Led Zeppelin

[ArELa]

Στ'αλήθεια δεν είχαμε ανοίξει τόπικ γι'αυτούς?

Μα είναι οι πρωτοπόροι... οι πατεράδες αν θέλετε της Metal μανάρια μου...


Παρτε για αρχή τη δική τους εκδοχή στο Stairway to heaven...

Kαι περιμένω από σας συνέχεια που θα εμπλουτίσει αυτή τη γωνιά.

[ArELa]

Τα καλύτερά τους...




"πενιά" εδώ, όχι αστεία...






To Heartbreaker...το '73... αααααααχ... ήμουνα παιδούλα κι έγινα μια δούλα...


ή μάλλον... Black Dog έγινα!





...Hey! What can I do!




και έτσι απλά... Thank you!

[Divine Sinner]

ΑΕΡΟΠΛΟΙΟ

Πτητικό όχημα που χρησιμοποιεί για την ανύψωσή του έναν ειδικό αεροθάλαμο, μέσα στον οποίο περιέχεται αέριο (αρχικά υδρογόνο και αργότερα ήλιον) ελαφρύτερο του αέρα. Το αερόπλοιο μπορεί και κινείται στον αέρα χάρη στους μικρούς κινητήρες που καταλήγουν σε έλικες και οι οποίοι βρίσκονται στο πίσω μέρος της καμπίνας.

Ιστορία. Η ιστορία των αερόπλοιων αρχίζει από τότε που ο άνθρωπος, αφού πέτυχε την ανύψωσή του με το αερόστατο, προσπάθησε να το κυβερνά και να το οδηγεί στην κατεύθυνση που θέλει. Έτσι άρχισαν οι δοκιμές για την κατασκευή των πρώτων αερόπλοιων. Πρώτος ο Γάλλος μηχανικός Ερρίκος Ζιφάρ πέταξε από το Παρίσι στις 24 Αυγούστου 1852 με αερόπλοιο που ο κινητήρας του ήταν ατμομηχανή ισχύος 3 ίππων και έβαλε σε κίνηση μία έλικα. Το 1852 ο Άγγλος Τζέιμς Νάι χρησιμοποίησε, για την προώθηση, πυραύλους που ήταν όμως πολύ επικίνδυνοι, επειδή από τα θερμά αέρια που εκτόξευαν ήταν πιθανό να πάρει φωτιά το εύφλεκτο υδρογόνο που χρησιμοποιούσαν τα αερόπλοια σαν ανυψωτικό αέριο.

Το πρώτο ηλεκτροκίνητο αερόπλοιο που πέταξε το 1885, ήταν κατασκευασμένο από τους Γάλλους Ρενάρ και Κραπς. Η μηχανή, όμως, που θα έδινε τη λύση των προβλημάτων έμελλε να είναι ο βενζινοκινητήρας που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1880.

Μεγάλη ώθηση στην κατασκευή αερόπλοιων έδωσε ο Βραζιλιανός Σάντος Ντυμόν, που κατασκεύασε 14 ημιστερεά αερόπλοια. Τα αερόπλοια διαιρούνται στα: α) τύπου Ρarseνal ή μη στερεά, β) ημιστερεά και γ) στερεά.

Στον πρώτο τύπο ανήκουν αυτά που δεν έχουν σκελετό. Το σχήμα τους δίνεται από την πίεση του αέρα στους αεροθαλάμους και τον τρόπο που δένεται η λέμβος. Ακόμα και η έλικα, που αποτελείται από ύφασμα, παίρνει την κατάλληλη μορφή από τη φυγόκεντρη δύναμη που δημιουργείται κατά την περιστροφή της. Στις Η.Π.Α. κατασκευάστηκαν δύο αερόπλοια τύπου Ρarseνal, τα "Άκρον" και "Αμερική", με σκοπό να περάσουν τον Ατλαντικό, αλλά απότυχαν. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα μη στερεά αερόπλοια έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο, κάνοντας περιπολίες από τη Μάγχη ως τη Βόρεια θάλασσα.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο πιο τέλειος τύπος αερόπλοιων, τα ημιστερεά αερόπλοια. Είναι κατασκευασμένα από στερεή ή εύκαμπτη τρόπιδα, που σε συνδυασμό με την εσωτερική πίεση δίνουν το σχήμα στο σκάφος, ενώ το μπροστινό τμήμα είναι μεταλλικός κώνος. Ένα από τα πρώτα αερόπλοια αυτού του τύπου είναι το "Λα Ζον", που κατασκευάστηκε από το Λεμποντί το 1902. Ένα παρόμοιο είναι το Grοss (1907), που είχε χωρητικότητα 5.200 m3, μήκος 74 μ. και 2 μηχανές με 74 ίππους η καθεμιά. Το Grοss πέταξε από το Ράδενοου στο Μαγδεμβούργο, δηλ. απόσταση 300 χλμ., σε 13 ώρες. Στην Ιταλία που οι κατασκευές γίνονταν με την καθοδήγηση του στρατηγού Ουμβέρτου Νόμπιλε, κατασκευάστηκε το "Νόρκε", το πρώτο αερόπλοιο που πέρασε από το Βόρειο Πόλο στις 12 Μαΐου 1926. Ξεκίνησε από τη Σπιτσβέργη και καταλήγοντας στο Τέλερ της Αλάσκας, διάνυσε μια απόσταση 4.827 χλμ. Όταν το 1928 ο Νόμπιλε πήγε στη Ρωσία, η Ιταλία έχασε το ρυθμό προόδου της στον τομέα των αερόπλοιων. Τη σκυτάλη της προόδου την πήρε η Ρωσία, που κατασκεύασε 9 τέτοια αερόπλοια. Στις πτήσεις αυτές έγιναν πολλά δυστυχήματα γιατί τα χρησιμοποιούμενα αέρια ήταν εύφλεκτα. Στις Η.Π.Α. τα αερόπλοια αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε επάκτιες περιπολίες, ώσπου στις 21 Φεβρουαρίου του 1922 έγινε ανάφλεξη του αερόπλοιου "Ρώμη" στη βάση Λάνγλεϊ της Βιρτζίνιας με αποτέλεσμα το θάνατο 34 ατόμων. Μετά από αυτό οι ΗΠΑ απαγόρεψαν τη χρήση του υδρογόνου στα αερόπλοια.

Τα πιο γνωστά αερόπλοια είναι το τρίτο είδος, τα στερεά πηδαλιουχούμενα και μάλιστα τα "Ζέπελιν". Στερεό αερόπλοιο είναι αυτό που αποτελείται ολόκληρο από μεταλλικό δικτυωτό σκελετό, καλυμμένο με αδιάβροχο υλικό. Μέσα στο σκελετό υπάρχουν οι σάκοι του ηλίου, που δίνουν την άνωση. Οι κινητήρες εκτός από την προώθηση δίνουν και ελάχιστη άνωση. Το σχήμα των αερόπλοιων αυτών μοιάζει απόλυτα με άτρακτο, που έχει ουραία πτερύγια σταθεροποιήσεως. Ονομάζονται "Ζέπελιν" από το όνομα του Γερμανού κόμητα Φερδινάνδου Φον Ζέπελιν, που πρωτοκατασκεύασε τα στερεά αερόπλοια, αφού προηγουμένως επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και γνώρισε τις εκεί εξελίξεις. Το πρώτο "Ζέπελιν" είχε ανεξάρτητους σάκους αερίων, σκελετό αλουμινίου με σχήμα κυλινδρικό και κωνικά άκρα. Η πρώτη πτήση του έγινε στις 2 Ιουλίου 1900 από τη λίμνη Κωνσταντία. Η πρώτη αεροπορική εμπορική γραμμή του κόσμου με αερόπλοια εγκαινιάστηκε στη Γερμανία το 1910. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί κατασκεύασαν πάνω από 100 αερόπλοια, που βομβάρδισαν το Λονδίνο. Αργότερα, όμως, η αγγλική άμυνα έγινε τόσο ισχυρή, που δεν τολμούσαν να πλησιάσουν. Μετά τη λήξη του πολέμου, οι σύμμαχοι όχι μόνο μοίρασαν τα αερόπλοια της Γερμανίας μεταξύ τους, αλλά άρχισαν και οι ίδιοι την παραγωγή τους . Στις 2 Ιουλίου 1916 το αγγλικό R - 34 αναχώρησε από το Ηστ Φόρτσουν της Μ. Βρετανίας και μετά πολλές περιπέτειες έφτασε στη Μινοέλα της Ν. Υόρκης σε 108 ώρες κάλυψε δηλ. απόσταση 5.800 χλμ. με ταχύτητα 53 χλμ/ώρα. Το Μ - 34 είχε μήκος 204 μ., διάμετρο 24,4, χωρητικότητα 55.000 κυβικά μ., μηχανές ισχύος 1.350 ίππων και πλήρωμα συνολικά 30 άτομα. Στις 12 Οκτωβρίου 1924 ένα νέο "Ζέπελιν", το ΖR - ΙΙΙ, αναχώρησε από τη λίμνη Κωνσταντία και έφτασε στη Ν. Υόρκη σε 80 ώρες και 17 λεπτά, διανύοντας 8.150 χλμ. με μέση ταχύτητα 100 χλμ/ώρα. Είχε μήκος 200 μ., πλάτος 27,6, ύψος 31 μ., μηχανές ισχύος 2.000 ίππων και μετέφερε 58 άτομα. Η αξία του ήταν 2.200.000 δολάρια. Οι Άγγλοι μετά την καταστροφή του R - 38 στις 24 Αυγούστου του 1921 και του R - 101 στις 5 Οκτωβρίου 1930 σταμάτησαν κάθε κατασκευή. Η μεγαλύτερη, όμως, καταστροφή στην ιστορία των αερόπλοιων είναι του αερόπλοιου "Χίντεμπουργκ", που σήμανε και το τέλος των αερόπλοιων. Η κατασκευή του "Χίντεμπουργκ" άρχισε το 1933, είχε όγκο 7 εκατομμύρια κυβικά πόδια και στοίχισε 2.600.000 δολάρια. Ύστερα από υπερατλαντικές πτήσεις 14 μηνών, στις 6 Μαΐου 1937, ενώ ετοιμαζόταν να προσδεθεί στον ιστό της Λέικχορστ της Ν. Υόρκης, πήρε φωτιά το υδρογόνο του, μετά από μια ατμοσφαιρική ηλεκτρική εκκένωση, και κάηκε με θεαματικό τρόπο. Τα νέα "Ζέπελιν" έπαψαν να κάνουν άλλες υπερατλαντικές πτήσεις, γιατί παραγωγή ηλίου είχαν μόνο οι ΗΠΑ. Το "Κόμης Ζέπελιν ΙΙ" ήταν το τελευταίο αερόπλοιο που, μαζί με το "Κόμης Ζέπελιν Ι", καταστράφηκε στο υπόστεγό του κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να μην πέσει στα χέρια των Συμμάχων. Η ΕΣΣΔ στην περίοδο 1933 - 1938 κατασκεύασε πολλά αερόπλοια, με σκοπό την εξερεύνηση της Αρκτικής. Η Αμερική στην αρχή αγόρασε από τη Γερμανία ορισμένα αερόπλοια για συγκοινωνιακούς σκοπούς. Σπουδαιότερα ήταν το "Λος Άντζελες", που παραδόθηκε στις ΗΠΑ το 1924, λειτούργησε κανονικά ως το 1939, οπότε και διαλύθηκε. Το "Σενάντο", με ναυτική υπηρεσία 2 ετών, που το Σεπτέμβριο του 1925 κόπηκε σε 3 μέρη, όταν η ταχύτητα του ανέμου έφτασε στα 70 μίλια την ώρα. Από τους 43 επιβάτες σώθηκαν μόνο οι 29. Τέλος, το "Μέικον", που καταστράφηκε το 1935. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος απόδειξε την ανωτερότητα των αεροπλάνων. Έτσι μετά τον πόλεμο δεν ξαναχρησιμοποιήθηκαν αερόπλοια, παρά μόνο για επιστημονικούς σκοπούς, κυρίως για την έρευνα των υψηλών στρωμάτων της ατμόσφαιρας, και για στρατιωτικούς σκοπούς ως εναέριοι σταθμοί ραντάρ στις ακτές των ΗΠΑ, για την επισήμανση εχθρικών επιθέσεων κατά του ηπειρωτικού εδάφους τους. Το στρατιωτικό αυτό πρόγραμμα τερματίστηκε στις 26 Ιουνίου του 1961. Στα επόμενα χρόνια τα αερόπλοια χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ερευνητικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς.

Σύγχρονες εξελίξεις. Σήμερα, εποχή των υπερηχητικών ταχυτήτων και των διαστημικών πτήσεων, η προσπάθεια ανάπτυξης των αερόπλοιων προσανατολίζεται σε τρεις κυρίως τομείς: α) στον αμυντικό τομέα, β) στη μεταφορά φορτίου και γ) στη μεταφορά επιβατών. Στον αμυντικό τομέα το αερόπλοιο χρησιμοποιείται κυρίως για πτήσεις παρατήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης. Η ικανότητά του να πετά σε χαμηλά ύψη, από 500 ως 2.000 πόδια, με ταχύτητα 60 περίπου χλμ./ώρα, και να παραμένει σε περιπολία πολλές ώρες με μικρή κατανάλωση καυσίμων, προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με το αεροπλάνο. Ήδη η αμερικανική εταιρία Γουεστινγκχάουζ έχει διοχετεύσει στην αγορά αερόπλοια εφοδιασμένα με ραντάρ, ικανά να καλύψουν μία έκταση έως και 500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι δυνατότητες αυτές αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμες για το ναυτικό και την ακτοφυλακή. Επιπλέον, τα αερόπλοια είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, στη ναρκοθέτηση και αλλού.

Όσον αφορά τις πολιτικές εφαρμογές των αερόπλοιων, οι ενδείξεις για το μέλλον είναι μάλλον αισιόδοξες. Τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα απέναντι στα αεροπλάνα είναι πολλά. Το μικρό κόστος απόκτησης και συντήρησης και η ικανότητα απογείωσης και προσγείωσης σε οποιοδήποτε σημείο καθιστούν πολύ πιθανή τη γενίκευση της χρήσης των αερόπλοιων στην πολιτική αεροπορία. Ήδη βρίσκονται υπό ανάπτυξη μοντέλα με δυνατότητες μεταφοράς 200 περίπου επιβατών και ανάλογου φορτίου.

[Sulphur]

Πολυ τελειες μελωδιες!!!