Περι φαρμακευτικής κάνναβης
Δημοσιεύτηκε: Τετ 27 Μάιος 2020, 22:15
Τα τελευταία χρόνια έχουν ακουστεί πολλά για φαρμακευτική κάνναβη.Εγω ρωτάω συχνά την ψυχίατρό μου αν μπορει να υπάρξει νόμιμη φαρμακευτική κάνναβη ή αν ακούστηκε κάτι.Το περιμένω πώς και πώς γιατι η κάνναβη εμενα με θεράπευσε.Κυρίως την αγοραφοβία και την κατάθλιψη σε μεγάλο βαθμό.Φέρνει ευθυμία και αντιλαμβάνεσαι/ακούς την μουσική περισσότερο απο το κανονικό.Δυστηχώς στην νομοθεσία ήμαστε πολύ πίσω απο άλλες χώρες.Εγω φαντάζομαι την χώρα μας άν νομιμοποιηθεί η κάνναβη τί χαμός θα γίνει απο τουρίστες.Και ποιός ξένος δεν θέλει κάνναβη και θάλασσα μαζί και ταυτόχρονα.λΕχω μαζέψει πληροφορίες και στοιχεία σχετικά με την κάνναβη στην αρχαιότητα και θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.
Ο Ηρόδοτος περιγράφει πως την αξιοποιούν και την απολαμβάνουν οι Σκύθες: «Τεντώνουν μάλλινα υφάσματα πάνω σε τρία δοκάρια
που ενώνονται στη κορυφή και μέσα σ’αυτή τη σκηνή βάζουν μια λεκάνη γεμάτη πυρακτωμένες πέτρες.Μετά παίρνουν σπόρους
κάνναβης,τρυπώνουν στη σκηνή και ρίχνουν τους σπόρους πάνω στις καυτές πέτρες.Αυτοί αρχίζουν να καπνίζουν και βγάζουν τόσο
καπνό που δε συγκρίνεται με κανένα ελληνικό ατμόλουτρο.
Αυτή η περιγραφή επιβεβαιώθηκε όταν βρέθηκε στη Σιβηρία στα Αλτάια όρη το 1940,στο λίκνο των Σκυθών,τάφος από το 400 π.Χ.
όπου μέσα είχαν τοποθετήσει μαζί με τον νεκρό ένα αντίσκηνο,ένα χάλκινο δοχείο με σπόρους κάνναβης και μερικές πέτρες.
Ο Δημόκριτος και η κάνναβη με κρασί και μύρο
Ο Δημόκριτος αναφέρει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έπιναν κάνναβη με κρασί και μύρο για να προκαλέσουν οράματα,ο Γαληνός γράφει
περί το 200 μ.Χ. ότι ορισμένες φορές κερνούσαν κάνναβη τους επισκέπτες για να προκαλέσουν ευθυμία.Την αναφέρουν οι
συγγραφείς Λουκίλιος και Πλίνιος όπου στη Φυσική Ιστορία του 1ου αι. μ.Χ., περιγράφεται η παρασκευή σκοινιού και υφασμάτων
από αυτήν.Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρει (Παυσανίου Ηλιακά, VI, 26,5) ότι στην Ηλεία,τόπο τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων,
υπήρχε εκτεταμένη καλλιέργεια κάνναβης καλής ποιότητας:
«Την μεν την κανναβίδα και λίνον και την βύσσον σπείρουσιν όσοις η γη τρέφει εστίν επιτήδειος»
Σημαντικό ρόλο έχει διαδραματίσει η κάνναβη και στις θρησκείες πολλών λαών της Ασίας και της Αφρικής,καθώς και στο Ισλάμ
(και γενικά στον Αραβικό κόσμο),στον Σουφισμό κ.λπ. Είναι βέβαιο ότι την γνώριζαν και οι αρχαίοι Γερμανοί δεδομένου ότι
ανακαλύφθηκαν σπόροι κάνναβης στα επιτύμβια αγγεία του Βίλμερσντορφ (500 π.Χ.).
Πέραν αυτού έχουν ανακαλυφθεί καννάβινα σχοινιά και υφάσματα σε όλες σχεδόν τις χώρες της βορείου Ευρώπης και έχει
καταδειχθεί ότι η πεδιάδα του Ρήνου ήταν ο τόπος καλλιέργειας φυτειών κάνναβης.
Πηγές – Διαβάστε Περισσότερα:
Παυσανίου «Ηλιακά», εκδοτική Αθηνών.
Γιώργου Καράμπελα «Το Ιερό Χόρτο», εκδ. Οξύ.
Λίνα Γιάνναρου, «Καθημερινή», 9.7.2005.
Δ. Γαλάνης – Νικ. Καραγιάννης, «Το Βήμα», 9.8.1998.
Κουκουλές Φαίδων, «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός», επανέκδ. Παπαζήσης.
Ι. Πασσάς, Η αληθινή προϊστορία, «Τα Ορφικά», εκδ. Ήλιος.
Βιβλίο «Canavaccio / Κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης»
Πάρης Πέτρας, Κάνναβις: Ιερή και αναθεματισμένη, Περιοδικό Όριον
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η κάνναβη εχει χρησιμοποιθεί για θεραπευτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς για αιώνες.
Οι πρώτες αναφορές σχετικα με τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης χρονολογούνται απο το 8500 π.Χ. σε κινέζικα κείμενα.
Ως ευφοριογόνος η κάνναβη εχει χρησιμοποιηθεί εδώ και 4000 χρόνια ενω οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού περιγράφονται
για πρώτη φορά σε περσικό κείμενο του 600 π.Χ.Ενδεικτικά αναφέρονται επισης οι περιγραφές του Πλούταρχου,η περιγραφή
των ευφορικών της ιδιοτήτων απο τον Γαληνό και η αναφορά του Διοσκουρίδη σε καποιες θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού
και σε ενδείξεις οπως η τόνωση της σεξουαλικής δραστηριότητας και οι πόνοι στα αυτιά (De Materia Medica,περι το 60 π.Χ.
Η κάνναβη ήταν γνωστή στην αρχαία Ελλάδα κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. από τις περιγραφές του Ηρόδοτου (484-420 π.Χ.) για τη ζωή
των Σκυθών.
"Παράγεται δε εις την χώραν ταύτην
[Θράκη] είδος τι καννάβεως πολύ
ομοίας με το λίνον, πλην της
ταχύτητος και του μεγέθους διότι
κατά τα δυο ταύτα η κάνναβις είναι
πολύ υπερτέρα του λίνου. Φύεται δε
και αυτομάτως και σπειρόμενη, οι δε
Θράκες κατασκευάζουσιν εξ' αυτής
ενδύματα πολύ ομοιάζοντα με τα
λινά..."
Λαμβάνοντες λοιπόν οι Σκύθαι εκ του σπόρου τούτου, εισέρχονται
υπό τα ξύλα τα οποία καλύπτονται από τα υφάσματα και ρίπτουν
αυτόν επί των διαφανών υπό του πυρός λίθων. Καιόμενος δε ούτος
καπνίζει και εκχέει καπνόν περισσότερον παρά παν άλλον ελληνικόν
λουτρόν. Οι Σκύθαι παραφερόμενοι εκ του καπνού τούτου
ωρύονται
Ηρόδοτος: Ιστορία (Μούσες), βιβλίο Δ (Βιβλιοθ. Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων,
Αθήνα, χχ., σ. 8
«Υπήρχεν παρ’ αυτοίς και έτερον δένδρον,το οποίο φέρει περίεργον είδος καρπών.Ούτοι συναθροίζονται καθ’ ομάδας και ανάπτουν
πυράν και τοποθετούνται περί αυτήν.Και τότε ρίπτουν εις την πυράν εξ εκείνου του καρπού και όταν οσφραίνονται τον καιόμενον
καρπόν μεθύσκονται εκ της οσμής…» (Ηρόδοτος).
Στους Ασσύριους ως Quonoubou Qunnapu.Στους Εβραίους ως Qanneb.Στους Αραβες ως Quannob.Στους Πέρσες ως Quonnab.Στους Κέλτες
ως Quannab.Και στους Ελληνες ως Κάνναβη.Τα διάφορα χρηστικά παράγωγα της κάνναβης είναι γνωστά στην με τα ονόματα bhang,
ganja και charas ή churrus στην Ινδία.Kif στην Αλγερία και το Μαρόκο.Takrouri στην Τυνησία.Dagga στη Ν. Αφρική.Djoma
στην Κεντρική Αφρική.Machona ή liamba στη Βραζιλία.Kabak στην Τουρκία.Hashish el Ke if στο Λίβανο.Kαι grass,pot,tea,
mooters,mu,Mary Jane,Marijuana κ.α. στην Αμερική.Τα παράγωγα της κάνναβης Ganja και Bhang είναι ευρέως διαδεδομένα στην
Ινδία, διατίθενται σε πολύ χαμηλές τιμές και χρησιμοποιούνται από τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα αντί του
οινοπνεύματος που είναι πολύ ακριβότερο.
1200 – 800 π.Χ.
Tο Bhang(ξεραμένα φύλλα κάνναβης,σπόροι και μίσχοι) αναφέρεται στο Ινδουιστικό ιερό κείμενο Atharva veda (Επιστήμη Μαγικών)
ως “Iερό Χόρτο”,ένα από τα πέντε πιο ιερά φυτά της Ινδίας.Χρησιμοποιείται σαν προσφορά στον Shiva.
Από την Ινδία, επίσης, έφθασε στη Μεσοποταμία η ινδική κάνναβη (cannabis indica), η οποία χρησιμοποιήθηκε για την
ανακούφιση του πόνου σε βρογχίτιδες και σε ρευματισμούς,καθώς και για τη θεραπεία της αϋπνίας.
Σύμφωνα με τον μύθο,ο Σίβα,μια μέρα,είδε τον Κρίσνα να λούζεται στον Γάγγη και τόσο ζήλεψε την ομορφιά του,που του εκτόξευσε
ένα βέλος: βρήκε τον στόχο του,μα δεν ήταν θανατηφόρο.Ο πληγωμένος Κρίσνα βγήκε από το ποτάμι και στο σημείο όπου έπεσε μια
σταγόνα από το θείο του αίμα λέγεται ότι βλάστησε το πρώτο φυτό.Ο Σίβα αργότερα ξεκουράστηκε στη σκιά του φυτού και άρχισε
να γλύφει τα φύλλα του.Τόσο εντυπωσιάστηκε από τα αποτελέσματά του,που το έκανε φυλαχτό του και έκτοτε έγινε ο άγιος της
κάνναβης.
Συγνώμη αν άνοιξα αυτο το θέμα σε λάθος ενότητα.
Ο Ηρόδοτος περιγράφει πως την αξιοποιούν και την απολαμβάνουν οι Σκύθες: «Τεντώνουν μάλλινα υφάσματα πάνω σε τρία δοκάρια
που ενώνονται στη κορυφή και μέσα σ’αυτή τη σκηνή βάζουν μια λεκάνη γεμάτη πυρακτωμένες πέτρες.Μετά παίρνουν σπόρους
κάνναβης,τρυπώνουν στη σκηνή και ρίχνουν τους σπόρους πάνω στις καυτές πέτρες.Αυτοί αρχίζουν να καπνίζουν και βγάζουν τόσο
καπνό που δε συγκρίνεται με κανένα ελληνικό ατμόλουτρο.
Αυτή η περιγραφή επιβεβαιώθηκε όταν βρέθηκε στη Σιβηρία στα Αλτάια όρη το 1940,στο λίκνο των Σκυθών,τάφος από το 400 π.Χ.
όπου μέσα είχαν τοποθετήσει μαζί με τον νεκρό ένα αντίσκηνο,ένα χάλκινο δοχείο με σπόρους κάνναβης και μερικές πέτρες.
Ο Δημόκριτος και η κάνναβη με κρασί και μύρο
Ο Δημόκριτος αναφέρει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έπιναν κάνναβη με κρασί και μύρο για να προκαλέσουν οράματα,ο Γαληνός γράφει
περί το 200 μ.Χ. ότι ορισμένες φορές κερνούσαν κάνναβη τους επισκέπτες για να προκαλέσουν ευθυμία.Την αναφέρουν οι
συγγραφείς Λουκίλιος και Πλίνιος όπου στη Φυσική Ιστορία του 1ου αι. μ.Χ., περιγράφεται η παρασκευή σκοινιού και υφασμάτων
από αυτήν.Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρει (Παυσανίου Ηλιακά, VI, 26,5) ότι στην Ηλεία,τόπο τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων,
υπήρχε εκτεταμένη καλλιέργεια κάνναβης καλής ποιότητας:
«Την μεν την κανναβίδα και λίνον και την βύσσον σπείρουσιν όσοις η γη τρέφει εστίν επιτήδειος»
Σημαντικό ρόλο έχει διαδραματίσει η κάνναβη και στις θρησκείες πολλών λαών της Ασίας και της Αφρικής,καθώς και στο Ισλάμ
(και γενικά στον Αραβικό κόσμο),στον Σουφισμό κ.λπ. Είναι βέβαιο ότι την γνώριζαν και οι αρχαίοι Γερμανοί δεδομένου ότι
ανακαλύφθηκαν σπόροι κάνναβης στα επιτύμβια αγγεία του Βίλμερσντορφ (500 π.Χ.).
Πέραν αυτού έχουν ανακαλυφθεί καννάβινα σχοινιά και υφάσματα σε όλες σχεδόν τις χώρες της βορείου Ευρώπης και έχει
καταδειχθεί ότι η πεδιάδα του Ρήνου ήταν ο τόπος καλλιέργειας φυτειών κάνναβης.
Πηγές – Διαβάστε Περισσότερα:
Παυσανίου «Ηλιακά», εκδοτική Αθηνών.
Γιώργου Καράμπελα «Το Ιερό Χόρτο», εκδ. Οξύ.
Λίνα Γιάνναρου, «Καθημερινή», 9.7.2005.
Δ. Γαλάνης – Νικ. Καραγιάννης, «Το Βήμα», 9.8.1998.
Κουκουλές Φαίδων, «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός», επανέκδ. Παπαζήσης.
Ι. Πασσάς, Η αληθινή προϊστορία, «Τα Ορφικά», εκδ. Ήλιος.
Βιβλίο «Canavaccio / Κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης»
Πάρης Πέτρας, Κάνναβις: Ιερή και αναθεματισμένη, Περιοδικό Όριον
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η κάνναβη εχει χρησιμοποιθεί για θεραπευτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς για αιώνες.
Οι πρώτες αναφορές σχετικα με τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης χρονολογούνται απο το 8500 π.Χ. σε κινέζικα κείμενα.
Ως ευφοριογόνος η κάνναβη εχει χρησιμοποιηθεί εδώ και 4000 χρόνια ενω οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού περιγράφονται
για πρώτη φορά σε περσικό κείμενο του 600 π.Χ.Ενδεικτικά αναφέρονται επισης οι περιγραφές του Πλούταρχου,η περιγραφή
των ευφορικών της ιδιοτήτων απο τον Γαληνό και η αναφορά του Διοσκουρίδη σε καποιες θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού
και σε ενδείξεις οπως η τόνωση της σεξουαλικής δραστηριότητας και οι πόνοι στα αυτιά (De Materia Medica,περι το 60 π.Χ.
Η κάνναβη ήταν γνωστή στην αρχαία Ελλάδα κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. από τις περιγραφές του Ηρόδοτου (484-420 π.Χ.) για τη ζωή
των Σκυθών.
"Παράγεται δε εις την χώραν ταύτην
[Θράκη] είδος τι καννάβεως πολύ
ομοίας με το λίνον, πλην της
ταχύτητος και του μεγέθους διότι
κατά τα δυο ταύτα η κάνναβις είναι
πολύ υπερτέρα του λίνου. Φύεται δε
και αυτομάτως και σπειρόμενη, οι δε
Θράκες κατασκευάζουσιν εξ' αυτής
ενδύματα πολύ ομοιάζοντα με τα
λινά..."
Λαμβάνοντες λοιπόν οι Σκύθαι εκ του σπόρου τούτου, εισέρχονται
υπό τα ξύλα τα οποία καλύπτονται από τα υφάσματα και ρίπτουν
αυτόν επί των διαφανών υπό του πυρός λίθων. Καιόμενος δε ούτος
καπνίζει και εκχέει καπνόν περισσότερον παρά παν άλλον ελληνικόν
λουτρόν. Οι Σκύθαι παραφερόμενοι εκ του καπνού τούτου
ωρύονται
Ηρόδοτος: Ιστορία (Μούσες), βιβλίο Δ (Βιβλιοθ. Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων,
Αθήνα, χχ., σ. 8
«Υπήρχεν παρ’ αυτοίς και έτερον δένδρον,το οποίο φέρει περίεργον είδος καρπών.Ούτοι συναθροίζονται καθ’ ομάδας και ανάπτουν
πυράν και τοποθετούνται περί αυτήν.Και τότε ρίπτουν εις την πυράν εξ εκείνου του καρπού και όταν οσφραίνονται τον καιόμενον
καρπόν μεθύσκονται εκ της οσμής…» (Ηρόδοτος).
Στους Ασσύριους ως Quonoubou Qunnapu.Στους Εβραίους ως Qanneb.Στους Αραβες ως Quannob.Στους Πέρσες ως Quonnab.Στους Κέλτες
ως Quannab.Και στους Ελληνες ως Κάνναβη.Τα διάφορα χρηστικά παράγωγα της κάνναβης είναι γνωστά στην με τα ονόματα bhang,
ganja και charas ή churrus στην Ινδία.Kif στην Αλγερία και το Μαρόκο.Takrouri στην Τυνησία.Dagga στη Ν. Αφρική.Djoma
στην Κεντρική Αφρική.Machona ή liamba στη Βραζιλία.Kabak στην Τουρκία.Hashish el Ke if στο Λίβανο.Kαι grass,pot,tea,
mooters,mu,Mary Jane,Marijuana κ.α. στην Αμερική.Τα παράγωγα της κάνναβης Ganja και Bhang είναι ευρέως διαδεδομένα στην
Ινδία, διατίθενται σε πολύ χαμηλές τιμές και χρησιμοποιούνται από τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα αντί του
οινοπνεύματος που είναι πολύ ακριβότερο.
1200 – 800 π.Χ.
Tο Bhang(ξεραμένα φύλλα κάνναβης,σπόροι και μίσχοι) αναφέρεται στο Ινδουιστικό ιερό κείμενο Atharva veda (Επιστήμη Μαγικών)
ως “Iερό Χόρτο”,ένα από τα πέντε πιο ιερά φυτά της Ινδίας.Χρησιμοποιείται σαν προσφορά στον Shiva.
Από την Ινδία, επίσης, έφθασε στη Μεσοποταμία η ινδική κάνναβη (cannabis indica), η οποία χρησιμοποιήθηκε για την
ανακούφιση του πόνου σε βρογχίτιδες και σε ρευματισμούς,καθώς και για τη θεραπεία της αϋπνίας.
Σύμφωνα με τον μύθο,ο Σίβα,μια μέρα,είδε τον Κρίσνα να λούζεται στον Γάγγη και τόσο ζήλεψε την ομορφιά του,που του εκτόξευσε
ένα βέλος: βρήκε τον στόχο του,μα δεν ήταν θανατηφόρο.Ο πληγωμένος Κρίσνα βγήκε από το ποτάμι και στο σημείο όπου έπεσε μια
σταγόνα από το θείο του αίμα λέγεται ότι βλάστησε το πρώτο φυτό.Ο Σίβα αργότερα ξεκουράστηκε στη σκιά του φυτού και άρχισε
να γλύφει τα φύλλα του.Τόσο εντυπωσιάστηκε από τα αποτελέσματά του,που το έκανε φυλαχτό του και έκτοτε έγινε ο άγιος της
κάνναβης.
Συγνώμη αν άνοιξα αυτο το θέμα σε λάθος ενότητα.