Σελίδα 1 από 1

Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Τετ 13 Φεβ 2008, 16:50
από Spirit oF Fire
Όπου μας μαζεύεις λιθάρια θύμησης
Όπου πας, σε κύκλους το νερό γράφει Αμμόχωστος
Όπου πας, ταξιδεύεις με τα κρίνα του Ακταίου
Όπου πας, ο Τεύκρος χτίζει Σαλαμίνα.

Ήταν πραγματικά πολύ όμορφα να περπατάς στους δρόμους της αλησμόνητης πολιτείας, να κοιτάς τον έναστρο ουρανό της, να αγναντεύεις τη γαλάζια θάλασσά της και να βλέπεις την πορτοκαλένια και μαγική πόλη να ξεδιπλώνεται μπροστά σου, λυγερή, ομορφοκόρη, γελαστή και αγουροξυπνημένη.

Η θάλασσά της
Και μόνο όταν σκέφτομαι την θάλασσά σου, Αμμόχωστος
Γιορτάζω
Και πλέκονται στα χέρια μου
Ένα μάτσο κρίνα της αμμουδιάς σου.
Εικόνα
Αμμόχωστος, θαλασσοφίλητη και πονεμένη κόρη, σ' αγάπησαν σε ύμνησαν στης ιστορίας το διάβα, οι πιο μεγάλοι ποιητές δικοί σου μα και ξένοι. Αμμόχωστος κι αν τούρκεψες κι ο Αττίλας σε πατάει, Αγνή και πάντα Ελληνική θα έχεις την καρδιά σου. Αμμόχωστος, υπομονή κράτα τα δάκρυά σου, στις καθαρές σου αμμουδιές, θα ΄ρθουν μια μέρα με χαρές να παίξουν τα παιδιά σου.
Κάνε κουράγιο Αμμόχωστος με τα ψηλά παλάτια, που τα τυλίγει ανάλαφρα της θάλασσας η αύρα, κάνε κουράγιο και 'λθή η Άγια εκείνη μέρα που θα υψώσουμε ξανά Ελληνική παντιέρα.
Η Αμμόχωστος, που τώρα αγναντεύουμε από τα φτιαχτά σύνορα της Δερύνειας, είναι εκεί και μας περιμένει. Η Αμμόχωστος είναι πόθος και αγάπη. Είναι μια όμορφη πόλη και στο λυκαυγές και στο απομεσήμερο και στο λυκόφως. Είναι η αγαπημένη πόλη μας και σ' αυτή οπωσδήποτε θα επιστρέψουμε.
Γιατί: ΔΕΝ ξεχνιέται η Αμμόχωστος την γράφουμε στην ταυτότητα και στα διαβατήριά μας. Την ενώνουμε με την πρωϊνή προσευχή μας.
Αμμόχωστος γλυκειά πατρίδα
δική μας λύπη και ασίγαστο πάθος
ουρανός και θάλασσα και άνθρωπος
ρίζες βαθειές με μνήμες ανεξίτηλες

Η Αμμόχωστος είναι ζωντανή
όσο η δική μας ανάσα
όσο η ζεστή παλάμη
την ψηλαφούμε με του ματιού το χάδι
την περπατούμε στο περιβόλι της καρδιάς μας
.
Από το βιβλίο:

Η Ανόρθωσις και η Αμμόχωστος
Κωνσταντίνου Χρ. Ριρή
Ανδρέα Λ. Καλλή
Γιώργου Μ. Στεφανίδη
Σελ. 309, 310, 336


Υ.Γ. Ευχαριστώ για το βιβλίο :) υπήρξε πολύ μεγάλη πηγή εμπνεύσεως.

Re: Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Τετ 13 Φεβ 2008, 22:21
από MaXhTiC
Με συγκίνησες! :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :thumb: :thumb: :thumb: :thumb:

Re: Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ 14 Φεβ 2008, 03:04
από ArELa
:worship: :worship:

Re: Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Σάβ 16 Φεβ 2008, 16:29
από Aiolos
Είχα την τιμή και τη χαρά να την επισκεφθώ με τους συναδέλφους μου συντροφιά. Μέσα στην ερημιά της γαργαλούν τα ώτα σου οι φωνές της πάλαι ποτέ ακμάζουσας και όμορφης Αμμοχώστου.




Είμαστε δω, δεν φύγαμε ποτέ...

Re: Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Παρ 29 Φεβ 2008, 17:34
από Ιπτάμενος
Ειθε να ξαναγίνει Ελληνική και μονο.

Re: Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ

Δημοσιεύτηκε: Κυρ 16 Μαρ 2008, 05:00
από ANDROMEDA
Με συγκίνησες πολύ Πνεύμα της Φωτιάς...
Μου θύμισες την ιστορία του πατέρα μου που κάθε φορά ακούγοντάς τον δακρύζω απο συγκίνηση, απο περηφάνεια κι απο πόνο βλέποντας στο προσωπάκι του κιόλας τα ράμματα όντας φανταράκι στην Κύπρο και καθαρίζοντας 2 Τούρκους .Ο πατέρας μου ήταν φρουρός του Μακάριου.Κάποια στιγμή θα σας πώ γι αυτά που έζησε ο μπαμπάς μου στην Κύπρο...