Στην πρώτη σειρά καθιστοί, ο Γιάννης ο Αιβαλιώτης (κρατάει μπαγλαμά), ο Παναγιώτης Δήμας, δύο άγνωστοι με μπαγλαμά, ο Παντέλος ο πρεζάκιας και ο Θάνος με κιθάρα. Πίσω τους όρθιοι, ο ταχυδρόμος της γειτονιάς, το Αριστειδάκι με μαντολίνο, ο Μάρκος Βαμβακάρης με μπουζούκι, δίπλα του ο Συριανός. Στο κέντρο με την κιθάρα στον ώμο, διευθυντής της αυτοσχέδιας ορχήστρας (όλα τα όργανα στην φωτογραφία είναι δικά του), καφετζής, μουσικός και πολλές άλλες ειδικότητες, χαμογελάει και διευθύνει ο ένας και αξεπέραστος Γιώργος Μπάτης (George Bates). Ο Αντώνης Μπόγρης δίπλα του με μπουζούκι, ο νταής Θανάσης Γκότσης,ο Αντώνης ο θερμαστής με μπουζούκι και ο Κώστας Μπούρας με μαντολίνο.
[Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ]
μες την υπόγεια τη ταβέρνα
μες σε καπνούς και σε βρισιές
απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα
όλοι παρέα πίναμε ψες..
εψές σαν όλα τα βραδάκια
να πάνε κάτω τα φαρμάκια…
(Οι μοιραίοι, ποίηση Κώστα Βάρναλη)
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Apomakros την Τετ 15 Απρ 2009, 00:33, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
Σας ευχαριστώ όλους και όλες, εκ βάθους καρδιάς, που αγκαλιάσατε αυτή την ιδέα της παλιάς ταβέρνας.
Εδώ θα μαζευόμαστε και θα τραγουδάμε τους καημούς και τα ντέρτια μας.
Εδώ θα κοινωνούμε των αχράντων μυστηρίων της πλανεμένης μας ζωής.
Το παλιό το ταβερνάκι δεν θα κλείσει ποτέ!
Ο ταβερνιάρης, πληροφορεί την εκλεκτή πελατεία του ότι είμεθα ανοιχτά όλο το χρόνο, χειμώνα καλοκαίρι, καθημερινές και αργίες, εντός και εκτός (τραπεζάκια έξω)
Επίσης, διανυκτερεύουμε και λειτουργούμε όλο το 24ωρο.
O Ηλίας Πετρόπουλος άρχιζε τα προλεγόμενα της λαογραφικής έρευνάς του ως εξής: "Tα ρεμπέτικα είναι μικρά απλά τραγούδια που τραγουδάνε απλοί άνθρωποι".
Και συνέχιζε: "Αν και κατ' αρχήν ερωτικά, τα ρεμπέτικα είναι στο βάθος μάλλον κοινωνικού περιεχομένου τραγούδια".
(Όχι μόνο στου Θωμά το μαγαζί, αλλά και σε όλα τα δικά μας τα μαγαζιά)
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Μπίνης
Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
Αυτό το δίχτυ έχει ονόματα βαριά
που είναι γραμμένα σ' επτασφράγιστο κιτάπι
άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά
κι άλλοι το λεν της πρώτης άνοιξης αγάπη
Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι...
SystemFreaks™
