Ασπρόμαυρη λαϊκή γωνιά

[Apomakros]

Κάποιες υπόγειες διαδρομές αδιαφορούν για τους ήχους της επιφάνειας.

Κλείνουν την πόρτα τους και φτιάχνουν τη δική τους ιστορία. Απομονωμένες από τον υπόλοιπο κόσμο, τον υπέργειο.

Συντροφιά τους έχουν το σκοτάδι, όμως αυτό δεν τις φοβίζει. Ανάβουν τη λάμπα και ψάχνουν για εκείνο το φως που δεν εξαρτάται από τις αχτίδες του ήλιου.

Κάποιες από τις διαδρομές αυτές ανταμώνουν στα μονοπάτια της τέχνης.


(και σε πρόσωπα ασπρόμαυρα κι απόμακρα)

[Apomakros]

Υπάρχω.

Ο τίτλος είναι συμβολικός και εκφράζει εμένα και εσάς


(έλεγε ο Στέλιος)

[Apomakros]

Υπάρχω. Το απόλυτα εγωιστικό τραγούδι και ένα από τα πιο πολυτραγουδισμένα τραγούδια όλων των εποχών.


Στον έρωτα και στην αγάπη το ουδείς αναντικατάστατος δεν ισχύει, ίσως γιατί όταν αγαπήσεις και ερωτευτείς ο άνθρωπος που έχεις διπλα σου φαντάζει μοναδικός.


Αλίμονο στους ανθρώπους που θα γνωρίσουν τον έρωτα και την αγάπη τις ζωής τους και για λόγους που μόνο αυτοί ξέρουν, δεν μπορούν να είναι μαζί ή ήταν μαζί και κάποια στιγμή χώρισαν.


Οι μεγάλες αγάπες και οι μεγάλοι έρωτες πονάνε, και δυστυχώς τις περισσότερες φορές δεν περπατάνε μαζί στη ζωή.



Υπάρχω.



Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

[Apomakros]

Δυο πόρτες έχει η ζωή





(όλα είναι ένα ψέμμα...)

[Apomakros]

Την πόρτα μη μου κλείνεις





(το σφάλμα μου συγχώρεσε και μη με κατακρίνεις)

[Apomakros]

Έκλεισε μια ιστορία θλιβερή...




(μια ιστορία πονεμένη, από τα χέρια που αγαπώ)

[Apomakros]

Η πιο μεγάλη αμαρτία




(κι ενώ πνιγόμουν στα βάσανά μου, μ' άλλους γλεντούσες τον ίδρωτά μου...)

[Apomakros]

Μη μου λέτε γι' αυτή




(θέλω να ξεχαστεί)

[Apomakros]

Εγώ γεννήθηκα μονάχα να πονάω...





(ποιά μοίρα μ' έχει καταραμένο να μη στεριώνω ό,τι αγαπώ

αααχ

ααααααχχχ)

[Apomakros]

Το αγριολούλουδο





(εγώ γυμνός ξεκίνησα, εγώ πηγαίνω μόνος...)

[Apomakros]

Αντιλαλούνε τα βουνά





(...κι εγώ τους αναστεναγμούς τους παίζω κομπολόι)

[Apomakros]

Δεν θα ξαναγαπήσω




(γιατί είχα χέρια καθαρά και μια καρδιά μεγάλη)

[Apomakros]

Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ





(...μα όμως τη ζητάει η καρδιά μου)

[Apomakros]

Κέρνα με...




(αααχ αααααχ .... το γλυκό σου το φαρμάκι...)

[Apomakros]

Δεν σε πιστεύω ....




(όσο και να κλαις...

κι αύριο θα' σαι όπως ήσουν χθες...)

[Apomakros]

Την πόρτα μη μου κλείνεις




(...το σφάλμα μου συγχώρεσε και μη με κατακρίνεις)

[Apomakros]

Στο τραπέζι που τα πίνω







(λείπει το ποτήρι σου

λείπουν τα γλυκά σου λόγια

π' άκουγα απ΄τα χείλη σου)

[Apomakros]

Καζαντζίδης - Ζαμπέτας

Σπάνιο τραγούδι





(χωρίς χαρά θα περπατάς και γω θα ζω στους δρόμους)

[Apomakros]

Και τώρα, ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι στου Στέλιου.


Ας ήτανε ο πόνος
ένα τσιγάρο δρόμος
για να τον περπατήσω

και φτάνοντας στο τέρμα
αφού είσαι ένα ψέμα
για πάντα να σε σβήσω






(κοντά σου γίναν οι καημοί ατέλειωτη διαδρομή, ατέλειωτος κι ο πόνος)

[theo]