Ιδεογραφήματα

Σήμερα το πρωί έφυγε απο κοντά μας ο Νίκος Παπάζογλου σε ηλικία 63 χρόνων.

Στην αρχή σκέφτηκα να σηκώσω το θέμα απο τις ειδήσεις,αλλά κατα κάποιο τρόπο στο μυαλό μου αυτό συνδέθηκε με ασέβεια προς τον τραγουδιστή και όχι μόνο.
Ειδικά με αυτόν τον άνθρωπο,με την φωνή του, μεγάλωσε η γενιά μου.Συνόδευσε ,σχεδόν χέρι με χέρι, κάθε έρωτα,εμπόδιο,χαρά και γλέντι στην έως τώρα πορεία μου στην ζωή δίνοντας μελωδία στις στιγμές της.
Ερωτευμένος φαντάρος το 94΄,(ποιος δεν ήταν..),να ακούω τον "Αύγουστο" και να θέλω να φάω τα σίδερα του στρατοπέδου.
Το 2000 θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο..δεν αλλάζει.."Εδώ στη ρωγμή του χρόνου"..

Ξανά ερωτευμένος.."Τρελή και αδέσποτη"..κουτί και πάλι η φωνή σου,βάλσαμο..."Πριν σε χορτάσουνε τα μάτια μου"..μάτια μου..

Αχ ρε Νικόλα,αχ ρε Νικόλα,δεν υπάρχουν "Στιγμές" που δεν είσαι εδω να ντύνεις τη ζωή μας..

Φυσάει ένας βοριάς..κάτι θα έγραφες με τέτοιο καιρό,είμαι σχεδόν σίγουρος

Αντίο Νικόλα Παπάζογλου,σε ευχαριστώ

Καλο ταξιδι... θα σε θυμομαστε

Μεγάλη απώλεια για το ελληνικό τραγούδι...

Υπέροχο να'ναι το ταξίδι του στο φως

Η Θεσσαλονίκη πενθεί.

Ο Νίκος Παπάζογλου ήταν πρώτα απ όλα παιδί της Θεσσαλονίκης.

Πριν λίγο καιρό πέθανε ο Μανώλης Ρασούλης που συνεργαζόταν με τον Παπάζογλου και ήταν επίσης παιδί της Θεσσαλονίκης.

Λες και είχαν ραντεβού σε έναν κόσμο πιθανόν καλύτερο.

Το έμαθα πριν από λίγες ώρες από ένα σχόλιο στο τραγούδι που είχα ανεβάσει.

Ήταν ο Αυγουστος που με έκανε γνωστή στο youtube και συγχρόνως το αγαπημένο μου τραγούδι που έγραψε τη μουσική και τους στίχους ο Μανώλης Ρασούλης και το τραγούδησε ο Νίκος Παπάζογλου.



Ίσως να είναι το καλύτερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ.

Εκεί σε αυτό το βίντεο στα σχόλια έμαθα και μία ιστορία για τον Νίκο Παπάζογλου που δεν την ήξερα.

Είχε μία κόρη που την παρέσυρε το λεωφορείο? Και γι αυτό το κορίτσι γραφτηκε το τραγούδι?

Για του πλανώμενους Έλληνες!!

Ο αποχωρισμός θέλει χαμόγελο...
καλό του ταξίδι


Για το χαμόγελό σου τραγουδώ
γιατί μου δείχνει πως το κλάμα έχεις γνωρίσει
και για το βάδισμά σου το γλυκό
που μόνο όποιος σκόνταψε μπορεί να εκτιμήσει

αυτό το χάδι που 'ναι τόσο τρυφερό
είναι από χέρια που σκληρά έχουν παλέψει
κι αυτά τα χείλη που με αγάπη με φιλούν
δεν τ' άκουσα ποτέ πικρή να πούνε λέξη

Για το χαμόγελό σου τραγουδώ
που όσο κι αν πόνεσες δεν το εγκαταλείπεις
που με κουράγιο με γεμίζει αν το δω
και χάνονται με μιας τα σύννεφα της λύπης

Είμαι στ' αλήθεια τυχερός που σ' έχω εδώ
όταν τα πράγματα ζορίζουνε τριγύρω
και ξέρω αν τύχει και ποτέ εξαντληθώ
θα 'σαι στο πλάι μου επάνω σου να γείρω

στα προσωπικα ψυχοσυναισθηματικα καταστιχα του καθενος μας
κιτρινισαν κι αλλες σελιδες Νικολα
θες παλιωσανε
θες μαλαματεψανε
το ιδιο κανει

σαγαπαω μα δεν εχω μιλιά να στο πω...

μην ξεχασεις τα χαιρετισματα, ξερεις εσυ...

προσυπογραφω προσεγγιση πανίκου

Ούτε εγώ έχω, ΚαλΕλάκι μου...
Με πόνεσε πολύ αυτό το φευγειό...


(Tότη, μετέφερα το νήμα στην ενότητα που του πρέπει...)

ArELa έγραψε:Ούτε εγώ έχω, ΚαλΕλάκι μου...
Με πόνεσε πολύ αυτό το φευγειό...

Αντιγράφω το σχόλιο μίας ΥΤούμπερ

{{Τι 'χαράτσι' είναι αυτό ρε Νίκο που μας επέβαλες?Τώρα,αυτό το καιρό που όλα τα φώτα χαμηλώνουν?....ΔΕ ΚΛΑΙΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑΝΕ ΡΕ ΠΑΛΗΚΑΡΑ...

ΓΙΑ ΜΕΝΑΝΕ ΚΛΑΙΩ ΠΟΥ ΟΡΦΑΝΕΨΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΡΕΛΟΙ ΚΙ ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΜΟΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ..Καλά γλέντια με το Ρασούλη, το Λοίζο, τον Άσιμο, τον Παύλο και τον Ξυλούρη . ΘΑ ΧΟΥΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΠΑΡΗΓΟΡΟΥΜΑΣΤΕ ...έφυγε αθόρυβα, ακροπατώντας, όπως έζησε στη ζωή του.ΑΝΤΙΟ ΝΙΚΟ ΚΑΛΟ ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ ΜΕΓΑΛΕ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗ

NERAIDOGENNHMENH13}}

Πραγματικά Νεραϊδογεννημένη...

Εγώ κρατώ το κόκκινο μαντηλάκι στο λαιμό.

Να πω κι εγώ αντίο στο συμπατριώτη... Αντίο σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη... Σε έναν καλλιτέχνη που άγγιξε τις καρδιές πολλών ανθρώπων...! Άραγε θα υπάρξουν αντάξιοι "διάδοχοι";