Ιδεογραφήματα

'Εφυγε αναπάντεχα όπως μπήκε στο πάνθεον των σπουδαίων καλλιτεχνών του τόπου μας!

Υπήρξε θαυμάσιος ηθοποιός, έξοχος κωμικός, ΚΥΡΙΟΣ με όλη τη σημασία της λέξης και η απώλειά του μεγάλη.

Δεν έχω πολλά να πω για την ώρα, γιατί έμεινα άναυδη απ'τον ξαφνικό χαμό του...

Ένα τελευταίο αντίο-αφιέρωμα στον υπέροχο Σωτήρη μας...




Καλό σου ταξίδι καλέ μου.

Θα λείψεις πολύ, αλλά θα ζεις πάντα μέσα στις καρδιές μας

Το χαμόγελο που πρόσφερες, θα συνεχίσεις να το προσφέρεις...
Παραμένει ανεξίτηλο μέσα στις ταινίες σου.

Πότε έγινε αυτό;
Ο Σωτήρης Μουστάκας ΕΙΝΑΙ απο τους αγαπημένους μου....

Καλό ταξίδι Σωτήρη...

'Επεσε σαν βόμβα αυτή η πληροφορία προ ολίγου στα ΜΜΕ.

Εντελώς απρόσμενο! Κι εγώ ακόμα είμαι σοκαρισμένη...

Καλό ταξίδι! Ήταν απο τους αγαπημένους μου ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ πάνω απ'όλα...

TI??????

ε όχι ρε παιδιά ... μίου μαμώτο

Δεν στεναχωριέμαι/πονάω τόσο για τον ίδιο... Κι αυτό γιατί πιστεύω ότι εκεί που είναι τώρα, μάλλον αυτός κλαίει εμάς...

Αυτό που με πονάει πιο πολύ είναι η απώλεια για μας που μένουμε πίσω, και εγωιστικα ίσως πονάει το γεγονός ότι και αυτό το φευγειό, σηματοδοτεί το τέλος άλλης μίας εποχής που ήταν σημείο αναφοράς από τα παιδικάτα μου... Με πιάσανε τα κλάματα γαμώτο

Δεν έχω όρεξη να γράφω σήμερα...
Γράφτε εσείς για μένα.

Φιλιά

από τους τελευταίους μεγάλους ταλαντούχους έλληνες ηθοποιούς.

ακόμα και αν έπαιξε σε μερικές κακές ταινίες η ηθοποιία του ήταν αυτή που έκανε την διαφορά και έσωζε την κατάσταση.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν Βίκυ, θα ζουν για όσο θα βλέπουμε τις ταινίες τους.

Ήταν ένας απο τους αγαπημένους μου ηθοποιούς,τις ταινίες του οποίου παρακολουθούσα απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου (στην αρχή τον μπέρδευα με το Στάθη Ψάλτη ) . Οι κομωδίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε,προσέφεραν σε μένα,αλλά και σε αρκετό κόσμο επίσης άφθονο γέλιο. Το ίδιο και οι επιθεωρήσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε τα τελευταία χρόνια. Από τους τελυταίους υγιείς πυλώνες που είχαν απομείνει στο καλλιτεχνικό στερέωμα αυτού τόπου. Καλό σου ταξίδι Σωτήρη Μουστάκα. Ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει και καλή ανάπαυση της ψυχής σου.

ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΕΦΥΓΕ, Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ






Απεβίωσε σήμερα ο μεγάλος κωμικός ηθοποιός Σωτήρης Μουστάκας, χάνοντας την μάχη με την επάρατη νόσο. Έφυγε όμως όπως θα ήθελε κάθε ηθοποιός, πάνω στο σανίδι του θεάτρου το οποίο υπηρέτησε με μεγάλη επιτυχία, μένοντας αξέχαστος για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους, στην χρυσή εποχή του Ελληνικού Κινηματογράφου.
Εκτός όμως από τον ρόλο του θεατράνθρωπου, μέσω του οποίου τον γνωρίσαμε όλοι, ο Σωτήρης Μουστάκας είχε και μια άλλη ιδιότητα. Αυτή του Αγωνιστή, όχι όμως του κοινωνικού όπως παραπλανητικά αναφέρθηκε στα δελτία ειδήσεων, αλλά εκείνη του Εθνικού Αγωνιστή για την Ένωση της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα. Για όσους δεν τον γνωρίζουν ο μεγάλος κωμικός μας ήταν μέλος της θρυλικής ΕΟΚΑ την περίοδο που οι Ελληνοκύπριοι αγωνίζονταν για να αποτινάξουν τον αγγλικό ζυγό.


Φυλακίστηκε μάλιστα σε ηλικία 15 ετών για 7 μήνες επειδή ανέγραφε συνθήματα για την Ελευθερία και την Ένωση. Πάρα πολλές είναι και οι φορές όπου κατά την διάρκεια συνεντεύξεων του αναφέρθηκε υπέρ των εθνικών μας θεμάτων καταδικάζοντας δε το κάψιμο της Ελληνικής Σημαίας όταν δημοσιογράφος του ζήτησε την γνώμη του σχετικά με την πυρπόληση του εθνικού μας συμβόλου.
Αυτός ήταν ο Σωτήρης Μουστάκας, ένας μεγάλος ηθοποιός και ένας Έλληνας που έκανε το καθήκον του στο Εθνικό Προσκλητήριο σε αντίθεση με τους κουλτουριάρηδες καλλιτέχνες της εποχής μας οι οποίοι σχηματίζουν ουρές στους ψυχίατρους για να πάρουν «τρελλόχαρτα» για να απαλλαγούν ακόμα και από την στρατιωτική θητεία.



http://elkosmos.gr/site/index.php?optio ... 4&Itemid=1

O Σωτήρης γεννήθηκε στη Λεμεσό(συμπολίτης μου) το 1940. Εκτός από ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ καλός ηθοποιός ήταν και ένθερμος πατριώτης. Όπως είπε και ο Χρήστος αγωνίστηκε, για την Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα.

Σε συνέντευξη του δήλωσε ότι στο τάφο του θέλει την ελληνική σημαία. Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε γιατί την ελληνική και όχι την κυπριακή απάντησε ότι η κυπριακή σημαία είναι η ελληνική.

Στην τουρκοκυπριακή ανταρσία πιάστηκε αιχμάλωτος στη Λεμεσό. Τους έδιναν φαγητό μια φορά την ημέρα. Μια μέρα τους έφεραν ένα γλυκό που είχε μπλε χρώμα. Το θυσίασαν, σχημάτισαν με αυτό την ελληνική σημαία στον τοίχο και τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο.

Αιωνία του η μνήμη

'Ετσι Στέλιο...

Πολύ οδυνηρή και αναπάντεχη η απώλειά του.
Χάσαμε έναν ευγενή, σπουδαίο άνθρωπο, τιτάνειο ηθοποιό, Ελληνα ευπατρίδη...

και χάσαμε και ένα σημαντικό κομμάτι απ'το γέλιο μας...

Πάει ήδη ένας χρόνος απ'το φευγειό του.
Το πιστεύετε?
Εγώ όχι...

Ίσως δύσκολα το συνειδητοποιεί κανείς όταν δεν έχει δεχτεί ότι έχει φύγει.
Ίσως γιατί είναι ακόμα πολύ έντονα "εδώ", στις σκέψεις και τις καρδιές μας.


Δεν σε ξεχνάμε Σωτήρη.
Ελπίζω να περνάς καλά και να χαμογελάς εκεί που τώρα βρίσκεσαι μαζί με την αγαπημένη σου Μαρία Μπονέλου, που δεν άντεξε για πολύ μακρυά σου...