Όσοι Ζουν Αληθινά

[Hlios]

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ - Όσοι Ζουν Αληθινά




Εσύ που ξέρεις τι θα πει να είσαι μόνος
Κι ακούς τη νύχτα να μιλούν αερικά
Για πες μου πού μας οδηγεί αυτός ο δρόμος
Πού δραπετεύουν όσοι ζουν αληθινά.

Οι πιο πολλοί δεν αγαπάνε αυτά που έχουν
Γκρινιάζουνε πως τάχα δεν αρκούν
Μα είναι τα όνειρα γι`αυτούς
που ξέρουν να τα βλέπουν
Και τα τραγούδια γι`αυτούς
που ξέρουν να τ`ακούν.

Είσαι μια θάλασσα μπροστά μου που απλώνεται
Πέφτουν οι νύχτες σαν αστέρια στο βυθό
Τα καλοκαίρια πριν ν`αρχίσουνε τελειώνουνε
Δεν έχεις κάτι να μου πεις κι ας είσαι εδώ.

[delfini05]

Στο θαλασσινό κοχύλι ακούω ήχους μυστικούς
με το κύμα δραπετεύω σε τόπους μαγικούς.
Ένα αστέρι έχω για πλοηγό
& μια ανάσα για συνοδό.

Χάνομαι στις ζωής τη ζάλη
όταν τη στεριά συναντώ
μα ξέρω καλά τη μαγική αιθάλη
& στο χρόνο παραβατώ.

Όνειρα μοιρασμένα
στο ρού διασκορπισμένα
κάνουν τη σκέψη φώς μου
στα άδυτα αυτού του κόσμου.