀναγκάζοντας τούς ἀνθρώπους νά ζοῦν ξεριζωμένοι ἀπό τόν τόπο τους.
Ἄς συμονέσουμε τήν ἀνθρωπότητα γιά ὅ,τι ἔχει περάσει ἀπό τά ἴδια (;) της τά χέρια, ἀλλά ἀντί γιά κλάμα καί μοιρολατρεία ἄς τήν ὁραματιστοῦμε ἐλεύθερη, εἰρηνική καί δημιουργική.
https://www.youtube.com/watch?v=MhRxeEzEZzY

Καληνύχτα. Ἀπό μουσική παράσταση τῶν Encardia σέ θέατρο, μέ τήν συμμετοχή τοῦ Ἠλία Λογοθέτη
https://www.youtube.com/watch?v=lXfYIAOJTwU

Τους Encardia τους εχω δει απο κοντα και πραγματι σε συνεπαιρνουν με τις μουσικες τη ζωντανια και το αισθημα νοσταλγιας που εκπεμπουν. Θεραπευτικοι οπως το λες και το ντουετο ballo del mare ολα τα λεφτα!!

Ἡ ὑπόθεση τοῦ "δρώμενου" εἶναι ὅτι παίζουν μουσική στήν "ταραντισμένη" κοπέλλα γιά νά γίνη καλά (ἀνάλογη μέ αὐτήν πού ἔπαιζαν οἱ Μαινάδες - ἀνατρίχιασα- οἱ συνοδές τοῦ Διονύσου). Τελικά τήν πᾶνε στήν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Παύλου γιά νά προσευχηθῆ καί πιῆ νερό ἀπό τήν κρήνη (Χριστιανική ἐπιρροή) ὥστε νά γιατρευτῆ!
http://www.youtube.com/watch?v=Qdp4y81-YsA

"Ταραντισμένη" προέκυπτε νά εἶναι συνήθως ἡ γυναῖκα πού τήν τσίμπησε ἀράχνη ἤ πού δέν ἔχει πάει μέ ἄντρα γιά καιρό...
(Πειστικότερη ἡ δεύτερη ἐκδοχή!!!)

Στό παρακάτω βλέπουμε παλιές καί νέες ἐφαρμογές τῆς μουσικοθραπείας, πού κρατάει ἀπό τίς Μαινάδες (> μανία). Ἀκόμα καί τά ἀμερικανάκια τήν ἐφαρμόιζουν (βάρβαρα) ὅπως θά δεῖτε.
http://www.youtube.com/watch?v=igUTPVPdA-E

Απόσπασμα από το άρθρο :

Το ηπειρωτικό μουσικό ύφος
παράδοση πολυσχιδούς ιδιαιτερότητας.
Πηγή: http://6dim-ioann.ioa.sch.gr/nomos_music.htm
Αντιπροσωπευτικό δείγμα της τεχνικής του ηπειρώτικου κλαρίνου αποτελούν οι ελεύθεροι αυτοσχεδιασμοί τύπου “σκάρου” (ποιμενικός σκοπός που παιζόταν όταν “σκάριζαν” τα πρόβατα, αποδεικνύοντας και τον χρηστικό ρόλο της παραδοσιακής μουσικής, πέρα από την αισθητική απόλαυση, καθώς γινόταν ουσιαστικά και εργαλεία δουλειάς) .

Στο Σκάρο βλέπουμε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το πώς μεταφυτεύτηκε στο λαϊκό κλαρίνο η τεχνική παιξίματος της φλογέρας, έτσι σ' αυτό το δυτικό όργανο να προσαρμοστεί με επιτυχία στο ύφος και το ήθος της ντόπιας παράδοσης και ν' αναδειχτεί, μέσα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα (από το 1850 και μετά) σε “εθνικό όργανο”- σύμβολο της ηπειρώτικης μουσικής. Ο σκάρος αποτελεί τη μοναδική περίπτωση “προγραμματική” (δηλ. περιγραφικής) μουσικής στο χώρο της ελληνικής λαϊκής παράδοσης έτσι όπως, μέσα από τη μίμηση των ήχων της φύσης, ανασυνθέτει και συμπυκνώνει όλη την αίσθηση του ηπειρώτικου ποιμενικού τοπίου.

Ο ήχος του κλαρίνου είναι βαθύς και βαρύς όπως η γη της Ηπείρου, σε αντίθεση με τον ιδιαίτερα οξύ ήχο του ηπειρώτικου βιολιού (“πρέπει να…ξύνει”) που μιμείται το κελάηδισμα των πουλιών ενώ το τρίψιμο του ντεφιού αναπαριστά το … γαύγισμα των τσοπανόσκυλων!

Σέ μιά ἐποχή πού ἡ "τέχνη" γίνεται ἐργαλεῖο τῶν χειραγωγῶν -βλέπε Eurovision-, ἡ πραγματική τέχνη εἶναι βάλσαμο γιά ὅσους ποθοῦν τήν ὀμορφιά!