Ιδεογραφήματα

Πέθανε η Καίτη Χωματά





Στα 64 της χρόνια έφυγε από τη ζωή η τραγουδίστρια του «Νέου Κύματος», η Καίτη Χωματά.

Έπασχε από καρκίνο και πριν από λίγο καιρό είχε τραυματιστεί σε τροχαίο και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο ΝΙΜΙΤΣ.

Τελευταία εμφάνισή της ήταν πέρυσι το χειμώνα σε Μουσική Σκηνή στο Γκάζι.

Η Καίτη Χωματά είχε τραγουδήσει περίπου 200 τραγούδια και είχε εκδώσει 18 δίσκους.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και έζησε στην Πλάκα. Σπούδασε κλασσικό χορό. Με το τραγούδι ασχολήθηκε από πολύ μικρή τυχαία, όταν την ανακάλυψε ο Γιώργος Οικονομίδης στα ταλέντα του. Εκείνη την εποχή ο Γιάννης Σπανός είχε έρθει από τη Γαλλία ψάχνοντας τη φωνή ή τις φωνές που θα έφερναν το Νέο Κύμα στη μουσική σκηνή της Ελλάδας κι έτσι συνεργάστηκε τελικά μαζί της.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&c ... id=4600730






Καλό ταξιδι Καιτούλα...
(μαζί σου μεγάλωσα...)

Μια αγαπη για το καλοκαιρι
Μια αγάπη για το καλοκαίρι
θα ‘μαι κι εγώ
να σου κρατώ δροσιά στο χέρι
να σε φιλώ.
Θα μ’ αγαπάς σαν καλοκαίρι
και σαν παιδί,
μα θα μου φύγεις με τ’ αγέρι
και τη βροχή.
Μια αγάπη για το καλοκαίρι
θα ‘μαι κι εγώ
να σου κρατώ δροσιά στο χέρι
να σε φιλώ.
Και σαν θα ‘ρθει το καλοκαίρι
και σε ζητώ
θα μείνει μόνο έν’ αστέρι
να το κοιτώ.


--------τοσα καλοκαιρια με σκαραβαιο 1303 και οικογενειακα χαμογελα δεκαετιες πισω...παλια κασετα νεο κυμα...

ταξιδια εσω-εξω... μια αγαπη για το καλοκαιρι..μια αγαπη για μια ζωη...

Μια φυσαρμόνικα το δειλινό
Τον άνεμο κυνήγησε
Και με τ’ αστέρι το γοργό
Κρυφά σε φίλησε

Μια φυσαρμόνικα το δειλινό
Θρηνούσε στο μπαλκόνι μου
Κι εγώ το μαύρο ουρανό
Ρωτούσα μόνη μου

Βάλε σημάδια νά ’ρθω να σε βρω
Με του νοτιά τα κύματα
Πες μου ποιο δρόμο να διαβώ
Ν’ ακούς τα βήματα

Μια φυσαρμόνικα το δειλινό
Με πλάνεψε και χάθηκε
Και πριν αρπάξω τον σκοπό
Η γη βουβάθηκε



τον άνεμο κυνήγησε...

Δώδεκα αγόρια του σχολειού κι η Χριστινιώ μια τάξη
μη βρέξει και μη στάξει
Τ' αγόρια τ' ορκιστήκανε στην παλικαροσύνη
να κλέψουν τη Χριστήνη

Βαρκούλαν αρματώνουνε με σταυρωτό πανάκι
Χριστίνα, Χριστινάκι
Έμπα καλή στη βάρκα μας, να πάμε και να 'ρθούμε
τραγούδι που θα πούμε

Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε στου Ζέφυρου το χάδι
το όμορφο του το βράδυ
Σπαρμένο χρυσολούλουδα το πέλαγο λιβάδι
το όμορφο του το βράδυ

Το Χριστινάκι τραγουδά, της βάρκας κυβερνήτης
γλυκιά που είν' η φωνή της
Και λέει τραγούδι του έρωτα και για τον πόθο λέει
για το φιλί που καίει

Γέλια τραγούδια σώπασαν, τ' αγόρια συμπαλεύουν
μοχτούν, φιλί γυρεύουν
Κανείς δεν είναι στο κουπί, κανείς και στο τιμόνι
λαχτάρα που τούς ζώνει

Κι η βάρκα η ποθοπλάνταχτη πάει στων νερών τα βάθη
με του έρωτα τα πάθη
Δεν κλαίω τα δώδεκα παιδιά, τους νιούς, τους μαθητάδες
τις δώδεκα μανάδες

Μόν' κλαίω τα μάτια τα γλαρά, το λυγερό κορμάκι
τ' αγρίμι το ελαφάκι
Που ήτανε δώδεκα χρονών, παρθένα Παναγιά μου
κι έλαμπε η γειτονιά μου

--------------------------->
Για το φιλί της Χριστινιώς
χυμάν με χίλια χέρια
νερά, βουνά κι αστέρια.