Πόσο Ελεύθεροι Είμαστε; – Πειράματα Με Το Ασυνείδητο

[AnonymosEreynhths]

«Όταν οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν, συνήθως μιμούνται ο ένας τον άλλον» – Eric Hoffer

Τα πειράματα που θα διαβάσετε δεν έχουν εικονικά ηλεκτροσόκ (Το τέρας μέσα μας – Το πείραμα του Μίλγκραμ). Ούτε βασανίστηκαν ζώα κατά τη διάρκεια τους (Συρμάτινες μητέρες – Η αγάπη στο εργαστήριο) Ούτε είναι τόσο γνωστά όσο εκείνα του Asch (Διαλέξτε τη λάθος γραμμή – Το πείραμα του Asch).

Όμως μας βοηθάνε να πλησιάσουμε την απάντηση σ’ ένα απ’ τα παλαιότερα ερωτήματα: Έχει ο άνθρωπος ελεύθερη βούληση;

Τα πειράματα έκανε ο Τζον Μπάργκ, στο πανεπιστήμιο του Γιέλ, μετά το 2010.

Στο πρώτο τα υποκείμενα (φοιτητές) διέσχιζαν ένα μακρύ διάδρομο για να φτάσουν στο γραφείο του Μπαργκ. Εκεί τους δίνονταν οι παρακάτω λέξεις:

1. εκείνος ήταν ανήσυχη εκείνη πάντα
2. από Φλόριντα τη πορτοκάλια θερμοκρασία
3. μπάλα την πέτα ρίξε αθόρυβα
4. παπούτσια δώσε αντικατάστησε παλιά τα
5. αυτός παρατηρεί ενίοτε ανθρώπους παρακολουθεί
6. είναι θα ιδρώνω μόνοι αυτοί
7. ουρανός ο ραφή γκρίζος
8. πρέπει τώρα αποσυρθούμε ξεχασιάρης να
9. τώρα μπίνγκο τραγουδάω παίξουμε ας
10. ήλιο θερμοκρασία στον σταφιδιάζουν καρποί

Κάθε φοιτητής έπρεπε να φτιάξει μια ορθή πρόταση, με τέσσερις λέξεις, από κάθε συνονθύλευμα λέξεων 1-10.

Δοκιμάστε να το κάνετε κι εσείς.

Για παράδειγμα: 1. Εκείνη ήταν ανήσυχη πάντα

Τα υποκείμενα τέλειωναν κι έφευγαν, χωρίς να συμβεί τίποτα συνταρακτικό. Όμως κατά την αποχώρηση διέσχιζαν τον μακρύ διάδρομο πολύ πιο αργά από πριν.Γιατί συνέβη αυτό;
Ανάμεσα στις σκόρπιες λέξεις ο Μπαργκ είχε τοποθετήσει κάποιες που αναφέρονταν (σημειολογικά) στα γηρατειά, όπως Φλόριντα, μπίνγκο, σταφιδιάζουν, αποσυρθούμε.

Προσοχή! Οι φοιτητές ήταν Αμερικάνοι. Η Φλόριντα είναι ένα μέρος των ΗΠΑ όπου οι γέροι αποσύρονται για να παίζουν μπίνγκο και να σταφιδιάζουν κάτω απ’ τον ήλιο.
Ο Μπαργκ είχε βάλει, ασυνείδητα, την ιδέα των γηρατειών στο μυαλό των φοιτητών. Και αυτό επηρέαζε τη συμπεριφορά τους.
Σας φαίνεται υπερβολικά απλοϊκό το συμπέρασμα; Τότε περιμένετε ν’ ακούσετε το δεύτερο -και πιο ολοκληρωμένο- πείραμα.
Σ’ αυτή την περίπτωση υπήρχαν δύο ομάδες, με διαφορετικές ασυνείδητες επιρροές.

Στην πρώτη ομάδα, ας την λέμε Ήρεμη Ομάδα, είχαν σκορπιστεί λέξεις όπως: Σεβασμός, διακριτικός, εκτιμώ, υπομονετικά, ευγενής και πολιτισμένος.

Στη δεύτερη, ας την λέμε Βιαστική Ομάδα, είχαν σκορπιστεί λέξεις όπως: Επιθετικά, τολμηρός, απότομος, ενοχλώ, διαταράσσω, εισβάλλω, παραβιάζω.

Οι υπόλοιπες λέξεις κάθε πρότασης ήταν τέτοιες ώστε οι φοιτητές να μη χρησιμοποιούν ή να μη δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις επιλεγμένες λέξεις.
Οι φοιτητές έφτιαχναν τις προτάσεις και μετά πήγαιναν στο διπλανό γραφείο, για να τους πει ο υπεύθυνος του πειράματος τι θα έκαναν στη συνέχεια. Εκεί όμως τον έβρισκαν να φλυαρεί με κάποια συνάδελφο του.
Πόση ώρα θα περίμεναν οι φοιτητές μέχρι να διακόψουν; Και τι διαφορά θα υπήρχε ανάμεσα στις δύο ομάδες, την Ήρεμη και τη Βιαστική;
Μη βιαστείτε να απαντήσετε.
Όταν ο Μπαργκ ζήτησε απ’ τις πανεπιστημιακές αρχές την άδεια και τους πόρους για το πείραμα, εκείνοι του έθεσαν ένα χρονικό όριο: Θα άφηναν τους φοιτητές-υποκείμενα να περιμένουν μέγιστο δέκα λεπτά.

Ο Μπαργκ δέχτηκε, αλλά γέλασε με το άχρηστο όριο.

«Είναι Νευορκέζοι», τους είπε. «Ποιος θα περιμένει δέκα λεπτά να τελειώσει την φλυαρία του ο υπεύθυνος; Θα είμαι ικανοποιημένος αν η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες είναι 20 ή 30 δευτερόλεπτα. Το πολύ ένα λεπτό.»

Ο Μπάργκ έπεσε έξω. Πολύ έξω.

Οι Βιαστικοί φοιτητές διέκοπταν σε λίγα λεπτά -με μέγιστο τα πέντε.

Οι Ήρεμοι φοιτητές (σε ποσοστό 82%) ΔΕΝ ΔΙΕΚΟΠΤΑΝ!

Περίμεναν, υπομονετικά κι ευγενικά, μέχρι που περνούσαν τα δέκα λεπτά και ο Υπεύθυνος τους ευχαριστούσε που πήραν μέρος στο πείραμα.
«Άραγε», αναρωτιόταν ο Μπαργκ, «αν δεν υπήρχε το όριο, πόση ώρα θα περίμεναν;»

Το συμπέρασμα ήταν το εξής: Οι σκόρπιες λέξεις επηρέαζαν ασυνείδητα τους φοιτητές, τους άλλαζαν τη συμπεριφορά. Εκείνοι πίστευαν ότι συμπεριφέρονταν υπομονετικά επειδή το ήθελαν, επειδή αυτός ήταν ο χαρακτήρας τους, επειδή το είχαν αποφασίσει.

Όμως αν τους είχαν δοθεί άλλες λέξεις θα αντιδρούσαν διαφορετικά. Πόσο ελεύθερα αποφάσισαν;
Το αναμενόμενο παράδοξο (που το έχουμε δει και στο πείραμα του Asch): Όταν ο Μπαργκ ανακοίνωνε στα υποκείμενα τον πραγματικό στόχο του πειράματος εκείνοι δεν δέχονταν ότι είχαν επηρεαστεί ασυνείδητα. Ισχυρίζονταν ότι έτσι συμπεριφέρονταν πάντα (τι σύμπτωση!)

Μια πιο ακραία εκδοχή αυτού του πειράματος επινόησαν οι ψυχολόγοι Κλοντ Στιλ και Τζόσουα Άρονσον.

Αυτή τη φορά όλοι οι φοιτητές ήταν μαύροι. Τους ζητούσαν να απαντήσουν σε είκοσι ερωτήσεις από το GRE, την τυποποιημένη διαδικασία για εγγραφή σε μεταπτυχιακά τμήματα.
Η ασυνείδητη επιρροή ήταν η ακόλουθη: Πριν ξεκινήσουν το τεστ τους ζητούσαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με τα στοιχεία τους: Όνομα, επίθετο, ημερομηνία γέννησης, αριθμός ταυτότητας κλπ

Όμως στους μισούς υπήρχε μια επιπλέον επιλογή: Έπρεπε να γράψουν αν ήταν μαύροι ή λευκοί!

Οι μαύροι φοιτητές που ερωτήθηκαν για το χρώμα τους είχαν απόδοση 50% κατώτερη των άλλων.

Αρκούσε να τους υπενθυμίσουν ότι ζουν σε μια ρατσιστική κοινωνία, όπου ο μαύρος είναι πάντα σε μειονεκτική θέση, κι αμέσως μειονεκτούσαν.

Αναμενόμενο ήταν και πάλι πως όταν τους αποκάλυπταν τον στόχο του πειράματος οι φοιτητές αρνιούνταν την επιρροή. Έλεγαν ότι δεν αισθάνονταν καλά εκείνη τη μέρα ή ότι δεν ήταν και τόσο έξυπνοι για εκείνο το μεταπτυχιακό.
Οτιδήποτε, πίστευαν τα πάντα, αρκεί να μην παραδεχτούν ότι είχαν χειραγωγηθεί, ότι δεν είχαν αποφασίσει ελεύθερα.
Σε άλλα πειράματα ασυνείδητης επιρροής, αρκούσε να σκεφτούν τα υποκείμενα πως είναι να είσαι καθηγητής ή χούλιγκαν, πριν ξεκινήσουν το τεστ, για ν’ ανέβει ή να πέσει η απόδοση τους.

Εν κατακλείδι

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αποφασίζουμε ελεύθερα, ότι αποφασίζουμε εμείς, για κάθε μας πράξη. Δεν είναι ακριβώς λάθος αυτή η σκέψη. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος είμαι ΕΓΩ.
Δεν είμαστε μόνο όσα συνειδητοποιούμε. Αν ονομάσουμε Νου, αυτά που συνειδητοποιούμε, τόσο υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο που μας ελέγχει. Όχι, δεν αναφέρομαι στον θεό ή στο πεπρωμένο.
Το μεγαλύτερο είναι ο εγκέφαλος μας, ο μέγας ρυθμιστής.
Ο εγκέφαλος λειτουργεί ασυνείδητα, σαν σε αυτόματο πιλότο. Επηρεάζεται από αμέτρητες παραμέτρους, εξωτερικές και εσωτερικές, τις οποίες αδυνατεί να επεξεργαστεί ο Νους.

Οι αποφάσεις παίρνονται απ’ τον εγκέφαλο, σε ασυνείδητο επίπεδο. Μετά ο Νους αναλαμβάνει να εκλογικεύσει την κάθε αντίδραση.

Γιατί ερωτευτήκαμε τον άνθρωπο που ερωτευτήκαμε;
Γιατί τα υποκείμενα του Μίλγκραμ έφταναν μέχρι την τελευταία γραμμή;
Γιατί αγοράσαμε τα κόκκινα παπούτσια κι όχι τα μπλε;
Γιατί τα υποκείμενα του Ας διάλεγαν τη λάθος γραμμή;
Γιατί δολοφονήσαμε τον Άραβα, τον Ξένο, στην παραλία;

Η απάντηση σε κάθε γιατί είναι μόνο η εκλογίκευση που κάνει ο Νους.

~~

Είμαστε όντα παράλογα, συναισθηματικά, ασυνείδητα.

Ένα χαοτικό σύστημα (εγκέφαλος), μέσα σ’ ένα χαοτικό υπερσύστημα (ανθρώπινη κοινωνία), μέσα σ’ ένα χαοτικό μεγασύστημα (κόσμος).

Το ξέρω, είναι δύσκολο ν’ αποδεχτείς ότι δεν ελέγχεις τον εαυτό σου. Αυτό σου συμβαίνει γιατί δεν αποδέχεσαι ότι ο Εαυτός σου είναι μέρος μιας πολύ ευρύτερης και πολύ χαοτικής πραγματικότητας.

Εσύ δεν είσαι εσύ. Είσαι πολλά περισσότερα απ’ όσα γνωρίζεις.

~~

ΥΓ: Μέσα σ’ αυτό το κείμενο υπάρχουν κάποιες λέξεις που σας επηρέασαν ασυνείδητα.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τα πειράματα του Μπαργκ τα βρήκα στο βιβλίο του Malcolm Gladwell, «Blink» – εκδόσεις Λιβάνη, μτφ: Λέκκου – Δάντου

Πηγή: sanejoker.info

[Hlios]

Πολύ καλή ανάρτηση!

[doctormarkon]

Ωραία ανάρτηση αλλά δημιουργεί πολλά ερωτηματικά.

Γενικά τα τεστ του είδους - οι αμερικανιές - δηλαδή δημιουργούν τάσεις για μη ειλικρινείς απαντήσεις.

Όταν σε βάζουν να κάνεις ένα τέτοιο τεστ είτε μόνος είτε με άλλους χίλιους αμέσως γεννάται το ερώτημα που θα το χρησιμοποιήσουν και για ποιούς σκοπούς.

Ότι δεν είμαστε ελεύθεροι είναι γεγονός.

Οι επιλογές έχουν πολλούς περιορισμούς και τις περισσότερες φορές αυτό που περιορίζει είναι οι επιλογές του παρελθόντος.
Ίσως ο 'εαυτός σου να είναι και ο χειρότερος εχθρός σου"

Οι επιλογές δεν είναι ελεύθερες και καμιά φορά είναι και εκβιαστικές.

Άλλες φορές υπάρχει άγνοια για τα συμφραζόμενα και την κατεύθυνση.
Δεν είναι δυνατή η δοκιμή και ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο.

Η κάθε επιλογή είναι καλυμμένη από ένα σύννεφο "μύθων" φόβων στερεοτύπων.
Πολλές φορές οι επιλογές θυμίζουν εκείνο το παλιό τηλεπαιχνίδι με τις κουρτίνες που σε κάποια από αυτές ήταν ο κύριος ΖΟΝΚ που σημαίνει κάτι σαν ήττα ή μία κακή επιλογή αλλά τυφλή.

[doctormarkon]

Οι αποφάσεις παίρνονται απ’ τον εγκέφαλο, σε ασυνείδητο επίπεδο. Μετά ο Νους αναλαμβάνει να εκλογικεύσει την κάθε αντίδραση.

Γιατί ερωτευτήκαμε τον άνθρωπο που ερωτευτήκαμε;

Γιατί αγοράσαμε τα κόκκινα παπούτσια κι όχι τα μπλε;

Δεν είναι απόλυτο αυτό.
Μάλλον όταν πέφτει στο τραπέζι ένα θέμα επιλογής το παιχνίδι και το πλαίσιο είναι φτιαγμένο ώστε να λειτουργεί το άτομο σε ασυνείδητο επίπεδο. Το πλαίσιο μπορεί να περιλαμβάνει εκβιασμούς, διλήμματα, φόβους ή επιθυμίες. Σχεδόν πάντα κρύβονται τα συμφραζόμενα και το πλαίσιο της κάθε επιλογής.
Επιλογή σε αποστειρωμένο περιβάλλον δεν είναι επιλογή αλλά δούλεμα.

Πάντα με εκνεύριζε υποσυνείδητα όταν μου έλεγαν ΝΑΙ ή ΟΧΙ? Απάντησε τώρα ΝΑΙ ή ΟΧΙ .
Μετά βρήκα τη λογική εξήγηση αλλά πολύ αργά.
Το θεωρούσα προσβλητικό και πολύ υποτιμητικό.

Πάμε στα παπούτσια. Κόκκινα ή μπλε.
Μα τα κριτήρια μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το χρώμα!!!!!!!!!
Αν τα κόκκινα έχουν 5 ευρώ και τα μπλέ 500 κάποιος φτωχός που δεν έχει παπούτσι θα πάρει τα κόκκινα.
Μπορεί η επιλογή να γίνει με βάση το σχέδιο του παπουτσιού.
Αν σχετίζεται με το χρώμα θα εξαρτηθεί από το αν έχω στην παπουτσοθήκη άλλα παπούτσια σε όμοιο σχέδιο ή χρώμα.
Ή αν έχω ρούχα που να ταιριάζουν με το παπούτσι.
Ή αν τα δοκιμάσω και βρω τα κόκκινα πιο άνετα.
Και σε κάθε περίπτωση το παπούτσι είναι κάτι που δεν θα επηρεάσει το μέλλον μου και αν έκανα λάθος θα μπορούσα να τα χαρίσω, ή να τα πετάξω ή να βάλω μία λάμπα και να τα κάνω πορτατιφ εναλλακτική χρήση.

Η επιλογή συζύγου επηρεάζει ολόκληρη ζωή.

Αλλά η ερώτηση είναι γιατί "ερωτεύτηκα" Έτσι κι αλλιώς ο έρωτας δεν έχει λογική.
Ούτε εκλογικεύεται εκ των υστέρων.
Ο έρωτας όμως οδηγεί σε μία σειρά άλλων επιλογών και εκεί παίζεται το παιχνίδι.
Στις επί μέρους επιλογές που παίρνονται κάτω από την επήρεια του έρωτα.
Σε ασυνείδητο επίπεδο? Όχι πάντα!!!!!!!! Καμιά φορά ο έρωτας μπορεί να ανοίξει δρόμους και άλλες επιλογές που δεν υπήρχαν καθόλου στη "λίστα"

Δημοφιλείς απαντήσεις: Ερωτεύτηκα γιατί είναι ωραίος, γιατί είναι ευγενικός, γιατί έχει κοιλιακούς φέτες γιατί είναι πλούσιος, γιατί φοράει ωραία ρούχα γιατί έχουμε την ιδανική διαφορά ηλικίας.κλπκλπκλπ

Μα δεν παίζονται όλα στην πρώτη ματιά. Ούτε την πρώτη μέρα.
Μόνο αν έχεις την υποχρέωση να ερωτευτείς μέσα σε μια μέρα θα δουλέψουν αυτά τα κριτήρια.

Αν βγεις με έναν άνθρωπο τρεις τέσσερεις φορές τα κριτήρια θα είναι άλλα άσχετα με τα πρώτα.
Τα πρώτα είναι ο......κράχτης.

[ArELa]

Zoυμε και δίνουμε μάχες για την ελευθερία.
Και καλά κάνουμε. Κάποιοι λένε και νιώθουν πως είναι έτοιμοι να δώσουν
το αίμα τους γι'αυτήν. Εγώ ήθελα να λέγομαι Ελευθερία...
Παρ'όλα αυτά...
Η εσωτερική ελευθερία δεν έχει να κάνει με αποφασούλες όπως παπούτσια ή ακόμα και τους έρωτες...
(ή τους περισσότερους που νομίζουμε για έρωτες)

Και σ'ό,τι αφορά το βαθύτερο εσωτερικό, συγνώμη που θα απογοητεύσω με την άποψή μου,
αλλά εκεί δεν είμαστε καθόλου ελεύθεροι. Και μάλλον δε θα είμαστε ποτέ.

[OTTO]

Τι εννοείς με το "βαθύτερο εσωτερικό";

[ArELa]

Τι εννοείς με το "βαθύτερο εσωτερικό";

Καλή ερώτηση.
Θέλει λίγη ανάλυση αυτό.
Όπως έχουμε πει (ή μάλλον εγώ έχω ξαναπεί) υπάρχουν τα συστήματα πεποιθήσεων με βάση
τα οποία πορευόμαστε, και τα οποία είναι προγράμματα (ή καταβολές όπως τις λέμε πιο ήπια)
που δεχόμασταν από κούνιας. Πρόσεξε, δεν ισχυρίζομαι ότι είναι όλα λαθεμένα.
Ισχυρίζομαι 2 πράγματα. 1/ οι περισσότεροι από εμάς, δεν κάτσαμε ποτέ να τα βάλουμε
κάτω για να εξετάσουμε (κάτω από μικροσκόπιο, αντικειμενικά, αποστασιοποιημένα και άνευ
συναισθήματος) ποια απ'αυτά επιλέγουμε συνειδητά να κουβαλάμε (ακόμα) και ποια τα έχουμε
επειδή μας δόθηκαν παιδιόθεν (ηθικός κώδικας, θρήσκευμα, ιδεολογία κλπ) . 2/ Αυτές
οι πεποιθήσεις-προγράμματα προέχουν σε κάθε σκέψη και κίνησή μας, όταν ακόμα και
τα συναισθήματά μας (συχνά κι ολάκερη η ψυχολογία μας) καθορίζονται μέσα από το δικό τους
φίλτρο. Η πραγματική ελευθερία προϋποθέτει απαγκίστρωση-αποστασιοποίηση
τουλάχιστον του ψυχισμού μας, από αυτό το σύστημα πεποιθήσεων, άσχετα αν αυτό
ειναι σωστό ή λάθος. Διότι αν δεν εξετάσει και αν δεν αντιληφθεί συνειδητά κανείς
την πεμπτουσία της υπόστασής του ΕΞΩ απ'αυτό (το σύστημα), δεν μπορεί να λογίζεται
ως ελεύθερος στο "βαθύτερο μέσα του".

Ας πούμε ότι είναι άλλη η περσόνα (προσωπικότητα) και άλλη η πεμπτουσία μας.
Ας πούμε ότι στην περσόνα, αναγκαστικά εμπλέκεται και το σύστημα πεποιθήσεων,
και την καθορίζει σε μεγάλο βαθμό. Κι ας πούμε ότι στην πεμπτουσία μας, παίζει
μόνο η ντιενεϊκή φτιάξη μας (όπου το ντιενέι προσωπικά δεν το θεωρώ μόνο βιολογικό
παράγοντα αλλά και ψυχικό), και η συνειδητότητα.
Η συνειδητότητα είναι άπειρη όταν δεν είσαι μέσα σε φυσικό σώμα (ζωντανός
στον πλανήτη γη ας πούμε). Όταν είσαι μέσα σε φυσικό σώμα, είναι πολύ δύσκολο
για τους περισσότερους (αν όχι ακατόρθωτο) να μην επηρεάζεται η πεμπτουσία
από την περσόνα.

'Ενα παράδειγμα:
Κάποιος είναι άθεος, και είναι τόσο υλιστής που δεν πιστεύει
πως υπάρχει τίποτα μετά θάνατον. Η πεμπτουσία, το "βαθύτερο μέσα του",
ξέρει αλλιώς, αλλά καπακώνεται καθοριστικά από τις πεποιθήσεις
της περσόνας, κι αυτή η συγκεκριμένη πεποίθηση καθορίζει πολλές από
τις επιλογές και τις προσεγγίσεις του στην επίγεια ζωή του.
Πεθαίνει που λες ο τύπος και διαπιστώνει ότι ως συνειδητότητα
εξακολουθεί να υφίσταται.. Στη νέα του κατάσταση ύπαρξης, είναι
σίγουρο λοιπόν, ότι μεγάλο κομμάτι της επίγειας περσόνας του συντρίβεται
και ακυρώνεται.

[doctormarkon]

Όπως έχουμε πει (ή μάλλον εγώ έχω ξαναπεί) υπάρχουν τα συστήματα πεποιθήσεων με βάση
τα οποία πορευόμαστε, και τα οποία είναι προγράμματα (ή καταβολές όπως τις λέμε πιο ήπια)
που δεχόμασταν από κούνιας. Πρόσεξε, δεν ισχυρίζομαι ότι είναι όλα λαθεμένα.
Ισχυρίζομαι 2 πράγματα. 1/ οι περισσότεροι από εμάς, δεν κάτσαμε ποτέ να τα βάλουμε
κάτω για να εξετάσουμε (κάτω από μικροσκόπιο, αντικειμενικά, αποστασιοποιημένα και άνευ
συναισθήματος) ποια απ'αυτά επιλέγουμε συνειδητά να κουβαλάμε (ακόμα) και ποια τα έχουμε
επειδή μας δόθηκαν παιδιόθεν (ηθικός κώδικας, θρήσκευμα, ιδεολογία κλπ)

Συμφωνώ απόλυτα αλλά τα προγράμματα δεν είναι μόνο ο ηθικός κώδικας το θρήσκευμα ή η ιδεολογία.
Τα προγραμματάκια λειτουργούν αυτόματα και μηχανικά ενώ ο ηθικός κώδικας το θρήσκευμα και η ιδεολογία είναι τουλάχιστον κατά μεγάλο μέρος συνειδητές επιλογές και πολλοί μπορεί να αμφισβητούν αυτά που διδάσκουν οι γονείς σαν κήρυγμα. Μπορεί ένα παιδί από αντίδραση στους θρησκευόμενους γονείς να γίνει άθεος για παράδειγμα.

Τα προγραμματάκια που καθορίζουν τις επιλογές δουλεύουν χωρίς να τα έχουν πει οι γονείς ή χωρίς να έχουν μιλήσει ποτέ γι αυτά αλλά περνάνε από κούνια. Ίσως οι συνήθειες, ο τρόπος ζωής και η στάση των γονέων επηρεάζουν τα παιδιά χωρίς να μιλήσουν ποτέ οι γονείς γι αυτά.
Ας πω ένα παράδειγμα. Γονείς σχολαστικοί που φοβούνται τις αρρώστιες ανησυχούν όταν το παιδί είναι άρρωστο και δίνουν μεγαλύτερη προσοχή. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι όταν είναι άρρωστο η συμπεριφορά των γονέων αλλάζει προς το καλύτερο και του κάνουν τα χατήρια. Το προγραμματάκι αρχίζει να δουλεύει και ενώ κανείς στην οικογένεια επιθυμεί την αρρώστια συνειδητά το παιδί αρρωσταίνει συχνότερα. Υποσυνείδητα τραβάει την προσοχή μέσω της αρρώστιας. Ως ενήλικας μπορεί να είναι πιο φιλάσθενος ακόμα και όταν οι γονείς έχουν πεθάνει.
Είναι και αυτό μία πεποίθηση αλλά δεν έχει σχέση με την ιδεολογία τη θρησκεία ή ότι άλλο αλλά δουλεύει περισσότερο από τις φιλοσοφικές πεποιθήσεις όπως π.χ είμαι άθεος ή είμαι χριστιανός ή είμαι αναρχικός ή δεξιός με το life style που συνεπάγονται όλες αυτές οι πεποιθήσεις.

Το παραπάνω προγραμματάκι που έφερα σαν παράδειγμα είναι δυσδιάκριτο και δεν μπορεί να γίνει αποστασιοποίηση πάνω σε αυτό.
Και δεν είναι το μόνο.
Με μία παρατηρητική ματιά θα δούμε εκατοντάδες όμοια προγραμματάκια να δουλεύουν στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους. Αλλά μερικά είναι αδύνατον να τα εντοπίσουμε γιατί είναι πολύ καλά κρυμμένα.

[doctormarkon]

Ο μόνος τρόπος να τα εντοπίσουμε είναι να ακολουθήσουμε τα.....σημάδια. Αν βάλουμε το ερώτημα κάποια γεγονότα ή καταστάσεις θα οδηγήσουν στην απάντηση.
Λίγο μεταφυσικό αλλά δουλεύει.
Μπορούμε να το καταλάβουμε επίσης και με συζήτηση με άτομα που έχουν τελείως διαφορετικές πεποιθήσεις και προγραμματάκια από τα δικά μας.
Ή με άτομα που έχουν τα ίδια προγραμματάκια φυτεμένα σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό.

Ένα προγραμματάκι είναι η σύγκριση ή οι συγκρίσεις παντός είδους.
Να βάζεις πάντα το εγώ μπροστά και να συγκρίνεις δικές σου καταστάσεις με άλλονών.

Άλλο πρόγραμμα από κούνια φυτεμένο είναι να επικεντρώνεσαι σε ότι σου λείπει και όχι σε ότι έχεις.
Η περιφρόνηση αυτού που ήδη έχεις και η επικέντρωση σε ότι νομίζεις ότι λείπει.

Τα παραπάνω οδηγούν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση ακόμα και ψυχολογικά προβλήματα.

Άλλο πρόγραμμα είναι οι προδιαγραφές για το μέλλον και οι νόρμες ή τα στανταρτ θετικά ή αρνητικά.
Ότι πρέπει να κάνεις κάτι στο σωστό χρόνο ή ποτέ. Συνήθως μένεις στο ΠΟΤΕ και βρίζεις τους άλλους για την κατάντια

Και το να φταίει πάντα κάποιος άλλος είναι και αυτό ένα πρόγραμμα και σύστημα πεποιθήσεων που δουλεύει όμως προς δύο κατευθύνσεις.
Η ρίχνεις όλες τις ευθύνες σε κάποιον άλλον ή τις ρίχνεις στον εαυτό σου και τις εσωτερικεύεις οπότε πάλι οδηγείσαι σε χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Άλλο πρόγραμμα είναι η άκριτη αποδοχή της αυθεντίας. Αυτό κι αν δουλεύει...............Αμφισβήτησες τον Αινστάιν? Στο πυρ το εξώτερον.

[Marion Shadow]

Όταν λυθεί το θέμα "Τι γίνεται μετά θάνατον" με μαθηματικές αποδείξεις ώστε να γίνει αποδεκτή η ύπαρξη και συνέχιση του "μετά" από όλους όσους πιστεύουν μόνο με τον "τύπον τον ήλον" μόνο τότε θα αρχίσουμε να υποψιαζόμαστε αμυδρά, αυτό το καθαυτό νόημα της φράσης ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ. Ξέρουμε κι αποδεχόμαστε μέσω βιωμάτων κι εμπειριών τη συνέχεια που μας περιμένει...(όχι όλοι,δυστυχώς) όμως τις δυνατότητες που έχει ο ανθρώπινος νους και το λόγο για τον οποίο τις έχει-κατά τη διάρκεια της υλικής του ζωής- πάνω σ' αυτό το θέμα, η ανθρώπινη γνώση έχει αποκωδικοποιήσει ένα κόκκο άμμου από τα τετράκις δισεκατομμύρια που βρίσκονται στον πλανήτη( πρόκειται για μεταφορά, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι κόκκοι άμμου στον πλανήτη.χεχεχε) Βέβαια, αυτό μοιάζει με το να είμαστε γυμνοί σε θερμοκρασία -30 κι ενώ υπάρχει μια γούνα ακριβώς δίπλα μας, εμείς να μην απλώνουμε να τη φορέσουμε. Τώρα θα μου πεις, πως να τη φορέσουμε αφού δεν τη βλέπουμε? Κι εγώ με τη σειρά μου θα ρωτήσω: Αφού έτσι κι αλλιώς δεν βλέπουμε τη γούνα, ποιός ο λόγος να υπάρχει εκεί? Γιατί αν ήταν όντως άχρηστη είμαι σίγουρη πως σε καμιά περίπτωση δε θα ήταν τοποθετημένη εκεί...
Άβυσσος, Ο ΝΟΥΣ(το υποσυνείδητο,η ψυχή?) του Ανθρώπου...

[doctormarkon]

Δεν ξέρουμε ούτε αν υπάρχει ζωή ΠΡΙΝ το θάνατο.
Ίσως να είναι μια ψευδαίσθηση ότι ζούμε τώρα.
Και όταν ονειρευόμαστε δεν έχουμε συνείδηση ότι ονειρευόμαστε και νομίζουμε ότι το όνειρο είναι η πραγματικότητα μας.
Γι αυτό και ο Κάρλος Καστανέντα μιλούσε για συνειδητό ονείρεμα δηλαδή να ονειρεύεσαι και να έχεις συνείδηση ότι ονειρεύεσαι και με τον τρόπο αυτό να αλλάζεις και την πραγματικότητα στο "ξύπνιο".

Η άρνηση να δεχτούμε ότι κάτι υπάρχει μετά οφείλεται στη θρησκεία με τους παραδείσους και τις κολάσεις.
Ίσως έχουν αλληγορική σημασία αλλά είναι παιδαριώδη ότι υπάρχουν καζάνια που βράζουν κλπ.
Ο φόβος της τιμωρίας επηρεάζει αρνητικά και δημιουργεί φόβους που ακολουθούν μια ολόκληρη ζωή και την κάνουν κόλαση.

Συνείδηση νους και ψυχή είναι διαφορετικά πράγματα και είναι αντικείμενο για εκατομμύρια σελίδες και φιλοσοφικές συζητήσεις.

Όπως και η ύπαρξη ή μη ανώτερου εαυτού ή διττού εαυτού ή εσώτερου εαυτού ή φύλακα αγγέλου που άλλοτε ταυτίζονται όλα αυτά άλλοτε όχι ανάλογα με τις θεωρίες και τις προσεγγίσεις.
Είναι μάλλον αυτό που μένει κάπου σε μια άλλη διάσταση και αυτό που θα παραμείνει και μετά.

Υπάρχει τρόπος επικοινωνίας με αυτό αλλά δεν είναι λεκτική.
Υποθέτω ότι γίνεται μέσω συμπτώσεων συγχρονικότητας ή και με άλλους τρόπους.
Βάζεις ερώτηση π.χ και περιμένεις την απάντηση. Την έχεις. Δεν είναι λεκτική όμως.
Μπορεί να βρίσκεται σε ένα χαρτί που κολλάει πάνω σου από τον αέρα ή σε κάτι που συζητάνε δύο άγνωστοι στο λεωφορείο.

Το υποσυνείδητο δεν παίζει καλό ρόλο και σαμποτάρει.
Είναι σκοτεινή πλευρά του εαυτού χαώδης και ανεξερεύνητη.
Ταυτίζεται με τα "αλμυρά ύδατα" τη θάλασσα δηλαδή.
Όσο πιο άδειο είναι το υποσυνείδητο τόσο καλύτερα.

[doctormarkon]

Μήπως ξέρεις κάτι για τα πέντε στοιχεία από τα οποία αποτελείται ο άνθρωπος όλα τα ζωντανά της φύσης η γη η ίδια?

Αέρας αιθέρας γη γλυκά ύδατα αλμυρά ύδατα.

η
Αέρας αιθέρας γη φωτιά νερό.

Λύνουν πολλές απορίες πάνω σε πολλά ζητήματα αλλά ανοίγουν άλλα τόσα.

Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει τίποτα μαθηματικά αποδεδειγμένο που να δοθεί σαν απόλυτη αλήθεια και αυτή είναι και η γοητεία αυτών των θεμάτων και συζητήσεων,

[ArELa]

Άλλο πρόγραμμα είναι η άκριτη αποδοχή της αυθεντίας. Αυτό κι αν δουλεύει...............Αμφισβήτησες τον Αινστάιν? Στο πυρ το εξώτερον.

Τεράστιο αναχαιτιστικό (στην ψυχονοητική ανέλιξη) τα ρημαδιασμένα ΦΥΤΕΜΕΝΑ
προγραμματάκια-συστηματα πεποιθήσεων.
Στο πρόσφατο βιντεό μου για την κατάρριψη του μύθου Αϊνστάιν
https://www.youtube.com/watch?v=FW3RRKtsjh4
έγραψε κάποιος:

dim dra4 days ago
Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω ποια είναι η "απάτη", ο "μύθος", η "κλεψιά" κλπ. Όσοι αποκρίνεστε εδώ, θεωρείτε ότι κατανοείτε έστω και προσεγγιστικά την θεωρία της σχετικότητας, καθώς και τις ικανότητες διατύπωσης που απαιτεί? Ακόμα και η "κλεψιά" έτσι όπως την αντιλαμβάνεστε απαιτεί όχι απλώς υψηλό νοείν αλλά και δημιουργικό "άλμα" για να μπορέσει ο επιστήμονας να διατυπώσει, να θεωρητικοποιήσει και να αποδείξει νέες όψεις του γνωστικού του αντικειμένου. Ο Αϊνστάιν υπήρξε ιδιοφυής. Τώρα, αν ήταν Εβραίος, αυτό λίγη σημασία έχει. Ούτως ή άλλως ο ανταγωνισμός στην κεφαλαιοκρατική κοινωνία μας είναι εκ των ουκ άνευ όρος, ο οποίος δεν εκλείπει σε κανένα επίπεδο. Όσο για τα βραβεία Νόμπελ, θα συμφωνήσω ότι είναι ένας μηχανισμός σκοπιμοτήτων. Ως προς τα ΜΜΕ είναι άλλη μεγάλη ιστορία, όχι τόσο απλή και σίγουρα όχι μόνο "εβραϊκή".

του απάντησα

vasoula29084 days ago
+dim dra εγώ πάλι δεν μπορώ να καταλαβω τι ακριβώς δεν κατάλαβες εσύ για την κλοπή. Αντί να λες πως δεν καταλαβαίνεις (που υποδηλώνει πλήρη ανικανότητα γλωσσικής αντίληψης) μήπως είναι καλύτερο να λες ευθέως "δεν αποδέχομαι"? Αλήθεια, τον Αινστάιν τον γνώρισες προσωπικά και ισχυρίζεσαι με ΤΟΣΗ βεβαιότητα πως ήταν ιδιοφυής; Ή απλά κι εδω δεν δεχεσαι να ανατρέπονται τα δεδομένα που σου ταϊστηκαν κι εσύ απλά κατάπιες άνευ αμφισβήτησης και τα χώνεψες κανονικά; Το αν κατανοούμε ή οχι τη θεωρία της σχετικότητας εμεις ή εσύ δεν έχει σημασία στην προκειμένη. Αυτό που θα'πρεπε να πραγματευτείς είναι ΠΟΙΟΣ πρωτοέκανε το ¨δημιουργικό άλμα" όπως το λες.. Ο Αινστάιν ή ο Πουανκαρέ; Το παρον βίντεο θα'πρεπε αν μη τι άλλο να σου δώσει το ερέθισμα να το ερευνησεις εκτενέστερα. Αν δε νιώθεις αυτή την ανάγκη, δικαίωμά σου. Μείνε στην αρχική σου άποψη πως ο Αινστάιν ήταν... ιδιοφυής αν αυτό σε βοηθά να κοιμάσαι ήσυχος με τα κουτάκια σου τακτοποιημένα όπως σου τα έστησαν άλλοι.

επανήλθε με τη διαδρομάρα:

dim dra
dim dra4 days ago
+vasoula2908 Οι μουτζαχεντίν της σκέψης όντως δεν αντιμετωπίζονται. Υποκλείνομαι στην τεράστια ευφυία σου, στην απορία σου άν έχω γνωρίσει προσωπικά τον Αϊνστάιν, στην υπόδειξή σου να γνωρίσω τον Πουανκαρέ καθώς στην μη αναγκαιότητα της κατανόησης μιας θεωρίας ώστε να μπορώ να κρίνω τον επιστήμονα. Πάω να κοιμηθώ με τα κουτάκια μου και ελπίζω το πρωί που θα ξυπνήσω να επανακτήσω την ικανότητά γλωσσικής αντίληψης ώστε να μπορώ να κατανοώ τις ανώτερες διάνοιες που μέσω των καναλιών τους διδάσκουν εμάς τους αδαείς!

και ξαναπάντησα

vasoula29083 days ago
+dim dra
"μουτζαχεντίν της σκέψης" επειδή παρότρυνα περαιτέρω έρευνα σ'αυτά που παραθέτει ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ (όχι εγώ)? μάλλον τα κουτάκια σας αγαπητέ/αγαπητή παραείναι συμπαγή... σε τέτοιο βαθμό που δεν αφήνουν ούτε χαραμάδα για να περάσουν έστω θεωρητικά άλλες σκέψεις παραμέσα. Μας συγχωρείτε που αναπνέουμε μεγάλε γνώστη των πάντων που δε χρειάζεστε πέρα απ'αυτά που σας φυτεύτηκαν, άλλες απόψεις που θα συμπλήρωναν ή και θα άλλαζαν την εικόνα του δικού σας ψηφιδωτού που απεικονίζει την δική σας κοσμοθέαση.

ο καλός μου θεωρεί λάθος μου το οτι απαντώ.
Σε κάποιες περιπτώσεις, απλά δε μπορώ να κάνω αλλιώς.
Περιττό να πω ότι στο συγκεκριμένο βίντεο, εκτός των 2 συνήθων ψυχομπουκωμένων υπόπτων
που ρίχνουν σε ΚΑΘΕ βίντεο που ανεβάζω, προέκυψαν άλλα 5. Το σύνολο 7.
ενώ τα είναι στα 44
Σφυγμομετρώντας τις αντιδράσεις 9 χρόνια τώρα, σας διαβεβαιώ ότι τα θα ήταν πολύ
λιγότερα και τα πολύ περισσότερα, το 2008 ας πούμε, κι αν σταθούμε στο θετικό
αυτής της ιστορίας, αυτό είναι ισχυρότατο ενδεικτικό ότι η συνειδητότητα διευρύνεται κι ότι
ολοένα και περισσότερο, αν δεν αποτινάσσονται τελείως, σίγουρα αμφισβητούνται οι καταβολές,
και τα προγραμματάκια που έχουν φυτευτεί στο κεφάλι μας από κούνιας.

Συνεπώς (για να κλείσω αυτό το ποστ θετικά), είναι ορατή πλέον η συνειδητή προσπάθεια των συνανθρώπων μας να πλησιάσουν το είδος της ελευθερίας το οποίο συζητάμε εδώ.

[doctormarkon]

xa xa xa Ε το περίεργο θα ήταν να μην είχες σχόλια τέτοιου είδους!!!!!!!!!!

Στανταράκι 100% σίγουρη η μομφή αν αμφισβητήσεις την αυθεντία ορατή και αόρατη.
Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία γιατί θα υπάρξουν πολλοί να ουρλιάζουν και να αλλαλάζουν και να ζητάνε το κεφάλι σου στο πιάτο σαν τον Αγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Βοήθειά μας!!!!!!!!!!!!! .

Το προγραμματάκι όπως βλέπεις είναι πολύ επίκαιρο και καθημερινό και δεν είναι το μόνο.

Ίσως να ξεκινάει από ανασφάλεια.
Κάποιοι άνθρωποι αντιδρουν πολύ άσχημα αν τους θίξεις αυτά που ήδη ξέρουν.
Μ΄ςσα στη ρουτίνα του γνωστού και του τετριμένου υπάρχει μία αίσθηση ασφάλειας.