Ιδεογραφήματα

Ένα καλό υπνωτικό είναι στην ταινία Ριφιφί, το σημείο στο οποίο προσπαθούν να τρυπήσουν το πάτωμα για να περάσουν στο κάτω κοσμηματοπωλείο.

Έχουν κλείσει/μονώσει όλα τα παράθυρα και κάνουν τη δουλειά τελείως αθόρυβα, οπότε κλείνουν τα βλέφαρά μου και βυθίζομαι στον ύπνο. Ιδιαίτερα επιτυχές σε καλοκαιρινούς κινηματογράφους με χαλικάκι κάτω, λίγα φυτά στο πλάι, αισθάνεσαι και λίγη δροσούλα (κοιμήθηκε και ο Μανώλης δίπλα μου).

Μία άλλη ταινία είναι το "και ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι". Πρέπει να έχεις κάνει ντοκτορά στη συνωμοσιολογία για να καταφέρεις να συγκρατήσεις τόσο μεγάλα μπλεξίματα και συνωμοσίες. Το κακό είναι ότι ξυπνάς και έχεις το άλλο μισό έργο να σε περιμένει. Αντίθετα σε μένα ειδικά το Solaris πετύχαινε ένα αδιατάρακτο ύπνο τουλάχιστο μέχρι το τέλος της ταινίας και το σχετικό Dvd το είχα χρησιμοποιήσει στο παρελθόν κατά κόρον ως υπνωτικό, αλλά σήμερα έχει πάψει πλέον να επενεργεί έτσι ευεργετικά πάνω μου.

Στην ταινία του «Ο Μέγας Αλέξανδρος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου είχα κοιμηθεί όταν βάδιζε με το άλογό του στη δεξιά μεριά της οθόνης και όταν ξύπνησα είχε φτάσει στην αριστερή πλευρά στην παραλία. Σηκώθηκα και έφυγα, πήγα στο σπίτι μου και κοιμήθηκα ονειρευόμενος της συνέχεια.

Το σκοτεινο χωριό ηταν αθλιο

Όσο & αν φανεί παράξενο, κοιμήθηκα στους Πειρατές της Καραϊβικής.

καθολου παραξενο

Κοιμήθηκα στον Μαγικό Αυλό του Μότσαρτ κι έχασα το τέλος. Ευτυχώς είχα ήδη δει/ακούσει την Άρια της Βασίλισσας της Νύχτας γιατί θα κουτούλαγα το κεφάλι μου στον τοίχο μετά.

Λίγο καιρό πριν, είχα κοιμηθεί εν μέσω ηχογραφημένων εξορκισμών. Βασικά όλοι είχαμε αποκοιμηθεί ακούγοντάς τους.

Kariatida έγραψε: Λίγο καιρό πριν, είχα κοιμηθεί εν μέσω ηχογραφημένων εξορκισμών. Βασικά όλοι είχαμε αποκοιμηθεί ακούγοντάς τους.

Και γιατί ακούγατε καλό μου εξορκισμούς?

Εμένα με έπιασε νύστα στο 1ο μέρος του Μελαχγολία.
Ευτυχώς ήμουν σπίτι και το έκλεισα.
Είδα το 2ο μέρος που ήταν σαφώς πιο βελτιωμένο μετά από 2 η 3 ημέρες.
ήταν ... όμως... μια ωραία ταινία.

Λογικά ήταν στημμένοι, γιατί αποκλείεται ο Διάολος να έλεγε τέτοιες κουταμάρες από μόνος του. Να απειλεί να ανεβάσει το ζάχαρο στον ιερέα... με φωνή που στα δικά μου αυτιά ακουγόταν αστεία. Αν όντως ήταν εξορκισμός, τότε μιλάμε για απλό δαιμονικό, όχι τον so called Διάολο αυτοπροσώπως. Παπα-Σάββας ρουλζ. Γενικά το δίδυμο ήταν νανουριστικό αντί για τρομακτικό.

Δεν έχω κοιμηθεί σε ταινία, αλλά όταν βλέπω άλλους να κοιμούνται μπροστά μου με πιάνει νευρικό γέλιο.

Θυμάμαι στα μαθητικά μου χρόνια που πήγαινα σε βαριές ταινίες με μία κουλτουριάρα φίλη καλή της ώρα.

Είχαμε πάει σε μία ταινία του Ταρκόφσκι που είχε μακροσκελείς σκηνές με εικόνες χωρίς διαλόγους σαν τις ταινίες του Αγγελόπουλου.

Στη μέση μιας τέτοιας σκηνής τη ρωτάω:

Καταλαβαίνεις τίποτα να μου εξηγήσεις και μένα που δεν κατάλαβα Χριστό?

Μπα δεν κατάλαβα ακόμα κάτι.

Μπροστά ήταν ένας άνθρωπος που έγερνε το κεφάλι και κοιμόταν. Σε λίγο ακουγόταν και ένα απαλό ροχαλητό από το μπροστινό κάθισμα φςςςςςςςςς.

Τότε γυρίζω στη φίλη μου και της λέω:
Να πάμε στον κύριο που κάθεται μπροστά να μας εξηγήσει το νόημα της ταινίας. Σίγουρα αυτός κατάλαβε και μάλιστα σε .......βάθος.

Μας έπιασε νευρικό γέλιο. Ούτε σε ταινία με τον Ψάλτη δεν γέλασα τόσο πολύ. Από τα διπλανά καθίσματα ακουγόταν Σσσσσσσσστ τι αστείο βρίσκεται και γελάτε βλαμμένα.

κι εγω σε ταινιες δεν εχω κοιμηθει. παρ ολα αυτα το καλυτερο βλεμα το συναντας σε συναυλιες εντεχνου. απο ανδρες. οι ανδρες συνηθως πανε στα εντεχνα επειδη τους το ζηταει η κοπελα τους. και εχουν ενα βλεμα. οχι αλλο καρβουνο. θελω να φυγωωω.
η αν ειναι ποιο χαμηλων τονων. κατι σαν το κουταβακι στο κλουβι. χαχαχα