Δελτίο θανάτων

[ArELa]

Κι ο Βασίλης Τσιβιλίκας...

Για το Δαδινόπουλο έπαθα ένα σοκ. Δεν το ήξερα...

Υπέροχο ταξίδι να'χουν όλοι τους.
'Αφησε ο καθένας τους θαυμάσιο αχνάρι στον κόσμο μας.




(είχε ανοίξει και το πεταλουδάκι τόπικ για τη Δόμνα... Να κοιτάς λίγο τα "ενεργά" θεματα δοκτορέσσα μου... θα ήταν πανω πανω, γιατι το'χε ανοίξει πέντε λεπτά πριν απο σένα. )

[doctormarkon]

Τότε θα αλλάξω τίτλο.

Πολύ θανατικό έπεσε της τελευταίες μέρες και δεν ανοίξαμε τόπικ για τον Λούσιο Ντάλα.

Τι τίτλο να βάλω?

Ο Χάρος βγήκε παγανιά σκέφτηκα.

Ή μήπως κάτι άλλο πιο sic?

Θα σκεφτώ και θα αλλάξω τον τίτλο.

[doctormarkon]

Άλλαξα τον τίτλο.

Δελτίο θανάτων

Αχρείαστο να ναι αυτό το τόπικ.
Εκτός αν είναι για κανέναν πολιτικό μισητό.

Αλλά αυτοί δεν τα τινάζουν. Μόνο οι αγαπημένοι φεύγουν.

[Eva Luna]

Toν τελευταιο χρονο εχου φυγει πολλοι απο τους γνωστους αγαπημενους.
Δεν θυμαμαι (ή δεν ξερω) παλια να γινοταν αυτο με τετοιο ρυθμο.
Αραγε καμμια 30ριά χρονια πριν με τι ρυθμους εφευγαν οι αναλογου βεληνεκους αγαπημενοι του θεαματος;
Βαλτε Παξινου, Βασιλειαδου, Τσιτσανης κοκ.
Αν μετρησουμε απο περυσι ποσοι εφυγαν, στην Ελλαδα μονο, ειναι μαζεμενοι πολλοι μεγαλοι.
Λες και θελουν καποιοι το μαζικο ηθικο μας ως λαου να το καταρρακωσουν ακομα κι απο αυτη τη μερια, πολιτισμικα.
Αραγε παραγουμε τωρα αναλογα νεες τετοιες προσωπικοτητες;
Ποιοι απο τους σημερινους γνωστους θα γινοταν οι μεγαλοι αγαπημενοι του αυριο;

[doctormarkon]

Να σαι καλά.

Το άνοιξα για τη Δόμνα Σαμίου αλλά με πρόλαβε το πεταλουδάκι.

Εσύ το πήγες εκεί που έπρεπε. Στη συχνότητα θανάτων αυτές τις μέρες.

Κάνω ένα συλλογισμό και εδώ.

http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... 65&t=14060

Με τρείς αναρτήσεις.
Αλλά εκεί αναφέρομαι στους γονείς τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Τους ανώνυμους καθημερινούς αγαπημένους γέροντες ως φορείς συλλογικής μνήμης.

Είναι τυχαίο? Δε νομίζω.

Δεν θέλω να το εντάξω στο τόπικ "παράξενοι θάνατοι στην κοινωνία του θεάματος"

Εκεί αναφερθήκαμε σε προσωπικότητες όπως π.χ η Νταϊάνα, ο ΜάΙκλ Τζάκσον που τάραξαν τα νερά και απείλησαν το σύστημα.

Αλλά ο Βέγγος, ο Δανδινόπουλος ο Ρασούλης, ο Παπάζογλου, ο Τζιβιλίκας ο Αγγελόπουλος η Σμαρούλα, η Δόμνα Σαμίου δεν θα μπορούσαν ο καθένας μεμονωμένα να βλάψει με τη ζωή του και τη δράση του το κατεστημένο. Αλλά όλοι μαζί αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αθροιστικά αν το πάρουμε βλέπουμε ότι ένα κεφάλαιο της πολιτιστικής κληρονομιάς έχει κλείσει.

[ION 4ever]

(είχε ανοίξει και το πεταλουδάκι τόπικ για τη Δόμνα... Να κοιτάς λίγο τα "ενεργά" θεματα δοκτορέσσα μου... θα ήταν πανω πανω, γιατι το'χε ανοίξει πέντε λεπτά πριν απο σένα. )

Και ακόμα πιο πρίν το Δελφίνι στα επίκαιρα.

[ArELa]

Και ακόμα πιο πρίν το Δελφίνι στα επίκαιρα.

Ναι αλλά εκεί τουλάχιστον υπήρχε τόπικ, δεν ανοίχτηκε άλλο.


Η αλλαγή του τίτλου (όποιος την έκανε) ήταν εύστοχη.
Απλά το έκανα και στίκι σ'αυτή την ενότητα, για να μην το ψάχνουμε.
Είναι κρίμα να βάζουμε σ'αυτή την ενότητα τόσα πολλά τόπικς μονο για τους θανάτους των καλλιτεχνών... Καλυτερα σε ένα στίκι. 'Αλλωστε, πολυ φοβάμαι πως θα το χρειαστούμε πολύ περισσότερο από εδώ και πέρα.
(θα συνενώσω και τα άλλα τόπικς με θανάτους σ'αυτό εδώ)

Όποιος θέλει ξέχωρο τόπικ για κάποιον αγαπημένο που φεύγει, μπορει κάλλιστα να το κάνει και στην ενότητά μας Αφιερώματα-Προσωπογραφήματα που κι αυτή η καημένη, δεν κινείται πολύ τελευταία.

Toν τελευταιο χρονο εχου φυγει πολλοι απο τους γνωστους αγαπημενους.
Δεν θυμαμαι (ή δεν ξερω) παλια να γινοταν αυτο με τετοιο ρυθμο.

Ένας λόγος που ολοενα και περισσότερο πιστεύω πως (σε πολλές περιπτώσεις πλην των βίαιων θανάτων-δολοφονιών) εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε να "φύγουμε", είναι αυτός. Η συχνότητα που βλέπω να αυξάνεται και όχι μονο στους επώνυμους....

'Οταν λέω "εμείς οι ίδιοι" βέβαια, εννοώ ο "ανώτερος εαυτός μας" ή μια συνειδητότητά μας, πέρα και έξω απ'την περιορισμένη συνειδητότητά μας στο γήινο πεδίο, η οποια πολυ λίγο (έως και καθόλου) έρχεται σ'επαφή με εκείνο το "ανώτερο" κομμάτι μας.

[skion]

Ένας λόγος που ολοενα και περισσότερο πιστεύω πως (σε πολλές περιπτώσεις πλην των βίαιων θανάτων-δολοφονιών) εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε να "φύγουμε", είναι αυτός. Η συχνότητα που βλέπω να αυξάνεται και όχι μονο στους επώνυμους....

'Οταν λέω "εμείς οι ίδιοι" βέβαια, εννοώ ο "ανώτερος εαυτός μας" ή μια συνειδητότητά μας, πέρα και έξω απ'την περιορισμένη συνειδητότητά μας στο γήινο πεδίο, η οποια πολυ λίγο (έως και καθόλου) έρχεται σ'επαφή με εκείνο το "ανώτερο" κομμάτι μας.

Ακριβώς! Όταν έχουμε ολοκληρώσει αυτό για το οποίο έχουμε έρθει εδώ, τότε αναχωρούμε - όπως και να γίνεται αυτό αντιληπτό στη διάσταση μας - και αφήνουμε τους υπόλοιπους να τελειώσουν το δικό τους έργο. Τώρα για τους ρυθμούς που διαρκώς αυξάνονται και πως επηρεάζονται/μεγεθύνονται φαινομενικά όλα γύρω μας τελευταία οφείλεται από το στάδιο που βρίσκεται τώρα η εξέλιξη μας σαν ανθρώπινα όντα και ότι όλο το σύμπαν με διάφορους τρόπους συμμετέχει σ' αυτό στη χρονική περίοδο που διανύουμε

[ArELa]

Όταν έχουμε ολοκληρώσει αυτό για το οποίο έχουμε έρθει εδώ, τότε αναχωρούμε - όπως και να γίνεται αυτό αντιληπτό στη διάσταση μας - και αφήνουμε τους υπόλοιπους να τελειώσουν το δικό τους έργο. Τώρα για τους ρυθμούς που διαρκώς αυξάνονται και πως επηρεάζονται/μεγεθύνονται φαινομενικά όλα γύρω μας τελευταία οφείλεται από το στάδιο που βρίσκεται τώρα η εξέλιξη μας σαν ανθρώπινα όντα και ότι όλο το σύμπαν με διάφορους τρόπους συμμετέχει σ' αυτό στη χρονική περίοδο που διανύουμε

Συμφωνώ απολύτως!



(ηδη έχω συνενώσει πολλά τόπικς θανάτων στο παρόν στίκι)

[kat_woman]

Μεγάλος Θανατικός, συνέχεια..

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε το βράδυ της Κυριακής ο γνωστός ηθοποιός Νίκος Βασταρδής.

http://www.newsit.gr/default.php?pname= ... 82&catid=3

[Dhmellhn]

Το ζήτημα τίθεται στο αν υπάρχουν άξιοι αντικαταστάτες για όλους αυτούς τους καλλιτέχνες. Ο πολιτισμός και η τέχνη γενικότερα, στις ημέρες μας, δείχνουν να μην έχουν τη δυνατότητα να αναπληρώσουν τις απώλειες αυτές. Αυτό είναι κύριο σημάδι της παρακμής ενός πολιτισμού και δεν θα πρέπει να το περνάμε έτσι.

Τα συλληπητήριά μου στις οικογένειες των εκλιπόντων.

[ArELa]

Αυτό είναι κύριο σημάδι της παρακμής ενός πολιτισμού και δεν θα πρέπει να το περνάμε έτσι.

Συμφωνώ απολύτως.

Τον είχα βρει ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ στον Ρωμανό Διογενη - όταν είδα σε επανάληψη από την ΕΤ πριν κάμποσα χρόνια, κάποια επεισόδια εκείνης της φανταστικής σειράς
(δυστυχώς δε σώζεται ολόκληρη απ'ό,τι άκουσα τότε...)



(είδα τουλάχιστον μέρος του υποκριτικου του εύρους, αφού δεν είχα την τύχη να τον δω στο θέατρο ποτέ)




Καλό του ταξίδι

[delfini05]

Πατέρας & γιός τα λένε από κοντά πλέον...
Καλό ταξίδι....

[doctormarkon]

Και μένα μου άρεσε ο Βασταρδής. Τον είχα δει και στο θέατρο.

Τα θανατικά δεν έχουν τέλος.

Και σήμερα υπάρχουν καλλιτέχνες αλλά δύσκολα θα βγούν στην επιφάνεια τόσοι πολλοί.

Από τους καινούργιους ξεχωρίζω έναν: Τον Άκη Σακελαρίου που δεν είναι τόσο καινούργιος αλλά παίζει σε πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για το θεατρικό αναζητώντας τον Ατικ με τον Άκη Σακελαρίου και τη Ζωζώ Σαπουτζάκη.

Μήπως το είδε κανείς?

[doctormarkon]

To θανατικό δεν έχει τέλος

Πέθανε σε ηλικία ενενήντα δύο ετών, ο γνωστός σεναριογράφος και ποιητής Τονίνο Γκουέρρα, στενός συνεργάτης του Θόδωρου Αγγελόπουλου, του Φεντερίκο Φελίνι, του Μικελάντζελο Αντονιόνι και των αδελφών Ταβιάνι.



Η κατάσταση της υγείας του Τονίνο Γκουέρρα είχε επιδεινωθεί τους τελευταίους μήνες και πριν λίγες ημέρες, είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο για νέες εξετάσεις.


Όταν κατάλαβε ότι το τέλος πλησίαζε, αποφάσισε να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι, στην τοποθεσία Σανταρκάντζελο Ντι Ρομάνια, έξω από την πόλη Μπολόνια.


Όπως υπογραμμίζουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, «παράλληλα με την ανεκτίμητη προσφορά του στον χώρο του κινηματογράφου, ο Τονίνο Γκουέρα δραστηριοποιήθηκε έντονα και στα θέματα προστασίας περιβάλλοντος της μοναδικής ομορφιάς ιταλικών τοπίων.


» Οι ποιητικές του συλλογές, όπως Scaraboc και Ι Βu, κέρδισαν πολλά από τα εγκυρότερα ιταλικά λογοτεχνικά βραβεία, γράφει η La Repubblica.


Ο ιταλικός Τύπος παράλληλα, υπενθυμίζει και τη βαθιά φιλία που συνέδεε με τον Θ.Aγγελόπουλο.


Συνεργάσθηκαν, μεταξύ των άλλων, για τη συγγραφή του σεναρίου του Μελισσοκόμου, του Τοπίου στην ομίχλη, του Μετέωρου βήματος του πελαργού και της Σκόνης του χρόνου.


Ο Ιταλός ποιητής και σεναριογράφος τού είχε αφιερώσει το τελευταίο του βιβλίο, ενώ είχαν συνομιλήσει τηλεφωνικά και λίγες ημέρες πριν τον τραγικό χαμό του κορυφαίου μας σκηνοθέτη.


«Σε τι μπορεί να σας είναι χρήσιμος ο Γκουέρα, που δεν γνωρίζει σε βάθος την ελληνική πραγματικότητα», είχε ρωτήσει, πριν αρκετά χρόνια, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο ο Έλληνας μοντέρ Γιάννης Χριστόπουλος.


«Μου αρκεί η σύλληψη μιας σκηνής, μια ξεχωριστή, δυνατή του εικόνα» είχε απαντήσει ο παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτης.


Αξέχαστη και η συνεργασία του με τον γνωστότερο, ίσως Ιταλό σκηνοθέτη, τον Φεντερίκο Φελίνι.


Ο Γκουέρα είχε «συλλάβει» το σενάριο των ταινιών Καζανόβα, Πρόβα ορχήστρας, Αμαρκόρντ, Τζίντζερ και Φρεντ και Το Πλοίο φεύγει.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΠΡΕΖΑ TV

Μετά το θάνατο του Λούσιο Νταλα βλέπουμε ότι το τσουνάμι του χάρου χτυπάει Ελλάδα και Ιταλία.
Έχει πολλά κοινά η Ελλάδα και η Ιταλία τον τελευταίο καιρό.

[stiv]

περα απο συμπτωσεις δεν νομιζω να ειναι και κατι αλλο

[ArELa]

Τελικά θα την κάνουν μ'ελαφρά πολλοί...
άντε μετά να μην πιστέψει κανείς τον 'Ερικ (του Κοεμτζό...) και κάμποσους άλλους γαλαξιακοΟμοσπονδιακούς, που λένε ότι ο ΑΕ σου (ανώτερος εαυτός σου) αποφασίζει πότε θα την κάνεις, δηλαδή εσύ ο ίδιος ουσιαστικά, κι ας μην το ξέρεις σ'αυτη τη συνειδητότητα που κουβαλάς...
Και γίνεται συνωστισμός, γιατί οι ΑΕ ολονών ξέρουν τι έρχεται και κάποιοι θεωρούν μαλακία να παρατείνουν την αναμονή στα τριτοδιάστατα βάσανα

Καλό το εξωγήινο θεωρητικολόγημα σ'ένα θανατερό στίκι, έτσι;
Κάνει το θέμα λιγότερο "μαύρο" μωρ'αδερφάκι μου...

Είτε τα πιστεύετε είτε όχι όλα αυτά, εγώ προτείνω για καλό και για κακό, να πείτε (σε μορφή έκκλησης) στον ΑΕ σας όλοι, να μην κάνει καμιά μαλακία κι αποφασίσει έξοδο ερημην σας, γιατί αυτό μας έλειπε...

Ουφ... σκέφτηκα τον Γιώργο τώρα... και τι θα περνάει ο φίλος με τη μανούλα του...
Πάω να γράψω στο νήμα του.

[totispap]

Ενενήντα χρονών ήταν βρε δόκτορ.
Πρόλαβε τον Κανάρη υπουργό σχεδόν.....

[aftokaitoallo]

ο ανώτερος εαυτός το πολύ πολύ να δέχεται ανώτερα προμηνύματα της μοίρας.
έχω ένα παράδειγμα που με έχει πείσει ότι ορισμένοι άνθρωποι ξέρουν ότι θα φύγουν

δηλαδή πόσο τυχαίο και συμπτωματικό και άλλα λογικοφανή και ορθολογιστικά σκεπτικά μπορεί να είναι η λίστα που θα δειτε πιο κάτω

α) η Α**** την ημέρα του θανάτου* της πήρε άδεια από την δουλειά της
β) πέρασε τη μέρα της πολύ ήρεμα μέχρι την μακάβρια έξοδό της
γ) κάλεσε τους παιδικούς της φίλους "για να θυμηθούν" τα παλιά
δ) η τηλεόραση έπαιζε την αγαπημένη της ταινία την οποία και είδε
ε) δοκίμασε όλα της τα φορέματα και διάλεξε το πιο αγαπημένο
στ) τηλεφωνηθηκε με πρώην της και του είπε όταν αυτός της είπε φεύγω αύριο διακοπές "θα είσαι εδώ το Σάββατο", Σάββατο έγινε η κηδεία
ζ) η γάτα της δεν την άφηνε να φύγει από το σπίτι
η) ζήτησε να την βγάλουν φωτογραφία πριν φύγει από το σπίτι
θ) όταν το ένα πρόσωπο που ήταν παιδική της φίλη της είπε να το αφήσουν για αύριο της απάντησε "αύριο ποιος ζει και ποιος πεθαίνει"
ι) την ημέρα εκείνη διάβασε το αγαπημένο της βιβλίο
κ) ζήτησε απο τη μητέρα της να της μαγειρέψει το αγαπημένο της φαγητό


*έτσι πέρασε τη μέρα της την τελευταία, σκοτώθηκε όταν δύο ταξί το ένα μετά το άλλο όταν έπεσε απο την μοτοσυκλέτα του φίλου της την παρέσυραν στην Συγγρού μετά τα μεσάνυχτα
αν δεν σας φτάνουν αυτά που να ακούσετε τα άλλα που έγιναν εκείνο το βράδυ αλλά και άλλα βράδια που επισκέφτηκε κάποια άτομα σε όνειρα. αυτά δεν ήταν τίποτα.

[stiv]

Νικολετα σχετικα με το αν εκεινο ...αν το ...αλλο
εχει μερικες σκηνες το εργο αυτο που λεει αυτα τα παραπανω ....αν δεν γινοταν αυτο θα γινοταν το αλλο

[aftokaitoallo]

στη μολυβοθήκη αυτό που εξαφανίστηκε από δω

[aftokaitoallo]

βασικά είπα πολλά και σβήνω το παραπάνω δεν θέλω να είναι δημόσια το πάω στην μολυβοθήκη κι όποιος θέλει συνεχίζει εκεί την κουβέντα που άλλωστε ξεφεύγει από το θέμα του τοπικ.

[stiv]

οκ

[Pianist]

... στον Ρωμανό Διογενη - όταν είδα σε επανάληψη από την ΕΤ πριν κάμποσα χρόνια, κάποια επεισόδια εκείνης της φανταστικής σειράς
(δυστυχώς δε σώζεται ολόκληρη απ'ό,τι άκουσα τότε...)

Η σειρά εκείνη θα μπορούσε να ονομαστεί:

"Ιστορία των Ύστερων Βυζαντινών Χρόνων, γυρισμένη σε ένα .... αχούρι".

Διότι συνέχεια ένα αχούρι έβλεπες από σκηνικό. Μέσα σε ένα αχούρι κάποιος διηγόταν ότι "έγινε καταστροφή στη Μάχη του Μαντζικέρτ".

Γενικά σε τέτοιες σειρές ή σε όποιες πολεμικές ταινίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου γυρίζονταν, απαγορευόταν να προκληθεί η παραμικρή γρατζουνιά σε έπιπλο ή μέταλλο (π.χ. φορτηγού΄αυτοκινήτου) ή να σπάσει κάποιο τζάμι, έστω και αν υπήρχαν σκηντές με ανατινάξεις, βομβαρδισμούς ή πολυβολισμούς.

Ήταν μια εποχή κατά την οποία το κόστος παραγωγής ήταν μόνο οι αμοιβές των ηθοποιών. Γιατί οτιδήποτε επιπέδου ταινία γυριζόταν, είχε εξασφαλισμένη πελατεία από τους φουκαράδες όσους είχαν προβλήματα όρασης (τότε υπήρχαν πολλοί) ή ήσαν αγράμματοι και δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν ξένες ταινίες με υποτίτλους στα ελληνικά.

[doctormarkon]

Έχω δει και θεατρικά έργα χωρίς καθόλου σκηνικό. Με μια καρέκλα και ένα τραπέζι.

Και ήταν θαυμάσια. Εκεί φαίνεται ο ηθοποιός.