Ιδεογραφήματα

Θα παραθέτω μια συζήτηση που λαμβάνει χώρα στο FB που μπορεί και να φανεί ενδιαφέρουσα για κάποιους.

Christina Savvani
Σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες, το σύμπαν μας είναι μόνο ένα από τα πολλά πιθανά. Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών Παράλληλων Συμπάντων έχει τρεις εκδοχές (καμία εκ των οποίων δεν έχει επιβεβαιωθεί), τις οποίες περιγράφει με τον απλούστερο δυνατό τρόπο η ομάδα του MinutePhysics στο video που ακολουθεί.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, ο κόσμος είναι άπειρος σε έκταση κάτι που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο κομμάτι του είναι απαρατήρητο. Το σύμπαν που γνωρίζουμε αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου, τα μέρη του οποίου δε μπορούμε να δούμε είτε επειδή είναι πολύ μακρία είτε επείδη βρίσκονται μέσα σε μαύρες τρύπες.

Η δεύτερη θεωρία των μεμβρανών ή χορδών πιστεύει ότι το σύμπαν μας υπάρχει μέσα σε έναν πολυδιάστατο υπερχώρο (9 διαστάσεων), όπου υπάρχουν και άλλες μεμβράνες που αντιπροσωπεύουν παράλληλα με το δικό μας σύμπαντα.

Τέλος υπάρχει και η κβαντομηχανική θεωρία, σύμφωνα με την οποία το σύμπαν διακλαδίζεται σε πολλαπλά αντίγραφα. Ένα όν μπορεί να έχει πολλές ταυτόσημες υπάρξεις σε πολλά χωροχρονικά σημεία, είτε του ίδιου σύμπαντος είτε άλλων. Αυτά τα παράλληλα σύμπαντα δεν είναι στην πραγματικότητα ξεχωριστά σύμπαντα, γιατί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.


http://www.techgear.gr/parallel-universes-video-67160/
[media][media][/media][/media]

Nikos Bekas Κατά την άποψη μου πάντα, υπάρχουν μεγάλα κενά σε αυτά τα θεωρητικά μοντέλα, με αποτέλεσμα να προβαίνουν σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Ένα από τα κοινά σφάλματα είναι που θεωρούμε τον κόσμο μας τρισδιάστατο, συν μια ακόμα διάσταση, εκείνη του χρόνου. Στην πραγματικότητα ο κόσμος μας είναι μόνο δυο διαστάσεων. Μια διάσταση αποτελεί ο χώρος και μια ο χρόνος. Ένα δεύτερο στοιχείο που αγνοούμε, είναι πως ο χρόνος είναι και αυτός χώρος. Ναι σωστά το διαβάσατε. Ο χρόνος είναι κανονικός χώρος και συμπεριφέρεται σαν τέτοιος. Επίσης θεωρώ πως υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα αλλά με μια έννοια εντελώς διαφορετική από αυτή που εκφράζεται από το επιστημονικό κατεστημένο.
Όλα τα παραπάνω είναι αδύνατον να εξηγηθούν και να αναλυθούν μέσα από εδώ, στο πεδίο σχολιασμού του βίντεο. Το κάνω όμως εκτενώς στο blog μου, που αν υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται να τα διαβάσει, ευχαρίστως και να κοινοποιήσω την διεύθυνση του.

Nikos Bekas Υπάρχει κάτι ακόμα που δεν είπα προηγουμένως. Μαζί με τα άλλα στο blog, περιγράφω το γιατί ο χρόνος κυλά με τον συγκεκριμένο ρυθμό και προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση. Από το παρελθόν προς το μέλλον δηλαδή.
Σίγουρα όλα όσα λέω είναι προσωπικές υποθέσεις, που όμως τονίζω πως δεν αντιβαίνουν, ή μάλιστα πατούν επάνω στις επικρατούσες επιστημονικές ανακαλύψεις του σήμερα. Τα κείμενα μου δεν κινούνται στην σφαίρα του "φανταστικού", αλλά είναι συμπεράσματα από τα ήδη υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα.

Nikos Bekas Ζητώ συγγνώμη που το ύφος γραφής μου αποπνέει οσμή ξερόλα. Δεν είμαι κλειστός και απόλυτος σε τίποτα, απλά μου βγαίνει ένας ενθουσιασμός, όπου τώρα μοιράζομαι και μαζί σας, για όλα αυτά τα εμπνευσμένα που με γοητεύουν και με συναρπάζουν. Και όχι άδικα πιστεύω, γιατί ο κόσμος μας (και εμείς οι ίδιοι «μέσα» του) είναι συναρπαστικός.

Nikos Bekas http://centralsuncosmos.blogspot.gr/201 ... st_22.html http://centralsuncosmos.blogspot.gr/201 ... -post.html
Hlios: Το συναρπαστικό Σύμπαν
Nikos Bekas http://centralsuncosmos.blogspot.gr/201 ... ost_4.html
Hlios: Το σύμπαν μας είναι δύο μονάχα διαστάσεων.

George Papamarkos Ενα εξαιρετικό βιβλίο πάνω - και - στο θέμα αυτό είναι το http://en.wikipedia.org/wiki/The_Fabric_of_Reality

Thomas Lek Αν και αυτά τα μοντέλα έχουν κάποια βάση νομίζω ότι είναι αρκετά τραβηγμένα για ένα σημαντικό λόγο. Ότι αγνοούν το στοιχείο της πληροφορίας και της δημιουργικότητας σε όλα τα επίπεδα της ύλης. Όταν δεν μπαίνει στις ερμηνείες αυτό το στοιχείο τότε εμφανίζεται εντελώς παράλογο να υπάρχει ένα μόνο σύμπαν και ιδιαίτερα η ζωή σε αυτό. Οπότε λένε ότι υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα το καθένα με διαφορετικούς νόμους. Αν όμως υπάρχει πληροφορία και δημιουργικότητα από ένα άπειρο ωκεανό ενέργειας και πληροφορίας πέρα από το χώρο και το χρόνο τότε θα μπορούσε να υπάρχει και ένα μόνο σύμπαν. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλα σύμπαντα που το καθάνα από αυτά θα είναι απλά ένας κυματισμός σε αυτόν τον ωκεανό. Τέλοσπάντων. Όχι ότι αυτό είναι καμία τελική λύση και βάζει και το Θεό από την πίσω πόρτα που δεν είναι και ό,τι καλύτερο ίσως.

Konstantina Staurianou Ακομα και σαν θεωριες ειναι συναρπαστικες! Τις τελευταιες δεκαετιες γινεται μια επιστημονικη προσπαθεια να ξεφυγει ο νους απο την γραμμικη σκεψη και αναλυση και να επεκταθει κβαντικα. Αυτο και μονο (ασχετα με το αν επιβεβαιωθουν οι θεωριες), ειναι ενα σημαντικο εξελικτικο βημα της ανθρωποτητας!

Saiko Weapons Δημιουργός Θεός καλός παππούλης παντοκράτωρ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Το ΕΝΑ Σύμπαν είναι αυτοδημιούργητο και ομοιάζει με "φωτιά" που πάντα ρεί ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΕΙ και ουδέν μένει.
Τώρα, μέσα σε αυτό το Ένα Σύμπαν, μπορούνε να αναπτυχθούνε άπειροι, αμέτρητοι και αόριστοι Κόσμοι, οι οποίοι αξιοποιούνται και αντιλαμβάνονται καταλλήλως κατά συνείδηση του παρατηρητή, ή των συλλογικών παρατηρητών (καλή ώρα όπως εμείς εδώ).
Το οτι δεν υπάρχει χρόνος και οτι όλα είναι χώρος, μπορεί να μην το χωράει η συνείδησή μας ακόμη, αλλά είναι γεγονός.
Τα πάντα έχουνε αυτοδημιουργηθεί "αρχιτεκτονικά" με βάση την Πεντάλφα, η οποία βεβαίως είναι το νοητό σχέδιο μιας έδρας του Αιθέρα, ο οποίος έχει (νοητά) δώδεκα.
Στους ενδιάμεσους χώρους των ΑΣΥΜΜΕΤΡΩΝ δωδεκάεδρων αυτοδημιουργούνται "φούσκες" ήτοι "αυγά" (κοσμικά ωά) που δύνανται να φιλοξενήσουν οντότητες του εναρμονισμένου Χάους.
Αυτά και άλλα πολλά

Saiko Weapons Kβάντο σημαίνει ποσότητα. Όλα είναι ποσότητες Λόγου που κάπου έχουνε χωρέσει, ήτοι τακτοποιηθεί, αναλόγως την ποιότητά τους.

Nikos Bekas Saiko Weapons σχεδόν με συγκίνησες
από χαρά γιατί είσαι ο πρώτος (από όσο ξέρω) που αποδέχεται
τον ισχυρισμό μου, πως ο χρόνος είναι χώρος. (Είναι δηλαδή
η δεύτερη διάσταση του χώρου, στο δυο διαστάσεων σύμπαν μας)
{{Τώρα, μέσα σε αυτό το Ένα Σύμπαν, μπορούνε να αναπτυχθούνε
άπειροι, αμέτρητοι και αόριστοι Κόσμοι, οι οποίοι αξιοποιούνται
και αντιλαμβάνονται καταλλήλως κατά συνείδηση του παρατηρητή,
ή των συλλογικών παρατηρητών (καλή ώρα όπως εμείς εδώ).}}
Προσωπικά, μετά από εξέταση κάποιων επιστημονικών δεδομένων,
έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει κοινή πραγματικότητα ως προϊόν κάποιων «συλλογικών παρατηρητών» όπως πολύ όμορφα το περιγράφεις, αλλά ο κάθε ένας μας είναι ο απόλυτος δημιουργός του αυστηρά δικού του κόσμου. Επαναλαμβάνω ΔΕΝ ζούμε στον ίδιο κόσμο. Η εδώ αντίληψη όλων μας (ερχόμενη σε συμφωνία πάντα με κάποια «ανώτερη προσωπική μας συνείδηση»), είναι τόσο παραπλήσια μεταξύ μας, που κάνει να μοιάζουν οι διαφορετικοί προσωπικοί μας κόσμοι σαν ένας κοινός. Είμαστε μεταξύ μας τόσο ίδιοι, όσο και όσο τα χαμομήλια σε ένα λιβάδι την άνοιξη. Το γεγονός ότι μοιάζουμε πολύ (είμαστε περίπου όλοι στο ίδιο εξελικτικό επίπεδο) κάνει και τους κόσμους μας να μοιάζουν πολύ. Τόσο πολύ, που μπορούν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Τόσο πολύ, που δημιουργείται η ψευδαίσθηση πως ζούμε όλοι μας στον ίδιο κόσμο. Κάτι τέτοιο δεν είναι αληθές. Δεν μπορεί να είναι αληθές.
Το λένε και τα επιστημονικά δεδομένα, δεν είναι απόρροια φιλοσοφικής σκέψης αυτό. Αν έχετε διάθεση, μπορώ να το εξηγήσω - αιτιολογήσω.

Saiko Weapons Φυσικά, τίποτε απο όλα αυτά δεν είναι απόρροια φιλοσοφικής σκέψης, αλλά είναι ροή επιστημονικής εμπύρωσης...
Ο Ηράκλειτος κατ'εμέ είναι ο μεγαλύτερος πανεπιστήμων που περπάτησε ποτέ στην Γη.
Έλεγε λοιπόν για το Πυρ που "αναβοσβήνει" εντός της χωρικής ολότητας. Το Έν Σύμπαν δηλαδή που είναι ΠΛΗΡΕΣ παντού, αναβοσβήνει σάν ρευστή φωτιά πάντα, και δηλώνει την έντασή του με σημεία, με στίγματα ήτοι στιγμές εντός του χώρου, οι οποίες είναι φύσει ιδιότροπες και ξεχωριστές, είναι Ετερότητες οι οποίες κινούνται, στέκονται και ταυτίζονται κατά βούληση. (Μετά τον Ηράκλειτο, έπεται ο Πυθαγόρας ως δεύτερος μέγας πανεπιστήμων).
Η αλληλεπίδραση της ταύτισης (δύναμη θεού Ζεύς) των Ενάντιων Ετεροτήτων, μας φέρνει την αναγκαία-αμοιβαία αλληλεξάρτηση όλων των ειδών Ετερότητας εντός του Σύμπαντος, και η διαφορά των ανεξάρτητων δυναμικών μεταξύ τους είναι και η αιτία ροής του Πυρός. Με λίγα λόγια η διαφορά δυναμικού και η διαφορά έντασης είναιι η αιτία ΑΥΤΟΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ του Σύμπαντος και των Όντων εντός του.
O χρόνος είναι απλά μια υποκειμενική μέτρηση της ροής αυτής, βασισμένη στις αντιλήψεις ήτοι στην παρατηρητικότητα των Όντων.

Saiko Weapons Η ασύμμετρα αναπτυσσόμενη (προς το άπειρον) ορθή γωνία δυο διαστάσεων, αυτοπεριστρέφεται συμμετρικά (με ρυθμό) και το κέντρο των 6 καρτεσιανών αξόνων με τον ένα κοινό άξονα χρυσής τομής και τους 5 ανεξάρτητους (πεντάλφα), μορφοποιείι και ψυχογεννάει το Όν κατά συμβίβαση με το δυναμικό πεδίο το οποίο επέλεξε να ενεργοποιήσει, ως ρευστό Πυρ εν Αρμονία εκ της στατικής Ψυχής του Χάους.

Thomas Lek Saiko σημαντικά και σεβαστά αυτά που λες αλλά προσωπικά δεν μπορώ να ακολουθήσω ιδιαίτερα αναλύσεις που χρησιμοποιούν τόσο εξειδικευμένη ορολογία από τόσους διαφορετικούς τομείς. Διαστάσεις, καρτεσιανοί άξονες, χρυσή τομή, πεντάλφα, Ον, ψυχή του Χάους κλπ. Όλα αυτά μαζί; Επίσης θεωρείς ότι είναι η κατάλληλη ορολογία για την εποχή μας;

Saiko Weapons Συγνώμη για τον τρόπο γραφής ή έκφρασης, απλά δεν μπορώ να τα πώ αλλιώς, γιατί με αυτές τις ορολογίες έχουνε εντυπωθεί τα νοήματα στο συμπαθητικό συνειδητό μας. Για παράδειγμα, το νόημα του κλέβω, το δίνω και με την λέξη ψυρρίζω, καβατζώνω, ζουλάρω, κτλ υποκατάστατα, όπως και το νόημα του βλέπω το δίνω και με τις λέξεις κοιτώ, θωρώ, τηρώ, κτλ... Το νόημα του καρτεσιανού άξονα πως αλλιώς να το πω, γραμμή ? Της ψυχής να το πω φάσμα ή ευρός ανώτατου ηλεκτρομαγνητισμού ? Θα μπερδευτούμε περισσότερο.
Η εποχή μας πάντως είναι πνευματικώς ανατρεπτική.

Thomas Lek Κατανοητό, αλλά πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι που αναφέρεις εννοούσαν το ίδιο με αυτό που εννοούν κάποιες επιστημονικές θεωρίες; Ναι, το αναγνωρίζω ως ένα βαθμό αυτό αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό εξειδίκευσης. Ίσως απλά να μην το έχω ψάξει τόσο αλλά θεωρώ ότι για να έχουν πολύ ισχυρή συνοχή αυτά που λες θα πρέπει να έχει καταβληθεί ασύλληπτη προσπάθεια και να διαθέτει κανείς τρομακτική διαύγεια. Πιστεύω ότι σε κάθε ανάλυση θα πρέπει να υπάρχει ένας πυρήνας. Κάτι κυρίαρχο. Θα πρέπει να πέφτει το βάρος κάπου. Π.χ. σε μια ανάλυση για το Σύμπαν που το βάρος πέφτει στην επιστήμη θα πρέπει κανείς να σκεφτεί πολύ σοβαρά προτού χρησιμοποιήσει έννοιες από τη φιλοσοφία, τη θεολογία ή τον αποκρυφισμό. Αντίστοιχα, όταν ο πυρήνας είναι ο αποκρυφισμός ή η θεολογία θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός στη χρήση σύγχρονων επιστημονικών όρων και αυτοί θα πρέπει να έχουν δευτερεύοντα ρόλο στην ανάλυση. Απλώς η άποψη μου. Δείξε μου τον πυρήνα της σκέψης σου.

Saiko Weapons Απλούστατα οι αρχαίοι Έλληνες επιστήμονες (που λανθασμένα τους συγκαταλέγουν στους φιλόσοφους), δεν χρησιμοποιούσανε έννοιες ούτε αποκρυφισμού, ούτε θεολογίας, ούτε γενικώς θρησκόληπτου "μεταφυσικού" σκοταδισμού. Ήταν ορθολογιστές και Δαιμόνιοι.
Kαι η επιστήμη του Σύμπαντος είναι ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ, τα υπόλοιπα είναι διαίρει και βασίλευε.

Thomas Lek Τότε όμως καταλήγουμε στο ότι όλα έχουν ειπωθεί από τους Αρχαίους Έλληνες και ότι οι σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες τους επιβεβαιώνουν απόλυτα κάτι με το οποίο δεν μπορώ να συμφωνήσω. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα στοιχεία της μη τοπικότητας, του άχρονου, του μη μετρήσιμου που έχουν εμφανιστεί στην κβαντική φυσική περισσότερο με ανατολικές θρησκείες έχουν να κάνουν παρά με την Αρχαία Ελλάδα, χωρίς βέβαια να λέω ότι η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει του βουδισμό και ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούμε κατά κόρον έννοιες του βουδισμού σε επιστημονικές αναλύσεις που είναι και της μόδας. Αλλά οκ, χάρηκα για τη συζήτηση.

Nikos Bekas http://tvxs.gr/news/sci-tech/%CE%B5%CF% ... E%B9%CE%B1

Επιβεβαιώνεται ο Αϊνστάιν: Ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα στο κεφάλι από ότι στα πόδια
tvxs.gr
Τη θεωρία του Αϊνστάιν για τη σχετικότητα του χρόνου, δηλαδή ότι όσο πιο μακριά είναι κάποιος από τη γη τόσο πιο γρήγορα κυλάει ο χρόνος, ισχύει και για ασήμαντες υψομετρικές διαφορές πάνω στη Γη μικρ...

Nikos Bekas Από το παραπάνω γίνεται εμφανές, πως ο κάθε ένας μας ανάλογα με την ένταση της βαρύτητας που δέχεται, ο χρόνος του κυλά με διαφορετικό ρυθμό, πράγμα που σημαίνει πως ζούμε σε διαφορετικούς χρονικούς άρα και χωρικούς κόσμους, αφού ο χρόνος είναι η δεύτερη διάσταση του χώρου όπως προείπαμε.
Η βαρύτητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επιτάχυνση λόγο καμπύλωσης του χωροχρονικού συνεχούς. Κάθε επιτάχυνση, ακόμα και αυτή που νιώθουμε όταν πατάμε το γκάζι στο αυτοκίνητο μας,
είναι το ίδιο πράγμα με την βαρύτητα. Κάθε τι που προκαλεί επιτάχυνση (είτε είναι μοτοσικλέτα, είτε είναι πύραυλος, είτε είναι ένα σκούντημα στον ώμο του κάποιου) προκαλεί καμπύλωση του χωροχρόνου. Όπως ακριβώς συμβαίνει με την βαρύτητα. Είναι το ίδιο πράγμα. Έτσι εφόσον ο ρυθμός που κυλά ο χρόνος είναι απόλυτα εξαρτώμενος από την καμπύλωση του χωροχρόνου, δηλαδή είναι εξαρτώμενος από κάθε μορφής επιτάχυνση, είναι εμφανές πως ο κάθε ένας μας ζει στον δικό του χρόνο. Αν θέλετε μπορώ να το εξηγήσω περισσότερο. Το συναρπαστικότερο συμπέρασμα που έχω βγάλει δεν είναι το ότι ο καθένας ζει στον δικό του κόσμο, αλλά το ότι δεν είναι εφικτή η μετακίνηση μας μέσα στον χώρο. Ναι, καλά ακούσατε. Δεν μπορούμε να μετακινηθούμε. Είναι αδύνατη η μετακίνηση μέσα στον χώρο όσο παράξενο και αν αρχικά σας ακούγεται αυτό.

Thomas Lek Nikos έχει ενδιαφέρον η ανάλυση σου και σε αρκετά συμφωνώ. Για την ακρίβεια συμφωνώ περισσότερο σε σχέση με συμβατικές επιστημονικές ερμηνείες. Αυτά που λες για την ύλη και την πληροφορία είναι σημαντικά όπως και αυτό που λες ότι πρέπει να καταναλωθεί η ενέργεια του σύμπαντος για να μεταβεί κανείς στο άχρονο και άυλο. Έχω όμως σημαντικές αμφιβολίες για το ρόλο του παρατηρητή και αν έχει τόσο βαρύνουσα σημασία όση του αποδίδεις παρόλο που από μια οπτική είμαστε όντως στο κέντρο του κόσμου μας ο καθένας. Όμως αυτή η διαμόρφωση του κόσμου μας έχει γίνει με ασυνείδητες διεργασίες. Στην ουσία βιώνουμε την εμπειρία της εμπειρίας άλλων, ακόμα και ατόμων, μορίων, κυττάρων, ζώων και προσθέτουμε και εμείς ένα λιθαράκι στη διαμόρφωση της δικής μας εμπειρίας. Δεν θα έλεγα δηλ ότι η συνείδηση ή συνειδητή παρατήρηση διαμορφώνουν κόσμους. Αν φτάσει κάποιος να δημιουργεί κόσμους με τη συνείδηση του, δεν θα είναι πια άνθρωπος αλλά κάτι άλλο που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Τότε θα είναι με όλη τη σημασία της λέξης στο κέντρο του κόσμου του και θα έχει ίσως κερδίσει την αθανασία αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος γι' αυτό που λέω τώρα.

Nikos Bekas Έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτά που γράφω, δεν είναι ευαγγέλιο και φυσικά δεν είναι αλάνθαστα.
Από τότε που τα έγραψα μέχρι και τώρα που μιλάμε, έχω εντοπίσει αρκετά σημεία στα οποία πλέον δεν συμφωνώ ούτε και εγώ ο ίδιος (έχω εντοπίσει αρκετά λαθάκια δηλαδή). Ωστόσο το θεωρώ άσκοπο να μπω στην διαδικασία διόρθωσης τους, γιατί πιστεύω πως η ουσία ύπαρξης τους είναι να δώσουν έμπνευση κατά κύριο λόγο και μετά να ενημερώσουν. Σε καμία περίπτωση δεν είναι επιστημονικά συγγράμματα.
Σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να τα διαβάσεις. Ευχαριστώ ξανά. Τώρα για το ότι η συνειδητή παρατήρηση δεν διαμορφώνει κόσμους κλπ θα συμφωνήσω εν μέρη. Άκου όμως τον συλλογισμό μου που θα γράψω παρακάτω και που νομίζω θα συμφωνήσεις.

Nikos Bekas Παίρνω σαν δεδομένο πως, ως οντότητες, είμαστε σε μια διαρκή εξέλιξη. Η αντίληψη μας αλλάζει όσο διευρύνεται και εξελίσσεται η συνείδηση μας. Κατά συνέπια και ο κόσμος τον οποίο δημιουργούμε εμείς (η συνείδηση μας δηλαδή) αλλάζει και αυτός. Όταν η συνείδηση μας ήταν πολύ περιορισμένη ΚΑΙ ο δημιουργούμενος κόσμος θα ήταν και αυτός πολύ συμπαγής και περιοριστικός.
(Είναι ο κόσμος της μιας διάστασης, όπου ίσως κάπου μέσα στο bolog αναφέρω, και όχι αυτός των δυο διαστάσεων που ζούμε τώρα)
Αυτή την στιγμή, το επίπεδο της συνείδησης μας, υποχρεώνει την αντίληψη ΜΟΝΟ αυτού του γνωστού μας κόσμου.
Μας υποχρεώνει να ζούμε την ψευδαίσθηση πως είμαστε αυτό που είμαστε, δηλαδή άνθρωποι μέσα σε αυτόν τον υλικό κόσμο, με τις συγκεκριμένες δυνατότητες και τους συγκεκριμένους περιορισμούς.
Όταν η συνείδηση μας εξελιχτεί ακόμα περισσότερο, είναι φυσιολογικό πως για εμάς ΟΛΑ θα αλλάξουν. Μπορεί να μην είμαστε πια άνθρωποι και μπορεί να μην διαθέτουμε πια υλικό σώμα.
Μπορεί να είναι εφικτή η μετακίνηση μας στον χώρο (όπου είπαμε πως τώρα ΔΕΝ είναι) και η μετακίνηση μας στον χρόνο (όπου επίσης τώρα δεν είναι ούτε αυτή εφικτή """για τους ίδιους λόγους""").
Τότε όπως πολύ σωστά παρατήρησες (δεν θα έχουμε κερδίσει την αθανασία γιατί ποτέ δεν την χάσαμε) θα έχουμε απαλλαγεί από την φθορά του σώματος μας επειδή δεν θα διαθέτουμε τέτοιο.
Όσοι από εμάς συνεχίσουμε την εξελικτική μας πρόοδο, θα απεγκλωβιστούμε από αυτόν τον κόσμο που όμως δεν θα πάψει να υπάρχει για εκείνους τους νεότερους που θα μείνουν πίσω.

Thomas Lek Κατανοητά αυτά που λες και με απόλυτη συνοχή κατά τη γνώμη μου. Είναι μια οπτική με την οποία φλερτάρω σε κάποιο βαθμό εδώ και καιρό. Όμως με προβληματίζει κάτι. Τι είδους εξέλιξη είναι αυτή; Και πώς αν έχουμε χάσει την επαφή μας με το άχρονο ή ακόμα χειρότερα αν δεν είχαμε ποτέ σχέση με αυτό (κάτι που δεν πιστεύω) θα μπορέσουμε να το κατακτήσουμε; Mήπως εξελισσόμαστε τυφλά και σε λάθος κατεύθυνση; Πώς θα απεγκλωβιστούμε από τον κόσμο του χρόνου όταν λειτουργούμε στα πλαίσια του πιστεύοντας στην πρόοδο και στη βελτίωση; H μεγάλη αλλαγή που λες ίσως θα μπορούσε να γίνει μόνο σε μια στιγμή και όχι σωρευτικά.

Saiko Weapons Τα γνωρίσματα της ποσοτικής ύλης είναι: μάζα, όγκος και πυκνότητα.
Όταν μιλάμε για ποσά, μιλάμε για κυμματο-σωματιδιακά ενεργά "κβάντα" (ποσά) τα οποία καταλαμβάνουν καθορισμένο χώρο και δύνανται να καταλυθούν ή να αυτοκαταλυθούν απο ορισμένα Όντα, τα οποία διαχειρίζονται την ενέργεια της κίνησής, και ως εκ τούτου τα Όντα αυτά δύνανται να... πιούν την ενέργεια (πόση της ποσότητας).
Τέλος πάντων, μιλώντας για χωροχρονικές καμπυλώσεις, ο Αινστάιν έδωσε τον τύπο Ε=mc^2, o οποίος είναι λανθασμένος, διότι η εξάπλωση του ηλεκτρομαγνητικού φωτός επεκτείνεται προς το άπειρον κατά όγκο, έτσι ο σωστός τύπος είναι E=mc^3.
Δια ταύτα το φράγμα φωτός ΔΕΝ ισχύει, διότι είναι φράγμα μόνο για εμάς τους... βραδύκαυστους και βραδυκίνητους. Σε παράλληλες πραγματικότητες ήτοι Κόσμους, συνυπάρχουν μαζί με εμάς Όντα ανωτέρας "διάστασης", δηλαδή ανωτέρας συχνότητας που η "ύλη" τους είναι αραιότερη ως προς την πυκνότητα και ταχύτερη ως προς την κινούμενη μάζα εντός ογκώδες χώρου (που είναι απο την συμπαντική φύση του πάντα πλήρης). Τα Όντα αυτά επιταχύνουνε υπερθετικά τις εκπομπές των αντιλήψεών τους, εξαπλώνοντας την ενέργειά τους κατά όγκο. Συνεπώς το Ε=mc^3 πολλαπλασιάζεται (δεκαδικώς βάση τετρακτίδας) σε Ε=mc^6 και Ε=mc^12 (ταχύτητες θεών του αιθέρα) και πάει λέγοντας... Για του λόγου το αληθές, διαιρέστε τη "νιοστή" δύναμη του όγκου ώστε να βρείτε το λεγόμενο φράγμα του ήχου με τον τύπο Ε=mc^-3 και ακόμα πιο "χαμηλά" το φράγμα των υπόηχων Ε=mc^-6. Ερευνήστε τις εναλλακτικές επιστήμες και όχι τις συμβατικές που μας μαθαίνουν σε σχολεία και... κατηχητικά.
ΕΡΡΩΣΘΕ

Nikos Bekas Thomas Lek να μην σε προβληματίζει «επαφή με το άχρονο».
Ο χρόνος, το παρελθόν και το μέλλον δεν υπάρχουν,
αποτελούν μια ψευδαίσθηση όπως είναι επίσης η υλη και ο χώρος.
Όλα είναι ψευδαισθήσεις, δημιούργημα εσωτερικό δικό μας.
Δεν είναι πραγματικά. Το να στεκόμαστε στα φαινομενικά παράδοξα
που καταλήγουμε όταν ασχολιόμαστε με τον χρόνο, είναι ανώφελο
γιατί χρόνος δεν υπάρχει (τουλάχιστον έτσι όπως έχουμε συνηθίσει
να τον αισθανόμαστε). Ξέρω πως αυτή η γενική απάντηση μου δεν θα
σε καλύψει γι αυτό θα σου το πω διαφορετικά, έτσι όπως σου αρέσει,
δηλαδή επιστημονικά.

Nikos Bekas Όπως θα διάβασες και στο blog ισχυρίζομαι πως ο κόσμος μας είναι μόνο δυο διαστάσεων. Μια είναι η διάσταση του χώρου και η άλλη είναι η διάσταση του χρόνου. Η πραγματική φύση του χρόνου είναι χωρική. Ο χρόνος είναι δηλαδή και αυτός χώρος. Για την ακρίβεια είναι η δεύτερη διάσταση του δισδιάστατου κόσμου μας. Ενός κόσμου που αποτελείται από δυο διαστάσεις του χώρου. Ο χρόνος ως διάσταση και αυτή χώρου, είναι η αιτία που ο κανονικός μας χώρος είναι ελαστικός. Η ελαστικότητα του, που επιτρέπει την οποιαδήποτε καμπύλωση του, την χρωστά στον χρόνο. Από τον χρόνο «κλέβει» για να αυξήσει ή να μειώσει ή να κυρτώσει τις διαστάσεις του (ο χώρος). Είναι σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Όταν μεγαλώνει το ένα, μικραίνει το άλλο και αντίστροφα.

Nikos Bekas Πάμε τώρα να δούμε πως είναι ο κόσμος μιας μόνο διάστασης. Η διάσταση που του λείπει είναι αυτή του χρόνου. Όπως καταλαβαίνεις ο χώρος του μονοδιάστατου κόσμου είναι συμπαγής και ανελαστικός. Δεν σημαίνει πως είναι γεμάτος ή άδειος από υλη, δεν εννοώ αυτό με την λέξη συμπαγής. Αυτό που το χαρακτηρίζει είναι η απουσία του χρόνου. Αυτή γίνεται αισθητή ως την ΜΗ δυνατότητα καμπύλωσης του χώρου. Η ψευδαίσθηση της μετακίνησης που έχουμε εμείς τώρα, απουσιάζει στον μονοδιάστατο κόσμο. Ο χώρος του μονοδιάστατου κόσμου έχει μήκος πλάτος ύψος κανονικά, αλλά δεν μπορείς να μετακινηθείς επάνω σε αυτές. Είσαι μέρος του χώρου και είσαι πακτωμένος σε ένα σημείο του. Δεν μπορείς να προσπεράσεις ούτε να παρακάμψεις τίποτε. Δεν υπάρχει η δεύτερη διάσταση του χρόνου, από όπου θα μπορούσες να «κλέψεις» λίγη ποσότητα και να την δώσεις στον χώρο ώστε να καμπυλωθεί για να καταφέρεις να πλησιάσεις κάτι ή να απομακρυνθείς από κάτι. Για τον κόσμο μιας μόνο διάστασης, ισχύει στον χώρο, ότι ισχύει σε εμάς στον χρόνο, ότι δηλαδή ΔΕΝ μπορούμε να μετακινηθούμε μπροστά και πίσω, είμαστε εγκλωβισμένοι στο παρόν. Δεν έχουμε την δυνατότητα να προσπεράσουμε ένα χρονικό σημείο, να το πλησιάσουμε ή να απομακρυνθούμε από αυτό.

Nikos Bekas Πάμε τώρα να δούμε πως είναι ένας τρισδιάστατος κόσμος. Είναι ένας κόσμος που έχει ακόμα μια επιπλέον διάσταση. Μάντεψε μόνος σου τι επιπλέον χαρακτηριστικά θα μπορούσε να προσδώσει αυτή η τρίτη διάσταση σε σχέση με εμάς. Ναι σωστά μάντεψες. Αυτή η τρίτη διάσταση προσδίδει ελαστικότητα στον χρόνο. Μέσω αυτής είναι εφικτή η μετακίνηση μας στον χρόνο όπως είναι εδώ η μετακίνηση μας στον χώρο. Μην αρχίσει ο νου σου να επινοεί παραδοξότητες και πάλι. Και ξέρεις γιατί? Γιατί όπως εδώ μπορεί να συμβαίνουν σε διαφορετικούς χώρους, ταυτόχρονα, διάφορα πράγματα, έτσι και στον κόσμο των τριών διαστάσεων, μπορούν να συμβαίνουν διαφορετικά πράγματα, σε διαφορετικούς χρονικούς τόπους (όπως γίνεται εδώ με τον χώρο δηλαδή).
Η τρίτη διάσταση ίσως και να καθιστά δυνατή την ακαριαία μετακίνηση σε οποιοδήποτε σημείο του χώρου και του χρόνου. Όπως γίνεται με την σκέψη για παράδειγμα. Ελπίζω να σε ξεμπέρδεψα και να μην σε μπέρδεψα παραπάνω.

Saiko Weapons Επί της ενδιαφέρουσας θεωρίας σου Νίκο, θα προσθέσω κάποια ειδικά μου θεωρήματα, που ίσως ισχυροποιηθούν και εκτιμηθούν απο κάποιες συνειδήσεις εδω πέρα.
Στην θεωρία της πρώτης διάστασης (χώρου) όπου όλα είναι συμπαγή και παγωμένα ήτοι ψυχρά και εμψυχωμένα, κατανέμω τον Κόσμο των ΑΚΙΝΗΤΩΝ μη-Όντων, τον Χαοτικό Κόσμο του Ασυνείδητου, ο οποίος είναι φύσει πληρωμένος (γεμάτος) απο τα μη-Όντα που ΑΡΧΟΥΝ και διατηρούνε το ηλεκτρομαγνητικό τους δυναμικό πεδίο σε λειτουργία ΑΕΝΑΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ, ενώ το εν λόγω δυναμικό πεδίο τους είναι αδρανές. Το μη-Όν έχει ιδιωτικό χώρο-πλέγμα που δύναται να μεγαλώσει ή να μικρύνει το εύρος του αλλά όχι να κινηθεί προς άλλες κατευθύνσεις. Όσοι "ζούνε" μόνο σε αυτή την "διάσταση" βρίσκονται σε στάση, ήτοι σε κώμα, ήτοι σε αιώνιο λήθαργο (βλέπε μεγάλους παλαιούς του Νεκρονομικού κτλ).
Στην θεωρία της δεύτερης διάστασης (χρόνου) όπου όλα είναι συναπτά και πυρωμένα ήτοι θερμά και εμπειρικά, κατανέμω τον Κόσμο των ΑΕΙΚΙΝΗΤΩΝ Όντων, τον Αρμονικό Κόσμο του Συνειδητού, ο οποίος είναι φύσει απλήρωτος (αγέμιστος, και με αυτό εννοώ πως είναι και απέραντος, ατελείωτος, ατέρμονος) απο τα Όντα που ΥΠΑΡΧΟΥΝ και εξαπλώνουν-επεκτείνουν το ηλεκτρομαγνητικό τους δραστήριο δυναμικό πεδίο, προς το άπειρο της πρώτης "διάστασης".
Το Όν δύναται να εκπέμψει το ιδιωτικό του πλέγμα (πες το και πυρήνα ενθαλπίας) προς τα κατάλληλα για αυτό αντίστοιχα Όντα μέσω ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης και όσοι "ζούνε" μόνο σε αυτή την "διάσταση" βρίσκονται σε συνεχόμενη συνειδητή κίνηση χωρίς... την "άγκυρα" του ασυνείδητου ήτοι της πρώτης "διάστασης", οπότε λογίζονται ως ενδοκοσμικοί θεοί (που θέουν Αέναα-Αιώνια).
Μετά ταύτα, συλλογιστείτε την αλχημική σύμπραξη των δυο κόσμων.
Συνειδητό + Ασυνείδητο = ?

Nikos Bekas Αν και δεν μπορώ, λόγο ελλιπούς γνωσιακού υπόβαθρου, να προσλάβω πλήρως τα λεγόμενα σου, ωστόσο τα διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (σε πολλά βρίσκω συμφωνίες).

Saiko Weapons Αυτό που ανέφερες ως τρίτη διάσταση, το κατανέμω ως υποσυνείδητο-υπερσυνείδητο, ως άθροισμα της ένωσης του συνειδητού και του ασυνείδητου.
Eνδιαφέρομαι για τέτοιες συζητήσεις, αλλά δυστηχώς βλέπω οτι δεν συμμετέχει πολύς κόσμος, και αυτό είναι πολύ κακό, διότι η χρησιμότητα του ίντερνετ είναι αυτή ακριβώς, να μοιραζόμαστε γνώσεις, θεωρίες και ιδέες, ας είναι και με τσακωμό ας είναι και ειρηνικά, αλληλεπίδραση να γίνεται.

Thomas Lek Μάλιστα. Πολύ ενδιαφέρον Nikos. Saiko αρχίζω και αντιλαμβάνομαι σιγά σιγά τι θες να πεις. Πάντως με βάση αυτή τη θεωρία είναι αδύνατο να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο με την έννοια του να ζήσουμε μια στιγμή στο παρελθόν ή να δούμε το μέλλον μας όπως υποστηρίζουν οι mainstream θεωρίες. Η μετακίνηση σε ένα άλλο σημείου του χώρου και του χρόνου σημαίνει με βάση αυτή τη θεωρία ότι θα βρεθούμε σε μια τελείως διαφορετική κατάσταση και ότι θα έχουμε μεταλλαχθεί. Αναρωτιέμαι όμως τι είδους συνείδηση είναι αυτή που θα μπορούσε να επιτύχει κάτι τέτοιο. Το να περιμένουμε ότι θα γίνει εξελικτικά σημαίνει ότι πιστεύουμε πως υπάρχει κάποιος σκοπός στο σύμπαν κάτι το οποίο δυσκολεύομαι να αποδεχθώ. Οπότε; Θεωρώ επίσης ότι η συνείδηση μας είναι τόσο 'μολυσμένη' από την προσπάθεια να λειτουργεί στα πλαίσια του χρόνου, που αν και με την έννοια που λες είναι ψευδαίσθηση, είμαστε τόσο πολύ εγκλωβισμένοι σε αυτή την ψευδαίσθηση που από τη δική μας οπτική είναι πραγματικότητα. Πώς μπορεί να περιμένει κανείς ότι θα ξεφύγει από αυτό; Μέσω εξέλιξης στα πλαίσια αυτής της ψευδαίσθησης μέχρι κάποια στιγμή να ξεφύγει από αυτή ή ξεφεύγει σε μια στιγμή;

Nikos Bekas Αυτή η μετάλλαξη που αναφέρεις δεν είναι και τόσο εξωπραγματική,
αν αναλογιστείς πως η ψυχή μας μετά τον βιολογικό θάνατο, κάπου πάει και κάποιες εντελώς διαφορικές αισθήσεις - ιδιότητες και ικανότητες έχει.

Αλλά ακόμα και εν ζωή, η εμπειρία της αστρικής προβολής δείχνει πως η αντίληψη μας, οι αισθήσεις, οι ιδιότητες και οι ικανότητες μας, είναι πολύ διαφορετικές από ότι νομίζουμε εδώ.
Όπως καταλαβαίνεις δεν χρειάζεται να μεταλλαχτούμε και τόσο πολύ γιατί είμαστε ήδη (από πάντα) όντα που ανήκουν σε «νεώτερες διαστάσεις» (κατά μια έννοια).
Εμείς είμαστε ήδη εκεί, και δεν χρειάζεται να μεταλλαχτούμε.
Η συνείδηση μας είναι εκείνη που περιμένουμε να ξυπνήσει σιγά σιγά.
Δεν είναι ότι προσπαθούμε να φτάσουμε κάπου.
Είμαστε εκεί από πάντα. Απλά πρέπει να το ξαναθυμηθούμε και να το ξανά συνειδητοποιούμε.
Αυτό που ζούμε και αντιλαμβανόμαστε τώρα είναι ένα όνειρο, μια ψευδαίσθηση (μην το ξεχνάς).
Ο κόσμος μας είναι ένα δημιούργημα της φαντασίας μας που ακολουθεί τα πρότυπα της κοιμισμένης μας συνειδήσεις.
Αυτά που περιμένουμε είναι απλά ένα ξύπνημα στην πραγματική πραγματικότητα, γιατί είμαστε (προς στιγμήν) εγκλωβισμένοι στο όνειρο.

Η διαδικασία της μετάλλαξης που θεωρείς τόσο δύσκολη είναι στην πραγματικότητα πολύ εύκολη.
Σκέψου πως μετά τον βιολογικό θάνατο μας, απλά δεν επιλεγούμε να ενσαρκωθούμε ξανά ως άνθρωποι στη γη,
αλλά παραμένουμε ως άϋλο πνεύμα και πηγαίνουμε στο αντίστοιχο για εμάς πνευματικό κόσμο, συγκεκριμένου επιπέδου, κατάλληλου για την περεταίρω «μαθητεία» μας.

Για τον σκοπό του σύμπαντος που αναφέρεις θα σου μιλήσω αργότερα. Για την ώρα να ξεκαθαρίσω λίγο αυτό που λες πως είμαστε μολυσμένοι.
Ναι, είμαστε μολυσμένοι από τις πεποιθήσεις μας αλλά αυτό είναι απλά ένα όνειρο και όχι πραγματικότητα.
Αν για παράδειγμα το βράδυ που κοιμόσουν έβλεπες όνειρο πως ήσουν ένα λουλούδι με ρίζες και αδυνατούσες να περπατήσεις γιατί δεν διαθέτες πόδια, θα τρόμαζες.
Θα σκεπτόσουν λογικά πως αφού δεν έχεις πόδια δεν θα ήταν δυνατόν να προχωρήσεις στην εξέλιξη και να πας παρακάτω, (να πας στην λιμνούλα να πιεις νερό για παράδειγμα).
Τα δευτερόλεπτα που θα είχε πραγματική διάρκεια το όνειρο σου, θα σου έμοιαζαν σαν αιωνιότητα.
Πάντα όμως έρχεται η στιγμή που τελικά ξυπνάς και όλες οι ψευδαισθήσεις διαλύονται.
Όλο το κόλπο και η δυσκολία, είναι το να καταφέρεις να ξυπνήσεις μέσα στο όνειρο σου. Να συνειδητοποιήσεις, πριν ξυπνήσεις, πως ζεις ένα όνειρο και μια ψευδαίσθηση.
Ενώ είσαι ακόμα κοιμισμένος και νιώθεις με βεβαιότητα πως είσαι λουλούδι, έχεις την δυνατότητα παρατηρώντας γύρο σου το σύμπαν, να εντοπίσεις τα σφάλματα του.
Ως σφάλματα περιγραφώ όλες τις παραδοξότητες της ύλης, του χρόνου, του χώρου, της βαρύτητας, της ταχύτητας του φωτός κλπ.
Όλα αυτά είναι αποδείξεις ότι αυτό δεν είναι πραγματικότητα αλλά ψευδαίσθηση.

Nikos Bekas Στην τελευταία σου φράση λες:
«Πώς μπορεί να περιμένει κανείς ότι θα ξεφύγει από αυτό; Μέσω εξέλιξης στα πλαίσια αυτής της ψευδαίσθησης μέχρι κάποια στιγμή να ξεφύγει από αυτή ή ξεφεύγει σε μια στιγμή;»

Νομίζω πως έχω ήδη απαντήσει από τα παραπάνω, αλλά θα σταθώ σε αυτό λίγο περισσότερο.
Η εξέλιξη μας δεν περιορίζεται στα πλαίσια αυτής της ψευδαίσθησης. Την υπερβαίνει και λαμβάνει χώρα, ανεξάρτητα και παράλληλα με την εδώ ζωή μας.
Εδώ στην γήινη ζωή μας, απλά συλλέγουμε εμπειρίες. Εδώ, δεν έχουμε την δυνατότητα εκ των πραγμάτων να κάνουμε κάτι το φοβερό, σε ότι έχει να κάνει με την συνολική μας εξέλιξη.
Μην νιώθεις την πίεση του χρόνου και την αβεβαιότητα της όποιας επιτυχίας ή αποτυχίας. Δεν παίζει κάτι τέτοιο. Η ζωή εδώ είναι ένα δώρο, μια εκδρομή για να χαλαρώσουμε και να σκεφτούμε. Είναι μια ευκαιρία συλλογής εμπειριών, ιδιαίτερων λόγο και της υλικής μας υπόστασης. Πες πως είναι ένα ευχάριστο διάλλειμα παίζοντας παιχνίδι στον υπολογιστή σου.
Είτε κερδίσεις είτε χάσεις η διδακτική εμπειρία που απολαμβάνεις είναι η ίδια. Οι δυνατότητες εξέλιξης μέσα στο (υλικό) παιχνίδι είναι υποχρεωτικά περιορισμένες. Σε αυτή την φάση, μέσα στο πλαίσιο της ύλης και του χρόνου κλπ δεν θα γίνουμε ποτέ θεοί ή κάτι το υπερφυσικό. Ας απολαύουμε το ταξίδι, ας συλλέξουμε εμπειρίες, ας εκτιμήσουμε την μαγική δημιουργία της πλάσης, ας μελετήσουμε τον εαυτό μας με τα καλά του και τα κακά του, και τέλος μέσω της σιγά σιγά αποκτηθείσας όλο ένα και ευρύτερης κατανόησης θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, πράγμα που θα βοηθήσει τελικός και στην ανέλιξη μας.

Saiko Weapons Kαλημέρα σας.
Ο Συμπαντικός σκοπός του Άνδρα και της Ανδρίδας (Γυναίκας), είναι να συνειδητοποιήσουν το ασυνείδητο δια μέσω του υποσυνείδητου-υπερσυνείδητου. Οι επιλογές της κίνησης-ροής τους είναι ελεύθερης βούλησης, καθώς τα νοητά ποτάμια της μνημοσύνης και της λησμοσύνης ρέουν παράλληλα.

Ενδιαφέροντες διάλογοι πράγματι...

Ελπίζω να μην έχεις αντίρρηση που το μετέφερα στην κατάλληλη ενότητα.

Απομόνωσα τους σχολιασμούς μου από μια συζήτηση:


Σκέφτομαι κάποια στιγμή να γράψω το πως είναι να είσαι άνθρωπος με... (να το πω ευγενικά) χαμηλό iq.
Πολλοί θα αναγνώριζαν τον εαυτό τους μέσα σε αυτό.
Και μετά, το πως είναι κάποιος με πολύ πολύ υψηλό. Εκεί είναι το μεγάλο γέλιο.
Οι διαφορές είναι σαν κάποιο μικρό ζωάκι σε αντίθεση με κάποιον επιστήμονα ή καλλιτέχνη.
Είναι σαν να είναι άλλο είδος εντελώς.
Ωστόσο βρίσκονται και οι δύο σε ανθρώπινο σώμα... και εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες τους.
Δεν υπερβάλω.
Εγώ νιώθω πως είμαι πολύ χαμηλού iq. Το νιώθω
Είναι περίεργο να ξέρεις πως βιώνεις μια τέτοια κατάσταση συνειδητά.
Είναι σαν κάποιο αυτοκίνητο επιδόσεων χωρίς κλειδιά.
Δεν το παίρνω στραβά. Χαλαρά.
Η κλίμακα iq είναι εκθετική. Κάθε λίγες μονάδες σημαίνει διπλασιασμός εξυπνάδας ή και αντίληψης.
Οι περισσότεροι κυμαινόμαστε μεταξύ 80κάτι με 100
Κάθε νομίζω 10 μονάδες είναι διπλάσια εξυπνάδα.
Έχουν υπάρξει άνθρωποι με πάνω από 200 με 230 iq.....
Κάνε τα μαθηματικά και φαντάσου πως φαίνονταν οι υπόλοιποι στα ματιά τους.
Κάθε 10 είναι το διπλάσιο. Το επόμενο 10 παραπάνω είναι το διπλάσιο του διπλάσιου
Τα πιο έξυπνα ζώα είναι τα λυκόσκυλα με νοημοσύνη παιδιού πάνω από 10 χρονών.
Φαντάσου πως νιώθω ότι είμαι ένα ζώο, ενώ θα μπορούσε να ήμουν άνθρωπος σε επίπεδο νοημοσύνης.
Νομίζω πως έχουμε εγκλωβιστεί σε ζωές μικρών ζώων.
Είναι οι αξίες …..
Φαντάσου μια νοημοσύνη με π.χ. 1000 iq
Φαντάσου την κατανόηση του και τα επίπεδα αγάπης του.
Φαντάσου αρμονία. Φαντάσου δυνατότητες.
Ωστόσο υπάρχει.
Άσχετα αν δεν διαθέτει υλικό σώμα.
Υπάρχει σε άλλο matrix
Σχεδόν έξω από το matrix
Ό,τι δεν καταλαβαίνουμε, είναι γιατί είμαστε χαζοί και μηχανικοί σαν τα μυρμήγκια ή τα σαλιγκάρια.
Το ξέρω πως έχω εγκλωβιστεί σε ζωή σαλιγκαριού.
Με κοιτάζω, και βλέπω το που είμαι, και λέω θα το ζήσω και αυτό.
Θα ζήσω και σαν σαλιγκάρι.
Τι να κάνω; Πες μου εσύ; Μπορώ να κάνω κάτι άλλο;
Μπορώ να διαλέξω άλλη κατάσταση;
Να επιστρέψω κάπου, που δεν ξέρω το που;
Δε ξέρω αν πρέπει να λυπάμαι ή να χαίρομαι.
Αν όλα είναι ‘εδώ’ ή όλα είναι ψέμα. Matrix
(Δεν μπορείς να θυμηθείς από που φύγαμε;)
Λογικά δεν χρειάζεται να μάθουμε.
Η ταινία inception έχει βαθύ νόημα. Πρέπει να την δω ξανά και ξανά.
Το τώρα, μέσα στο τώρα, μέσα σε ένα ακόμα τώρα.
Δες και την δική μου άποψη.
Δες το όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά.
Κάθε επίπεδο και άλλη ροή χρόνου και ίσως άλλο επίπεδο νοημοσύνης...........(!)
Ο χρόνος έχει να κάνει με την νοημοσύνη.
Αργός χρόνος ελαστικός είναι εξυπνάδα.
Γρήγορος και αμείλικτος είναι χαζομάρα.
Το απόλυτο είναι άχρονο άλλωστε.
Ο χρόνος είναι μυωπία.