ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Περί ανέμων και υδατων
προσώπων και πραγμάτων
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Σάβ 30 Ιαν 2010, 00:08

PELTASTIS VARNAVAS έγραψε:ενικησα σε καρυπ, σε προλαβα επι το ελληνορθοδοξοτερον

Ὁ Ἅγιος Ἱππόλυτος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Μάρτυρες.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες ἄθλησαν ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Κλαυδίου Β’ (268 – 269 μ.Χ.) καὶ ἡγεμονίας Βικαρίου τοῦ Οὐλπίου Ρωμύλου.
Ὁ Ἅγιος Κενσουρίνος κατεῖχε τὸ ἀξίωμα τοῦ μαγίστρου καὶ τοῦ πρώτου τῆς συγκλήτου. Μετὰ ἀπὸ διαβολές, συνελήφθη καὶ κλείσθηκε στὴ φυλακή. Παρὰ τὰ βασανιστήρια ἐκεῖνος ὁμολογοῦσε μὲ ἐπιμονὴ τὴν πίστη του στὸν Χριστό. Ἀπὸ τὰ θαύματα ποὺ ἐπιτέλεσε ὁ Ἅγιος Κενσουρίνος στὴ φυλακή, εἴκοσι στρατιῶτες πίστεψαν στὸν Χριστὸ καὶ ἀποκεφαλίσθηκαν μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο.
Ἡ Ἁγία Χρυσὴ ὑποβλήθηκε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ στὸ τέλος τὴν ἔριξαν στὴ θάλασσα. Τὸν ὑπηρέτη τῆς Μάρτυρος Χρυσῆς, Ἅγιο Σαβαΐνο, τὸν κτύπησαν μὲ βαριὲς σφαῖρες στὸν αὐχένα, τὸν κρέμασαν σὲ ξύλο καὶ τοῦ κατέκαψαν τὰ σπλάγχνα. Ἔτσι παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν Κύριο.
Ὅταν ἄκουσε γιὰ τὰ γενόμενα ὁ Ἅγιος Ἱππόλυτος, Ἐπίσκοπος Ρώμης, παρουσιάσθηκε στὸν ἡγεμόνα καὶ διαμαρτυρόμενος τὸν ἔλεγξε. Ἐκεῖνος ἀμέσως ἔδωσε ἐντολὴ καὶ συνέλαβαν τὸν Ἅγιο Ἱππόλυτο μαζὶ μὲ τὴν ἀκολουθία του. Μετὰ ἀπὸ τὰ ραπίσματα καὶ τὶς κακώσεις, τοὺς ἔδεσαν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια καὶ τοὺς ἔριξαν στὴ θάλασσα. Ἔτσι τελειώθησαν οἱ Ἅγιοι καὶ ἔλαβαν τὸ στέφανο τοῦ μαρτυρίου τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Ὡς τῶν Ἀποστόλων ὁμότροποι, καὶ τῆς οἰκουμένης Διδάσκαλοι, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων πρεσβεύσατε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς τῶν ψυχῶν τὸ μέγα ἔλεος.


Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Νέος.
Πολλὰ παραδείγματα ἀδελφικῶν σχέσεων, στενὴς συνεργασίας καὶ ὑπέροχης αὐτοθυσίας συναντᾶμε στὴν ἱστορία καὶ ζωὴ διαφόρων λαῶν.
Αὐτὰ ὅμως ποὺ βρίσκουμε στὴν πορεία τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου ξεπερνοῦν κάθε δυνατὴ φαντασία καὶ περιγραφή.
Ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια ἡ ὁμοφροσύνη καὶ ἀλληλεγγύη τῶν κατοίκων τῶν δυὸ αὐτῶν τμημάτων τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὑπῆρξε ἑνιαία καὶ ζηλευτή.
Κοινὴ παρουσιάζεται ἡ τύχη τους. Κοινὴ καὶ ἡ ἱστορία καὶ ὁ πολιτισμός τους. Καὶ δικαιολογημένα.
Ὁ ἴδιος λαὸς εἶναι ποὺ κατοικεῖ καὶ στὰ δύο αὐτὰ μέρη. Αὐτὴ τὴν ἀλήθεια μαρτυρεῖ καὶ διακηρύττει τόσον ἡ γλώσσα καὶ Θρησκεία, καὶ ζωὴ τῶν κατοίκων τους, ὅσον καὶ οἱ περιπέτειές τους.
Ἕνα περιστατικό, ἐξαιρετικὰ συγκινητικὸ μεταξὺ τόσων ἄλλων εἶναι καὶ τοῦτο, ποὺ συνέβη στὰ μεσοβυζαντινὰ χρόνια (642 – 1071 μ.Χ.) μὲ ἥρωα, μάρτυρα καὶ ὁμολογητὴ τὸν Ἅγιο Θεόφιλο τὸν Νέο. Γι’ αὐτὸν καὶ οἱ γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν.
Ὁ ὁμολογητὴς Θεόφιλος γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὴν πάλαι ποτὲ βασιλίδα τῶν πόλεων καὶ πρωτεύουσα τῆς Βυζαντινῆς μας Αὐτοκρατορίας, τὴν Κωνσταντινούπολη. Οἱ γονεῖς του πιστοὶ καὶ ἐνάρετοι χριστιανοὶ φρόντισαν νὰ δώσουν στὸ παιδί τους ἀπὸ τὴν βρεφική του ἡλικία τὴν ἀνάλογη χριστιανικὴ μόρφωση καὶ ἀνατροφή. Ὁδηγό τους καὶ σὲ τοῦτο τὸ σημεῖο ἔβαλαν οἱ πιστοὶ γονεῖς τοῦ θείου ἀποστόλου τὰ θεόπνευστα λόγια. «Οἱ πατέρες ἐκτρέφετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσία Κυρίου’. (Ἐφεσ. στ’ 4).
Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν προσπαθειῶν τους Θαυμαστό. Μεγαλωμένος ὁ Θεόφιλος μὲ τοῦ Χριστοῦ τὰ λόγια καὶ μὲ πρότυπο τὴν ὅλη ζωὴ τῶν γονιῶν του ξεχωρίζει ἀπὸ τοὺς συνομήλικές του ἀπὸ τὰ παιδικά του χρόνια. Αὐτὸ γίνεται συχνά. Τὸ παράδειγμα τῶν γονιῶν παίζει πάντα βασικὸ ρόλο στὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν.
Τί εὐλογία θὰ ἦταν, ἂν τὴν ἀλήθεια αὐτὴ εἶχαν συνέχεια μπροστὰ στὰ μάτια τους οἱ γονεῖς. Εἰδικὰ σήμερα ποὺ οἱ ποικίλοι πειρασμοὶ ἔχουν αὐξηθεῖ ὑπερβολικά, ἡ προσεκτικὴ ζωὴ τῶν γονιῶν πολλὰ κακὰ θὰ εἶχε προλάβει.
Πολλοὶ φυσικὰ καὶ τότε οἱ πειρασμοὶ καὶ τοῦ πονηροῦ οἱ παγίδες. Μὲ τὰ ὄπλα ὅμως τῆς προσοχῆς καὶ προσευχῆς τὸ παιδὶ μεγάλωνε ἀνάλογα, ὥστε ἀπὸ πολὺ νωρὶς νὰ ἀξιωθεῖ νὰ ἀνέλθει καὶ στὸ ἀξίωμα τοῦ μέλους τῆς συγκλήτου καὶ νὰ εἶναι ἀπὸ ὅλους πρόσωπο σεβαστό. Αὐτὸ ἔγινε τὴν ἐποχὴ ποὺ στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων βρισκόντουσαν οἱ ὀρθόδοξοι βασιλεῖς Κωνσταντῖνος καὶ Εἰρήνη, ἡ δὲ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία ἦταν διηρημένη διοικητικὰ σὲ ἐπαρχίες ποὺ ὀνομαζόντουσαν Θέματα. Μιὰ τέτοια Ἐπαρχία – Θέμα, ἦταν καὶ ἡ Ἐπαρχία τῶν Κιβυρραιωτῶν ἀπὸ τὴν πόλη τῆς Καρίας, τὰ Κίβυρρα. Οἱ κάτοικοι τοῦ θέματος αὐτοῦ ἦταν περίφημοι ναυτικοὶ κάτω ἀπὸ τὶς διαταγὲς καὶ τὴν καθοδήγηση τῶν βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων. Γι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὸν στόλο τῶν Κιθυρραιωτῶν εἶχε ἀνατεθεῖ τότε ἡ ἐπιτήρηση καὶ φύλαξη τῶν θαλασσῶν τῆς Μεσογείου καὶ ἰδιαίτερα τῆς θαλάσσιας ὁδοῦ ποὺ διέρχεται μεταξὺ Κιλικίας καὶ Κύπρου. Οἱ Ἄραβες – Σαρακηνοὶ καὶ τὸ Ἰσλὰμ τοῦτο τὸν καιρὸ ἁλώνιζαν κυριολεκτικὰ αὐτὰ τὰ μέρη. Ὡς στρατηγὸς τῶν Κιβυρραιωτῶν εἶχε ὁρισθεῖ τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ Θεόφιλος ποὺ διακρινόταν γιὰ τὸν πατριωτισμὸ καὶ τὴν γενναιότητά του.
Τὸ ἔτος 800 μ.Χ. ὅπως ἀναφέρει στὴ χρονογραφία του ὁ Ἅγιος Θεοφάνης ποὺ ἦταν ἡγούμενος τῆς μονῆς τοῦ Μεγάλου Ἀγροῦ – ἡ μονὴ βρισκόταν στὴν περιοχὴ Κωνσταντινουπόλεως – ἡ αὐτοκράτειρα Εἰρήνη στὸν Θεόφιλο εἶχε ἀναθέσει τὴν εὐθύνη νὰ παρακολουθεῖ τὸν ἀραβικὸ στόλο ποὺ ἔγινε ὁ κακὸς δαίμων τῆς Κύπρου. Ὁ Θεόφιλος εἶχε μαζί του ἀκόμη δύο στρατηγοὺς γιὰ νὰ τὸν βοηθοῦν. Καὶ αὐτοὶ εἶχαν δώσει τὸν λόγο τους, ὅτι ποτὲ δὲν θὰ ἐγκατέλειπαν τὸν ἀρχηγό, ἀλλὰ μαζί του θὰ ἦταν ἕτοιμοι καὶ νὰ συναποθάνουν. Πόσο εὔκολα μερικὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι δίνουμε ὑποσχέσεις. Ἀλλὰ καί, πόσο εὐκολότερα τὶς ξεχνοῦμε.
Ἕνα πράγμα ἀξίζει ἐδῶ πολὺ νὰ προσεχθεῖ. Ἡ χειρονομία τῆς Αὐτοκράτειρας Εἰρήνης. Σὰν ὑπεύθυνη ἀρχόντισσα τῆς μητέρας αὐτοκρατορίας φροντίζει μὲ κάθε τρόπο γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς θυγατρὸς Κύπρου, ἑνὸς πολύτιμου τμήματος τῆς Βυζαντινῆς μας αὐτοκρατορίας ποὺ κινδύνευε κάθε στιγμὴ καὶ ὤρα ἀπὸ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν βαρβάρων Σαρακηνῶν.
Ὅταν τὸ Βυζαντινὸ ναυτικὸ μὲ ἀρχηγὸ τὸν Θεόφιλο ἔφθασε στὰ Μύρα τῆς Λυκίας, ὅλοι οἱ στρατηγοὶ παρέκαμψαν τὸ ἀκρωτήριο τῶν Χελιδονιῶν καὶ προχώρησαν νὰ εἰσέλθουν στὸν κόλπο τῆς Ἀττάλειας. Οἱ Ἄραβες, ἀφοῦ ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν Κύπρο, ἐκμεταλλευόμενοι τὸν καλὸ καιρὸ καὶ τὴν ὑπάρχουσα γαλήνη περιφέρονταν ἥσυχοι στὸ πέλαγος μεταξὺ Κύπρου καὶ Μ. Ἀσίας. Κάποια στιγμὴ ποὺ οἱ στρατηγοὶ τῶν Βυζαντινῶν τοὺς εἶδαν νὰ κινοῦνται ἥσυχοι καὶ ἀνενόχλητοι παρετάχθησαν καὶ ἑτοιμάσθηκαν νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουν. Ὁ ἀρχηγὸς μάλιστα τῶν Κιβυρραιωτῶν Θεόφιλος, ἄνδρας ρωμαλέος καὶ πολὺ ἱκανός, στὸ ἀντίκρισμα τῶν Σαρακηνῶν, ἔλαβε τὸ θάρρος καὶ προχώρησε μὲ τὸ πλοῖο του μπροστὰ ἀπὸ τὸν στόλο καὶ μὲ ὅλη τὴ δύναμη κτύπησε τὸν ἐχθρό. Ἡ ἐπίθεση στὴν ἀρχὴ εἶχε μεγάλη ἐπιτυχία. Οἱ ἐχθροὶ κτυπημένοι ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρὲς τὰ ἔχασαν καὶ ἑτοιμάζονταν νὰ παραδοθοῦν. Ὅταν ὅμως οἱ στρατηγοὶ εἶδαν τὴν ἀνδρεία τοῦ Θεόφιλου καὶ ἀντιλήφθησαν τὶς διαθέσεις τῶν Ἀράβων, ζήλευσαν τὴ δόξα του καὶ ἀφοῦ τὸν ἐγκατέλειψαν ἔφυγαν ἀπὸ τὴ ναυμαχία. Ὁ Θεόφιλος ὅμως ἀλύγιστος συνέχισε τὸν ἀγώνα γιὰ πολὺ χρόνο καὶ ὅταν ἀκόμη ἔμεινε μόνος μὲ τοὺς ναῦτες ποὺ ἦταν στὸν δρόμωνά του. Δυστυχῶς ἐπειδὴ τὰ πλοῖα τῶν Σαρακηνῶν ἦταν πολὺ περισσότερα, περικυκλώθηκε ἀπὸ αὐτὰ καὶ στὸ τέλος συνελήφθηκε αἰχμάλωτος.
Τί μεγάλο κακὸ ἀλήθεια ἡ ζήλια! «Φθόνος οὐκ εἶδε προτιμᾶν τὸ συμφέρον» λέγει καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος. Ὁ γενναῖος Θεόφιλος μετὰ τὴ σύλληψή του μὲ τὰ χέρια δεμένα πισθάγκωνα ὁδηγήθηκε μπροστὰ στὸν ἀρχηγὸ τῶν Σαρακηνῶν, τὸν τρομερὸ Χαλίφη τῆς Βαγδάτης Ἀροῦν ἀλ Ρασίντ. Ὁ τρομερὸς χαλίφης στὸ ἀντίκρισμα τοῦ παλικαριοῦ θαύμασε τὴ λεβεντιὰ ποὺ ἔβλεπε στὴν προσωπικότητά του καὶ ἀμέσως σκέφθηκε πώς, ἂν μὲ τὸν τρόπο του κατόρθωνε νὰ πείσει τὸ παλικάρι νὰ τὸν ἀκολουθήσει θὰ πετύχαινε τὴν πιὸ μεγάλη νίκη. Μὲ προσποιητὴ λοιπὸν εὐγένεια, ὅταν ὁ Θεόφιλος πλησίασε ἄρχισε νὰ τοῦ κάνει διάφορες προτάσεις, μὲ τὴν ὑπόσχεση νὰ τοῦ χαρίσει διάφορες δωρεές. Σ' ὅλες αὐτὲς τὶς προτάσεις τοῦ Βάρβαρου χαλίφη ὁ πιστὸς καὶ ἄκαμπτος χριστιανὸς ἐπέδειξε ὅλο τὸ μεγαλεῖο τοῦ χαρακτήρα του.
Στὴν πρόταση ἐξαναγκασμοῦ νὰ ἐγκαταλείψει τὴ θρησκεία του καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὸν μωαμεθανισμὸ ὁ πιστὸς Θεόφιλος ὄχι μόνο ἀρνήθηκε ἀλλὰ καὶ ἔφτυσε στὸ πρόσωπο τῶν ἀνθρώπων τοῦ Ρασὶντ λέγοντας: «Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία εἶναι ἡ ἀποκάλυψη Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔγινε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ μὲ τὴν ὁποία ὁ κάθε πιστὸς ἐπιτυγχάνει ὄχι μόνο τὴν εὐτυχία ἀλλὰ καὶ τὴν αἰώνια σωτηρία του». Στὴν ἐπιμονὴ τοῦ Ἀροῦν ἀλ Ρασίντ, ὅτι ὁ μωαμεθανισμὸς εἶναι ἡ θρησκεία ποὺ ἀπεκάλυψε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο διὰ τοῦ προφήτου του Μωάμεθ, ὁ Θεόφιλος δὲν δυσκολεύθηκε νὰ χλευάσει τὴν ἄθεη πίστη καὶ νὰ εἰρωνευτεῖ τοὺς κρατοῦντες καὶ ὑβριστές του.
Τὴν ἄρνησή του ὁ ὁμολογητὴς πλήρωσε μὲ ἕνα σωρὸ ὕβρεις καὶ ἐξευτελισμοὺς καὶ παραμονὴ σὲ σκοτεινὴ καὶ πολὺ ἀνθυγιεινὴ φυλακὴ ἐπὶ τετραετία ὁλόκληρο. Κατὰ τὸ μακρὺ αὐτὸ διάστημα παρὰ τὰ συχνὰ καὶ ἀνείπωτα βασανιστήρια τῶν κρατούντων ὁ πιστὸς χριστιανὸς καὶ ἀλύγιστος ὁμολογητὴς ἔμεινε σταθερὸς καὶ ἄκαμπτος. Μπροστὰ στὰ μάτια του ἔχει πάντα τὰ λόγια Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου μας. «Μὴ φοβηθεῖτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴ μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. γ’ 28). Ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα τοῦ μεγάλου Ἀποστόλου. «Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι, εἰς ἡμᾶς» (Ρωμ. η’ 18). Δηλαδὴ μὴ φοβηθεῖτε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θανατώνουν τὸ σῶμα, δὲν ἔχουν ὅμως τὴ δύναμη νὰ θανατώσουν τὴν ψυχή. Αὐτὰ ποὺ ὑποφέρουμε σ’ αὐτὴ τὴν ζωὴ δὲν εἶναι τίποτε ἂν τὰ συγκρίνουμε πρὸς τὴ δόξα ποὺ μέλλει νὰ μᾶς φανερωθεῖ καὶ νὰ δοθεῖ κάποια μέρα σὲ μᾶς. Μὲ ὁδηγὸ τοῦτα τὰ λόγια καὶ συντροφιὰ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ βαθιά του πίστη περνάει τὶς ἡμέρες καὶ τὶς ὦρες του στὴ φυλακὴ μὲ τὸ μυαλό του δοσμένο στὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ ποὺ ὑπόσχεται καὶ λέγει: «Τέκνον οὗ μὴ σὲ ἄνω οὗ μὴ σὲ ἐγκαταλείπω». Παιδί μου, δὲν θὰ σὲ ἀφήσω, ποτὲ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω. Μεῖνε μόνο κοντά μου. Κοντά μου καὶ «πιστὸς μέχρι θανάτου». Πιστὸς μέχρι θανάτου περνάει καὶ ὁ Θεόφιλος τὶς ἡμέρες του στὴ βρώμικη φυλακὴ τοῦ βάρβαρου Σαρακηνοῦ.
Τέσσερα χρόνια μαρτυρικῆς ζωῆς πέρασε ὁ ἀλύγιστος χριστιανὸς ἀγωνιστής. Μιὰ μέρα ποὺ οἱ βάρβαροι εἶχαν τὸ μπαϊράμι τους ἔφεραν στὴ γιορτή τους καὶ τὸν πιστὸ Θεόφιλο κι ἄρχισαν ἕνας – ἕνας νὰ τὸν προτρέπουν νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν πίστη του, νὰ ἀσπασθεῖ τὴ θρησκεία τους καὶ νὰ γιορτάσει μαζί τους. Ὁ Θεόφιλος σὲ ὅλες τὶς προτάσεις τους αὐτὲς ἔδινε μία ἀπάντηση.

- Γεννήθηκα χριστιανός. Μεγάλωσα χριστιανός. Θὰ πεθάνω χριστιανός.

Στὴν ἀπάντησή του αὐτὴ ὕβρεις καὶ κτυπήματα δεχόταν ἀπὸ τῶν βαρβάρων τὰ πλήθη. Κάποια στιγμὴ ποὺ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν βαρβάρων ἄρχισαν νὰ ὑβρίζουν καὶ νὰ βλασφημοῦν τὸ ἅγιο ὄνομα τοῦ Λυτρωτή μας, ὁ Θεόφιλος δὲν κρατήθηκε ἀλλὰ ἀνταπέδωσε τὴν ὕβρη γιὰ τὴ θρησκεία τους καὶ τὰ πιστεύω τους. Ἡ θαρραλέα τοῦ Θεόφιλου στάση καὶ ἀπάντηση εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ ὁδηγηθεῖ αὐτὸς στὴ μέση τοῦ διασκεδάζοντος πλήθους καὶ νὰ δεχθεῖ τὸν διὰ ξίφους θάνατο. Ἔτσι ἔκλεισε ἡ ζωὴ τοῦ ἀδούλωτου χριστιανοῦ. Τοῦτο σημειώνει ὁ Ἅγιος Θεοφάνης: «Τὴν διὰ ξίφους τιμωρίαν ὑπομείνας, μάρτυς ἄριστος ἀνεδείχθη».
Τὸ λείψανο τοῦ γενναίου ὁμολογητοῦ καὶ νέου μάρτυρος Θεοφίλου οἱ κατοικοῦντες ἐκεῖ χριστιανοὶ τὸ παρέλαβαν μὲ βαθὺ σεβασμὸ καὶ τὸ κήδεψαν μὲ κάθε τιμὴ καὶ εὐλάβεια. Ἡ μνήμη τοῦ ἀκλόνητου χριστιανοῦ τιμᾶται ἀπὸ μὲν τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία τὴν 30η Ἰανουαρίου, ἀπὸ δὲ τὴ Δυτικὴ τὴν 22α Ἰουλίου.
Μὲ μία ἄρνηση τῆς πίστης ὁ Θεόφιλος θὰ μποροῦσε νὰ γλυτώσει τὴν ζωή του. Ὁ ἀλύγιστος ὅμως ἀγωνιστὴς προτίμησε νὰ ἐφαρμόσει τοῦ θείου Διδασκάλου τὰ λόγια ποὺ σημειώνει ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς τῆς Ἀποκαλύψεως. «Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς». (Ἀποκάλυψη β’ 10). Κι ἔμεινε πιστὸς μέχρι θανάτου.
Τί εὐλογία τὰ λόγια αὐτὰ νὰ γινόντουσαν καὶ γιὰ μᾶς καὶ τὴ σημερινὴ νεολαία σύνθημα ζωῆς!

Ἅγιε Θεόφιλε, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Τὴν φιλότητα πρὸς τὸν Δεσπότην, καθυπέγραψας, τῷ αἵματί σου, καὶ τὴν πλάνην ἐναπέπνιξας, ἅγιε, ἡμισελήνου γενναίω φρονήματι, ἀνακηρύξας Χριστοῦ τὴν θεότητα· ὅθεν εἴληφας, Θεόφιλε παμμακάριστε, τὸ στέφος τῶν μαρτύρων ἐκ Κυρίου σου.

Κοντάκιον. Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτήρ.
Θαλάσσης νοητής, διαπλεύσας τὸ κύτος, λιμένα οὐρανοῦ, εἰς κατάπαυσιν εὖρες, Θεόφιλε ἔνδοξε, ὡς πὲρ ναῦς χριστοσφράγιστος, πλάνην Ἄγαρ δέ, ἐκμυκτηρίσας ἐμφρόνως, ὠμολόγησας, τὴν τοῦ Δεσπότου σου πίστιν, μαρτύρων ἀγλάϊσμα.



Ὁ Ἅγιος Ἰππόλυτος ὁ Ἱερομάρτυρας.
Ὁ Ἅγιος Ἰππόλυτος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια καὶ ἦταν Πρεσβύτερος. Μαρτύρησε κατὰ τὴν περίοδο τοῦ σχίσματος τῶν αἱρετικῶν Νοβατιανῶν.



Οἱ Ἅγιοι Φελισιανός, Φιλιππιανὸς οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Φελισιανὸς καὶ Φιλιππιανὸς μαρτύρησαν μαζὶ μὲ ἄλλους στὴν Ἀφρική.



Ὁ Ὅσιος Κυριακὸς ὁ ἐν τῇ μονῇ Ἁγίου Σάββα Ἀσκήσαντας.
Ὁ Ὅσιος Κυριακὸς ἔζησε καὶ ἀσκήτεψε περὶ τὸν 7ο – 8ο αἰώνα μ.Χ. καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.



Ὁ Ἅγιος Πέτρος Βασιλέας τῶν Βουλγάρων.
Ὁ Ἅγιος Πέτρος ἦταν τσάρος τῆς Βουλγαρίας (927 – 967 μ.Χ.) καὶ υἱὸς τοῦ βασιλέως Συμεών. Εἶχε νυμφευθεῖ τὴν ἐγγονὴ τοῦ βασιλέως Ρωμανοῦ Λεκαπηνοῦ (920 – 944 μ.Χ.), Μαρία, ἡ ὁποία μετονομάσθηκε σὲ Εἰρήνη, λόγω τῆς εἰρήνης ποὺ ἐπικράτησε μεταξὺ Βυζαντινῶν καὶ Βουλγάρων.
Ὁ Ἅγιος ἀγωνίσθηκε ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῶν Βογομίλων ἀκολουθώντας τὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Ρίλας. Μετὰ ἀπὸ ἕναν ἀνεπιτυχὴ πόλεμο μὲ τὴν Οὐγγαρία καὶ τὴ Ρωσία, κοιμήθηκε τὸ ἔτος 967 μ.Χ.



Ὁ Ὅσιος Ζήνων ὁ Νηστευτὴς ἐκ Κιέβου.
Ὁ Ὅσιος Ζήνων ἔζησε τὸν 14ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἀσκήτεψε στὰ σπήλαια τῆς Μεγάλης Λαύρας τοῦ Κιέβου τῆς Ρωσίας. Κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.



Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Νεομάρτυρας ὁ Μυτιληναῖος.
Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ἦταν ἔγγαμος καὶ πατέρας τέκνων. Κάποια στιγμὴ ποὺ βρέθηκε σὲ στιγμὴ ἀδυναμίας καὶ ὀργῆς, ἀσπάσθηκε τὸν Ἰσλαμισμό. Ἦλθε ὅμως στὸν ἑαυτό του καὶ συναισθανόμενος τὸ ἁμάρτημά του μετέβη στὸ Ἅγιον Ὅρος, ὅπου καὶ παρέμεινε γιὰ ἀρκετὸ χρόνο. Ἀφοῦ κοινώνησε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων προετοιμάσθηκε γιὰ τὸ μαρτύριο.
Ἐπανῆλθε στὴ Μυτιλήνη καὶ παρουσιάσθηκε στὸν κριτὴ στὸν ὁποῖο μὲ τόλμη ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ἀφοῦ τὸν ἔλεγξε γιὰ τὸ κίβδηλο τῆς μουσουλμανικῆς θρησκείας. Ὁ κριτὴς ἐξέδωσε ἀπόφαση, γιὰ νὰ θανατωθεῖ δι’ ἀγχόνης καὶ τὸν παρέδωσε στὸν ἄρχοντα Ὀμὲρ Ἀγᾶ, ὁ ὁποῖος προσπάθησε μὲ κολακεῖες καὶ ὑποσχέσεις νὰ τὸν μεταπείσει. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος μὲ πνευματικὴ ἀνδρεία ἐπέμενε.
Μετὰ ἀπὸ φρικτὰ βασανιστήρια τὸν ὁδήγησαν στὸν τόπο τῆς ἐκτελέσεως. Ὁ Μάρτυς, ἀφοῦ προσευχήθηκε καὶ ἀσπάσθηκε τὸ σχοινὶ τῆς ἀγχόνης, παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ τὸ ἔτος 1784. Τὸ τίμιο λείψανό του τὸ ἔριξαν στὴ θάλασσα καὶ βρέθηκε ἀργότερα στὴν ἀπέναντι πλευρὰ τῆς Μυτιλήνης, στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Μόθωνα, ὅπου μὲ τὴν ἄδεια τῶν Τούρκων ἐνταφιάσθηκε στὸν παραπλήσιο μικρὸ ναό.



Μνήμη θαύματος Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στὴ Ζάκυνθο.
Ὁ Μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Γεώργιος τιμᾶται ἰδιαίτερα τὴν ἡμέρα αὐτὴ στὴ Ζάκυνθο, διότι συνδέθηκε μὲ τὴ σωτηρία τοῦ νησιοῦ ἀπὸ τὴν πανούκλα τοῦ ἔτους 1688.
Τὸ ἔτος 1669 πρόσφυγες Κρῆτες ποὺ ἦλθαν στὸ νησὶ τῆς Ζακύνθου, ἔφεραν μαζί τους ἀρχαία εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, τὴν ὁποία κατέθεσαν στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Κόλα. Ἱερόσυλοι ὅμως, ἀπογύμνωσαν αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἀργυρὴ ἐπένδυσή της. Μετὰ ὀκτὼ ἡμέρες ὅλη ἡ ἐκεῖ συνοικία προσβλήθηκε ἀπὸ λοιμό, ποὺ θεωρήθηκε ὡς θεία τιμωρία γιὰ τὴν γενόμενη ἱεροσυλία. Γιὰ τὸν ἐξιλασμό του ὁ λαὸς κατέφυγε σὲ νηστεία καὶ προσευχὴ καὶ ἀποφάσισε τὴν ἀνέγερση ναοῦ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.
Ὁ ἀναθηματικὸς αὐτὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τῶν Κομούτων ἢ Καμαριώτης, φέρει τὸ ἑξῆς ἐπίγραμμα: «Γεώργιον τὲ οἴα ναὸν σοὶ πόλις, ἀνατίθησι τῆς ξένης σωτηρίας».



Μνήμη εὑρέσεως τῆς ἐν Τήνῳ Ἱερᾶς εἰκόνος Εὐαγγελιστρίας.
Ὁ Μιχαὴλ Πολυζωΐδης, εἶχε ἕνα ὄνειρο τὸ 1821, στὸ ὁποῖο ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἐμφανίστηκε σὲ αὐτὸν μὲ λαμπερὰ ἄσπρα ἐνδύματα. Τὸν καθοδήγησε γιὰ νὰ σκάψει στὴν περιοχὴ τοῦ Ἀντωνίου Δοξαρά, ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, ὅπου θὰ ἔβρισκε τὴν εἰκόνα της. Εἶπε ἐπίσης σ’ αὐτὸν νὰ χτίσει μία ἐκκλησία στὴν περιοχή. Ἡ βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ ὑποσχέθηκε ἐπίσης νὰ τὸν βοηθήσει νὰ ὁλοκληρώσει αὐτοὺς τοὺς στόχους.
Ὅταν ξύπνησε, ἔκανε τὸν σταυρό του καὶ προσπάθησε νὰ ξανακοιμηθεῖ, θεωρώντας ὅτι τὸ ὄνειρό του ἦταν ἕνας πειρασμὸς ἀπὸ τὸ διάβολο. Πρὶν τὸν πάρει ὁ ὕπνος, ὁ Μιχαὴλ εἶδε τὴν Θεοτόκο ἄλλη μιὰ φορά, καὶ παρατήρησε ὅτι τὸ δωμάτιο πλημμύρισε ἀπὸ ἕνα εὐχάριστο δυνατὸ φῶς. Τὸ κεφάλι της περιβλήθηκε ἀπὸ τὸ θεῖο φῶς, καὶ τὸ πρόσωπό της ἔδειχνε μία γλυκύτητα. Μιλώντας στὸν Μιχαὴλ εἶπε, «γιατί εἶσε φοβισμένος; Μὴν χάνεις τὴν πίστη σου. Εἶμαι ἡ Παναγία. Σὲ θέλω γιὰ νὰ σκάψεις στὴν περιοχὴ τοῦ Ἀντωνίου Δοξαρά, ὅπου εἶναι θαμμένη ἡ εἰκόνα μου. Θὰ χτίσεις μία ἐκκλησία ἐκεῖ καὶ θὰ σὲ βοηθήσω καὶ ἐγώ». Κατόπιν ἐξαφανίστηκε.
Τὸ ἑπόμενο πρωί, ὁ Μιχαὴλ πῆγε στὸ χωριὸ καὶ εἶπε στὸν ἱερέα τί εἶχε συμβεῖ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νύχτας. Ὁ ἱερέας σκέφτηκε ἐπίσης ὅτι τὸ ὄνειρο ἦταν ἕνας πειρασμός, καὶ ἔτσι εἶπε στὸν Μιχαὴλ νὰ ἔρθει γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ καὶ νὰ κοινωνήσει. Ὁ Μιχαήλ, ἐντούτοις, δὲν πείστηκε ὅτι τὰ ὁράματά του ἦταν μόνο ὄνειρα ἢ δαιμονικοὶ πειρασμοί. Εἶπε στοὺς συγχωριανούς του τὴν ἐμπειρία του. Μερικοὶ γέλασαν, ἀλλὰ μόνο δύο τὸν πίστεψαν.
Τὰ δυὸ ἄτομα πῆγαν μὲ τὸν Μιχαὴλ στὴν περιοχὴ ποὺ τοῦ εἶχε ὑποδείξει ἡ Παναγία, μιὰ νύχτα καὶ ἔσκαψαν σὲ μεγάλο βάθος, ἀλλὰ δὲν βρῆκαν τίποτα. Κατόπιν ἔσκαψαν παραδίπλα καὶ βρῆκαν τὰ ὑπολείμματα ἐνὸς παλαιοῦ τοίχου. Μὴν βρίσκοντας παρὰ μόνο τὰ τοῦβλα, ἔπρεπε νὰ σταματήσουν τὴν ἀναζήτησή τους τὸ πρωί. Ἔτσι οἱ Τοῦρκοι δὲν θὰ ἀνακάλυπταν τί ἔκαναν.
Ὁ Ἀντώνιος Δοξαράς, ὁ ἰδιοκτήτης τῆς περιοχῆς, βρῆκε τὰ τοῦβλα καὶ προσπάθησε νὰ τὰ χρησιμοποιήσει γιὰ νὰ χτίσει ἕναν φοῦρνο. Τὸ κονίαμα ὅμως δὲν ἔμενε στὰ τοῦβλα καὶ ἔτσι ὅποτε προσπάθησαν νὰ χτίσουν ἕνα τμῆμα τοῦ φούρνου, αὐτὸ κατέρρεε. Οἱ ἐργαζόμενοι πείστηκαν ὅτι ὁ Θεὸς τοὺς ἐμπόδιζε νὰ χρησιμοποιήσουν αὐτὰ τὰ τοῦβλα γιὰ τὸν τοῖχο τοῦ φούρνου.
Ἡ Ἁγία Πελαγία († 23 Ἰουλίου), μία καλόγρια ὀγδόντα ἐτῶν, εἶχε διάφορα ὄνειρα τὸν Ἰούνιο 1822. Σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἡ Θεοτόκος ἐμφανίστηκε σ’αὐτήν. Ἡ Ἁγία Πελαγία ζοῦσε στὸ γυναικεῖο μοναστήρι τοῦ Δορμιτίου στὸ ὄρος Κεχροβούνιο, ποὺ ἀπεῖχε μία ὥρα ἀπὸ τὸ χωριό. Ζοῦσε στὸ μοναστήρι αὐτὸ ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία, καὶ ἦταν γνωστὴ γιὰ τὴ μεγαλειώδη ἀρετὴ καὶ τὴν εὐσέβειά της.
Ἡ Θεοτόκος ἐμφανίστηκε στὸ ὄνειρό της καὶ τὴν διέταξε γιὰ νὰ πάει στὸν Σταματέλο Κανγάδη (ἕνα προεξέχον ἄτομο τοῦ χωριοῦ), καὶ νὰ τοῦ πεῖ νὰ σκάψει καὶ νὰ βρεῖ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ στὴν περιοχὴ τοῦ Ἀντωνίου Δοξαρά.
Τρομαγμένη ἀπὸ τὸ ὅραμα, ἡ Πελαγία ἀπέδωσε τὸ ὄνειρό της στὴ φαντασία της, καὶ ἄρχισε νὰ προσεύχεται. Φοβόταν νὰ πεῖ σὲ κάποιον γιὰ τὸ ὄνειρό της, ἀλλὰ τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα, ἡ Θεοτόκος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι, γιὰ νὰ τῆς ὑπενθυμίσει τὶς ὁδηγίες της. Καὶ πάλι, ἡ καλόγρια παρέμεινε σιωπηλὴ καὶ δὲν εἶπε σὲ κανέναν, γιὰ τὸ ὅραμά της. Ἡ Θεοτόκος ἐμφανίστηκε καὶ τρίτη φορὰ στὸ ὄνειρό της, ἀλλὰ αὐτὴ τὴ φορὰ μὲ ἕναν αὐστηρὸ τρόπο. Ἐπέπληξε τὴν Πελαγία γιὰ τὴν πίστη της, καὶ τῆς εἶπε: «Πήγαινε καὶ κάνε ὅτι σου εἶπα. Ὑπάκουσε!».
Ἡ Ἁγία Πελαγία ξύπνησε ἀπὸ τὸν φόβο καὶ τὴν ἔνταση. Καθὼς ἄνοιξε τὰ μάτια της, εἶδε τὴν ἴδια γυναίκα ποὺ εἶχε δεῖ ἐνῶ κοιμόταν.
Ἡ Ἁγία Πελαγία, κατάλαβε ἐπιτέλους, ὅτι τῆς παρουσιάσθηκε ἡ Θεοτόκος καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ τῆς εἶπε.
Ἀμέσως, ἐνημέρωσε τὴν ἡγουμένη γιὰ τὰ ὁράματά της, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸν Σταματέλο Κανγάδη. Ὁ κ. Κανγάδης, ποὺ εἶχε ὑποδείξει ἡ Θεοτόκος γιὰ νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀνασκαφὴ τῆς ἐκκλησίας, ἐνημέρωσε τὸν ἐπίσκοπο Γαβριὴλ γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα. Ὁ ἐπίσκοπος ἤδη εἶχε ἀκούσει γιὰ τὸ ὄνειρο τοῦ Μιχαὴλ Πολυζώη καὶ εἶχε συνειδητοποιήσει ὅτι τὸ ὄνειρο τῆς καλόγριας Πελαγίας συμφωνοῦσε μὲ τὸ ὅραμά του. Ὁ Ἐπίσκοπος Γαβριὴλ ἔγραψε σὲ ὅλες τὶς ἐκκλησίες, στὴν Τῆνο, ζητώντας βοήθεια γιὰ τὴν εὕρεση τῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς εἰκόνος.
Οἱ ἀνασκαφὲς ἄρχισαν τὸ Σεπτέμβριο 1822 κάτω ἀπὸ τὴ ἐπίβλεψη τοῦ κ. Κανγάδη. Τὰ θεμέλια τῆς ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, ποὺ καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς Ἄραβες τὸ 1200, ἀποκαλύφθηκαν. Δυστυχῶς ὅμως δὲν βρέθηκε ἡ εἰκόνα. Τὰ χρήματα ἐξαντλήθηκαν καὶ ἔτσι ἐγκαταλείφθηκε ἡ προσπάθεια.
Γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἐμφανίστηκε στὴν Ἁγία Πελαγία, καὶ τῆς ζητάει νὰ συνεχιστοῦν οἱ ἀνασκαφές. Ὁ ἐπίσκοπος Γαβριὴλ ἔστειλε μία ἔκκληση γιὰ δωρεές, γιὰ νὰ χτιστεῖ μία νέα ἐκκλησία στὰ θεμέλια της παλαιᾶς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ἡ νέα ἐκκλησία χτίστηκε, καὶ ἀφιερώθηκε στὸν Ἅγιο Ἰωάννη καὶ στὴ Ζωοδόχο Πηγή.
Στὶς 30 Ἰανουαρίου 1823 οἱ ἐργαζόμενοι ἰσοπέδωναν τὸ ἔδαφος μέσα στὴν ἐκκλησία γιὰ τὴν προετοιμασία τοποθετήσεως ἐνὸς νέου πατώματος πετρῶν. Περίπου τὸ μεσημέρι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, ὁ Ἐμμανουὴλ Μάτσος, χτύπησε ἕνα κομμάτι τοῦ ξύλου μὲ τὴν ἀξίνα του. Ἦταν δυὸ κομμάτια ξύλου, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε νὰ διακρίνει γιατί ἦταν σκεπασμένα μὲ χῶμα. Καθὼς σκούπισε τὸ χῶμα μὲ τὸ χέρι του, εἶδε ὅτι ἦταν μία εἰκόνα. Ἐνώνοντας τὰ δυὸ κομμάτια τοῦ ξύλου μαζί, ἐμφανίσθηκε πλήρης ἡ εἰκόνα.
Κάλεσε τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους, γιὰ νὰ δοῦν καὶ αὐτοὶ τὴν εἰκόνα. Ὅταν τὴν καθάρισαν καλά, εἶδαν ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.
Τὴν ἴδια ἡμέρα, ἡ εἰκόνα δόθηκε στὸν ἐπίσκοπο Γαβριήλ, ποὺ τὸ ἀσπάσθηκε μὲ δάκρυα.
Μετὰ ἀπὸ τὴν εὕρεση τῆς εἰκόνος, οἱ κάτοικοι τῆς Τήνου, γέμισαν ἀπὸ ζῆλο γιὰ νὰ χτίσουν μία θαυμάσια ἐκκλησία πρὸς τιμὴ τῆς Θεοτόκου. Οἱ ἄνθρωποι πρόσφεραν τὰ χρήματά τους καὶ τὴν ἐργασία τους γιὰ νὰ βοηθήσουν νὰ χτιστεῖ ἡ ἐκκλησία τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.
Ἡ νέα ἐκκλησία ὁλοκληρώθηκε τὸ 1823, ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου Γαβριήλ. Ἡ Ἁγία Πελαγία κοιμήθηκε στὶς 28 Ἀπριλίου 1834. Ἡ μνήμη τῆς τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία στὶς 23 Ἰουλίου.
Ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου στὴν Τῆνο, θεωρεῖται ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ἱεροὺς θησαυροὺς τῆς Ἑλλάδας. Τὰ ἀναρίθμητα θαύματα καὶ θεραπεῖες δὲν ἔχουν πάψει ἀπὸ τὸν χρόνο ποὺ βρέθηκε ἡ εἰκόνα.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὴν θείαν Εἰκόνα σου, ἐκ τῶν λαγόνων τῆς γῆς, ἡμῖν ἐφανέρωσας, δι’ ἐμφανείας τῆς σῆς, Παρθένε Πανύμνητε· ὅθεν ἡ νῆσος Τῆνος, ἐν τῇ ταύτης εὑρέσει, χαίρει χαρὰν μεγάλην, καὶ πιστῶς σοι κραυγάζει· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Τῆς παναγίας σου Εἰκόνος τὴν ἀνεύρεσιν
Εὐαγγελίστρια φαιδρῶς πανηγυρίζοντες
Τὰς ἀπείρους σου ὑμνοῦμεν εὐεργεσίας.
Ἐξ αὐτῆς γὰρ ἀναβλύζεις χάριν ἄφθονον
Καὶ παρέχεις καθ’ ἑκάστην τὰ ἰάματα
Τοῖς βοῶσί σοι, χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.


Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὴν θαυμαστήν σου καὶ ἁγίαν Εἰκόνα, τὴν κεκρυμμένην ὑπὸ γῆν πολλοῖς χρόνοις, δι’ ἐμφανείας θείας σου Πανύμνητε, ἡμῖν ἐφανέρωσας, ὡς θησαύρισμα θεῖον· ἧς τὴν θείαν εὕρεσιν, ἑορτάζοντες πόθῳ, ἀναβοῶμεν πάντες εὐλαβῶς· χαῖρε Παρθένε, ἡμῶν ἡ βοήθεια.

Μεγαλυνάριον.
Ἔχουσα ὡς πλοῦτον πνευματικόν, ἡ Τῆνος Παρθένε, τὴν Εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, ταύτης ἑορτάζει, τὴν εὕρεσιν ἐν ὕμνοις, κηρύττουσα εὐσήμως, τὴν προστασίαν σου.





Υ.Γ. :cool: Είπες κάτι μικρέ κρυφοχαμουτζή;; Δεν σε πρόσεχα!


Υ.Γ.2. :ouf: Ωχ, ποιός ακούει τον Λευτέρη (Ίκαρο) πάλι...
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Σάβ 30 Ιαν 2010, 00:19

ωχ συντριβη, η μαχη χαθηκε μα οχι ο πολεμος :evil:
ελπιζω η εικονα να ειναι εντελως διαφορετικη σε λιγα σαβατοκυριακα στην τουμπα
με τον μοναδικο μαχομενο για το νταμπλ παοκ....αν τα παμε οπως εδω....
δυστυχως θα γινει κανα 1-0...

:thumbsdown:
αλλα μαλλον και ο αλεξανδρος βλεπει...αναστροφη της εδω εικονας και νικη των χαμουτζηδων ....με παοκ - παο...1-3..χατ τρικ σαλπη... :worship:

οφφφ σαηντ - τοπικ 20 μετρα σηκωμενη η σημαια του εποπτη λαδιαρη παραγκοπουλου του συνδεσμου γουμενισσας... :loco:

παω να κατεβασω κανα σεντονακι απο προς γαλατας.... :wink:
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Σάβ 30 Ιαν 2010, 14:30

Μ' έκανε εντύπωση αυτή η ιστορία, τη σχολιάζω σαν ουδέτερος παρατηρητής.
karipis έγραψε: Ὅταν τὸ Βυζαντινὸ ναυτικὸ μὲ ἀρχηγὸ τὸν Θεόφιλο ἔφθασε στὰ Μύρα τῆς Λυκίας, ὅλοι οἱ στρατηγοὶ παρέκαμψαν τὸ ἀκρωτήριο τῶν Χελιδονιῶν καὶ προχώρησαν νὰ εἰσέλθουν στὸν κόλπο τῆς Ἀττάλειας. Οἱ Ἄραβες, ἀφοῦ ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν Κύπρο, ἐκμεταλλευόμενοι τὸν καλὸ καιρὸ καὶ τὴν ὑπάρχουσα γαλήνη περιφέρονταν ἥσυχοι στὸ πέλαγος μεταξὺ Κύπρου καὶ Μ. Ἀσίας. Κάποια στιγμὴ ποὺ οἱ στρατηγοὶ τῶν Βυζαντινῶν τοὺς εἶδαν νὰ κινοῦνται ἥσυχοι καὶ ἀνενόχλητοι παρετάχθησαν καὶ ἑτοιμάσθηκαν νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουν. Ὁ ἀρχηγὸς μάλιστα τῶν Κιβυρραιωτῶν Θεόφιλος, ἄνδρας ρωμαλέος καὶ πολὺ ἱκανός, στὸ ἀντίκρισμα τῶν Σαρακηνῶν, ἔλαβε τὸ θάρρος καὶ προχώρησε μὲ τὸ πλοῖο του μπροστὰ ἀπὸ τὸν στόλο καὶ μὲ ὅλη τὴ δύναμη κτύπησε τὸν ἐχθρό. Ἡ ἐπίθεση στὴν ἀρχὴ εἶχε μεγάλη ἐπιτυχία. Οἱ ἐχθροὶ κτυπημένοι ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρὲς τὰ ἔχασαν καὶ ἑτοιμάζονταν νὰ παραδοθοῦν. Ὅταν ὅμως οἱ στρατηγοὶ εἶδαν τὴν ἀνδρεία τοῦ Θεόφιλου καὶ ἀντιλήφθησαν τὶς διαθέσεις τῶν Ἀράβων, ζήλευσαν τὴ δόξα του καὶ ἀφοῦ τὸν ἐγκατέλειψαν ἔφυγαν ἀπὸ τὴ ναυμαχία. Ὁ Θεόφιλος ὅμως ἀλύγιστος συνέχισε τὸν ἀγώνα γιὰ πολὺ χρόνο καὶ ὅταν ἀκόμη ἔμεινε μόνος μὲ τοὺς ναῦτες ποὺ ἦταν στὸν δρόμωνά του. Δυστυχῶς ἐπειδὴ τὰ πλοῖα τῶν Σαρακηνῶν ἦταν πολὺ περισσότερα, περικυκλώθηκε ἀπὸ αὐτὰ καὶ στὸ τέλος συνελήφθηκε αἰχμάλωτος.
Απίστευτο! Εκεί δηλαδή που νικούσαν, σηκώθηκαν κι έφυγαν από ζήλεια!! Επίπεδο νηπιαγωγείου; Ούτε καν νήπια δε θα έκαναν κάτι τέτοιο.
Πιο λογικό με φαίνεται απλά να ηττήθηκαν, κι ο χρονικογράφος θεώρησε τη ζήλια λιγότερο ατιμωτική από την ήττα, βάση κάποιων ηθικών κανόνων που επικρατούσαν τότε ίσως; Πάντως αν όντως συνέβη έτσι... τι να πει κανείς. Τον μπουζουριάζουν λοιπόν το Θεόφιλο και τον πάνε στο Χαλίφη.
Τί μεγάλο κακὸ ἀλήθεια ἡ ζήλια! «Φθόνος οὐκ εἶδε προτιμᾶν τὸ συμφέρον» λέγει καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος. Ὁ γενναῖος Θεόφιλος μετὰ τὴ σύλληψή του μὲ τὰ χέρια δεμένα πισθάγκωνα ὁδηγήθηκε μπροστὰ στὸν ἀρχηγὸ τῶν Σαρακηνῶν, τὸν τρομερὸ Χαλίφη τῆς Βαγδάτης Ἀροῦν ἀλ Ρασίντ. Ὁ τρομερὸς χαλίφης στὸ ἀντίκρισμα τοῦ παλικαριοῦ θαύμασε τὴ λεβεντιὰ ποὺ ἔβλεπε στὴν προσωπικότητά του καὶ ἀμέσως σκέφθηκε πώς, ἂν μὲ τὸν τρόπο του κατόρθωνε νὰ πείσει τὸ παλικάρι νὰ τὸν ἀκολουθήσει θὰ πετύχαινε τὴν πιὸ μεγάλη νίκη. Μὲ προσποιητὴ λοιπὸν εὐγένεια, ὅταν ὁ Θεόφιλος πλησίασε ἄρχισε νὰ τοῦ κάνει διάφορες προτάσεις, μὲ τὴν ὑπόσχεση νὰ τοῦ χαρίσει διάφορες δωρεές.
Εκτός αν ο άνθρωπος είχε γνήσια ευγένεια, και κάθεται και ασχολείται με έναν αιχμάλωτο πολέμου αντί να τον ρίξει στα μπουντρούμια. Ή, σκέφτηκε πως θα τον ήτανε χρήσιμος να τον πάρει με το μέρος του, οπότε τον προσφέρει κίνητρα και μπόνους.
Σ' ὅλες αὐτὲς τὶς προτάσεις τοῦ Βάρβαρου χαλίφη ὁ πιστὸς καὶ ἄκαμπτος χριστιανὸς ἐπέδειξε ὅλο τὸ μεγαλεῖο τοῦ χαρακτήρα του.
Στὴν πρόταση ἐξαναγκασμοῦ νὰ ἐγκαταλείψει τὴ θρησκεία του καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὸν μωαμεθανισμὸ ὁ πιστὸς Θεόφιλος ὄχι μόνο ἀρνήθηκε ἀλλὰ καὶ ἔφτυσε στὸ πρόσωπο τῶν ἀνθρώπων τοῦ Ρασὶντ λέγοντας: «Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία εἶναι ἡ ἀποκάλυψη Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔγινε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ μὲ τὴν ὁποία ὁ κάθε πιστὸς ἐπιτυγχάνει ὄχι μόνο τὴν εὐτυχία ἀλλὰ καὶ τὴν αἰώνια σωτηρία του».
Αντί απλώς να αρνηθεί ευγενικά, το μεγαλείο του χαρακτήρα του έφτυσε το Χαλίφη στη μάπα.
Στὴν ἐπιμονὴ τοῦ Ἀροῦν ἀλ Ρασίντ, ὅτι ὁ μωαμεθανισμὸς εἶναι ἡ θρησκεία ποὺ ἀπεκάλυψε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο διὰ τοῦ προφήτου του Μωάμεθ, ὁ Θεόφιλος δὲν δυσκολεύθηκε νὰ χλευάσει τὴν ἄθεη πίστη καὶ νὰ εἰρωνευτεῖ τοὺς κρατοῦντες καὶ ὑβριστές του.
Με τη ροχάλα ακόμα να κυλάει στη μύτη του, ο Χαρούν ανοίγει θεολογική κουβέντα με τον πισθάγκωνο (!) ο οποίος καταφεύγει σε χλεύη και ειρωνίες. Κάτι στο οποίο δε δυσκολεύεται κιόλας..
Τὴν ἄρνησή του ὁ ὁμολογητὴς πλήρωσε μὲ ἕνα σωρὸ ὕβρεις καὶ ἐξευτελισμοὺς καὶ παραμονὴ σὲ σκοτεινὴ καὶ πολὺ ἀνθυγιεινὴ φυλακὴ ἐπὶ τετραετία ὁλόκληρο.
Η υπομονή του χαλίφη εξαντλείται. Σε λέει, πόσο χρήσιμος να με φανεί πια αυτός; Εδώ μας φτύνει δεμένος, φαντάσου λυτός..
Κατὰ τὸ μακρὺ αὐτὸ διάστημα παρὰ τὰ συχνὰ καὶ ἀνείπωτα βασανιστήρια τῶν κρατούντων

Σκέτο Άμπου Γράιμπ. Ή, όπως είπε ο Μοντεχρήστος στιν Ισοβίτη "χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;"
ὁ πιστὸς χριστιανὸς καὶ ἀλύγιστος ὁμολογητὴς ἔμεινε σταθερὸς καὶ ἄκαμπτος. Μπροστὰ στὰ μάτια του ἔχει πάντα τὰ λόγια Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου μας. «Μὴ φοβηθεῖτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴ μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. γ’ 28). Ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα τοῦ μεγάλου Ἀποστόλου. «Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι, εἰς ἡμᾶς» (Ρωμ. η’ 18). Δηλαδὴ μὴ φοβηθεῖτε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θανατώνουν τὸ σῶμα, δὲν ἔχουν ὅμως τὴ δύναμη νὰ θανατώσουν τὴν ψυχή. Αὐτὰ ποὺ ὑποφέρουμε σ’ αὐτὴ τὴν ζωὴ δὲν εἶναι τίποτε ἂν τὰ συγκρίνουμε πρὸς τὴ δόξα ποὺ μέλλει νὰ μᾶς φανερωθεῖ καὶ νὰ δοθεῖ κάποια μέρα σὲ μᾶς. Μὲ ὁδηγὸ τοῦτα τὰ λόγια καὶ συντροφιὰ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ βαθιά του πίστη περνάει τὶς ἡμέρες καὶ τὶς ὦρες του στὴ φυλακὴ μὲ τὸ μυαλό του δοσμένο στὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ ποὺ ὑπόσχεται καὶ λέγει: «Τέκνον οὗ μὴ σὲ ἄνω οὗ μὴ σὲ ἐγκαταλείπω». Παιδί μου, δὲν θὰ σὲ ἀφήσω, ποτὲ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω. Μεῖνε μόνο κοντά μου. Κοντά μου καὶ «πιστὸς μέχρι θανάτου». Πιστὸς μέχρι θανάτου περνάει καὶ ὁ Θεόφιλος τὶς ἡμέρες του στὴ βρώμικη φυλακὴ τοῦ βάρβαρου Σαρακηνοῦ.
Τέσσερα χρόνια μαρτυρικῆς ζωῆς πέρασε ὁ ἀλύγιστος χριστιανὸς ἀγωνιστής. Μιὰ μέρα ποὺ οἱ βάρβαροι εἶχαν τὸ μπαϊράμι τους ἔφεραν στὴ γιορτή τους καὶ τὸν πιστὸ Θεόφιλο κι ἄρχισαν ἕνας – ἕνας νὰ τὸν προτρέπουν νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν πίστη του, νὰ ἀσπασθεῖ τὴ θρησκεία τους καὶ νὰ γιορτάσει μαζί τους. Ὁ Θεόφιλος σὲ ὅλες τὶς προτάσεις τους αὐτὲς ἔδινε μία ἀπάντηση.

- Γεννήθηκα χριστιανός. Μεγάλωσα χριστιανός. Θὰ πεθάνω χριστιανός.
Και φτάνουμε στο τελικό επεισόδιο, όπου
Στὴν ἀπάντησή του αὐτὴ ὕβρεις καὶ κτυπήματα δεχόταν ἀπὸ τῶν βαρβάρων τὰ πλήθη. Κάποια στιγμὴ ποὺ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν βαρβάρων ἄρχισαν νὰ ὑβρίζουν καὶ νὰ βλασφημοῦν τὸ ἅγιο ὄνομα τοῦ Λυτρωτή μας, ὁ Θεόφιλος δὲν κρατήθηκε ἀλλὰ ἀνταπέδωσε τὴν ὕβρη γιὰ τὴ θρησκεία τους καὶ τὰ πιστεύω τους. Ἡ θαρραλέα τοῦ Θεόφιλου στάση καὶ ἀπάντηση εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ ὁδηγηθεῖ αὐτὸς στὴ μέση τοῦ διασκεδάζοντος πλήθους καὶ νὰ δεχθεῖ τὸν διὰ ξίφους θάνατο. Ἔτσι ἔκλεισε ἡ ζωὴ τοῦ ἀδούλωτου χριστιανοῦ. Τοῦτο σημειώνει ὁ Ἅγιος Θεοφάνης: «Τὴν διὰ ξίφους τιμωρίαν ὑπομείνας, μάρτυς ἄριστος ἀνεδείχθη».

Έχουμε μια καταπληκτική σκήνή, που τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από καβγάδες σε σαλούν, χουλιγκανισμούς αρειανών-παοκτσήδων ("θρησκεία" και η ομάδα) και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Τὸ λείψανο τοῦ γενναίου ὁμολογητοῦ καὶ νέου μάρτυρος Θεοφίλου οἱ κατοικοῦντες ἐκεῖ χριστιανοὶ τὸ παρέλαβαν μὲ βαθὺ σεβασμὸ καὶ τὸ κήδεψαν μὲ κάθε τιμὴ καὶ εὐλάβεια. Ἡ μνήμη τοῦ ἀκλόνητου χριστιανοῦ τιμᾶται ἀπὸ μὲν τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία τὴν 30η Ἰανουαρίου, ἀπὸ δὲ τὴ Δυτικὴ τὴν 22α Ἰουλίου.
Μὲ μία ἄρνηση τῆς πίστης ὁ Θεόφιλος θὰ μποροῦσε νὰ γλυτώσει τὴν ζωή του. Ὁ ἀλύγιστος ὅμως ἀγωνιστὴς προτίμησε νὰ ἐφαρμόσει τοῦ θείου Διδασκάλου τὰ λόγια ποὺ σημειώνει ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς τῆς Ἀποκαλύψεως. «Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς». (Ἀποκάλυψη β’ 10). Κι ἔμεινε πιστὸς μέχρι θανάτου.
Τί εὐλογία τὰ λόγια αὐτὰ νὰ γινόντουσαν καὶ γιὰ μᾶς καὶ τὴ σημερινὴ νεολαία σύνθημα ζωῆς!

Ἅγιε Θεόφιλε, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Πραγματικά, δεν έχω πρόθεση να προσβάλλω το θρησκευτικό αίσθημα κανενός, αλλά στη συγκεκριμένη ιστορία βλέπω μόνο έναν τραμπούκο, που καμιά σχέση δεν έχει με τα πρότυπα της ταπεινοφροσύνης, πραότητας και αγάπης που πρεσβεύει αλλιώς ο Χριστιανισμός...
Just close your eyes and smell the seagulls
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Κυρ 31 Ιαν 2010, 11:43

30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
1822.—Ό τουρκικός στόλος προσπαθεί να επιτύχη την ανακατάληψην του Νεοκάστρου αλλά αποτυγχάνει.

1827.—Στην Καστέλαν Πειραιώς οί Έλληνες υπό τον Μακρυγιάννην κατόπιν μάχης εναντίον των Τούρκων νικούν αυτούς.

1854.— Ο υιός τού Γεωργίου Καραϊσκάκη Δημήτριος, υπηρετών ώς αξιωματικός εις τά τάγματα τής Όροφυλακής, εισβάλλει εις την Ήπειρον μετά τών στρατιωτών του καί κηρύσσει ήν επανάστασιν, ήτις εξαπλούται αμέσως εις τάς περιοχάς Ροδοβιτσίου, Γζουμέρκων, Σουλίου, Λημέρι καί Λάκκου, απευθύνει δέ από τού έν Πέτα στρατοπέδου προκήρυξιν ήτις ήρχιζεν ώς εξής:
«Έλληνες! Αποθνήσκων ό πατήρ μου έκραξε: Λυτρούτε τάς Αθήνας!, αφείς δέ ώς μόνην κληρονομίαν εις εμέ την μάχαιραν αυτού εξέπνευσε. Λαβών τό κληροδότημα τού πατρός καί τάς μέν Αθήνας εύρών ελευθέρας, τήν δέ ήν τής γεννήσεώς του δούλην, έδραμον πρός ύμάς, ο λαέ τής Ηπείρου, καί την σημαίαν τής ελευθερίας ύψωσα μεθ’ υμών, Έλληνες! Ο δεύτερος τουρκικός πόλεμος αρχίζει, ή πυρκαγιά ή επαναστατική ήναψε καί τό άγιον πνεύμα τής ελευθερίας καί τής πίστεως επιφοιτά καί αυξάνει τάς φλόγας τής πυρκαγιάς. Ιδού ή Επτάνησος ώς επτακέφαλος δράκων συρίζει, ή Ήπειρος κινείται, ή Θεσσαλό σείεται, ή Μακεδονία σαλεύει, ή Θράκη περιμένει, ή δέ αυτόνομος Ελλάς ως Αίτνα σφενδονίζει φλογερούς μύδρους τούς στρατηγούς της, Θαρρείτε». Εις τό έν Πέτα στρατόπεδο, συνεκεντρώθησαν εντός ολίγου υπερτρισχίλιοι πολεμισταί.

1880.—Ο Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπής θέτει τα θεμέλια του νέου οικοδομήματος της Μεγάλης του Γένους Σχολής στο λόφο του Φαναρίου.

1913.—Μεταξύ των εμπολέμων Τούρκων και Ελλήνων στην Ήπειρο γίνεται δράσις πυροβολικού και περιπόλων.

1919.—Μετά τόν τερματισμόν τού πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τό Ανώτατον Συμβούλιον τών Συμμάχων αποφασίζει τήν διάλυσιν τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από την απόφασιν αυτήν υπανεχώρησαν βραδύτερον ή Γαλλία καί ή Ιταλία, ούτω δε ή Ελλάς, εις την οποίαν είχε ανατεθή πρωταρχικός ρόλος διά τήν πραγματοποίησιν τής ώς άνω αποφάσεως, εγκατελείφθη μόνη της είς τήν γιγαντιαίαν προσπάθειαν ήν είχε αναλάβει είς τήν Μικράν Ασίαν. Αποτέλεσμα αυτής τής εγκαταλείψεως ήτο ή επακολουθήσασα καταστροφή.

1923.—Υπογράφεται έν Λωζάνη τό κείμενον τής ελληνοτουρκικής συμβάσεως περί ανταλλαγής τών πληθυσμών. Διά ταύτης ωρίζετο ότι θά αντηλλάσσοντο υποχρεωτικώς οί Τούρκοι υπήκοοι ελληνικού ορθοδόξου θρησκεύματος, οι εγκατεστημένοι επί τουρκικού εδάφους καί οί Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος, οί εγκατεστημένοι επί ελληνικού εδάφους. Εξηρέθησαν οί Έλληνες τής Κωνσταντινουπόλεως καί οί Μουσουλμάνοι τής δυτικής Θράκης. Διά τής έν λόγω συμφωνίας 1.100.000 περίπου Έλληνες εξερριζώθησαν από τάς εστίας των καί συνέρρευσαν είς τήν Ελλάδα ως πρόσφυγες.

1925.— Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνος ΣΤ’, χαρακτηρισθείς ώς ανταλλάξιμος, εκδιώκεται από τά Πατριαρχεία καί οδηγείται υπό συνοδείαν έξω του τουρκικού εδάφους.

1941.—Οι Έλληνες στο Αλβανικό μέτωπο παρά το δριμύ ψύχος επιτίθενται εναντίον των Ιταλών και εκδιώκουν αυτούς από την Τρεμπεσίνα.

1965.—Καθιερώνεται στην Ελλάδα η 35τής θητεία των δημοσίων υπαλλήλων.


eti polla se olous mas tous adres tu forum...simera kiriaki tu asotou iou...
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Δευ 01 Φεβ 2010, 11:30

1 Φλεβάρη. Καλό μήνα!

Σα σήμερα λοιπόν..

1788. Ο Ισαάκ Μπριγκς και ο Γουίλιαμ Λόνγκστρητ κατοχυρώνουν το ατμόπλοιο.

1881. Η πρώτη συμβολική φτυαριά σ' αυτό που επρόκειτο να γίνει η διόρυγα του Παναμά.

1887. Αρχίζει να χτίζεται ένα ράντσο λίγο πιο έξω από το Λος Άντζελες, το οποίο αργότερα θα ονομαστεί "Χόλυγουντ".

1901. Γεννιέται ο Κλαρκ Γκέιμπλ. Φράνκλι, μάι ντίαρ, άι ντον'τ γκιβ ε ντάμν...

1904. Ο Ενρίκο Καρούζο ηχογραφεί τα πρώτα του τραγούδια με τη Βικτόρια Ρέκορντς.

1942. Γεννιέται ο Τέρρυ Τζόουνς :xara: He's not the Messiah! He's a very naughty boy!

1946. Διορίζεται στο Λονδίνο ΓΓ του ΟΗΕ ο υπουργός εξωτερικών της Νορβηγίας, Τρύγκβε Λίε.

1949. Κυκλοφορεί το πρώτο 45άρι σινγκλάκι, αλλά οι πηγές μου δεν αναφέρουν για ποιο τραγούδι πρόκειται.

1953. Έχει πρεμιέρα στο Παρίσι η ταινία του Ζακ Τατί "ο σαμποτέρ των διακοπών"

1966. Μπάστερ Κήτον :bye:

1977. Εγκαινιάζεται το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι.
Just close your eyes and smell the seagulls
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Κυρ 07 Φεβ 2010, 00:01

7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

1821.—Οι Τούρκοι επετέθησαν εναντίον της Δημητσάνας και κατέστρεψαν τους Μπαρουτομύλους.

1828.—Ορκίζεται είς Αίγιναν ή υπό τού Καποδιστρίου συσταθείσα κυβέρνησις μέ αρχιγραμματέα (πρωθυπουργόν) τόν Σπυρίδωνα Τρικούπην. Ταυτοχρόνως ωρκίσθησαν τά μέλη τού Πανελληνίου μετά τών τριών προβούλων (προϊσταμένων), τών Οικονομικών Γ. Κουντουριώτη, τών Εσωτερικών Α. Ζαΐμη καί του Πολέμου Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

1869.—Γίνεται μια πρώτη γενική δοκιμή του ατμοκίνητου σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιά.

1897.—Η Εθνική Εταιρεία διατάσσει τήν είσοδον αντάρτικων ομάδων είς Ήπειρον και την κατεχόμενην ακόμη υπό των Τούρκων βόρειαν ζώνην τής Θεσσαλίας.

1913.—Ό ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των Τούρκων παρά το Μέτσοβον Ηπείρου και σφυροκοπά το Μπιζάνι με πυροβολικό.

1920.—Ό ελληνικός στρατός εις Μ. Ασίαν δέχεται επιδρομάς ατάκτων Τούρκων.

1921.—Είς ολόκληρο το μέτωπον γίνεται δράσις περιπόλων.

1922.—Ή ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία εκδιώκει αιφνιδιασμόν τουρκικών προφυλακών.

1937.—Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και μετά από υπόμνημα διαμαρτυρίας στον Γεώργιο Β', ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στην Κύθνο και έπειτα στη Θάσο.

1941.—Στο μέτωπον της Αλβανίας οι Ιταλοί επιτίθενται σφοδρά εναντίον των ελληνικών δυνάμεων της Β’ Μεραρχίας άνευ αποτελέσματος.

.—Ή ιταλική αεροπορία εβομβάρδισε την Πρέβεζαν.

1964.—Πεθαίνει ο Σοφοκλής Βενιζέλος, Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο Σοφοκλής Ε. Βενιζέλος γεννήθηκε στα Χανιά, 3 Νοεμβρίου 1894 και απέθανε από καρδιακή προσβολή στο επιβατηγό πλοίο «Ελλάς» εν πλω από τα Χανιά προς Πειραιά. Ήταν δευτερότοκος γιος του Ελευθερίου Βενιζέλου και μητέρα του ήταν η Μαρία Βενιζέλου, το γένος Σοφοκλή Κατελούζου ή Ελευθερίου. Είχε εκλεγεί τρεις φορές πρωθυπουργός για μικρά διαστήματα και το 1958 μαζί με τον Γεώργιο Παπανδρέου ίδρυσε την Ένωση Κέντρου.
Κηδεύτηκε στο Ακρωτήρι Χανίων, ακριβώς δίπλα στον πατέρα του, ενώ ολόκληρη η Κρήτη είχε βυθιστεί στο πένθος.

1981.—Πεθαίνει βασίλισσα των Ελλήνων Φρειδερίκη. Είχε γεννηθεί στις 18 Μαρτίου του 1917.

.—(άγνωστη ημερομηνία) Γεννιέται ο Μυστικός_Κύκλος (μας).
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από Divine Sinner » Κυρ 07 Φεβ 2010, 00:09

Απίστευτο! Εκεί δηλαδή που νικούσαν, σηκώθηκαν κι έφυγαν από ζήλεια!! Επίπεδο νηπιαγωγείου; Ούτε καν νήπια δε θα έκαναν κάτι τέτοιο.
Πιο λογικό με φαίνεται απλά να ηττήθηκαν, κι ο χρονικογράφος θεώρησε τη ζήλια λιγότερο ατιμωτική από την ήττα, βάση κάποιων ηθικών κανόνων που επικρατούσαν τότε ίσως; Πάντως αν όντως συνέβη έτσι... τι να πει κανείς. Τον μπουζουριάζουν λοιπόν το Θεόφιλο και τον πάνε στο Χαλίφη.
καποτε ειχα πει οτι δεν μπορω να παρω στα σοβαρα ανθρωπους που μαλώνουν για εικόνες.
Δυστηχως ο καριπης "υποστηρικτης του βυζαντιου" με επιβεβαιωνει.
Άβαταρ μέλους
sacred_circle
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 580
Εγγραφή: Παρ 27 Απρ 2007, 17:08
Φύλο: Γυναίκα

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από sacred_circle » Κυρ 07 Φεβ 2010, 01:49

karipis έγραψε:7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


1981.—Πεθαίνει βασίλισσα των Ελλήνων Φρειδερίκη. Είχε γεννηθεί στις 18 Μαρτίου του 1917.

.—(άγνωστη ημερομηνία) Γεννιέται ο Μυστικός_Κύκλος (μας).
1980, ένα χρόνο πριν πεθάνει βασίλισσα γεννήθηκα εγω…αχαχαχαχα :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the the universe."
Love is the triumph of imagination over intelligence
[img]http://i36.photobucket.com/albums/e22/S ... ksmall.jpg[/img]
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από Divine Sinner » Κυρ 07 Φεβ 2010, 01:50

1981.—Πεθαίνει βασίλισσα των Ελλήνων Φρειδερίκη. Είχε γεννηθεί στις 18 Μαρτίου του 1917.
Οπως λεει ο τεο.
καλο ψοφο Φρειδερικη
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Κυρ 07 Φεβ 2010, 01:58

sacred_circle έγραψε:1980, ένα χρόνο πριν πεθάνει βασίλισσα γεννήθηκα εγω…
Γρουσούζα ( :nuts: )






Divine Sinner έγραψε:καλο ψοφο Φρειδερικη
Το να μην γνωρίζεις ιστορία είναι καταννοητό.
Το να μην γνωρίζεις ιστορία και να λες ότι σου κατέβει, είναι και αυτό καταννοητό.
Το να μην γνωρίζεις όμως ιστορία και να λες μαλακίες για εθνικούς ευεργέτες είναι τραγικό.

Για το προηγούμενο θέμα που αναφέρθηκες θα σε διορθώσω αύριο, τώρα νυστάζω.

Καληνύχτα :sweet:
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από Divine Sinner » Κυρ 07 Φεβ 2010, 02:23

καλα οι δεξιοι λετε τον μητσοτακη επαναστατη. Στην βασιλισσα θα κολούσατε;
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Κυρ 07 Φεβ 2010, 22:43

Ενώ εσείς οι θολο-αχνό-σχεδόν-αριστεροί που έχετ κάνει πατριώτη τον Βαφειάδη, την να πει κανείς;

Αλλά έτσι είναι, τέτοιους ινστρούχτορες που είχατε τέτοια γράμματα και ιστορία (..........) σας έμαθαν.
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Δευ 08 Φεβ 2010, 00:35

8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

451.—Ο Κωνστάντιος Γ' γίνεται συναυτοκράτορας της Δυτικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1404.—Γεννιέται ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1833.—Διά διατάγματος τής Αντιβασιλείας, ή δραχμή αντικαθιστά ώς νομισματική μονάς τόν φοίνικα, όστις είχε καθιερωθή υπό τού Καποδιστρίου.

1862.—Πέριξ το Ναυπλίου συνάπτονται αιματηραί συγκρούσεις μεταξύ τών κυβερνητικών στρατευμάτων καί τών υπό τόν Μίχον καί Κορωναίον επαναστατών (ιδέ ανωτέρω την 1ην Φεβρουαρίου).

1863.—Στρατιωτικό κίνημα στην Αθήνα. (Φεβρουαριανά).

1899.—Η προελθούσα από τάς προκηρυχθείσας υπό του πρίγκιπος Γεωργίου εκλογάς Κρητική Βουλή αρχίζει τάς εργασίας της μέ ενθουσιώδεις εκδηλώσεις υπέρ τής ενώσεως μέ τήν Ελλάδα.

1912.—O Εμμανουήλ Αργυρόπουλος γίνεται ο πρώτος Έλληνας αεροπόρος πετώντας με ένα αεροσκάφος Nieuport IV.G. Alcuin. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο.

1913.—Στο μέτωπο της Ηπείρου το ελληνικό πυροβολικό σφυροκοπεί τις οχυρές θέσεις των Τούρκων στο Μπιζάνι.

1920.—Ό ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δέχεται μικροεπιδρομάς ατάκτων Τούρκων.

1921.—Είς την Μ. Ασίαν οι Έλληνες δρουν δια περιπόλων και πυροβολικού.

1922.—Ολόκληρος η ελληνική στρατιά Μ. Ασίας οργανώνεται για άμυνα.

1941.—Οι ιταλικές δυνάμεις στο μέτωπο της Αλβανίας επιτίθενται εναντίον των ελληνικών εις τον τομέα Μπούμπεσι άνευ αποτελέσματος.

.—Ή ιταλική αεροπορία εβομβάδρισε την Πρέβεζαν.

1949.—Αί εθνικαί δυνάμεις, μετά σκληρούς αγώνας 18 ήμερών, εισέρχονται είς τό Καρπενήσιον, όπερ από τής 20ής Ιανουαρίου είχε καταληφθή υπό τών συμμοριτών.

1981.—Σε τραγωδία καταλήγει το ποδοσφαιρικό ντέρμπυ Ολυμπιακού-ΑΕΚ, στο γήπεδο Καραϊσκάκη στον Πειραιά. Δεκαεννέα άτομα, τα περισσότερα νεαρής ηλικίας, πεθαίνουν από ασφυξία όταν, για αδιευκρίνιστους λόγους, στριμώχνονται, στην έξοδο της θύρας 7 κι άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο, γράφοντας μία από τις τραγικότερες σελίδας.
Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Δευ 08 Φεβ 2010, 11:10

8 Φλεβάρη

1587. Εκτελείται η Μαρία Στιούαρτ μετά από εντολή της Ελισάβετ.

1828. Γεννιέται ο Ιούλιος Βερν.

1931. Γεννιέται ο Τζέημς Μπάυρον Ντην.

1921. Απεβιώνει ο Ρώσος ευγενής και θεμελιωτής του αναρχισμού Πιοτρ Αλεκσέγιεβιτς Κραπότκιν.

1951. Οι τρεις σκανδιναυικές αεροπορικές εταιρίες συγχωνεύονται και γίνονται η SAS (Scandinavian Airlines System).
Just close your eyes and smell the seagulls
Άβαταρ μέλους
PELTASTIS VARNAVAS
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Δημοσιεύσεις: 2280
Εγγραφή: Παρ 21 Αύγ 2009, 13:23
Irc ψευδώνυμο: καστροπολεμίτης
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Famagusta - ποιητάρης

ΞΥΛΟΥΡΗΣ...

Δημοσίευση από PELTASTIS VARNAVAS » Δευ 08 Φεβ 2010, 14:42

http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _1244.html


"Σ' άγγελους επαράγγειλα την έννοια σου να έχουν
και μου 'παν πως οι άγγελοι αγγέλους δεν προσέχουν"
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Δευ 08 Φεβ 2010, 22:56

9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

1857.—Απέθανεν έν Κερκύρα, έπειτα από αλλεπαλλήλους εγκεφαλικάς συμφορήσεις, ό εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός. Η συνεδριάζουσα κατ’ εκείνην τήν ώραν Ιόνιος Βουλή εχαρακτήρισε τόν θάνατόν του ώς «εθνικόν δυστύχημα» καί διέκοψε αμέσως τάς εργασίας της, είς ένδειξιν πένθους. Ο «Ύμνος προς την Έλευθερίαν» τού Δ. Σολωμού εδημοσιεύθη τό πρώτον είς Μεσολόγγι το 1824, αί δέ δύο πρώται στροφαί του, αίτινες είχον μελοποιηθή υπό τού Νικολάου Μαντζάρου, καθιερώθησαν ώς εθνικός ύμνος μετά τήν προσάρτησιν τών Ιονίων νήσων είς τήν Ελλάδα (1864). Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798, στο διάστημα μεταξύ 15 Μαρτίου και 15 Απριλίου. Γονείς του ήταν ο κόντες Νικόλαος Σολωμός και η υπηρέτριά του Αγγελική Νίκλη. Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια κρητικών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 1670, μετά την κατάληψη της Κρήτης 1669 από τους Οθωμανούς. Το οικογενειακό τους όνομα στα Ιταλικά παραδίδεται με διάφορες μορφές: Salamon, Salomon, Solomon, Salomone. Η καταγωγή της μητέρας του είναι πιθανό να ήταν από την Μάνη.

Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή·
δεν είν' εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλεί.

Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
αλλ' ανάσαση καμμιά·
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά.

Άλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου
οπού εχαίροντο πολύ,
σύρε νά 'βρεις τα παιδιά σου,
σύρε, έλεγαν οι σκληροί.

Φεύγει οπίσω το ποδάρι
και ολογλήγορο πατεί
ή την πέτρα ή το χορτάρι
που τη δόξα σού ενθυμεί.

........................

Ναι, αλλά τώρα αντιπαλεύει
κάθε τέκνο σου με ορμή,
πού ακατάπαυστα γυρεύει
ή τη νίκη ή τη θανή.

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Άβαταρ μέλους
karipis
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 3251
Εγγραφή: Σάβ 26 Ιαν 2008, 16:15
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη για, μεσ' τη μέση λέμε!
Επικοινωνία:

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από karipis » Δευ 08 Φεβ 2010, 22:57

9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

1857.—Απέθανεν έν Κερκύρα, έπειτα από αλλεπαλλήλους εγκεφαλικάς συμφορήσεις, ό εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός. Η συνεδριάζουσα κατ’ εκείνην τήν ώραν Ιόνιος Βουλή εχαρακτήρισε τόν θάνατόν του ώς «εθνικόν δυστύχημα» καί διέκοψε αμέσως τάς εργασίας της, είς ένδειξιν πένθους. Ο «Ύμνος προς την Έλευθερίαν» τού Δ. Σολωμού εδημοσιεύθη τό πρώτον είς Μεσολόγγι το 1824, αί δέ δύο πρώται στροφαί του, αίτινες είχον μελοποιηθή υπό τού Νικολάου Μαντζάρου, καθιερώθησαν ώς εθνικός ύμνος μετά τήν προσάρτησιν τών Ιονίων νήσων είς τήν Ελλάδα (1864). Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798, στο διάστημα μεταξύ 15 Μαρτίου και 15 Απριλίου. Γονείς του ήταν ο κόντες Νικόλαος Σολωμός και η υπηρέτριά του Αγγελική Νίκλη. Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια κρητικών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 1670, μετά την κατάληψη της Κρήτης 1669 από τους Οθωμανούς. Το οικογενειακό τους όνομα στα Ιταλικά παραδίδεται με διάφορες μορφές: Salamon, Salomon, Solomon, Salomone. Η καταγωγή της μητέρας του είναι πιθανό να ήταν από την Μάνη.

Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή·
δεν είν' εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλεί.

Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
αλλ' ανάσαση καμμιά·
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά.

Άλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου
οπού εχαίροντο πολύ,
σύρε νά 'βρεις τα παιδιά σου,
σύρε, έλεγαν οι σκληροί.

Φεύγει οπίσω το ποδάρι
και ολογλήγορο πατεί
ή την πέτρα ή το χορτάρι
που τη δόξα σού ενθυμεί.

........................

Ναι, αλλά τώρα αντιπαλεύει
κάθε τέκνο σου με ορμή,
πού ακατάπαυστα γυρεύει
ή τη νίκη ή τη θανή.

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Τρί 09 Φεβ 2010, 11:05

9 Φλεβάρη

1919. Το δικινητήριο αεροπλάνο "Γολιάθ" μεταφέρει τους πρώτους επιβάτες στην πτήση Παρίσι - Λονδίνο - Παρίσι μέσα σε τρεις ώρες και τριάντα λεπτά. Οι δεκατέσσερεις επιβάτες δηλώνουν πλήρως ικανοποιημένοι από την πτήση, κατά τη διάρκεια της οποίας έπαιζαν μπριτζ καπνίζοντας. Μόλις έχει λήξει ο ΑΠΠ και τα αεροπλάνα μπορούνε ν' αρχίσουν να μεταφέρουν ανθρώπους αντί για βόμβες.

1944. Γεννιέται η Άλις Γουόλκερ.

1945. Γεννιέται και η Μία Φάροου.

άλλα δεν έχει για σήμερα.
Just close your eyes and smell the seagulls
Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Τετ 10 Φεβ 2010, 11:39

10 Φλεβάρη

1837. Ο Αλεξάντρ Πούσκιν υποκύπτει στα τραύματα που απέκτησε σε μονομαχία προς υπεράσπισιν της τιμής της κυρίας Πούσκιν. Ααααχ, αυτή η γεννιά!...

1890. Γεννιέται ο Μπόρις Λεονίντοβιτς Πάστερνακ, σημαντικός ανανεωτής της ρωσικής ποίησης και νομπελίστας το 1958, δύο χρόνια πριν το θάνατό του.

1918. Η καινούργια σοβιετική κυβέρνηση αποφασίζει την διαγραφή όλων των εξωτερικών δανείων της χώρας. Χρέη εκατομμυρίων προς τη Γαλλία, απλά δεν αναγνωρίζονται πια.

1923. Πεθαίνει ο Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν, που πήρε και το νόμπελ το 1901 για την ανακάλυψη των ακτίνων Χ.

1933. Έχουμε το πρώτο τραγουδιστό τηλεγράφημα στη Νέα Υόρκη :"It's a thrill/to sing to you/pay this bill/I hope you will"

1937. Γεννιέται η Ρομπέρτα Φλακ, πιανίστρια και τραγουδίστρια της σόουλ, που έχει κάνει μεταξύ άλλων και το "killing me softly".

1938. Τα αποτελέσματα ψηφοφορίας στη Β. Ιρλανδία, δείχνουν πως η πλειοψηφία των κατοίκουν επιθυμούν να παραμείνουν ενωμένοι με τη Μ. Βρετανία.

1949. "Ο θάνατος του εμποράκου" του Άρθουρ Μίλλερ κάνει παγκόσμια πρώτη στη Νέα Υόρκη.

1962. Ανταλλάσσεται στο Βερολίνο ο πιλότος του κατασκοπευτικού U2 Γκάρυ Πάουερς με το Ρώσσο πράκτορα Ρούντολφ Άμπελ.
Just close your eyes and smell the seagulls
Άβαταρ μέλους
KELAINO
Δόκιμος
Δόκιμος
Δημοσιεύσεις: 1063
Εγγραφή: Σάβ 09 Ιαν 2010, 15:47
Irc ψευδώνυμο: Κελαινώ
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: Νοrrköping, Σουηδία

Re: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δημοσίευση από KELAINO » Τετ 10 Φεβ 2010, 22:15

10 Φεβρουαρίου του 1975 ήταν όταν ο Νίκος Καββαδίας μας άφησε ξέμπαρκους και μπήκε σ' άλλους παραλλήλους.. :(
Just close your eyes and smell the seagulls
Απάντηση

Επιστροφή στο “Γενικα-Ελεύθερο βήμα”