Ιδεογραφήματα

Απολυτοσύνη (Απολυτότητα)... πάντα κάποιος πρέπει να έχει δίκιο και αυτός ο κάποιος είναι πάντα ο εαυτός μας. Πάντα εμείς είμαστε οι δίκαιοι, οι σωστοί, οι αμερόληπτοι, οι μάρτυρες και ο κόσμος αρνείται να μας καταλάβει, σε βαθμό που μας παραγκωνίζει. Αλλά, δεν μας ενοχλεί αυτό... γιατί είμαστε περήφανοι και αντέχουμε στις κακουχίες που μας φέρνει η ζωή... ΑΝΟΗΣΙΕΣ.
Ο κάθε ένας έχει αυτοχριστεί οσιομάρτυρας, εθνοσωτήρας από την ανάγκη του να ξεχωρίσει. Ναι, η ζωή είναι δύσκολη, πάντα ήταν. Ένας τρόπος για να καταφέρνεις να τα βγάλεις πέρα είναι να βρεις κάτι να πιαστείς. Όσο μεγαλύτερο πρόβλημα έχεις στο να προσαρμόζεσαι, να κατανοείς και να προσπαθείς, τόσο πιο απόλυτος γίνεσαι.
Πρώτα απ όλα, βρίσκεις ένα μοντέλο ζωής το οποίο ταιριάζει με τα δικά σου πρότυπα. (αρχαία Ελλάδα, Ρώμη, Ινδία, Ολλανδία, εθνικισμός, αναρχισμός και πάει λέγοντας)
Μετά, ασχολείσαι σχεδόν μονομερώς με το μοντέλο που επέλεξες διαβάζοντας και μαθαίνοντας όσο πιο πολλά μπορείς για αυτό. Κάποιες φορές, ό,τι ακούς (ακόμη κι αν δεν ισχύει) το ακολουθείς ως δόγμα (νομίζοντας πως αυτό θα σε φέρει πιο κοντά στην πραγματικότητα που θέλεις να ανήκεις).
Συνήθως, μαθαίνεις αρκετά για να τραφεί το μυαλό σου, τόσα για να πιστέψεις ότι είσαι "ειδικός" για να μην μπορεί κανείς να σου κάνει σε φέρει σε δύσκολη θέση. Δεν φιλτράρεις σχεδόν τίποτα από τα όσα διαβάζεις, γιατί δεν έχεις εμπειρία, αλλά βασίζεσαι στην γνώμη (στις καλύτερες περιπτώσεις γνώση) συγγραφέων. Που όμως δεν τους γνωρίζεις και τους ίδιους, δεν γνωρίζεις αν ψεύδονται για να πουλήσουν σελίδες ή αν παρασύρονται από την συγγραφική τους μέθη.
Ατσαλώνεις λοιπόν την θέλησή σου.. μαζεύεις "γνώση" και παλεύεις να ζήσεις με το μοντέλο που διάλεξες. Όμως δεν σου φτάνει αυτό. Θες να φανεί προς τα έξω πως είσαι ο "σωστός", ο "ψαγμένος" οπότε χρειάζεσαι εχθρούς. Τί πιο εύκολο από τα βρεις εχθρούς ή να δημιουργήσεις; Εχθροί σου είναι οι εθνικόφρονες, οι ξένοι, οι χριστιανοί, οι εθνικοί... Πρέπει να συντρίψεις τους εχθρούς σου.. να βγεις νικητής.. άρα ξεκινάς έναν οχετό λάσπης συχνά παραληρώντας για να εξηγήσεις γιατί εσύ είσαι ο Σωστός και οι άλλοι είναι τα σκουπίδια. Συχνά, έχεις απόλυτο δίκιο, γιατί όπως προείπα, έχεις διαβάσει έστω και δυο σελίδες στην ζωή σου, αρκετές ώστε να εξηγούν σε εσένα γιατί είσαι σωστός και γιατί οι άλλοι είναι σκουπίδια. Απόλυτο δίκιο, βέβαια απ τη δική σου πλευρά..
Έτσι δημιουργούνται αντίπαλες παρατάξεις και βλέπεις ακόμη και μικρά παιδάκια πωρωμένα, σε έναν αναίτιο καυγά, χωρίς αρχή και τέλος.. βλέπεις ανθρώπους κακομούτσουνους/ σκυθρωπούς να μην σου λένε ούτε καλημέρα γιατί στο μυαλό τους σε έχρισαν "εχθρό", βλέπεις φιλίες να διακόπτονται, βία να κατακλύζει τα πάντα και η μοναξιά σου που πάσχισες να καλύψεις κάνοντας όλον αυτόν τον κόπο, μετατρέπεται σε μία μεγαλόπρεπη περιθωριοποίηση. Φυσικά, έχεις την ψευδαίσθηση ότι εσύ επέλεξες να μείνεις στο περιθώριο... αλλά εντάξει.. ξέρεις πως δεν ισχύει.

Σου είπα ακριβώς τι κάνεις, ακόμη και χωρίς να το συνειδητοποιείς. Δεν πρόκειται περί μηδενισμού. Αντιθέτως, πιστεύω ότι είσαι σε πολύ καλό δρόμο. Όλη αυτή η διαδικασία που περνάς τον εαυτό σου, σημαίνει πως έχεις έντονη ανάγκη για αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Σημαίνει πως δεν επιθυμείς να είσαι παθητικός θεατής στην ζωή σου.. προτιμάς να την πάρεις στα χέρια σου.. όμως το κάνεις με λάθος τρόπο.

Είσαι ιδεολόγος, ιδεαλιστής; Πιστεύεις σε ιδέες, σε αξίες, σε ένα ανώτερο ον, σε κάτι βρε αδερφέ; Είναι αρκετό αυτό στο οποίο πιστεύεις; Σε γεμίζει;
Αν πραγματικά, το μοντέλο που έχεις διαλέξει σε γεμίζει πλήρως, τότε δεν χρειάζεσαι εχθρούς ή επιθετικότητα. Γιατί έχεις επιλέξει ένα μονοπάτι, που για εσένα είναι αυτό που πρέπει. Χρειάζεσαι γνώση που να προέρχεται από έξω αλλά και από μέσα. Χρειάζεσαι σίγουρα και την δική σου εμπειρία και γνώμη και φυσικά επαγρύπνηση του ενστίκτου σου. Δεν ζούμε πλέον σε αγέλες.. εδώ και πολλά χρόνια. Δεν χρειάζεται να είμαστε οι συμμορία των αυτοχρισθέντων καλών ενάντια σε αυτούς που η κάθε πλευρά αποκαλεί κακούς.
Νιώθεις πως η ζωή όπως είναι τώρα, δεν είναι αυτό που ήθελες; τότε φίλε, αγωνίσου.. χωρίς να προσπαθείς να αποδείξεις πόσο Τέλειος είσαι και πως ο διπλανός σου έχει άδικο. Γίνε κοινωνός των όσων πιστεύεις. Ενδιαφέρεσαι πραγματικά για την αρχαία Σπάρτη; Γίνε αντάξιος των Σπαρτιατών και μετά έλα να συζητήσουμε για το τι πιστεύεις ότι πρέπει να συμβαίνει στον κόσμο. Πιστεύεις σε κάποια ιδεολογία; Μάθε να ζεις με αυτήν, με τα σωστά της και άσε τα αρνητικά και τα κλισέ της πίσω. Πιστεύεις σε μία θρησκεία ή φιλοσοφία; Τότε φίλε μου, μην κάνεις πόλεμο στις άλλες, αγάπησε την θρησκεία σου, κατανόησε την ανάγκη του κόσμου να πιστεύει κάπου και άφησέ τους να πιστεύουν όπου νομίζουν. α) Ζήσε με τις επιλογές σου όσο πιο ενάρετα και τίμια μπορείς.
β) Μάθε να σέβεσαι τις επιλογές των άλλων.
γ) Γίνε το παράδειγμα των όσων πιστεύεις. Και μετά θα σε ακούσω όταν έρθεις να μου μιλήσεις.
δ) Δείξε στους άλλους το μονοπάτι που επέλεξες και άσε τους να επιλέξουν ελεύθερα το δικό τους.
ε) ΔΡΑΣΕ, αλλά με πρακτικές που να συμφωνούν με το ό,τι είπα στο Α.

Το άρθρο σου ανέβηκε στα προτεινόμενα!

είσαι γρήγορο πιστόλ =ρ χαίρομαι που σ' αρεσε

Δες και ένα ΡΜ που σου'στειλα επ'αυτού (αν δεν το ειδες ακόμα).

Απολυτοσύνη

Απολυτοσυνη δεν υπαρχει,μονο απολυτοτητα..

Μaharathi έγραψε:Απολυτοσυνη δεν υπαρχει,μονο απολυτοτητα..

Εννοείς από γραμματική άποψη;

Διότι από άλλη άποψη η απάντησή σου έχει άκρα απολυτοσύνη και δογματισμό.

Τη λέξη απολυτοσύνη τη συναντάμε πολύ συχνά σε διάφορα κείμενα. Προσωπικά δεν μ' ενοχλεί καθόλου σαν φόρμα και τη χρησιμοποιώ κι εγώ. Οι λέξεις ως γνωστόν πλάθονται.

Μερικές λέξεις μπορεί να μη είναι σύμφωνες με τη γραμματική αλλά δεν παύουν να νοηματοδοτούν έννοιες και καταστάσεις. Και είναι και πιο ζωντανές. Για παράδειγμα η λέξη "κερδάω" μπορεί μεν να είναι λάθος γραμματικά, αλλά είναι τόσο ζωντανή που σε προκαλεί να την κατακτήσεις.



(ενδιαφέρον άρθρο, δικαίως προτάθηκε)

Συγνώμη, αλλά συγκλίνω με τον Μαχαράθι. Πιστεύω ότι το σωστό είναι απολυτότητα.
Αν με την ίδια αυθαιρεσία που υποστηρίζουν κάποιοι εδώ, αλλάζουμε τα καταληκτικά των λημμάτων, πού θα πάει το πράγμα; Θα φτάσουμε να αποκαλούμε-ή να αποδεχόμαστε να λέγεται για παράδειγμα...αντιστρόφως ανάλογα και η Ρωμιοσύνη Ρωμιότητα, η εμπιστοσύνη εμπιστότητα, ή η καλοσύνη καλότητα; Ήδη η γλώσσα μας έχει υποστεί πελώρια πλήγματα. Η αφεντιά μου δε θα συναινέσει ούτε θα συμβάλλει στην περαιτέρω αποσύνθεση και στρέβλωσή της.

Συμφωνω.
αλλα εδω να κανουμε μια διακριση αναμεσα στην παραποιηση της Ελληνικης γλωσσας και τους νεολογισμους.
πχ αλλο να αλλαξεις το απολυτοσυνη σε απολυτοτητα κι αλλο να δημιουργησεις μια λεξη οπως η τσαπερδονοκωλοσφυριχτρα πραγμα που ειναι θεμιτο.

Δεν έχεις άδικο Φώτη. Εδώ όμως, χωρίς να θέλω να καταλογίσω κάτι τέτοιο στο Λιζάκι, το τονίζω αυτό, μπορεί να εκληφθεί η αποδοχή της παραποίησης μιας λέξης ΚΑΙ σε νεολογισμό. (αποτυχημένο κατά τη γνώμη μου)

Maharathi έγραψε:Απολυτοσυνη δεν υπαρχει,μονο απολυτοτητα..

Ο Μακρυγιάννης έχει καμμιά 1.800 τέτοιες λέξεις, τον πετάμε και αυτό Marianthi μου;

Λευτέρη, στο πρώτο σου μνμ θα συμφωνήσω απόλυτα φίλε μου. Μια χαρά τα είπες αδελφέ.

Και τέλος στο Λιζόπον....
Παλιόπαιδο αν ξαναδιαβάσω από σένα κάποιες από τις λέξεις που χρησιμοποίησες θα κατέβω κάτω και θα σου πνίξω τον κούνελο και την αδελφή μαζί (το ότι κάποιοι, ίσως, δεν καταλαβαίνουν με διαφορετικό τρόπο δε πάει να πει πως πρέπει να γίνουμε ίδιοι με αυτούς γλυκό μου. Είναι σαν να προσπαθείς να εκπαιδεύσεις έναν σκύλο ...γαυγίζοντας).


Υ.Γ.

Ο Μακρυγιαννης δεν ηταν μορφωμένος. εμαθε να γράφει και να διαβάζει για να γράψει τα απομνημονεύματα του.
Τον σεβόμαστε ως μεγαλη μορφη του αγώνα με εξαιρετικα μεγάλο πνευμα αλλα δεν ειχε την ευκαιρία να μορφωθεί οπότε παρ ολο τον σεβασμό δεν θα τον θεωρήσω αυθαιντια στα φιλολογικα.

Ενταξει, χρησιμοποιησε μια λεξη για να δωσει εμφαση. Ο ορισμος λεξιπλασια δεν λεει τιποτα; Ας κοιταξουμε το γενικο νοημα και ας αφησουμε τη μια λεξη σ ολο το κειμενο που ετυχε να μην ειναι ακριβης. Ελεος.

Το γενικό νόημα το πιάσαμε, προτείναμε και το άρθρο μωρή σκατούλα!

πιο πάνω δε είπα:

ArEla έγραψε:Δεν έχεις άδικο Φώτη. Εδώ όμως, χωρίς να θέλω να καταλογίσω κάτι τέτοιο στο Λιζάκι, το τονίζω αυτό, μπορεί να εκληφθεί η αποδοχή της παραποίησης μιας λέξης ΚΑΙ σε νεολογισμό. (αποτυχημένο κατά τη γνώμη μου)

Άντε, να προσέχεις τι λέμε! εεεεεεεεεε!

Από ένα σημείο και μετά σταθήκαμε στη λέξη ΑΣΧΕΤΑ απο το τι έγραψε το Λιζάκι. Για το γλωσσικό του πράγματος. χαλάρωσε και βάλε τα κουμπούρια μέσα αρή

Ωχουυυυυ ενταξει :Ρ

Μπορούσα να γράψω σε πιο εξευγενισμένη μορφή. Να μιλήσω γλυκούλικα και ζουζουνιάρικα. Αλλά αυτό δεν θα υπηρετούσε σωστά αυτά που ήθελα να πω. Συχνά για να μιλήσεις στον σκύλο και να σε καταλάβει θα πρέπει να του γρυλίσεις. Νομίζω πως πρέπει να διαχωρίζουμε πως θα μιλήσουμε και πότε. Το κείμενο δεν γράφτηκε εν βρασμώ.. και έχω πλήρη συνείδηση των όσων έγραψα. Δεν δήλωσα ποτέ, πως δεν είμαι σκύλος =Ρ. Κατά τα άλλα σέβομαι αυτό που είπες και αν θελήσω να αθυροστομήσω ξανά θα βάζω αστεράκια =Ρ
Σαφώς και χρησιμοποίησα την λέξη "απολυτοσύνη" έχοντας μοναδικό μου σκοπό να προσβάλω την Ελληνική γλώσσα............

Η ένσταση έγκειται στο οτι εξαρτάται απο τις επιλογές. Εάν κάποιος επιλέξει κάτι απαράδεκτο -με κίνητρα αρνητικά, εγωιστικά, ευτελή και αποτελέσματα καταστρεπτικά-, δεν θα σεβαστώ ούτε την επιλογή του ούτε τον ίδιο.

Εξαρτάται αν η επιλογή του, πέρα από τον εαυτό του ενοχλεί και άλλους. Ο καθένας έχει την ευθύνη του εαυτού του... όταν όμως εμπλέκονται και τρίτοι αλλάζει το θέμα.

Ρώτησα τον Μέλιο στο κανάλι.
Η θέση του ήταν ως εξής:

[23:33] <+Divine_sinner> :p
[23:34] <@TEUTAMOS_> δεν είναι τόσο δόκιμη λέξις!
[23:35] <@TEUTAMOS_> απολυτότητα σημαίνει το να λέγεται κάτι με απόλυτον τροπον
[23:35] <@TEUTAMOS_> ενω η καινοφανής λέξις απολυτοσύνη είναι το χαρακτηριστικόν κάποιου να λέγει απολυτότητες
[23:35] <+Divine_sinner> yparxei kai h asxetosynh
[23:35] <+Divine_sinner> h tha prepe na legete asxetothta?
[23:36] <@TEUTAMOS_> οχι, ασχετοτητα δεν υπαρχει

Προσωπικά δέχομαι την τοποθέτησή του. Νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά πρέπει να σταματήσει το μάθημα γλωσσολογίας μέσα σ'ένα τόπικ, το μήνυμα του οποίου είναι άλλο, και το εναρκτήριο άρθρο του είναι εξαιρετικό.


Για το γλωσσικό του ζητήματος, όποιος θέλει συνέχεια, ας πάει στη "Γλωσσολογία" να το κάνει θέμα. Ή αν θέλετε να διασπάσω τα ποστς που άπτονται του γλωσσικού. Πάντως η γνώμη μου είναι να σταματήσουμε εδώ αυτή τη συζήτηση που μας εκτρέπει απ'την ουσία.


Αυτά από μένα.

Η απολυτότητα είναι κάτι που λέγεις με απόλυτον τρόπον, ενώ η απολυτοσύνη είναι μάλλον ένας λαικός νεολόγισμός και σημαίνει το χαρακτηριστικόν κάποιου να λέγει απολυτότητες.

Φώτη μου να σε ενημερώσω πως εκτός του Μακρυγιάννη τέτοιους νεολογισμούς, όπως σωστά λέγει ο TEUTAMOS, συναντάμε σε καμμιά τριανταριά (τουλάχιστον) συγγραφείς μόνο στον αιώνα που μόλις αφήσαμε. Μιλάμε για ιστορικούς, φιλόλογους, λεξικογράφους κ.λπ. τους οποίους μόνο αγραμμάτους δεν μπορούμε να πούμε. Άλλωστε, σου θυμίζω πως η ελληνική έχει αποκτήσει πολλά εκατομύρια λέξεις εξ αιτίας αυτών ακριβώς των νεολογισμών.




Υ.Γ. Τoν Marianthi περίμενα να απαντήσει από αλλού ήρθε.
Υ.Γ. Γλυκόφατσα το να γράψεις σε μια πιο εξευγενισμένη μορφή δεν σημαίνει απόλυτα πως πρέπει να μιλήσεις γλυκούλικα και ζουζουνιάρικα.
Αυτό που είπα, το είπα, γιατί θα ήθελα πάααρα πολύ να επικαλεστώ το κείμενό σου σε πολλές περιπτώσεις. Και εσύ με δυσκολεύεις .
Πάντως πιστεύω πως μπορείς -εσύ ειδικα- να εξυπηρετήσεις οποιοδήποτε σκοπό θέλεις με το μολύβι ή το πληκτρολόγιό σου και, συνάμα, τα κείμενά σου να είναι και διαχρονικές σου (όχι μόνον) θέσεις.

Θα ήθελα να εμμείνω περισσότερο στην άποψή μου, πως το κείμενό μου είναι εντάξει έτσι όπως ακριβώς γράφτηκε. Αλλά το να εμμείνω στην θέση θα ήταν καθαρά πεισματικό και αναίτιο μιας που το κείμενό αυτό δεν γράφτηκε για εμένα και δύο κολλητούς, αλλά θέλω να διαβαστεί από πολλούς και να προβληματίσει όσο τω δυνατόν περισσότερους. Γι' αυτό η γλώσσα θα πρέπει να είναι η δέουσα. Άλλαξα κάποια σημεία του κειμένου και θα το στείλω στην Βίκυ για να το αλλάξει όποτε μπορέσει.

Σας ευχαριστώ όλους για τις διευκρινήσεις και την βοήθεια =)

Χμ... Αν εμμένεις σε αυτό που λες α) πίπτεις στους τύπους τους οποίους περιγράφεις και επιπλέον πρέπει να αλλάξουν και οι δικές μας τοποθετήσεις .

Μάλλον το αντίθετο ισχύει. Όταν εμμένεις από πείσμα σε μία θέση, τότε υπάρχει θέμα. Οπότε χαίρομαι για την αλλαγή μου =).