Ποιοι Έλληνες δεν θελουν τα μαρμαρα πισω.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ 23 Οκτ 2014, 05:04
Από τότε που μπήκε η κρίση στη ζωή μας, πολλοί άνθρωποι έπαθαν ένα είδος συνδρόμου της Στοκχόλμης.
Με την έννοια ότι άρχισαν να υποστηρίζουν ξένα συμφέροντα, μιας και η Ελλάδα ξαφνικά δεν τους κάνει.
Αρκετοί άρχισαν να κατηγορούν τους συμπολίτες τους γι' αυτό που ψήφιζαν παλιότερα και για τα πελατειακά δολώματα των κομμάτων στα οποία τσιμπούσαν, πριν οδηγηθούν στην κάλπη.
Αλλά βλέποντας τόσους να κατηγορούν, αναρωτιέμαι ποιοι ήταν αυτοί που ψήφιζαν.
Όλοι μαζί δεν βγάζαμε πλειοψηφία;
Μήπως έρχονταν τίποτα εξωγήινοι από την Ανδρομέδα (ο Άρης πλέον είναι μπανάλ) και ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ;
Όπως και να 'χει, πολλοί Έλληνες από αίσθηση μειονεξίας και από απολογητική διάθεση έναντι των Ευρωπαίων, άρχισαν να κατηγορούν τους συμπολίτες τους, για επιλογές του παρελθόντος.
Οι κατηγορίες αυτές δεν είναι σχεδόν ποτέ σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, αλλά κατά κανόνα σε τρίτο πρόσωπο.
Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που κατηγορούν και τον κάθε κλάδο ξεχωριστά και φυσικά τους κομμουνιστές.
Όλο αυτό πηγάζει από τη νοοτροπία του "κοιτάξτε Ευρωπαίοι! Εγώ δεν είμαι σαν τους συμπολίτες μου, μιας και τους κρίνω, είμαι κάτι ανώτερο".
Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι η ανθελληνική χολή που βγαίνει πάνω σε συζητήσεις για το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Έχω πέσει πάνω σε τέτοιες συζητήσεις διαδικτυακές και μη, και πάντα μένω έκπληκτος με τον ανθελληνισμό κάποιων Ελλήνων.
Είναι αδιανόητο να ακούγεται από Ελληνικά χείλη ότι πρέπει αυτά τα έργα τέχνης να μείνουν στο βρετανικό μουσείο.
Οι προφάσεις είναι πολλές:
Ότι οι Βρετανοί τα προσέχουν καλύτερα (λες και στο μουσείο της Ακρόπολης θα ακουμπήσουν κάνα φραπέ πάνω τους).
Ότι θα τα βλέπει περισσότερος κόσμος (δεν πειράζει ας γίνει τουριστική ατραξιόν για να τα βλέπουν εδώ)
Και άλλα τέτοια φαιδρά.
Τα πράγματα όμως πέρα από τις προφάσεις είναι απλά.
Για τους Άγγλους το θέμα των Μαρμάρων είναι ένα παιχνίδι δύναμης που πηγάζει από την αποικιοκρατική αίσθηση ανωτερότητας, την οποία ακόμα δεν έχουν καταφέρει να ξεφορτωθούν.
Για τον μέσο Έλληνα που ασπάζεται τέτοιες θέσεις, αποτελεί κατά την άποψη μου, γραικυλισμό, αν όχι σύνδρομο Στοκχόλμης...
Είναι διαφορετικό όταν κρίνουμε τα κακώς κείμενα της χώρας και άλλο όταν βγάζουμε χολή εναντίον της πατρίδας μας.
Αυτό μπορεί να φανεί από τον τρόπο που λέγεται κάτι και από το πρόσωπο που χρησιμοποιεί αυτός που το λέει.
Και σε τελική ανάλυση, αυτός ο ανθελληνισμός είναι που τρέφει τον εθνικισμό και σπρώχνει τον κόσμο στην "αγκαλιά" των φασιστών, από αντίδραση.
Γιατί τα άκρα έχουν την τάση να αλληλο-ενδυναμώνονται μέσω της πόλωσης.
http://www.eyedoll.gr/ngine/article/425 ... F%83%CF%89
Με την έννοια ότι άρχισαν να υποστηρίζουν ξένα συμφέροντα, μιας και η Ελλάδα ξαφνικά δεν τους κάνει.
Αρκετοί άρχισαν να κατηγορούν τους συμπολίτες τους γι' αυτό που ψήφιζαν παλιότερα και για τα πελατειακά δολώματα των κομμάτων στα οποία τσιμπούσαν, πριν οδηγηθούν στην κάλπη.
Αλλά βλέποντας τόσους να κατηγορούν, αναρωτιέμαι ποιοι ήταν αυτοί που ψήφιζαν.
Όλοι μαζί δεν βγάζαμε πλειοψηφία;
Μήπως έρχονταν τίποτα εξωγήινοι από την Ανδρομέδα (ο Άρης πλέον είναι μπανάλ) και ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ;
Όπως και να 'χει, πολλοί Έλληνες από αίσθηση μειονεξίας και από απολογητική διάθεση έναντι των Ευρωπαίων, άρχισαν να κατηγορούν τους συμπολίτες τους, για επιλογές του παρελθόντος.
Οι κατηγορίες αυτές δεν είναι σχεδόν ποτέ σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, αλλά κατά κανόνα σε τρίτο πρόσωπο.
Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που κατηγορούν και τον κάθε κλάδο ξεχωριστά και φυσικά τους κομμουνιστές.
Όλο αυτό πηγάζει από τη νοοτροπία του "κοιτάξτε Ευρωπαίοι! Εγώ δεν είμαι σαν τους συμπολίτες μου, μιας και τους κρίνω, είμαι κάτι ανώτερο".
Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι η ανθελληνική χολή που βγαίνει πάνω σε συζητήσεις για το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Έχω πέσει πάνω σε τέτοιες συζητήσεις διαδικτυακές και μη, και πάντα μένω έκπληκτος με τον ανθελληνισμό κάποιων Ελλήνων.
Είναι αδιανόητο να ακούγεται από Ελληνικά χείλη ότι πρέπει αυτά τα έργα τέχνης να μείνουν στο βρετανικό μουσείο.
Οι προφάσεις είναι πολλές:
Ότι οι Βρετανοί τα προσέχουν καλύτερα (λες και στο μουσείο της Ακρόπολης θα ακουμπήσουν κάνα φραπέ πάνω τους).
Ότι θα τα βλέπει περισσότερος κόσμος (δεν πειράζει ας γίνει τουριστική ατραξιόν για να τα βλέπουν εδώ)
Και άλλα τέτοια φαιδρά.
Τα πράγματα όμως πέρα από τις προφάσεις είναι απλά.
Για τους Άγγλους το θέμα των Μαρμάρων είναι ένα παιχνίδι δύναμης που πηγάζει από την αποικιοκρατική αίσθηση ανωτερότητας, την οποία ακόμα δεν έχουν καταφέρει να ξεφορτωθούν.
Για τον μέσο Έλληνα που ασπάζεται τέτοιες θέσεις, αποτελεί κατά την άποψη μου, γραικυλισμό, αν όχι σύνδρομο Στοκχόλμης...
Είναι διαφορετικό όταν κρίνουμε τα κακώς κείμενα της χώρας και άλλο όταν βγάζουμε χολή εναντίον της πατρίδας μας.
Αυτό μπορεί να φανεί από τον τρόπο που λέγεται κάτι και από το πρόσωπο που χρησιμοποιεί αυτός που το λέει.
Και σε τελική ανάλυση, αυτός ο ανθελληνισμός είναι που τρέφει τον εθνικισμό και σπρώχνει τον κόσμο στην "αγκαλιά" των φασιστών, από αντίδραση.
Γιατί τα άκρα έχουν την τάση να αλληλο-ενδυναμώνονται μέσω της πόλωσης.
http://www.eyedoll.gr/ngine/article/425 ... F%83%CF%89