Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Τετ 26 Ιούλ 2017, 23:42

ΟΡΦΆΝΙΑΣ ΑΙΤΙΟΙ…

Θεός:
η πιο κακοποιημένη έννοια
στα χείλη, τις καρδιές
και τα μυαλά
επιτήδειων,
συστημάτων
και θρησκευτικών μορφωμάτων,
έτσι που στο τέλος
από Πατέρας,
γίνεται Τέρας!

Κι η ορφάνια
της καρδιάς μας
συνεχίζεται...
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Παρ 28 Ιούλ 2017, 17:01

ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΜΟΥ…

Λέει κάπου ο προφήτης Δαβίδ
σ’ ένα ποίημά του
(αυτά που λέμε πλέον στην εκκλησία ψαλμούς)
ένα παράπονο,
όταν τον πρόδωσε ένας φίλος του.
Λέει:
Να με προδίδουν άλλοι,
το αντέχω.
Ίσως και να το περιμένω κιόλας,
κι ούτε που εκπλήσσομαι.
Μα εσύ, ρε φίλε μου;!..
Εσύ;!!
Που μαζί πηγαίναμε στο ναό του Θεού,
και κάναμε προσευχές και μιλάγαμε για το Θεό
σα να ‘μαστε αδέρφια;..
Εσύ, να με πληγώσεις έτσι;
Τέτοιο φέρσιμο από σένανε,
δεν το περίμενα με τίποτα!

Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουνε χρόνια να πατήσουν εκκλησία,
για έναν τέτοιο λόγο:
πληγώθηκαν από ανθρώπους που είχαν την ετικέτα
¨είμαι του Θεού¨, ¨είμαι πιστός¨,
¨είμαι αληθινός χριστιανός, εκλεκτός, καθαρός, ηθικός¨
ή - το πιο φοβερό! - ¨παπάς και ιερέας του Θεού¨ κλπ.

Κι όλα αυτά, χωρίς ταπείνωση.
Μόνο μια αίσθηση ανωτερότητας κι αυτοδικαίωσης.
Με φρόνημα φαρισαϊκό, και σούπερ ορθόδοξο μερικές φορές, επίσης.
Και σίγουρα, χωρίς αγάπη.

Και πλήγωσες τον αδερφό σου με τον τρόπο σου, με την κατάκριση,
το κουτσομπολιό, το μίσος, τη ζήλεια και το φθόνο σου.
Το λόγο σου. Το ορθόδοξο το ¨δόγμα¨ σου,
που δεν το πέρασες καθόλου απ’ της καρδιάς τα φίλτρα,
μα μόνο απ’ των δοντιών σου την ισχύ
και την πυγμή των μπράτσων σου.

Κι ούτε που σε νοιάζει.

Ούτε που το κατάλαβες καν, το έγκλημα που έκανες.
Ούτε που ιδρώνει το αυτί σου,
που κάνεις μεν ¨υπακοή¨,
μα έχασες την ¨ακοή¨ του Χριστού…

Και τώρα ο άλλος,
βλέπει εκκλησία, και στρίβει.
Παπά, και φτύνει.
Εικόνα, και κοιτά αλλού.
Ακούει καμπάνα
και κάνει το μαξιλάρι του ωτοασπίδα.
Βρίζει, μουντζώνει, θυμώνει, αντιδρά…
Κι εσύ, όλα αυτά, τα αποδίδεις στο… σατανά.
Η ψυχή σου πάλι ξεγλιστρά
απ’ την ευθύνη της…
…………………………………………………………

Ψυχές ωραίες,
που ‘χασαν το δρόμο τους
εξαιτίας μου.
Κι ούτε που με νοιάζει.
Κατάντια…
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Παρ 04 Αύγ 2017, 19:32

Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ¨ΑΛΗΤΕΙΑ¨..

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι
που πιάνουν την ουσία.
Και την κάνουν
μοναδική τους περιουσία.

Την ουσία.

Μιας και ζουν όμως στο χωροχρόνο
και τις ιστορικές συντεταγμένες αυτής της ζωής,
αναγκαστικά αποδέχονται και τύπους,
φόρμες και μορφές αυτού του κόσμου.
Δεν γίνεται να το αποφύγεις τελείως.

Μα το βλέπεις: το μάτι τους γυαλίζει!
Είναι αλλού.
Δεν κολλάνε στα σχήματα
και περιγράμματα αυτής της ζωής.
Φευγάτοι. Μη συμβατικοί.
Και ταυτόχρονα χαλαροί.
Αυστηρά… χαλαροί.
Χύμα. Ρέουν.
Στο θέλημα του Θεού…

Η ουσία.

Μεγάλη υπόθεση
να την πιάσεις.
Ελευθερώνεσαι.
Μετά, βέβαια,
έχεις άλλη ταλαιπωρία:
τη συμβατική εποχή
και το καλούπωμα του πολιτισμού
που ζεις.

Μεγάλη ανακούφιση να αγγίξεις την άπιαστη ουσία.
Ζώντας σε διαρκή κίνηση εγρήγορσης ξοπίσω της.
Δηλαδή, μπροστά σου.

Και ο βασικός τρόπος του αγγίγματός της;
Να γίνεις εντελώς τρύπιος…

Δύσκολη αυτή η διάτρητη κατάσταση…
Την ουσία πάντως
ο Χριστός
την ένιωσε και τη μοιράστηκε
κυρίως με αμαρτωλούς,
περιθωριακούς,
πόρνες, αλήτες,
ξενύχτηδες, μπατίρηδες,
κακούς,
και δώδεκα αθώους μαθητές.
Με χύμα ανθρώπους…

Ήταν οι διάφανοι
και τρύπιοι άνθρωποι
που αγάπησε ο Χριστός.
Που χώρεσαν το Φως Του
απ’ την διαμπερή τους
ύπαρξη.

Κάτι λέει όλο αυτό…
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Τρί 08 Αύγ 2017, 23:22

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!…

Φαντάσου:
ούτε ένας παπάς
της εποχής εκείνης,
δεν ήταν φίλος
του Χριστού,
και δεν περπάταγε
μαζί Του!...

Οι μαθητές του Χριστού, εκείνο τον καιρό, ήταν μια απλή ομάδα ανθρώπων που δεν έλεγε κάτι σε κανέναν, δεν ήταν τίποτα ραβίνοι ή ιερείς. Εμείς τώρα τους τιμούμε κλπ, μα τότε, ήταν η απλή παρέα του Χριστού. Ασημαντότητες. Ψαράδες.
Αν ζούσε σήμερα ο Χριστός, και περπατούσε ανάμεσά μας, το πιθανότερο να έτρεχα κοντά Του, νομίζοντας πως το δικαιούμαι και θα με δεχτεί στους κοντινούς και κολλητούς Του.
Και θα το πάθαινα το ελαφρύ εγκεφαλικό μου, αν Τον έβλεπα να μιλάει με άτομα άσχετα με μένα, με παιδιά των Εξαρχείων, παιδιά από συναυλίες, αλητείες, νυχτερινή ζωή, ναρκωτικά, ουσίες, χαλκάδες, μαλλιάδες, με σκουλαρίκια και τατουάζ.
Και θα ‘σπρωχνα να περάσω να χωθώ μπροστά, να βρω τη θέση που μου αξίζει.
Και θα με κοίταγε και μένα ο Χριστός και θα μου έλεγε ¨Αντρίκο μου, τι θες εσύ εδώ;.. Για πού το ‘βαλες παλικάρι μου; Γιατί τόση βιασύνη και άγχος; Και γιατί σπρώχνεις τους φίλους και τις φίλες μου;…¨
Και δεν θα ‘ξερα τι να πω, μόνο θα απορούσα που κι ο ίδιος ο Θεός δεν καταλαβαίνει την αξία μου και το ποιος είμαι εγώ.

Και γενικώς, μια απογοήτευση θα μου ‘μενε, μια αναστάτωση, ένα άγχος και μια σύγχυση, και πολλές απορίες:
Ποιος είναι Αυτός τελικά, πώς σκέφτεται έτσι παράξενα και αρκετά άδικα, τι είναι το πρώτο και το δεύτερο στα μάτια Του, τι μετρά και τι αξίζει.
Και ποια η σχέση μου με την Αλήθεια, με το Χριστό.
Και ποιο το παραμύθι που κατάντησα να ζω στο Όνομά Του, ένα ψέμμα αυτοδικαίωσης, μια γλυκιά αυτοϊκανοποίηση ότι πάω καλά, ότι τα ξέρω όλα, ότι εγώ το πιθανότερο θα πάω στον Παράδεισο και θα σωθώ, ότι όλοι γύρω μου βαδίζουνε στην Κόλαση, ενώ εγώ ο Ορθόδοξος ξέρω πολύ καλά τα πάντα, το παρόν, και το μέλλον το δικό μου και του κόσμου όλου!

Και θα ανέβαινα στο διαμέρισμά μου θυμωμένος, μιας και δεν θα μπορούσα να χαρώ μαζί με την αντισυμβατική χαρά του Χριστού που έκανε παρέα με τόσους άσχετους ανθρώπους, που δεν μυρίζανε καθόλου λιβάνι.
Και θα κοίταζα το Χριστό ενοχλημένος και με ζήλεια, απ’ το μπαλκόνι, να συνεχίζει να βαδίζει με την αγνή αλητοπαρέα Του.
Και εντύπωση θα μου ‘κανε πολύ ότι τα μάτια όλων γύρω Του έλαμπαν. Κι ότι οι ναρκωμένοι και χαπακωμένοι ξαστερώσαν στα μυαλά τους, και έβγαζαν σπίθες ευτυχίας και γαλήνης απ’ τα μάτια τους, και κάποιοι ήταν κιόλας δακρυσμένοι.

Δίπλα σ’ Αυτόν.
Που δεν έκρινε κανέναν, δεν μάλλωνε,
δεν απειλούσε, δεν τιμωρούσε,
δεν απαιτούσε, δεν έπνιγε.
Μόνο έδινε οξυγόνο και χαρά, κι αγάπη.
Αγάπη και αποδοχή. Αγάπη και αλήθεια.
Και απέραντη ειλικρίνεια. Χωρίς να ζητά λεφτά.
Χωρίς να ζητά οπαδούς, να γραφτούν,
να γίνουν μέλη μιας παράταξης, μιας οργάνωσης,
μιας κλίκας ή ενός συστήματος.

Όλα χύμα με το Χριστό.
Περπάτημα στο δρόμο κι όπου βγει,
στάση σ’ ένα πάρκο,
κουβέντα όπως προκύψει,
όλα αυθόρμητα, φυσικά,
πηγαία, απρογραμμάτιστα.

Ένα χάος γαλήνιο.
Μια ακαταστασία αρμονική.
Μια ασυνταξία σκέτη ποίηση.
Ένας Θεός όλος γλύκα.
Κι εγώ να ματώνω στα κουτάκια μου.
Να λιώνω στη χρυσή μου φυλακή.
Να πνίγομαι στις αναθυμιάσεις του λιβανωτού μου.
Να χάνω τη φρεσκάδα του Χριστού μου.
Πώς γίναμε έτσι…
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Πέμ 17 Αύγ 2017, 22:36

ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ…

Ο λόγος
που μπορώ
να ακούω
μεγάλους αμαρτωλούς
χωρίς να εκπλήσσομαι,
είναι διότι κι εγώ
έχω
μεγάλες αμαρτίες.
Το ξέρω καλά.
Κι ευχαριστώ το Θεό
γι’ αυτή την επίγνωση.
Τον ευχαριστώ που με αγαπά.
Που με αποδέχεται.
Που με συγχωράει.
Που με ακουμπάει ακόμα, χωρίς να με σιχαίνεται.
Γι’ αυτό, ό, τι κι αν ακούσω, δεν σιχαίνομαι,
εφόσον, αν το καλοσκεφτείς,
κάτι δικό μου ακούω πάλι
στο περίπου.
.

Ο καθένας βέβαια πάει στον πνευματικό που έχει,
και όχι όπου του γυαλίσει κι εντυπωσιαστεί προς στιγμή.
Και όχι εννοείται σε μένα.
Σε κάθε ανάρτηση που γράφω, έρχονται άπειρα μηνύματα – αιτήματα, να έρθω πάτερ να σε βρω να σου μιλήσω, μόνο λίγο, μόνο δέκα λεπτά, μόνο μισή ώρα. Μένω Κύπρο, μα θα έρθω να σε βρω. Μένω Θεσσαλονίκη, μα θα κατέβω όταν μου πεις.
Κι αυτό τώρα, να το γράφουν τριάντα σαράντα άτομα μετά από κάθε ανάρτηση. Κάτσε και μέτρα.
Αυτά δεν γίνονται.
Η διάθεσή σου αυτή, δείχνει την όμορφη ψυχή σου, σίγουρα.

Μα θα σου μιλήσω ειλικρινά: Έχεις γειτονιά. Έχεις ενορία. Έχει εκεί ιερείς, μια χαρά είναι οι άνθρωποι.
Κάποιον θα βρεις που θα σου ταιριάζει και θα νιώσεις όμορφα να ανοιχτείς.
Όλοι οι ιερείς είναι καλοί, κι από μένα σίγουρα καλύτεροι. Ξέρω τι σου λέω.

Κι αν κάποιος νομίζεις πως δεν είναι καλός, κάνε τον εσύ καλό και άγιο, με τον τρόπο σου.
Το ξαναλέω αυτό: κάνε τον εσύ καλό και άγιο, με τον τρόπο σου.
Αν σε δει να μιλάς με ειλικρίνεια, αν δει ένα δάκρυ απ’ τα μάτια σου, αν σε δει να μη λες βλακείες και άχρηστες πολυλογίες, μα αλήθειες, και κάνεις μια κατάθεση ψυχής με αυτογνωσία, και πεις χύμα τις αμαρτίες σου, με σταράτες κουβέντες, αυτό κι αυτό κι αυτό έκανα πάτερ, χωρίς υπεκφυγές και άπειρες ιστορίες, τότε, κι άσχετος να είναι ο παπάς, και χωρίς καμιά πνευματικότητα, κάτι θα νιώσει, θα ραγίσει μέσα του και θα συγκινηθεί.
Κι εσύ θα φύγεις ωφελημένος και συγχωρημένος και χαρούμενος.

Άνθρωποι όλοι.
Αμαρτωλοί.
Για το Θεό,
όλα του κόσμου τα αμαρτήματα μαζί,
σα μια σταγόνα αλμυρή,
στον ωκεανό
της γλυκιάς Του αγάπης.
Όλα εύκολα συγχωρούνται,
όλα προσπερνώνται,
όλα τα ξεχνά η απέραντη Αγάπη
που λέγεται Ιησούς.

Τα μάτια του Χριστού,
κοιτάνε πολύ πιο μακριά απ’ τις αμαρτίες μας.
Δεν ασχολείται όλη μέρα με αμαρτίες ο Χριστός!
Άλλα Τον απασχολούν,
αλλού θέλει να μας πάει,
αλλού δίνει το βάρος, αλλού είναι η καρδιά Του.
Είναι πολύ μπροστά ο Άνθρωπος Αυτός,
που είναι και Θεός!!
Είναι Φως, Ζωή, Ανάσταση,
Χαρά, Ειρήνη,
Γαλήνη και Γλύκα.

Γι’ αυτό,
μην απελπίζεσαι ποτέ,
ό, τι κι αν κάνεις,
έχεις κάνει,
ή θα κάνεις.
Μα για τίποτα σου λέω.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Παρ 18 Αύγ 2017, 22:48

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…

Θα πεις ίσως
πολλά ψέμματα
στον εαυτό σου τον ίδιο,
μέχρι να ‘ρθει η στιγμή
που θα δεις κατάματα
την αλήθεια σου.

Την όποια σου αλήθεια.

Ψυχολογική, συναισθηματική,
επαγγελματική, αποφάσεων,
ταυτότητας.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Γι’ αυτό ζεις.
Γι’ αυτή την αλήθεια.

Ώσπου να γίνει αυτό,
όμως,
θα παίξει πολλή υποκρισία
και μπόλικη προσποίηση.
Ίσως και πολλή θεία Κοινωνία,
μα χωρίς καμία κοινωνία
με τον αληθινό Θεό. (βλ Ιούδας…)
Πολλή ευλάβεια,
μα χωρίς ανάπαυση ψυχής.
Πολλή βιτρίνα,
μα χωρίς περιεχόμενο και ουσία.
Πολλή δήθεν κατάσταση,
χωρίς εσωτερική ανάσταση.
Πολύ λιβάνι,
που θα θολώνει χειρότερα
της ψυχής το τοπίο.

Λίγοι τα νιώθουν ίσως αυτά.
Μα δεν πειράζει.
Όσοι.

Οι άλλοι,
χαρούμενοι παίζουμε
με τα κουβαδάκια μας,
ενώ το μεγάλο κύμα
που θα γκρεμίσει
τους ψεύτικους πύργους
και τα παλάτια
που χτίζουμε στην άμμο
πλησιάζει.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Κυρ 20 Αύγ 2017, 14:59

ΠΕΣ ΗΜΑΡΤΟΝ!...

Μου ‘λεγε χτες ένας φίλος,
πως όταν ήτανε παιδί,
ο πιστός πατέρας του
τον χτύπαγε αλύπητα με τη ζωστήρα,
μέχρι να πει ¨ήμαρτον¨.

Ο λόγος:
που δεν πήγε εκκλησία
την Κυριακή.

Επικρατούσε πάντως
μια όμορφη ατμόσφαιρα
σ’ αυτό το σπίτι,
που όλη τη μέρα μύριζε
λιβάνι...

υγ. Ο πατέρας του φίλου μου ήταν ιερέας.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Σάβ 26 Αύγ 2017, 21:49

ΦΩΤΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Έβρεξε
κι απόψε
πόνο κάμποσο
και επλημμύρισεν
της γης ο κάμπος
όλος.

Κι ας είναι
καλοκαίρι…

Κι ο Θεός τι κάνει; θα μου πεις.
Ξέρω κι εγώ.
Τι να σου πω.
Κι εγώ αυτό Τον ρωτώ.
Και βασικά μου λέει,
πάρε την ευθύνη της ζωής
στα χέρια σου,
κι άλλαξε την εικόνα που ‘χεις
μέσα σου
για Μένα.

Ζήσε εν τέλει
σα να μην υπάρχω,
αν είναι η πίστη
να σε κάνει
έτσι άβουλο,
αδρανή,
και να πετάς αιώνες τώρα
την καυτή πατάτα
πάντοτε
σε Μένα…

Υπάρχουν όντως άνθρωποι που δεν λένε μεγάλες κουβέντες για το Θεό, μα βγάζουν κάτι θεϊκό στο όλο ήθος τους.
Κι είμαι κι εγώ και κάποιοι άλλοι, όλη μέρα περί Θεού κλπ, και η ζωή και η αλήθεια μας, άστα καλύτερα...
Ας μην το αγγίξουμε το θέμα.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Πέμ 07 Σεπ 2017, 13:23

ΚΑΡΑΤΣΕΚΑΡΙΣΜΕΝΟ

Αν ένα ζευγάρι
πάει καλά
ερωτικά,
πάει καλά σε όλα..

Αν στον έρωτα
δεν πάει καλά,
πουθενά δεν πάει καλά.
Και μετά,
φταίνε πολλά.

Τα διάφορα άσχετα,
και λογικοφανή
που συζητώνται μετά
στους καυγάδες,
και δίνονται ως εξήγηση σε τρίτους,
σε συγγενείς, φίλους,
γείτονες ή δικηγόρους,
που έρχονται να βοηθήσουν,
είναι απλά προσχήματα,
δικαιολογίες,
και χαριτωμένα ψέμματα.

Και πρέπει να παραδεχτούμε
– αν αντέχουμε να δούμε την αλήθεια-
ότι άπειρες φορές η θρησκευτική ζωή
μπορεί να γίνει παγίδα,
και να λειτουργήσει ως κρυψώνα
τέτοιων καταστάσεων.

Είναι πολύ δυνατό χαρτί να λες ¨το θέλει ο Θεός!¨,
προκεμένου να κρύψεις το έλλειμμά σου,
την προσωπική σου δυσκολία
ή απροθυμία να ψαχτείς
και να δεις
τι φταίει που δεν λειτουργείς
ως πλήρης άνθρωπος,
με ψυχή και σώμα,
με επιθυμίες, οικειότητα,
συντροφικότητα, σεξουαλικότητα,
ερωτισμό.
( Θεέ μου, τι λέξεις κι αυτές!)

Θα ξέρεις όμως πως ό, τι κρύβουμε κάτω απ’ το χαλί,
μαζεύει πολλή βρώμα,
και κάποια μέρα θα ξεσπάσει
αθροιστικά και συσσωρευτικά.
Ή σε υπερβολές,
ή σε ψυχολογικά προβλήματα,
ή σε χάπια κλπ.

Ο έχω ώτα ακούειν, ακουέτω.
Ο μη έχων ώτα,
είναι βασικά
ο μη θέλων να έχει…

Κατά τα άλλα,
όλα καλά, όλα ανθηρά!

-----------------------------------------------------
Όλα αυτά αναλύονται αρκετά στο νέο μας βιβλίο, ΄¨Όλα του Γάμου Δύσκολα¨, των εκδόσεων Σταμούλης - Άθως
http://www.stamoulis.gr/
-----------------------------------------------------
Βραδινή θ. Λειτουργία,
στο ναό Γέννησης Χριστού,
στην πλατεία Ψυρρή,
σήμερα,
Πέμπτη βράδυ, στις 9.30 μ.μ.
για το Γενέσιο της Θεοτόκου.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Πέμ 14 Σεπ 2017, 15:21

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΟΥ, ΤΟ ΣΥΝΟΡΟ ΜΟΥ…

Είμαι
αυτό που μπορώ
και θέλω
κι αντέχω.
Είμαι
αυτό που κάνει ο Θεός
μέσα μου,
όσο μπορεί κι αυτός,
και όσο τον αφήνω.

Εσύ;
Μια απ’ τα ίδια.

Άρα,
αμοιβαίος σεβασμός
σ’ αυτό το μόρφωμα
που σέβεται
ο ίδιος ο Πλάστης
και Θεός.

Μην μ’ ακουμπάς
άτσαλα
να διορθώσεις δήθεν συ
(τι είσαι στ’ αλήθεια εσύ;;;;)
την τελειότητα της ατέλειάς μου,
ή την παράδοξη ωραιότητα
της ασχήμιας μου,
σε παρακαλώ.

Τόσο μπορώ,
τόσο φτάνω,
τόσο κάνω.
Αυτό είναι το δικό μου σύνορο.
Μην το παραβιάζεις.
Please.

--------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: Δευτέρα, 18/9
στον προφήτη Ηλία Τριπόλεως.
Λεπτομέρειες, προσεχώς.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Πέμ 12 Οκτ 2017, 21:45

ΩΡΙΜΑΣΕΣ

Το να μην ταράζεσαι εύκολα
απ’ όσα συμβαίνουν
σε διάφορους τομείς γύρω σου,
σημαίνει ότι κατάλαβες πολλά,
ότι δούλεψες μέσα σου,
κι ωρίμασες.
Απόδειξη προόδου
είναι ακριβώς αυτό:
η αποδοχή,
η ηρεμία
κι αταραξία.

Αυτό που οι άγιοι Πατέρες λένε ¨Απάθεια¨.
Νους ατάραχος παρόλα τα κύματα του βίου.
Βυθός γαλήνιος,
κάτω από μια ταραγμένη
επιφάνεια.

Η γκρίνια,
η πανικόβλητη διαμαρτυρία
και η έκπληξη,
δηλώνουν παιδικότητα,
ανωριμότητα,
άγνοια
και αγνωσία.

Δύσκολες έννοιες.

Μα έννοια σου,
φροντίζει η ζωή
και μας τα μαθαίνει
όλα,
ένα ένα.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Παρ 13 Οκτ 2017, 20:11

ΕΝΑ ΑΥΤΙ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ, ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΧΩΡΑ..

Χτες με πήρε κάποιος τηλέφωνο απ’ το εξωτερικό. Αμερική. Δύο το βράδυ εδώ, έξι απόγευμα εκεί.
Πού βρήκε το τηλέφωνό μου, δεν ξέρω.
Έτρεμε και ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα.
Ήταν έξω από ένα ιατρείο και περίμενε να πάρει τα αποτελέσματα.
Φοβόταν ότι έχει AIDS.
Θα μου το πουν σε δέκα λεπτά, πάτερ. Μη κλείσεις, σε παρακαλώ, κι ας είναι αργά σε σας. Κάτσε να περιμένουμε μαζί, θέλω να σε νιώθω στο ακουστικό, ότι θα είσαι μαζί μου εκείνη τη δύσκολη στιγμή της ανακοίνωσης.
Στο χώρο ακουγόταν ανάλαφρη μουσική, που παρέπεμπε σε στιγμές ξένοιαστης χαράς. Επιτυχίες του τελευταίου χρόνου. Έπαιζε το Happy.
Κι ο νέος αυτός, περίμενε τρέμοντας να ακούσει κάτι τόσο σοβαρό.
Πάτερ, φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ. Τι θα κάνω τώρα; Πώς θα ζήσω με AIDS; θα πρέπει συνέχεια να παίρνω φάρμακα, και διαρκώς να κρύβομαι απ’ όλους. Ξέρεις άλλους που έχουν; Τι κάνουν; Πώς το αντιμετωπίζουν; Ορκίσου μου, πάτερ, δεν θα πεις σε κανέναν για μένα. Μόνο εσύ το ξέρεις. Έχω τραλαθεί απ’ το φόβο, μεγάλη αγωνία σου λέω.
Σε λίγο το κλείνει. Τον φώναξαν.
Περίμενέ με, θα ξανακαλέσω, μη κοιμηθείς.
Με πήρε πάλι ύστερα από ένα τέταρτο. Δεν ήταν αυτό που φοβόταν. Είχε κάποιο άλλο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.
Θεραπεύεται με φάρμακα, κάποια ένεση και χάπια.

Ανακούφιση.

Και γιατί πήρες εμένα να μου τα πεις όλα αυτά, φίλε μου; τον ρώτησα.
Διότι δεν ήθελα κήρυγμα και συμβουλές, πάτερ. Ήθελα κάποιον μόνο να με ακούσει, να με δεχτεί και να με καταλάβει. Ακούω τις εκπομπές σου. Και κάτι μου έλεγε ότι εσύ δεν θα μου πεις το ¨δέον¨, το ¨πρακτέον¨, το ¨ηθικόν¨, το ¨θέλημα του Θεού¨ κλπ πράγματα που ξέρω πολύ καλά μόνος μου. Πονάω και φοβάμαι. Και αυτή τη στιγμή θέλω μόνο ένα αυτί να με ακούσει, και μια καρδιά να με χωρέσει. Τίποτε άλλο. Έτσι χάλια που είμαι, δεν θα άντεχα κριτικές και φωνές και μαλώματα. Σε αφήνω. Ευχαριστώ.
Να είσαι καλά. Ο Θεός μαζί σου.
Πήγα να πω ¨και πρόσεχε¨, μα με πρόλαβε μόνος του.
Πρέπει να προσέχω πολύ από δω και πέρα, πάτερ. Είμαι επιπόλαιος πολλές φορές. Όχι συνέχεια, μα μία στις δέκα, δεν προσέχω…
Οκ. Εσύ ξέρεις…
Πάω να μιλήσω και στο φίλο μου, να κοιταχτεί κι αυτός, μη και τον κόλλησα, πάτερ μου.
Ναι. Να του πεις.
Γεια.
Γεια.

Είμαι παπάς.
Γι’ αυτά τα ολίγα.
Ντρέπομαι που δεν μπορώ να κάνω θαύματα, μεγάλες αλλαγές, να φέρω τα πάνω κάτω, να σώσω κόσμο.
Μακάρι ο Θεός να στέλνει μεγάλους θαυματουργούς.
Ως τότε, έστω μια γραμμή τηλεφώνου θα δίνει μια αμυδρή ελπίδα.
Ένα αυτί να ακούει, μια καρδιά να χωράει,
ένα πετραχήλι να συγχωράει.
Όσους το θέλουν και το ζητούν…

------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΕΣ:
ΣΑΒΒΑΤΟ, στις 7 μ.μ., στον άγιο Δημήτριο του δήμου αγίου Δημητρίου, με θέμα: Κύριε, καθάρισε τις σκέψεις μου.
Στις 8 μ.μ. συζήτηση, απορίες, ανταλλαγή απόψεων,
στο ισόγειο, κάτω από το ναό.

ΔΕΥΤΕΡΑ: στα Χανιά, λεπτομέρειες εδώ:
https://www.imka.gr/o-p-andreas-konanos ... on-goneon/
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 56235
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1129 φορές
Έλαβε Likes: 1844 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από ArELa » Παρ 13 Οκτ 2017, 22:11

φοβερός αυτός ο άνθρωπος... :respect:
.


Εικόνα


I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...



στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Σάβ 14 Οκτ 2017, 08:48

ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΙΑΒΑΣΜΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ¨ΔΙΑΒΑΣΜΑ¨...

Όταν μπαίνω σ’ ένα βιβλιοπωλείο ντρέπομαι τόσο πολύ, καθώς συνειδητοποιώ πόσο λίγο χρόνο αφιερώνω στο διάβασμα.
Και μετά, θέλω να έχω γνώμη για όλα, να λέω την εξυπνάδα μου για κάθε φλέγον σύγχρονο ή παλιότερο θέμα, να έχω άποψη, να δημιουργώ κλίμα, να δείχνω πως κάτι είμαι.
Και τι είμαι; Βασικά ένας αγράμματος.
Ξέρω τόσο λίγα. Ημιμάθειας το ανάγνωσμα.
Έχω διαβάσει κάποια πράγματα, και μετά, τέλος. Καμία ενημέρωση πλέον. Τι λέει η επιστήμη, νέες έρευνες, πανεπιστήμια, επίσημοι φορείς. Τίποτε. Δεν με αφορούν αυτά. Βλέπω σήριαλ, τηλεπαιχνίδια, μουσικούς διαγωνισμούς, και ταινίες.
Μετράω πόση ώρα διαβάζω ένα βιβλίο κάθε μέρα, και υπάρχουν μέρες που δεν διαβάζω τίποτε και καθόλου. Ούτε λεπτό, ούτε δύο σελίδες.
Κι όταν διαβάζω, τι διαβάζω; Βιβλία φτήνιας συνήθως.
Το θέμα είναι να διαβάζεις κάτι που σε πάει μπροστά, που κουράζει λίγο το μυαλό, και το προχωρά. Κάτι που δεν ήξερες.
Να ψαχτείς λιγάκι. Κι ας μπερδευτείς και κάμποσο.
Κι ας αμφισβητήσεις. Κι ας απορήσεις. Κι ας αναρωτηθείς.
Το θέμα είναι το μυαλό να προχωρήσει, να εμβαθύνει, να φιλοσοφήσει, να ανοίξει, να χωρέσει φως γνώσης κι αλήθειας.
Ο άγιος Πορφύριος έμπαινε στο αμφιθέατρο της ιατρικής να ακούσει παραδόσεις, να ενημερωθεί. Άκουγε όπερα, συνιστούσε σε όλους να προχωρούν, να προοδεύουν, να μη φοβούνται τη γνώση.
Την ίδια εποχή, άλλοι πνευματικοί στην Ελλάδα, συμβούλευαν πνευματικά τους παιδιά να μη σπουδάσουν στο εξωτερικό, για να μη χάσουν την πίστη τους, για να μη γνωρίσουν ¨κακές παρέες¨, να μην παρασυρθούν σε αμαρτίες, να μην κάνουν προγαμιαίες σχέσεις και μπλέξουν. Όλη η αγωνία συνίστατο σε κάτι τέτοια θέματα. Με πνεύμα φοβικό, χωρίς αέρα ούτε ελευθερίας, ούτε αυτοδιάθεσης. Άπειρα τέτοια παραδείγματα ανθρώπων που τώρα χτυπούν το κεφάλι τους, που έμειναν πίσω σε πολλά, ακολουθώντας τέτοιες συντηρητικές νοοτροπίες, που τότε νόμιζαν ότι είναι οι γνήσια ορθόδοξες.
Μερικοί, αυτά που μάθαμε πριν δεκαετίες, αυτά ξέρουμε ακόμα.
Χωρίς καμία διάθεση για κάτι περισσότερο.

Κλειδώσαμε. Είμαστε πλούσιοι.
¨Πεπλουτήκαμεν¨.
Κάτι σαν πνευματική αυτοϊκανοποίηση.

Πίσω από όλη αυτή τη νοοτροπία, που είναι αρκετά ελληνική και δυστυχώς και… θρησκευτική, κρύβονται διάφοροι λόγοι.
Ένας είναι η τεμπελιά. Βαριέσαι να διαβάσεις. Θέλει χρόνο όλο αυτό.
Άλλος λόγος, μια αίσθηση αυτάρκειας: Τα ξέρω εγώ. Σιγά τώρα, που θα μάθω τι λέει ο ένας κι ο άλλος. Τα ξέρω τα πιο πολλά, δεν μου χρειάζονται καινούργια. (Τα πιο πολλά, εδώ, είναι τα ελάχιστα που μάθαμε κάποτε)
Άλλος λόγος είναι μια φοβικότητα και ανασφάλεια, που οδηγεί σε αμυντικούς μηχανισμούς: Κι αν διαβάσω κάτι που θα με κλονίσει και με τρομάξει και χάσω την πίστη μου; Ας κλειστώ καλύτερα στο καβούκι μου, στον μικρόκοσμό μου.
Κλείνομαι λοιπόν, δαιμονοποιώ τη γνώση και την εξέλιξη, κι ονομάζω αμυντικά το μικρόκοσμό μου, ¨σύμπαν¨!!
Ο κόσμος μου, το σύμπαν όλο! Νομίζεις.

Μα ο κόσμος προχωρά, εξελίσσεται, ανακαλύπτει, ρωτά, ωριμάζει.
Μερικοί από εμάς, ενώ είμαστε εμμονικά κλειστοί στο άνοιγμα νέων γνώσεων, αγνοούμε δυστυχώς και τη δική μας πίστη.
Δεν ξέρουμε ποια είναι στ’ αλήθεια αυτά που λέμε ότι δήθεν πιστεύουμε.

Ερώτηση: ποιος από μας έχει διαβάσει έστω μια φορά, όλη, μα όλη την αγία Γραφή;.. Μα όλη! Πόσοι είμαστε;
Εσύ, έχεις διαβάσει άραγε όλη την αγία Γραφή;
Έστω από περιέργεια, να δεις τι λέει, ρε παιδί μου, αυτό το Βιβλίο!
Κι όμως, ενώ δεν την έχεις διαβάσει, λες ότι πιστεύεις, ότι ξέρεις, ότι είμαστε οι καλύτεροι, οι πιο αληθινοί, οι πιο φωτισμένοι.
Ξέρεις να απαξιώνεις άλλους, να τους υποτιμάς εύκολα, και να τονίζεις τη δική μας ανωτερότητα, την οποία όμως τόσο τραγικά αγνοείς, και δεν μπορείς να αποδείξεις.
Το μόνο επιχείρημα είναι, ¨διότι έτσι σου λέω εγώ!¨, ή, ¨αυτό είναι έτσι, διότι έτσι το πιστεύω εγώ.¨
Τρέχα γύρευε.

Ρώτησα κάποτε έναν παραδοσιακό και φιλομόναχο δεσπότη να μου πει ένα βιβλίο να διαβάσω, να μου προτείνει κάτι. Και με εξέπληξε με την απάντησή του: αυτό τον καιρό, πάτερ μου, διαβάζω το Κοράνι. Θέλω να δω τι πιστεύουν τόσα εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη. Δεν μπορώ διαρκώς να κρίνω, να σχολιάζω, να κατηγορώ, χωρίς μάλιστα να ξέρω καν τι λέει αυτό το βιβλίο.
Πριν καιρό, διάβασα ένα βιβλίο ψυχολογίας που αφορά τα ζευγάρια και τις σχέσεις τους, συνέχισε ο δεσπότης. Πέρυσι διάβασα ένα βιβλίο για την ιστορία του ποδηλάτου, και ένα βιβλίο ευρωπαϊκής ιστορίας.

Κάτι τέτοιο εννοώ.
Άνοιγμα.
Ευρύτητα κι ευρυχωρία πνεύματος.
Αφοβία αγίου Πνεύματος.
Ευελιξία, ευριμάθεια, έλλειψη μισαλλοδοξίας, διάθεση κατανόησης του άλλου.
Και ταυτόχρονα, φροντίδα για τη διατήρηση της προσωπικής σου ταυτότητας και ιδιοπροσωπείας.
Η Ορθοδοξία, δεν έχει κάτι να φοβηθεί, ούτε γκρεμίζεται απ’ τη γνώση. Αυτό που γκρεμίζεται - για να γκρεμίζεται! - θα πει ότι δεν μπορεί να σταθεί όρθιο.
Αν δεν μπορεί, ε τότε ας γκρεμίσει! Θα γκρεμίσει έτσι κι αλλιώς κάποτε. Εκτός κι αν το κρατάμε με νύχια και με δόντια, δηλαδή με φανατισμό και εμμονή, μόνο και μόνο για να λέμε ότι το κρατάμε.

Η λύση πάντως δεν είναι ούτε οι βρισιές στους άλλους, ούτε η απροϋπόθετη απαξίωση και υποτίμησή τους, ούτε οι εμμονές μου σε πράγματα που εν πολλοίς αγνοώ.

Θυμάμαι έναν παππούλη στη γειτονιά μου, όταν ήμουν μικρό παιδί δημοτικού, που όταν πήγαινε στη λαϊκή με μια ομάδα αντιαιρετική για να αντιμετωπίσουν τους χιλιαστές που μοίραζαν φυλλάδια, είχε ως επιχείρημα εναντίον των μαρτύρων του Ιεχωβά κάτι ατάκες του τύπου ¨φύγετε ρε κερατάδες, μας βρωμίσατε τη γειτονιά!¨ .
Άκουγα τον ιερέα μας να μιλάει έτσι – παιδί εγώ τότε - κι απορούσα, πώς μπορεί να είσαι ορθόδοξος, καλός, αληθινός, και μάλιστα ιερέας και να λες τους άλλους ¨κερατάδες, φύγετε, μας βρωμίσατε!¨
Τα λόγια αυτά, στα παιδικά μου αυτιά φάνταζαν πολύ ξένα.
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά, με τα καφέ κουστουμάκια και τη φροντισμένη χωρίστρα τους, να χρησιμοποιούν διαρκώς αγιογραφικά ρητά, κι εμείς… να βρίζουμε ορθόδοξα.
Και ταυτόχρονα όλο αυτό, το ονομάζαμε ¨αντιαιρετικό αγώνα¨ και ¨ορθόδοξο επίπεδο¨.

Θέλω να πω.
Κατάλαβες.
Σίγουρα, θέλουμε πολύ διάβασμα.
Ίσως, και λίγο ¨διάβασμα¨…
-----------------------------------------------------
φωτογραφία:
η επίσκεψη σε μουσεία,
ανοίγει το νου, επίσης...
-----------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΕΣ:
ΣΑΒΒΑΤΟ, στις 7 μ.μ., στον άγιο Δημήτριο του δήμου αγίου Δημητρίου, με θέμα: Κύριε, καθάρισε τις σκέψεις μου.
Στις 8 μ.μ. συζήτηση, απορίες, ανταλλαγή απόψεων,
στο ισόγειο, κάτω από το ναό.

ΔΕΥΤΕΡΑ: στα Χανιά, λεπτομέρειες εδώ:
https://www.imka.gr/o-p-andreas-konanos ... on-goneon/
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Σάβ 28 Οκτ 2017, 15:19

ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΤΡΕΛΑ ΣΗΜΕΡΑ!

Ζήσε με ένθεη τρέλα, για να αποκτήσεις τη λογική του Θεού.
Άγγιξε τα όρια σου, για να ξυπνήσουν όλα τα κύτταρά σου.
Φλέρταρε με το θάνατο, για να μεθύσεις από ζωή!
Πες Ναι στο Θεό, για να μπορείς να λες Όχι, όπου χρειάζεται.
Γίνε δια Χριστόν Σαλός,
για να μη σε τρελάνει η λογική αυτού του κόσμου.

Μη ξεχνάς ότι τη Σκέπη της Θεοτόκου,
την είδε μέσα στο ναό ο άγιος Ανδρέας ο δια Χριστός Σαλός!
Ένας ¨θεότρελος¨ (τρελός για το Θεό!!), είδε τόση ομορφιά,
ένιωσε τη Μητρική αγκαλιά,
και παρηγορήθηκε απίστευτα.
Ζήσε στο αλλού της θείας Χάρης,
για να μη σε πιάνουν τα συστήματα αυτής της γης.
Στην παραφροσύνη αυτού του κόσμου,
πούλα τρέλα!
Χωρίς τύψεις κι ενοχές.
Χωρίς τη σκέψη ¨βρε, μήπως έχουν δίκιο οι πολλοί,
τα συστήματα της φθοράς, των συμφερόντων, της απάτης;!!¨¨.
Διότι, όχι! δεν έχουν!!
Κι ενώ μέσα σου θα ξέρεις πολλά,
κάνε το χαζό εκεί που πρέπει,
για να μη χρειάζεται να δίνεις εξηγήσεις
εκεί που δεν έχει νόημα να μιλάς.
Γενικώς, οι ευχές αυτών που πάγωσαν στα βουνά απ' τα κρυοπαγήματα,
κι άφησαν σπίτια, γυναίκα,
αγάπες κι ομορφιές αυτού του κόσμου,
να μας εμπνέουν,
και να ζωγραφίζουν μέσα μας
το ΟΡΑΜΑ μιας ομορφιάς που υπάρχει!!

Και ΗΔΗ ΝΥΝ ΕΣΤΙ!
Άβαταρ μέλους
panta
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2015
Εγγραφή: Κυρ 22 Απρ 2007, 13:14
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑΙ
Έλαβε Likes: 3 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από panta » Κυρ 10 Δεκ 2017, 22:58

χαρισματικός
όποιος μου πειράξει πατρίδα και θρησκεία και θα μιλήσω και θα πράξω και ας μου κάνει ό,τι καταλαβαίνει.

ΞΥΠΝΗΣΤΕΕΕΕΕΕΕ
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Παρ 02 Φεβ 2018, 12:29

ΤΟ ΠΙΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΒΡΕΦΟΣ

Κάνε αυτό που θες με όλη σου την καρδιά.
Προχώρα το δρόμο σου
με επίγνωση στο κάθε σου βήμα.
Και να το απολαμβάνεις όλο αυτό.
Και να το ζεις σα γιορτή.
Να χαίρεσαι τα σχέδιά σου,
τα έργα σου, τις απόψεις σου.
Μα όλα αυτά, κάνε τα για σένα,
ως δική σου έκφραση και καταξίωση.
Χωρίς να θες να επιβάλεις σε κανέναν κάτι.
Λάμψε, κι αν είναι, θα πείσεις.
Μίλα αν σε ρωτήσουν.
Δώσε αν ζητήσουν.
Μη περνάς τη γιαγιά απέναντι με το ζόρι,
για να κάνεις με το στανιό την ¨καλή πράξη",
αφού η γιαγιά
δεν θέλει να περάσει
απέναντι!

Αυτή η ελευθερία του Χριστού,
που δεν πίεσε κανέναν για τίποτα,
που δεν θέλησε να επιβάλλει με το ζόρι κάτι.
Που μας είπε
¨κοίτα μέσα σου, μπες στην καρδιά σου,
κλείσε την πόρτα του μυστικού σου δωματίου,
μην ενοχλείς,
μην κρίνεις, μη κρίνεις, μη κρίνεις!!!,
μη διορθώνεις άτσαλα,
μη πετάς πέτρες σε αμαρτωλούς,
ζήσε την προσωπική σου έκσταση και έκρηξη,
κι όλο αυτό το ηφαίστειο
θα δώσει σήμα παντού γύρω του.
Αν θέλουν, όσοι θέλουν, θα το δουν.
Μα κυρίως, εσύ.
Εσύ θα είσαι ζεστός, αληθινός, καυτός.
Για σένα κυρίως.
Όλα θα γίνονται όχι για να πείσεις.
Μα για να ζήσεις.
Εσύ.
Εγώ.
Εμείς.

Αυτό το θείο Μωρό
που πήγε στο Ναό η Παναγία μας
κι έδωσε στα χέρια του δικαίου Συμεών,
ήρθε γι' αυτό το λόγο στον κόσμο μας.
Για όλα τα παραπάνω.
Κι άλλα πολλά βέβαια.
Πάντως σίγουρα όχι για αιματοχυσίες,
φανατισμούς, κακίες,
μίση, διαχωρισμούς,
ιερά ρόπαλα
που ανοίγουν μύτες και σπάνε δόντια.

Όσοι θέλουν,
αυτοί νιώθουν κάτι απ' αυτά,
κι εμπνέονται
προς αυτή την κατεύθυνση.
Της ανάσας.
Όσοι δεν θέλουν,
αξίζουν κι αυτοί κάθε σεβασμό
κι αγάπη.
Όπως τους αγαπά ο Χριστός.

Αλίμονο όμως αν αυτοί οι άλλοι
δίνουν τον τόνο,
και παρουσιάζονται
ως η ¨βιτρίνα¨
και η γνήσια έκφραση του Χριστού.

Διότι σίγουρα, δεν είναι.
_Divine_Sinner_
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 5286
Εγγραφή: Κυρ 17 Μαρ 2013, 22:46
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 7 φορές
Έλαβε Likes: 64 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από _Divine_Sinner_ » Παρ 02 Φεβ 2018, 13:02

Αυτος τους χαλαει την πιατσα
-
Θεε μου, δωσε μου ενα σημαδι, για να το ερμηνεύσω οπως θελω.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Κυρ 25 Μαρ 2018, 14:21

ΒΑΛΕ ΤΟ ¨ΕΥ¨ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ

Αυτό σημαίνει,
δώσε χαρά στο σπίτι σου.
Γίνε άνθρωπος ευτυχισμένος,
για να ξεκουράζονται κι οι άλλοι
δίπλα σου.

Ευλογημένος,
για να εκπέμπεις τη θεία Χάρη.

Ευχάριστος,
για να αποφορτίζεται η ατμόσφαιρα
από κάθε ένταση.

Ευέλικτος,
για να αποφεύγονται
οι καυγάδες.

Ευαίσθητος,
ώστε να πιάνεις
τα μυστικά μηνύματα του άλλου.

Ευδιάθετος,
ώστε να διαλύεται
η όποια κατάθλιψη.

Ευαγγελικός,
ώστε τα λόγια του Χριστού να γίνουν πράξη.
Να βγουν απ' τα χαρτιά και τα ιερά Βιβλία,
και να χαίρεται κι η Παναγία.
Αυτή που μόνο πράξεις έκανε,
και λίγα λόγια είπε.

Χρόνια πολλά σε όλους, ιδιαιτέρως σε όσες και όσους γιορτάζουν.
Και να γινόμαστε διαρκώς άνθρωποι πνευματικά αφυπνισμένοι,
με επίγνωση, σύνεση και συνειδητή ζωή,
για να ζει χρόνια πολλά
και η Ελλάδα μας.
Άβαταρ μέλους
AnonymosEreynhths
Επόπτης Δημοθοινίας
Επόπτης Δημοθοινίας
Δημοσιεύσεις: 5170
Εγγραφή: Τετ 05 Αύγ 2009, 10:22
Φύλο: Άνδρας
Έδωσε Likes: 72 φορές
Έλαβε Likes: 100 φορές

Re: Πατήρ Ανδρέας Κονάνος, ομιλίες και λόγοι

Δημοσίευση από AnonymosEreynhths » Τετ 18 Απρ 2018, 22:23

ΜΕ ΠΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

Για να με πείσεις
ότι πιστεύεις
στην άλλη ζωή,
δείξε μου πρώτα
πόσο σέβεσαι
αυτή τη ζωή,
το τώρα μου,
τις ανάγκες μου,
το είναι μου,
τον κόσμο ετούτο...

Αλλιώς, άντε γεια.

Κατά τα άλλα,
όλη μέρα
Χριστός Ανέστη!
Αληθώς Ανέστη!

Μα δεν αρκεί!
------------------------------------

(Πάντως,
Χριστός Ανέστη!)
Απάντηση

Επιστροφή στο “Χριστιανισμός”