Ιδεογραφήματα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ….. ΣΩΚΡΑΤΗ



Σωκράτης ο μέγας φιλόσοφος (συνεντευξιαζόμενος)




Mια φανταστική συνέντευξη με μένα και τον Σωκράτη.Κρατήθηκα όσο πιο κοντά μπορούσα στο υποτιθέμενο ύφος του Σωκράτους και στις πιθανές απαντήσεις που θα έδινα σ' αυτά τα ερωτήματα.

Τεύταμος: Ως θαυμαστόν μοι πυθέσθαι παρ’ υμών τα περί του βίου, ω Σώκρατες!
(= Πόσο εκπληκτικό είναι για μένα να μάθω από σας τα σχετικά με την ζωή σας, Σωκράτη!)
Σωκράτης: Τις ει;
(=Ποιος είσαι;)
Τεύταμος: Μέλει μοι εστί διερέσθαι ολίγα περί υμων.
(=Με ενδιαφέρει να σας ρωτήσω λίγα πράγματα)
Σωκράτης: Ηρόμην ουχί τι βούλει εξ εμου αλλά τις ει.
(Ρώτησα όχι τι θέλεις από μένα αλλά ποιος είσαι)
Τεύταμος: Ουκ εφ’ υμων κουκ επίκαιρος υμιν εγώ.
(=Δεν είμαι σύχρονός σας και δεν ζω στην εποχή σας)
Σωκράτης: Θεός τις ει ή δαίμων ελθών παρ’ εμέ εντευξούμενος;
(= Είσαι κανείς θεός ή μικρότερος θεός που ήλθε σε μένα να με συναντήσει;)
Τεύταμος: Ουδέτερος. Άνθρωπός ειμι ως υμείς.
(=ούτε το ένα ούτε το άλλο είμαι. Ανθρωπος είμαι όπως εσείς)
Σωκράτης: Ειεν!
(=Ας είναι!)
Τεύταμος: Πρωτον μέν βούλομαι μαθειν παρ’ υμων τα περί θεων.
(=πρώτα θέλω να μάθω από σας τα σχετικά με τους θεούς)
Σωκράτης: Τιμω τους θεούς, καίπερ αγνοω τα περί θεων.
(=Τιμώ τους θεούς, αν και αγνοώ αυτά που έχουν σχέση με αυτούς)
Τεύταμος: Το αυτό εστίν επιστήμη και αίσθησις, ω Σώκρατες;
(=Είναι το ίδιο πράγμα η γνώση και η αίσθηση, Σωκράτη;)
Σωκράτης: Έστι το αυτό μαθειν τι δι’ αισθήσεων και μεμνημένον ειδέναι ή αισθόμενόν ποτε εφεξης μυσαι, μεμνησθαι δ’ όμως μύσαντα;
(= Είναι το ίδιο να μάθεις κάτι μέσωι των αισθήσεων και αφού το θυμηθείς να το γνωρίζεις ή έχοντάς το αποκτήσει κάποτε με τις αισθήσεις στην συνέχεια να κλείσεις τα μάτια, και να το θυμηθείς όμως αφού τα κλείσεις;)
Τεύταμος: Ουκ αδίκως λέγεις, ω Σώκρατες. Ου ταυτό το αισθάνεσθαι τωι επίστασθαι. Τι εστί το δίκαιον και ενάρετον και αγαθόν ποιησαι επιστάμενον;
(=Δεν έχεις άδικο, Σωκράτη. Δεν είναι το ίδιο αίσθηση και γνώση. Τι σημαίνει να
πράττει κανείς το δίκαιο και το ενάρετο και το καλό εν γνώσει του;)
Σωκράτης: Ο τα δίκαια πράξας ή τα ενάρετα ή ταγαθά μάλιστ’ ειδώς ταυτα πράττει, αγνοων δ’ ού. Ει επιστήμων ει σεαυτου, ουκ εστί δυνατόν πραξαι ταναντία.
(=Αυτός που πράττει τα δίκαια ή τα ενάρετα ή τα καλά αφού κατεξοχήν τα γνωρίζει τα κάνει κιόλας, αγνοώντας τα όμως δεν τα κάνει. Αν είσαι γνωστης του εαυτού σου, δεν είναι δυνατόν να κάνεις τα αντίθετα.)
Τεύταμος: Επιστήμων ει σεαυτου καίπερ δυνατόν όν πράξαι ταναντία; Τι ποτ’ εστίν;
(=Είσαι γνωστης του εαυτού σου αν και είναι δυνατόν να κάνεις τα αντίθετα; Τι τελοσπαντων συμβαίνει;)
Σωκράτης: Εκών ουδ’ αδικήσας ουδέ βλάψας εστί ποτε, επεί ουκ επίφορος τηι φύσει εις την αδικίαν. Ει δή επιστήμων εστίν εαυτού, επιστήμων εστί της αυτου φύσεως.
(=Με την θέλησή του κανείς ούτε αδίκησε ούτε έβλαψε ποτέ, επειδή δεν έχει την φυσική τάση στην αδικία. Αν λοιπόν είναι γνωστηςτου εαυτού του, είναι γνωστης και της φύσης του).
Τεύταμος: Περί νόμων τι είποιτ’ αν;
(=Τι θα λέγατε για τους νόμους;)
Σώκρατης: Ανάγκη εστίν έπεσθαι τοις της πόλεως νόμοις κου φυγειν. Νόμοι γάρ φύλακες εισι της πόλεως και ψυχή και νους. Άνευ τούτων ουδέν εστίν. Ει παραμένειν βούλει εν τηι πόλει, χρή τοις νόμοις έπεσθαι και πείθεσθαι.
(= Είναι ανάγκη να ακολουθεί κανείς τους νόμους της πόλης και να μην τους αποφεύγει. Γιατί οι νόμοι είναι οι φρουροί της πολης και η ψυχή και ο νους της. Χωρίς αυτών δεν γίνεται τίποτα. Αν θέλεις να παραμείνεις στην πόλη, έχεις χρέος να ακολουθείς και να πειθαρχείς στους νόμους).
Τεύταμος: Τις ο τα βέλτιστα γιγνώσκων; Ο πολύς δήμος ή ο επαίων;
(=Ποιος γνωρίζει τα συμφορότερα; Ο πολύς κόσμος ή ο ειδικός;)
Σωκράτης:Ο τα δίκαια και άδικα, τα αγαθά και τα κακά γιγνώσκων ει βουλεύεται περί τα δίκαια ή τα άδικα, τα αγαθά ή τα κακά. Ο πολύς δε δημος δύναται μόνον θανατωσαί τινα.
(=Αυτός που γνωρίζει τα δίκαια και τα άδκα, τα καλά και τα κακά αν σκέφτεται για τα δίκαια ή για τα άδικα, τα καλά ή τα κακά. Ο πολύς κόσμος όμως μπορεί μόνον να θανατώσε κάποιον).
Τεύταμος: Τις ο θανατώσας υμας, ω Σώκρατες; Αθηναιοι ή αυτός;
(=Ποιος ήταν αυτός που σας θανάτωσε, Σωκράτη; Οι Αθηναίοι ή εσύ ο ίδιος;)
Σωκράτης: Το πείθεσθαι τοις νόμοις των Αθηναίων.
(=Η πειθαρχίας στους νόμους των Αθηναίων)
Τεύταμος: Οιδα χάριν, ω Σώκρατες, δια το διερέσθαι.
(Σας ευχαριστώ, Σωκράτη, για τις ερωτήσεις που σας έθεσα)
Σωκράτης: Τέλος δ’ άνθρωπος ει κου θεός ή δαίμων.
(=Τελικά άνθρωπος είσαι και όχι θεός ή μικρότερος θεός).

Πολύ καλό το εγχείρημα Μενέλαε! Έπιασες τον αγαπημένο μου δάσκαλο [και λογικά δε χρησιμοποίησες τη μέθοδο του channeling! ]
Σε θαυμάζω που μπορείς να σκέφτεσαι και να διατυπώνεις στα αρχαία ελληνικά..

καταπληκτικό! ειλικρινά σε ζηλεύω γι'αυτή σου την ικανότητα!!! θα μπορούσες να γράψεις αντίστοιχους διαλόγους για παιδαγωγικούς λόγους..και σ'αυτή την περίπτωση θα ήθελα να είμαι μαθήτριά σου

Όστις ευ βούλεται αγορεύειν.

Πολύ καλό. Συνέχισέ το όποτε μπορέσεις.

Η ιδέα μου ήταν απο παλιά οικεία, αλλά ανεβίωσε μέσα μου με μια συζήτηση που είχα με τον Φώτη (Divine_Sinner) στο κανάλι. Μια σειρά δλδ από συνεντεύξεις με αρχαίους αλλά και νεώτερους. Σκοπός είναι η βιωματική προσέγγιση με τους αρχαίους μας. Για να επιτευχθει μια τέτοια συν-έντευξη (συνάντηση με το πρόσωπο) χρειάζεται να γνωρίζεις πολύ καλά τα λεγόμενά του έτσι ώστε να αναπλάσεις τον χαρακτήρα του και τις ιδέες του στην συνέντευξη αυτή. Για τον Σωκράτη πηγή είναι πρώτον και κύριον ο Πλάτων (ιδιαίτερα τα πρώιμα έργα του), επίσης ο Ξενοφών με τα Απομνημονεύματά του. άλλες αναφορές μπορεί να είναι αλλοιωμένες ή στην καλλίτερη περίπτωση να συμπληρώνουν μερικώς το ποτραίτο του Σωκρατους.

πολύ ωραία η ιδέα σου Τεύταμε!!

Tα εύσημα και από μένα

Μενελαε? μπορεις σε παρακαλω να με διαφωτησεις προς τι ο πληθυντικος στον κατα τα αλλα ομορφο αυτο διαλογο?

προς τι η χρηση του?

Μαλλον η δυναμη της συνηθειας.
Αρχισε παντως με ενικο.

Δεν μου βγαίνει να ομιλήσω εις τον πληθυντικόν με τον μέγιστον φιλόσοφον.

Μα ακριβως για αυτο σε ρωτησα... γιατι μιλησες στον πληθυντικο τον οποιο θεωρω λαθος σαν τροπο εκφρασης