Οι νοσταλγοί της Χούντας και οι μπαμπούλες

[doctormarkon]

Η έμπνευσή μου είναι στο Ζενιθ

Έγραψα έτσι στα γρήγορα ένα αρθράκι και θέλω τη γνώμη σας.
Θα το δώσω και σε μπλογκάκια

Απολάυστε

Τα χρόνια περνούν και όλο και περισσότεροι νοσταλγοί της Χούντας εμφανίζονται. Υπάρχουν βέβαια κάποια πράγματα για νοσταλγία όπως ότι η Χούντα κράτησε 7 χρόνια και τώρα φάγαμε τα 6 από την αποφράδα μέρα που βγήκε ο ΓΑΠ από την τηλεόραση και ανακοίνωσε την έναρξη της σύγχρονης Χούντας. Έτσι η Χούντες έγιναν κάτι σαν τη γρίπη και τους μαγουλάδες Χούντα είναι θα περάσει σκέφτομαι συχνά. Μα θα περάσει; Ή θα κατσικωθεί για άλλα 50 χρόνια; Σε κάθε περίπτωση οι Χούντες είναι σαν τις φούσκες όταν σκάσουν κάνουν θόρυβο και μεγάλο σαματά. Και ο θόρυβος τρομάζει πόσο μάλιστα τώρα που τα αυτιά έγιναν πιο ευαίσθητα.
Βλέπω νοσταλγούς της Χούντας να μιλάνε.
Τι ωραία τότε που πηγαίναμε σχολείο και μας έδερνε ο δάσκαλος με τη βέργα!!!! Το χέρι μου πονούσε 5 μέρες και δεν μπορούσα να το κλείσω. Ωραία χρόνια. Τώρα υπάρχει ασυδοσία. Το ξύλο στρώνει τον άνθρωπο και εμάς η βέργα μας έκανε ανθρώπους!!!
Δυστυχώς μπάρμπα. Η βέργα του δασκάλου είχε μαγικές ιδιότητες και ήταν κάτι σαν το ραβδί της νεράιδας. Μετά από 50 χρόνια σε έκανε κατ εικόνα και ομοίωση δηλαδή σαν τα μούτρα του δασκάλου που κάποτε μισούσες.
Κάποιοι νοσταλγούν τη Χούντα επειδή ήταν νέοι και ωραίοι την εποχή εκείνη. Έκαναν τα καμάκια τους, είχαν την κοπέλα τους πήγαιναν σε πάρτυ. Τώρα είναι εκείνοι που φωνάζουν την αστυνομία επειδή τα «κωλόπαιδα» που μένουν από πάνω κάνουν πάρτυ και σαματά και δεν τους αφήνουν να κοιμηθούν. Και όχι δεν γέρασαν επειδή έκαναν φαλάκρα κοιλιά και ρυτίδες. Γέρασαν γιατί έγιναν ο αντιπαθητικός τύπος που κάποτε μισούσαν. Αυτός που θα καρφώσει το νεαρό στον πατέρα του ότι τον είδε να καπνίζει. Αυτός που θα καρφώσει στην πολεοδομία το γείτονα επειδή έβαλε τζάμια στη βεράντα και δεν το δήλωσε το ημιυπαίθριο.
Ίσως ο νοσταλγός της Χούντας να νοσταλγεί την χαμένη του επανάσταση. Τότε στη Χούντα εκείνη την παλιά. Αλλά στη νέα είναι νομοταγής πολίτης και πρόθυμος ρουφιάνος. Θα καρφώσει το σουβλατζή που δεν έκοψε απόδειξη ή θα αρχίσει να βρίζει εκείνον που δίνει το εισιτήριο του σε άλλον. Είναι αυτός που κουνάει το δάχτυλο και κράζει εκείνον που αφήνει μια σακούλα με παλιά καθαρά ρούχα σε μια γωνιά του δρόμου μήπως περάσει κάποιος και τα πάρει. Τα σκουπίδια σας στον κάδο κυρία μου θα πει. Είναι εκείνος που κοιτάζει από τη γρίλια και χαίρεται που πήγαν τα «κοράκια» να βγάλουν στον πλειστηριασμό το σπίτι του γείτονα.
Είναι εκείνος που θα χαρεί όταν ακούει για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων κι ας ξέρει ότι θα έρθει η σειρά του να τον διώξουν χωρίς αποζημίωση ή να του κάνουν ατομική σύμβαση με μισθό – περίοδο που κρατάει μόνο τέσσερεις μέρες το μήνα. Κι ας ξέρει πως θα του τσακίσουν τα δικαιώματα.

Πως έγιναν έτσι κάποιοι νοσταλγοί της Χούντας.
Τους βλέπουμε και στο χαϊβάν ντουλάπ πρώτη μούρη να λένε τι ωραία που ήταν όταν τα κορίτσια φορούσαν ποδιές και τα αγόρια κουρεμένα γουλί με πηλίκιο. Τι καλή η πειθαρχία, η φοβέρα και η σκλαβιά.
Που βρέθηκαν τόσοι νοσταλγοί της Χούντας; Ούτε στη Χούντα δεν ήταν τόσοι. Αν κάτι θα μπορούσα να νοσταλγήσω από την εποχή εκείνη είναι ότι δεν υπήρχε τηλεόραση να χειραγωγεί. Υπήρχε αλλά ήταν σε νηπιακή ηλικία ακόμα. Εκείνη η Loewe Opta με το σεμέν της γιαγιάς από πάνω και το ανθοδοχείο. Κάπου μεταξύ Μπάρμπα Μυτούση και Θείας Λένας έβγαινε ο Γεωργαλάς και ο Δημήτρης Λαζογιώργος Ελληνικός για χοντροκομένη προπαγάνδα πρωτόγονη. Μετά τη Λάσυ έδειχνε τα «Νέα». Ο Νταγιάν πρώτη μούρη. Ο μπαμπούλας των παιδικών μας χρόνων. Φάε το φαί σου θα σε φάει ο Νταγιάν. Πιο δυνατή η προπαγάνδα της μαμάς που βρήκε επιτέλους ένα μπαμπούλα παρά της τηλεόρασης. Έτσι κι αλλιώς δεν είχαν όλοι τηλεόραση.
Ο Νταγιάν που θα τον φώναζε η μαμά να μας …. φάει αλλά και ο κακός «κομμουνισμό» για τους μεγαλύτερους που θα τους έπαιρνε το σπίτι ή μάλλον το δεύτερο σπίτι το «εξοχικό» το παραγκάκι στη Σαλαμίνα που το έκτιζαν πετραδάκι πετραδάκι. Τα χρόνια πέρασαν αλλά τελικά το σπίτι δεν το πήραν οι κακοί κομμουνιστές. Κάποιοι άλλοι πήραν το παραγκάκι και το σπίτι το ίδιο αλλά και τα μυαλά μαζί.
Ο Νταγιάν ο μπαμπούλας των παιδικών μας χρόνων μας άφησε χρόνους Έτσι κι αλλιώς δεν είμασταν εμείς τα παιδιά της Αθήνας στην τροφική του αλυσίδα. ………και έτσι αρχίσαμε να βαφτίζουμε Νταγιάν όλες τις μονόφθαλμες γάτες της περιοχής και έτσι ξορκίσαμε τους φόβους μας.
Κι όμως τη θέση του Νταγιάν πήραν άλλες χιλιάδες, εκατομμύρια μπαμπούλες που κάνουν πάρτυ στο χαϊβάν ντουλάπ κάθε ώρα και στιγμή. Κλιματική αλλαγή λειψυδρία αρρώστιες γρίπες των χοίρων των πτηνών των ερπετών και δε συμμαζεύεται. Ο ήλιος που προκαλεί καρκίνο. Πασαλειφτείτε με αντηλιακό με δείκτη 70 που είναι σα στόκος και πασαλείψτε και τα παιδιά σας. Βγάλτε πρόγραμμα γιατρών κάθε βδομάδα με διαγνωστικές εξετάσεις για να είστε σίγουροι. Ασχοληθείτε με την αρρώστια σας, κλειστείτε στα σπίτια σας. Κλειδαμπαρωθείτε γιατί θα μπει ο κλέφτης. Η δίμετρη Ουκρανή θα σας φάει τον άντρα με τα θέλγητρά της. Ο μετανάστης ο Αλβανός θα σας πάρει τη δουλειά.
Φαινόμενο του θερμοκηπίου, φταίνε τα χνώτα σας και οι αγελάδες που κλάνουν και παράγουν διοξείδιο του άνθρακα. Ο πλανήτης κινδυνεύει S.O.S. Το νερό στερεύει μην τραβάτε το καζανάκι εσείς φταίτε που πλενόσαστε κάθε μέρα. Ναι ήταν κάποια εποχή γύρω στο 92 που μία εφημερίδα είχε στην πρώτη σελίδα την εικόνα μια γάτας που έγλειφε μια βρύση και από κάτω έγραφε 56 μέρες με νερό έμειναν.
Μη βάζετε αποσμητικά γιατί προκαλούν τρύπες στο Όζον. Μην πίνετε αναψυκτικό από το κουτάκι γιατί έχουν κάνει τα κακά τους οι ποντικοί και θα πεθάνετε. Μικρόβια παντού Κίνδυνοι παντού. Φόβος και τρόμος. Γίναμε φοβητσιάρηδες. Γίναμε υπάκουοι και φρόνιμοι νομοταγείς πολίτες. Λάτρεις της εξουσίας.
Όσοι γεννηθήκαμε στα χρόνια της Χούντας φάγαμε καλά. Φάγαμε εκείνα τα σάπια κρέατα που έφερνε ο Παττακός από την Αργεντινή. Η μαμά έφτιαχνε μοσχαρόσουπα. Φάε να γίνεις κοπελάρα Φάε να γίνεις άντρακλας μέχρι εκεί απάνω. Μια μπουκιά για τη γιαγιά, μια μπουκιά για τη θεία. Μπράβο το καλό παιδί το έφαγε όλο το φαγάκι. Με τόσα σάπια Αργεντίνικα έπρεπε να είχαμε δει τα ραδίκια ανάποδα εδώ και χρόνια αλλά ακόμα ζούμε.
Τότε ο κόσμος δεν φοβόταν γι αυτό η Χούντα κράτησε μόνο επτά χρόνια. Κάποια γεγονότα τότε θα μπορούσαν να γίνουν «αστικοί μύθοι» τώρα στην εποχή του φόβου και της φρονιμάδας όπως αν πούμε για κάποιο άνθρωπο (υπαρκτό πρόσωπο) που έφτιαξε ένα σκάφος στην αυλή του του έβαλε μια μηχανή από τα παλιατζίδικα έβαλε και την οικογένεια με τρία ανήλικα παιδιά και πήγε στην Αίγινα. Τα χρόνια εκείνα ήταν κάτι φυσικό και από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ότι θα μπορούσε να πνιγεί ή ότι έβαζε σε κίνδυνο την οικογένεια. Ένας άλλος μπάρμπας είχε φτιάξει αυτοσχέδιο αυτοκίνητο – όχι στη Χούντα αλλά τη δεκαετία του 90 – πήρε αριθμό κυκλοφορίας τιμής ένεκεν και κυκλοφορούσε με το «φάντασμα της ασφάλτου».
Γίναμε φοβιτσιάρηδες και γι αυτό η νέα Χούντα δεν χρειάζεται να βασανίσει τον ελληνικό λαό στο σώμα. Παράλυσε τα μυαλά και αυτό αρκεί. «Έχουμε ένα πιάτο φαί να φάμε. Σσσσστ μη μιλάς» λένε και κατεβάζουν τον πήχη της ζωής ως το χώμα. Ζούμε για ένα πιάτο φαί και αυτό σαβούρα.
Κάποιοι λένε καλά να πάθουμε που δεν παράγουμε τίποτα ……….. που είμαστε τεμπέληδες. Γεμίσαμε ενοχές. Λέμε να έχουμε ένα πιάτο φαί μόνο αλλά ντρεπόμαστε να κάνουμε πάρτυ ρεφενέ για να μη μας πούνε «γύφτους». Ντρεπόμαστε να κάνουμε γιορτή με ένα γλυκό όπως παλιά για να μη γίνουμε ρεζίλι. Ντρεπόμαστε να βγούμε έξω και να παραγγείλουμε ούζο με μικρομεζέ για να μη μας αγριοκοιτάξουν. Φτωχύναμε αλλά ντρεπόμαστε να βγούμε έξω και να μιλήσουμε σε άνθρωπο. Μπήκαμε στα καβούκια μας. Η φτώχεια να υπάρχει αλλά να μη φαίνεται………..Να κλειδαμπαρωθούμε και να βράσουμε στο ζουμί μας.
Η Νέα Χούντα δεν χρειάζεται να βγάλει φιρμάνι που να απαγορεύει συγκεντρώσεις άνω των δύο ατόμων, αφού έτσι κι αλλιώς καταργήθηκαν από μόνες τους. Μόνο η γκρίνια μένει ότι οι καφετέρειες είναι γεμάτες και καλά…………..!

Ούτε παλιά ούτε νέα χούντα. Ούτε νοσταλγία ούτε υπακοή

[doctormarkon]

Το έστειλα και στα κατοχικά.

[kat_woman]

Νάτο!

http://katohika.gr/ellada/oi-nostalgoi- ... pampoules/

[doctormarkon]

Εγώ το έδωσα στο Γκόνο και ο Γκόνος μου έδωσε άδεια να γράφω απευθείας τα άρθρα.
Με τάραξαν στα σχόλια οι νοσταλγοί της χούντας.