SystemFreaks™
Κάποτε ο Σωκράτης στάθηκε μπροστά σ’ ένα μαγαζάκι που πουλούσε του κόσμου τα πράγματα. Αφού έμεινε έτσι να κοιτάζει για λίγη ώρα, τελικά είπε: «Για δες πόσα πράγματα χρειάζονται οι Αθηναίοι για να ζήσουν». Κι εννοούσε φυσικά, ότι ο ίδιος δεν χρειαζόταν τίποτε απ’ όλα αυτά. Σε αυτήν την στάση του Σωκράτη στήριζαν τη φιλοσοφία τους οι κυνικοί. Τη σχολή των Κυνικών ίδρυσε γύρω στο 400 π.Χ. ο Αντισθένης στην Αθήνα. Ο Αντισθένης ήταν μαθητής του Σωκράτη. Οι κυνικοί επέμεναν ότι η πραγματική ευτυχία είναι ανεξάρτητη από τα υλικά αγαθά, την πολιτική εξουσία και την υγεία. Ο πιο διάσημος κυνικός ήταν ο Διογένης, μαθητής του Αντισθένη. Λένε γι’ αυτόν ότι ζούσε σ’ ένα πιθάρι και δεν είχε τίποτα παρά μονάχα ένα χιτώνα, ένα ραβδί και ένα σακούλι για το ψωμί του. Μια φορά μάλιστα, λιαζόταν μπροστά στο πιθάρι του όταν τον επισκέφτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος στάθηκε μπροστά στο σοφό και τον ρώτησε ποια ήταν η επιθυμία του. Ο Διογένης του ζήτησε απλώς να παραμερίσει για να μην του κρύβει τον ήλιο.
Με αφορμή λοιπόν τους κυνικούς ανεβαίνει στις 15 & 16 Ιουλίου στο θέατρο Λυκαβηττού το έργο του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι κυνικοί ξανάρχονται». Πρόκειται για μία σάτιρα με μουσική και τραγούδια στα χνάρια του θείου Αριστοφάνη. Πέραν αυτού, οι συντελεστές με επικεφαλή το σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή Νίκο Καλογερόπουλο διάλεξαν έναν πρωτότυπο τρόπο να προαναγγείλουν την παράσταση. Προχτές, ηθοποιοί και μουσικοί, φορώντας τα κοστούμια της παράστασης, ξεκίνησαν από το Ζάππειο και αφού διέσχισαν την Ηρώδου Αττικού κατέληξαν στη Βουλή για να παραδώσουν προσκλήσεις στους 300 βουλευτές.
Παρακάτω, παραθέτω αυτούσια την συνέντευξη που έδωσε ο ίδιος ο Νίκος Καλογερόπουλος:
Οι «Κυνικοί ξανάρχονται», λοιπόν, σήμερα και αύριο στο Λυκαβηττό! Νίκο Καλογερόπουλε, πώς και γιατί ξανάρχονται οι κυνικοί;
Οι «Κυνικοί ξανάρχονται» για να μας πουν «Τα κάλαντα» μ’ ένα δικό τους τρόπο. Για να μας υπενθυμίσουν μερικά απ’ αυτά που έχουμε ξεχάσει, και δεν θα ‘πρεπε. Οι «Κυνικοί ξανάρχονται» για να τα «χώσουν» σε μερικά καρακόλια, που μας το παίζουν σοφοί και επαΐοντες, οι ανόητοι… Και στους αδρανείς πολίτες τα «χώνουν» και στους βολεψάκηδες και στους ποιμνιοβοσκούντες… «Άτιμον είναι το εν στάση μηδετέρας μερίδος γινόμενον» λέει ένα άρθρο στη νομοθεσία του Σόλωνα του σοφού, που πάει να πει ότι δεν έχεις το δικαίωμα να μένεις αδρανής στα τεκταινόμενα της πόλης σου, της πολιτείας σου. «Ξύπνα, μαλάκα! Θα μας ανακατώσουνε οι μεταλλαγμένοι!» φωνάζει ο Διογένης! Ποιος τον ακούει όμως;
Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχετε στο φεστιβάλ Αθηνών;
Ναι… Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Γιατί τόση καθυστέρηση;
Γιατί έρχομαι με το γαϊδούρι, δεν βλέπεις;
Αλήθεια, τι έμπνευση ήταν αυτή με το γάιδαρο;
Δεν σ’ άρεσε;
Πρωτότυπη…
Μα οι κυνικοί διακρίνονται για τις πρωτοτυπίες τους. Εδώ ο Διογένης μαλακίστηκε μες στη μέση της Αγοράς, για να τους πει αυτό που ήθελε.
Είναι φανερό ότι το κάνατε για να προκαλέσετε… Ειδικά με τη γαϊδουροδρομία στη Βουλή.
Πήγαμε και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας…
Ε, δεν το κάνατε για να προκαλέσετε;
Ε, τι μου λες τώρα! Εδώ άλλοι καβαλιόνται μεταξύ τους για να προωθήσουν τη δουλεία τους… Κι εμείς που καβαλήσαμε ένα «γαϊδούρι»… Άσε τους άλλους που καβαλάνε το καλάμι…
Είναι αλήθεια ότι πήγατε τις προσκλήσεις των βουλευτών σε σακούλα σκουπιδιών;
Ναι, για να τους διδάξουμε ότι πρέπει να ενδιαφέρονται περισσότερο για το περιεχόμενο και λιγότερο για το περιτύλιγμα… Τώρα θα μου πεις… μέσα σε μια σακούλα σκουπιδιών μπορεί να βάλεις από προσκλήσεις μέχρι βόμβες, μέχρι συμβόλαια, τίτλους, παραχωρητήρια… σαν τον Ειρηναίο, τον ποιμένα, τον Αρχιδιδάσκαλο!
Κατάλαβα, κατάλαβα…
Δεν κατάλαβες τίποτα. Πρέπει να «οιδείς», για να καταλάβεις.
Η συνεργασία σου με τον Μαργαρίτη πώς προέκυψε; Μήπως μιμήθηκες τον Κιμούλη που πήρε τον Νταλάρα στην Επίδαυρο;
Κατ’ αρχήν ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι φίλος μου. Ήρθε να με στηρίξει από καρδίας και όχι από τσέπης. Δεν παίρνει μία! Θέλω να τον ευχαριστήσω δημόσια και να πω ότι είναι μεγάλη μου τιμή που ο αυθεντικότερος, κατά τη γνώμη μου, λαϊκός τραγουδιστής θα πει τα τραγούδια μου. Φίλε Γιώργη, σ’ ευχαριστώ από καρδίας! Εμείς είμαστε από το ίδιο «παρα-γώνι» βγαλμένοι. Να ‘μαστε καλά κι εμείς και οι μάγκες που μας αγαπάνε… Τους άλλους… άσ’ τους. Να τηράς και να γελάς, μου ‘λεγε ο παππούς μου (μόνο που εγώ τηράω και κλαίω!). Τι λέγαμε;
Μήπως μιμήθηκες τον Κιμούλη λέγαμε…
Α, ναι… Όχι παιδί μου, τι σχέση έχει το ένα με τ’ άλλο; Ο Νταλάρας τραγούδησε στην Επίδαυρο σε στίχους Οιδίποδα, αν κατάλαβα καλά, ενώ ο Μαργαρίτης τραγουδάει στο Λυκαβηττό σε στίχους Καλόγερα… Γελάς ε; Σ’ άρεσε!
Με τον Κιμούλη πώς και δεν έχετε συνεργαστεί στο θέατρο, ενώ έχετε κάνει 2-3 ταινίες μαζί, και μάλιστα πετυχημένες! Πώς είναι οι σχέσεις σας;
Άριστες! Έχουμε να ιδωθούμε και να μιλήσουμε από τότε που κάναμε την ταινία «Ένας και Ένας», που είχα πάρει το Α΄ βραβείο ανδρικού ρόλου, το θυμάσε, ε;
Και βέβαια το θυμάμαι!
Το ήθελε κι ο Γιώργος πολύ βέβαια, αλλά… Τι φταίω εγώ… η επιτροπή!
Και στη «Λούφα και Παραλλαγή» πάλι εσύ το είχες πάρει το Α΄ βραβείο.
Η επιτροπή πάλι! Τι φταίω εγώ;
Νίκο Καλογερόπουλε, μήπως είσαι η μετεμψύχωση του Διογένη;
Για μετεμψήχωση δεν ξέρω, για το ότι είμαι εγγονός του και μαθητής του, είμαι σίγουρος.
Και μία τελευταία ερώτηση, με δύο κουβέντες τι θα έκαναν οι κυνικοί φιλόσοφοι εάν ξανάρχονταν τώρα στην Αθήνα;
Έλα στην παράσταση να σου εξηγήσω…
Πριν λίγο γύρισα από την αποψινή πρεμιέρα που είχε. Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάω - άλλωστε ο Νίκος Καλογερόπουλος είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς μιας και είναι και φιλόσοφος και ρεμπέτης. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να κάνω κάποιο σχόλιο. Είναι ένα από αυτά που τα βλέπεις και τα αφήνεις ως έχουν - χωρίς περαιτέρω σχόλια. Μπράβο Νίκο και πάλι μπράβο…
Tα παραπάνω τα πήρα απο newsfeed δυστηχώς δεν έχω το όνομα του μπλόγκ.
Παντως συμφώνω με αυτον που το ανήρτησε
