Η Γκουέρνικα

[Apomakros]

Ισπανία του 1936 - '39. Ο εμφύλιος και η επανάσταση.

Την άνοιξη του 1937 η χιτλερική - φρανκική αεροπορία βομβάρδισε την μικρή πόλη Γκουέρνικα στη Βισκάγια.

Ο Πικάσο ακολουθώντας τα χνάρια του Γκόγια ζωγράφισε κι αυτός, τα «Δεινά του πολέμου». Λίγο πριν έλεγε: «Η μάχη της Ισπανίας είναι ένας αγώνας της πλουτοκρατίας και της αντίδρασης ενάντια στον ισπανικό λαό - ενάντια σ' όλους τους ανθρώπους που μάχονται για την ελευθερία τους».

Το έργο του Πικάσο είναι μια τεράστια ελαιογραφία διαστάσεων 3,49 Χ 7,77 μ. που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε κρατώντας νεκρά μωρά στην αγκαλιά τους και κατεστραμμένα κτίρια.

Αρχικά ο Πικάσο πειραματίστηκε με το χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.

Σ' αυτό το μυθικό πορτρέτο της εποχής, όπου «τα λόγια σώπασαν για ν' ακουστεί ο θρήνος», σ' έναν πίνακα όπου το χρώμα είναι ο πόνος, η γραμμή του ο τρόμος, η σύνθεσή του η οριστική καταδίκη και κραυγή του αιώνιου ανθρώπου: που θα νικήσει το φασισμό, τον πόλεμο.




(Αυτόν τον εφιάλτη του ύπνου που γεννάει τέρατα τον εξαφανίζει το «περιστέρι» του Πικάσο. Είναι το έμβλημα της ειρήνης - ενάντια στη βαρβαρότητα και το νέο μεσαίωνα)

[Γκροτέσκος]

Ὄντως, τὸ λευκὸ δινεῖ ψυχὴ στο μαῦρο χρῶμά που ἀπλώνεται γύρω μὲ τῇ μορφῇ τοῦ θανάτου.

Οἱ σειρῆνες τοῦ πολέμου κι ἂν φωνάζουν σὰν τέρατα ἕτοιμα να φανὲ τὸ σπιτικό μου, ἐγὼ θὰ γυρίσω τὴν πλάτη μου σὲ αὐτὸ μαζὶ μὲ τὸν καμβά μου.

[alexandros]

υπάρχει μία ιστορία που διάβασα πρόσφατα για την Γκερνίκα - Γκουέρνικα (δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό). Γινόταν μία έκθεση με έργα του Πικάσο και ένας από αυτούς ήταν και ο εν λόγω καταπληκτικός πίνακας. Κάποια στιγμή κάποιος Γερμανός πλησίασε τον Πικάσο και τον ρώτησε "εσείς το κάνατε αυτό;" και ο Πικάσο του απάντησε "Όχι, εσείς..."

[Apomakros]

κάποιος Γερμανός πλησίασε τον Πικάσο και τον ρώτησε "εσείς το κάνατε αυτό;" και ο Πικάσο του απάντησε "Όχι, εσείς..."

Όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα, η δημοκρατική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τις ωμότητες που διέπραξαν οι ναζιστές στην Ισπανία. Στην 60η επέτειο του βομβαρδισμού (1997), ο Γερμανός Πρόεδρος Χέρτζογκ με επιστολή του προς τους επιζώντες έτεινε χείρα φιλίας και συμφιλίωσης εξ ονόματος του γερμανικού λαού.

Το 1998 η Γερμανική Βουλή με απόφασή της αφαίρεσε όλα τα ονόματα των μελών της λεγεώνας Κόνδωρ που είχαν δοθεί σε γερμανικά στρατόπεδα.





Ο Πίνακας, από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Μαδρίτης.




(Γκερνίκα νομίζω πως είναι η σωστή προφορά Αλέξανδρε, όπως ορθά παρατήρησες)