Συν-τ0νισμ0ί & Ηχ0λαλίες 2

[Irene3006]

Ένα μικρό και όμορφο ταξίδι.....

[Oneiro]

Με το βλέμμα σταθερό..



Be still
Though chaos rains around you now
Only so much rain can fall at once

Breathe in
And let the air envelope you
And slow but sure, serenity will come

Close your eyes
Try to breathe
Feel the ground beneath your feet
It's still there
And the world still turns around

Stand up
Though circumstance has knocked you down
There is nothing gained by staying within it's reach

Take strength
In every failure you endure
Our mistakes have many lessons they can teach

Close your eyes
Try to breathe
Feel the ground beneath your feet
It's still there
And the world still turns around

Destroy
These walls you've built around yourself
You can't take another step until they're gone

Move out
No use in dwelling in the past
Bid farewell to all your fears and carry on

Close your eyes
Try to breathe
Feel the ground beneath your feet
It's still there
And the world still turns around

[Oneiro]

..κι έπειτα με τα βλέφαρα κλειστά.



εις το επανιδείν

[Oneiro]

Everythings and Nothings do exist for a reason that we still do not know...
My Everythings and my Nothings are everything and nothing more than egoistic waves
in a lethal sea that I never saw and may never see...
somewhere or nowhere between here and Heaven, or Hell...I don't know...
Everythings and nothings are everything and nothing more than you and me and everyone and no one.
My Everythings and my Nothings are just a scared sphere you always were afraid to touch, thus you thought you did, but you never did...
Everythings and Nothings are everything and nothing more than a dream that I never dreamed because I was afraid that I'll never wake up from it. Was I dumb or was I wise?...
My Everythings and my Nothings consist everything and nothing more than a sick poetic river from which I drink and drink and get drunk... everyday and never forever and ever.
Everythings and Nothings were born tomorrow and will die yesterday for us to see that Time is nothing... and everything.
My Everythings and my Nothings are everything and nothing more than everything to you and nothing to me, everything to me and nothing to you...
Everythings and Nothings never stop to transform into nothings and everythings as the days turn to nights... and the nights turn to days...
My Everythings and my Nothings are the
A and the Ω and Nihil,
Sun and Moon
Everythings and Nothings do exist for a reason that we still do not know...

[stiv]

[stiv]

Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι

[Oneiro]

[stiv]

[Odysseas A]

[stiv]

[Oneiro]

"Αγάπη είναι το φιλί στους φίλους που ηττήθηκαν.
Αγάπη είναι τα μεγάλα διψασμένα μάτια μας."

[stiv]

[stiv]

[firefightergr]

μπήκαμε στη προ χριστουγέννων εποχή



1. God rest you merry, gentlemen,
Let nothing you dismay,
For Jesus Christ our Saviour
Was born upon this day,
To save us all from Satan's power
When we were gone astray:
O tidings of comfort and joy,
comfort and joy,
O tidings of comfort and joy.
2. From God our heavenly Father
A blessed angel came,
And unto certain shepherds
Brought tidings of the same,
How that in Bethlehem was born
The Son of God by name:
O tidings ...
3. The shepherds at those tidings
Rejoiced much in mind,
And left their flocks a-feeding
In tempest, storm and wind,
And went to Bethlehem straightway,
This blessed Babe to find:
O tidings ...
4. But when to Bethlehem they came,
Whereat this Infant lay,
They found Him in a manger,
Where oxen feed on hay;
His mother Mary kneeling,
Unto the Lord did pray:
O tidings ...
5. Now to the Lord sing praises,
All you within this place,
And with true love and brotherhood
Each other now embrace;
This holy tide of Christmas
All other doth deface:1
O tidings ..

[firefightergr]

τι θες τώρα να κόψουμε φλέβες;

μη βάζετε τέτοια τραγούδια βρε ,ευαίσθητα παιδιά είμαστε και έχουμε αγαπήσει.

[Oneiro]

Αύριο το πρωί,
θα ‘ναι μια νέα αρχή,
με θεατές κομμάτια..
Θα με επισκεφτεί,
εκείνο το παιδί,
με όνειρα στα μάτια..
Που ξέρει να γελά,
κρυφα και φανερά,
τον κόσμο να αγαπάει..
Κι έχει μια αγκαλιά,
πολύ πορτοκαλιά,
σαν ήλιος που ξυπνάει..





Ακρ0νειρα γλυκά όπως λέει ο φίλος από την Ερμούπολη
κάθε Κυριακή στις 22:00 (http://www.aigaiolive.gr)

[Oneiro]

http://www.greek-radio.fm/aegean/cyclad ... m-958.html

το λινκ των ερτζιανών μαμώτ (γιατί παίζει και τιβι τοπική..)

[Odysseas A]

Ακρ0νειρα γλυκά όπως λέει ο φίλος από την Ερμούπολη
κάθε Κυριακή στις 22:00 (http://www.aigaiolive.gr)

Ωραιος ο φιλος αλλα ειναι φορες που δεν σταματα βρε παιδακι μου.... Τουλαχιστον βαζει και κανα ποιημα τσι προκοπης

[Oneiro]

Ουλίς δε μπορώ να μην συμφωνήσω με την παρατήρησή σου και μη σου
πω οτι θα πρόσθετα και 2-3 ακόμα.. η στρίγκλω

..α Λ Λ ά..

τουλάχιστον όσον αφορούσε το πρόγραμμα της συγκεκριμένης βραδιάς
υπήρχε "κάτι" που ήταν προγραμματισμένο να σκάσει από το αυγό του
αλλά μάλλον τελικά έγινε πασχαλινό Σε κάθε περίπτωση συμφωνώ κι
εγώ οτι έχει ωραίες μουσικούλες και τροφή για σκέψη. Pal mal..

κι αφού μίλησα για ωραία μουσικούλα να μην αφήσω και το κατιτίς μου;

[firefightergr]

[firefightergr]

Hoedown, it's a showdown
Everywhere you look, we're fighting
Hear the call

And you know it's gettin' stronger
I know things they can't last much longer
Turn to stone

Well, there's a change in the wind
You know the signs don't lie
Such a strange feelin' and I don't know why
It's takin' such a long time

And the backyard people and they work all day
The day gets wasted, it's safe to say
The day's spent makin' words rhyme

And you know it's getting stronger
I can't make 'em rhyme that much longer
Turn to stone



I'm leaving to search for something new,
Leaving everything I ever knew.
A hundred years in the sunshine
Hasn't taught me all there is to know.

In the valley, we will gather there,
Helpless in our surrender.
Tomorrow the plow becomes the sword -
Make us stronger in our danger.

Time will pass away,
Time will guard our secret.
I'll return again
To fight another day.

I'd have to be a warrior -
A slave I couldn't be -
A soldier and a conqueror,
Fighting to be free.

[Oneiro]

Somewhere in a dream life that never comes true
If we can't dream it up again then what do we do?

[Oneiro]

[Oneiro]

[Oneiro]

[Τον δ’ άνευ λύρας όμως υμνωδεί
θρήνον Ερινύος
αυτοδίδακτος έσωθεν
θυμός, ου το παν έχων
ελπίδος φίλον θράσος.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, 990 επ.]

«Φαίνεται ο Κάβο-Γάτα...», μου είπε ο καπετάνιος
δείχνοντας ένα χαμηλό γιαλό μέσα στο πούσι
τ’ άδειο ακρογιάλι ανήμερα Χριστούγεννα,
«... και κατά τον Πουνέντε αλάργα το κύμα γέννησε την Αφροδίτη·
λένε τον τόπο Πέτρα του Ρωμιού.
Τρία καρτίνια αριστερά!»
Είχε τα μάτια της Σαλώμης η γάτα που έχασα τον άλλο χρόνο
κι ο Ραμαζάν πώς κοίταζε κατάματα το θάνατο,
μέρες ολόκληρες μέσα στο χιόνι της Ανατολής
στον παγωμένον ήλιο
κατάματα μέρες ολόκληρες ο μικρός εφέστιος θεός.
Μη σταθείς ταξιδιώτη.
«Τρία καρτίνια αριστερά» μουρμούρισε ο τιμονιέρης.

...ίσως ο φίλος μου να κοντοστέκουνταν,
ξέμπαρκος τώρα
κλειστός σ’ ένα μικρό σπίτι με εικόνες
γυρεύοντας παράθυρα πίσω απ’ τα κάδρα.
Χτύπησε η καμπάνα του καραβιού
σαν τη μονέδα πολιτείας που χάθηκε
κι ήρθε να ζωντανέψει πέφτοντας
αλλοτινές ελεημοσύνες.

«Παράξενο», ξανάειπε ο καπετάνιος.
«Τούτη η καμπάνα ―μέρα που είναι―
μου θύμισε την άλλη εκείνη, τη μοναστηρίσια.
Διηγότανε την ιστορία ένας καλόγερος
ένας μισότρελος, ένας ονειροπόλος.

»Τον καιρό της μεγάλης στέγνιας,
―σαράντα χρόνια αναβροχιά―
ρημάχτηκε όλο το νησί·
πέθαινε ο κόσμος και γεννιούνταν φίδια.
Μιλιούνια φίδια τούτο τ’ ακρωτήρι,
χοντρά σαν το ποδάρι ανθρώπου
και φαρμακερά.
Το μοναστήρι τ’ Αϊ-Νικόλα τό ειχαν τότε
Αγιοβασιλείτες καλογέροι
κι ούτε μπορούσαν να δουλέψουν τα χωράφια
κι ούτε να βγάλουν τα κοπάδια στη βοσκή·
τους έσωσαν οι γάτες που αναθρέφαν.
Την κάθε αυγή χτυπούσε μια καμπάνα
και ξεκινούσαν τσούρμο για τη μάχη.
Όλη μέρα χτυπιούνταν ώς την ώρα
που σήμαιναν το βραδινό ταγίνι.
Απόδειπνα πάλι η καμπάνα
και βγαίναν για τον πόλεμο της νύχτας.
Ήτανε θαύμα να τις βλέπεις, λένε,
άλλη κουτσή, κι άλλη στραβή, την άλλη
χωρίς μύτη, χωρίς αυτί, προβιά κουρέλι.
Έτσι με τέσσερεις καμπάνες την ημέρα
πέρασαν μήνες, χρόνια, καιροί κι άλλοι καιροί.
Άγρια πεισματικές και πάντα λαβωμένες
ξολόθρεψαν τα φίδια μα στο τέλος
χαθήκανε· δεν άντεξαν τόσο φαρμάκι.
Ωσάν καράβι καταποντισμένο
τίποτε δεν αφήσαν στον αφρό
μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
Γραμμή!
Τι να σου κάνουν οι ταλαίπωρες
παλεύοντας και πίνοντας μέρα και νύχτα
το αίμα το φαρμακερό των ερπετών.
Αιώνες φαρμάκι· γενιές φαρμάκι».
«Γραμμή!» αντιλάλησε αδιάφορος ο τιμονιέρης.

Οι γάτες τ’ Αϊ-Νικόλα
Σεφέρης Γιώργος

Απαγγελία: Στέφανος Λημναίος