Ιδεογραφήματα

Φίλοι, οι περισσότεροι πού είναι πάνω από 40 ετών, μεγαλώσαμε μέ τήν πρωϊνή ραδιοφωνική εκπομπή τής "θείας Λένας". Γλυκειά καί χαρισματική η "θεία Λένα", καθήλωνε τά παιδάκια τής προσχολικής ηλικίας αγουροξυπνημένα λίγο μετά τίς 9.00΄

Πρίν από λίγο καιρό, εξαίφνης, θυμήθηκα τήν φράση πού ακούγαμε κάθε πρωί: "Η χρυσή ανατολή στή δουλειά μάς προσκαλεί". Καί σκέφθηκα: Στή δουλειά; Μά στήν δουλειά;!!! Ένα παιδάκι τεσσάρων ή πέντε ετών; Φυσικά ο ποιητής θά μπορούσε νά έχει βάλει τήν λέξη "χαρά" ή ακόμη καί "ζωή" αντί γιά τήν λέξη "δουλειά". Όμως πώς αλλιώς τά πρόβατα θά προγραμματιστούν, αν δέν ακούσουν μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές τήν φράση, μέχρι νά πάνε σχολείο, ώστε μόλις ξυπνούν νά πηγαίνουν κατ' ευθείαν στήν δουλειά;

Έψαξα, λοιπόν καί βρήκα τό μουσικό κομματάκι "πρωϊνό ξύπνημα":

https://www.youtube.com/watch?v=gK86-qKQFTc

Ανακάλυψα μέ θλίψη καί απογοήτευση μιά σειρά από νοητικούς προγραμματισμούς (mind control) πού ακούγαμε καθημερινά μέχρι τά έξι μας χρόνια.
Σάς τούς παρουσιάζω παρακάτω καί θά ήθελα καί τά δικά σας σχόλια. Τά σχόλιά μου είναι σέ παρένθεση.

Εκτός από τό "Η χρυσή ανατολή στή δουλειά μάς προσκαλεί" (0'.20'΄)
ακούμε στήν συνέχεια:

Χαρούμενα τά παιδιά κάνουν όλα μαζί τήν γυμναστική τους (0' 35'') (φροντίζουμε νά τά ομαδοποιήσουμε από νωρίς, μήν τυχόν καί κάποιο παιδάκι θελήση νά διαφέρη από τήν μάζα)
Πόσο μ' αρέσει η γυμνάστική μέσ' στού μικρού σχολειού μου τήν αυλή (φροντίζουμε νά δημιουργούμε τήν εικόνα τού "μικρού", άρα τού ασήμαντου)
Όταν βαδίζω μέ γοργό ρυθμό έν-δυό έν-δυό έν-δυό. (από μικρή ηλικία πρέπει τά παιδιά νά μάθουν νά εκτελούν παραγγέλματα)
Μέ προσοχή θά γυμναστώ καλά κι ύστερα πάλι νά 'μαι στή σειρά (ώστε νά μήν ξεφεύγω από τήν πειθαρχημένη ομάδα)
Τά χεράκια δεξιά τά χεράκια αριστερά (καί πολλά άλλα παραγγέλματα, σέ στίχους πού παραλείπω)

Κατόπιν λέει η θεία Λένα (2' 25')': Καί ώρα νά περπατήσωμε μέ βήμα ζωηρό. Ἐ; (ζητάει καί τήν συγκατάνευση τών αμνών)
Βήμα βήμα ζωηρό καί τραγούδι λυγερό
Σαλπιγκτής εμπρός σαλπίζει ο στρατός καλά βαδίζει (Ἐξαίφνης τό ζωηρό βήμα μετετράπη σέ στρατιωτικό βάδισμα. Ἀπό τέτοια ἡλικία στρατιώτης;)!!!

Δύο δύο τά παιδιά μέ καμάρι καί καρδιά κτλ.

Καί συνεχίζει η θεία Λένα: (3'16'') Εμπρός ο μικρός στρατός μας, εμπρός! Έν δυό έν δυό (εξαίφνης η συγκροτημένη ομάδα παιδιών πού έκανε υποτίθεται γυμναστική, μεταβλήθηκε σέ στρατιωτικό σώμα!)
Στρατιώτες γυμνασμένοι καθώς πρέπει οπλισμένοι ( η επόμενη φάση "προγραμματισμού" είναι η ανοχή καί εξοικείωση μέ τά όπλα, δηλαδή μέ τήν ιδέα τού φόνου)
(καί αμέσως μετά) : δύο δύο μέ χαρά προχωρούνε τά παιδιά καί γυρίζουν πάλι (ώστε νά προκαλείται σύγχιση μεταξύ στρατιώτου καί παιδιού)
Τώρα η σάλπιγξ θά σαλπίση καί τά ζεύγη θά χωρίση
τράραρα η μιά σειρά προχωρεί αριστερά , δεξιά η άλλη (η ιδέα τού διχασμού τών ανθρώπων σέ δύο αντίθετα)
Ένα ένα προχωρούνε έως ότου νά βρεθούνε (σιγά μήν έλεγε "ενωθούνε")!!
τώρα πού ο μικρός στρατός θά περνά καμαρωτός πάλι δύο δύο.

Καί συνεχίζει η θεία Λένα: "Καί τώρα ένα τραγούδι γιά τούς μεγάλους μας, τούς πραγματικούς στρατιώτες".
Περνούν οι στρατιώτες τό τύμπανο χτυπά (ούτε αρκούδες νά ήταν πού χορεύουν υπό τόν ήχο τού ντεφιού)
καί τό μικρό παιδάκι κυττάζει μέ χαρά (υποβολή συναισθήματος στήν εικόνα τού στρατιώτη)
Ωσάν τόν στρατιώτη καί τό μικρό παιδί
τήν όμορφη πατρίδα μιά μέρα θά φρουρεί.

(Ηθικό δίδαγμα: στόχος τού ανθρώπου είναι είτε νά γίνη φύλακας μιάς πατρίδος πού τήν επιβουλεύονται είτε νά δουλεύη από τά χαράματα!
Ελλείπουν παντελώς οι έννοιες τής ειρήνης, τής αυτόνομης δράσης, τής ενότητας.

Παρ' όλα αυτά, μερικά επεισόδια τής θείας Λένας είναι καλά, μέ θετικές αξίες. Αρκετά όμως, απ' όσα είδα στό youtube είναι κανονικό mind control.
Τί όμορφα πού μπορούμε νά ξεσκεπάζουμε πλέον τήν χειραγώγηση τού συστήματος!)

Δεν την εζησα τη θεια Λενα αλλα η αναλυση σου μου φαινεται πολυ καλη.
Και μου' ρθε κι ενας περιεργος συνειρμος, εδω που λεει:

promitheas14 έγραψε: "Η χρυσή ανατολή στή δουλειά μάς προσκαλεί".

Τι χρυσή ανατολή - τι χρυση αυγη; Πολυ κοντα και τα δυο, χρυσα και πρωινα.

Την "έζησα" από μακρυά, όταν έρχονταν εκπομπές της στην αλλοδαπή...

Εξαιρετική η ανάλυση.

Και ο νοητικός ελεγχος καλά κρατεί. Και ΘΑ κρατεί
αν δεν ξεμάθουμε όσα μάθαμε...
αν δεν το πάρουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αλλιώς.

(τελευταία έχω την αίσθηση πως οι αφυπνισμένοι της γενιάς μου, το νιώθουν
αυτό περισσότερο απ'τις νεότερες και δε θα πω ότι δε χαίρομαι γι'αυτό)

Όσο το διάβαζα σκεφτόμουν ότι κάποια σχέση/επιρροή θα έπρεπε να έχει η «θεία» από τη Μεταξική νεολαία. Ή τουλάχιστον από τους προσκόπους. Εκεί έχω ακούσει για στρατιωτικοποίηση των νέων.
Εψαξα και βρήκα αυτό http://koukfamily.blogspot.gr/2013/10/1942-16-1971.html

Η Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά ή "θεία Λένα", ξεκίνησε να εργάζεται στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών το 1936 και την εκπομπή «η ώρα του παιδιού» το 1942.

Βέβαια αυτή είναι μία λογική εξήγηση που μπορεί να μείνει μέχρι εκεί, Μεταξας-κατοχή-στρατός-ομαδοποίηση-ισοπέδωση ατομικότητας.
Στην ουσία, η καταπίεση της ατομικότητας και ο προσανατολισμός προς τον κοπαδισμό με αιτιολογία το "κοινό καλό", πάντα υπήρχε, απλά άλλαζε προσωπεία. Και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Απλά αλλάζουν το όνομα για να νομίζουμε ότι τελείωσε. Καταστρέφουν την μία μάσκα για να φορέσουν μία καινούργια.

Προμηθέα!!!!!!!!!!
Είσαι ΘΕΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Που το βρήκες και που το θυμήθηκες?

Όταν λέμε να μην ξεκόβουμε από την ιστορία δεν εννοούμε μόνο την αρχαία.
Υπάρχει και η νέα.

Κάτι σαν το διαλογισμό (μία μέθοδος) που ξεκινάς από τα πολύ προσφατα και προχωράς στα πιό παλιά.

Για πιό σφαιρική άποψη μήπως θυμάσαι τι άλλες εκπομπες έπαιζε τότε το ραδιόφωνο?
Κάτι δισκάκια έχω σε συλλογή με κλούβιο και σουβλίτσα μπάρμπα μυτούση.
Ήταν εκείνης της εποχής?

Αλλά που το βρήκες και που το σκέφτηκες?

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ

Joy έγραψε:Όσο το διάβαζα σκεφτόμουν ότι κάποια σχέση/επιρροή θα έπρεπε να έχει η «θεία» από τη Μεταξική νεολαία. Ή τουλάχιστον από τους προσκόπους. Εκεί έχω ακούσει για στρατιωτικοποίηση των νέων.
Εψαξα και βρήκα αυτό http://koukfamily.blogspot.gr/2013/10/1942-16-1971.html

Η Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά ή "θεία Λένα", ξεκίνησε να εργάζεται στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών το 1936 και την εκπομπή «η ώρα του παιδιού» το 1942.

Βέβαια αυτή είναι μία λογική εξήγηση που μπορεί να μείνει μέχρι εκεί, Μεταξας-κατοχή-στρατός-ομαδοποίηση-ισοπέδωση ατομικότητας.
Στην ουσία, η καταπίεση της ατομικότητας και ο προσανατολισμός προς τον κοπαδισμό με αιτιολογία το "κοινό καλό", πάντα υπήρχε, απλά άλλαζε προσωπεία. Και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Απλά αλλάζουν το όνομα για να νομίζουμε ότι τελείωσε. Καταστρέφουν την μία μάσκα για να φορέσουν μία καινούργια.

Στην κοινωνία υπάρχουν πάντα δυο αντιρροπες δυνάμεις. Η μια είναι οι άνθρωποι που εστιάζουν στο άτομο. και ειναι του στυλ. αφηστε με ήσυχο και οι άλλοι που εστιάζουν στην κοινωνία. οι δευτεροι είναι αυτοί που πάντα θελαν να επιβάλουν την αντίληψη τους στους πρώτους. η κοινωνια φτιαχτηκε απο άτομα για να τους δώσει καλυτερες συνθήκες ζωης και περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης και αναπαραγωγής καθώς και παρέα. δεν είναι κάτι το μεταφυσικό. η κοινωνια πρεπει να υπηρετεί τα άτομα που την απαρτίζουν και όχι το αντίθετο.
η κοινωνια ειναι απλα μια συνεργασια ατομων με ομοειδή συμφέροντα.

Συμφωνώ με το γενικότερο νόημα όσων λές, δηλαδή ότι η κοινωνία είναι μια συνεργασία ατόμων με ομοειδή συμφέροντα.
Οι ενστάσεις μου είναι στο ότι δεν είναι απαραίτητο όσοι εστιάζουν στο άτομο να ενδιαφέρονται απλά για την πάρτη τους ούτε όσοι εστιάζουν στην κοινωνία, ντε και καλά να θέλουν να επιβάλουν την αντίληψή τους.
Για μένα, η σωστή κοινωνία είναι αυτή που αποτελείται από πολλές ατομικότητες που συνεργάζονται μεταξύ τους. Ομάδα μεν, ομοειδή συμφέροντα, αλλά ο καθένας έχει να προσφέρει κάτι και να συμβάλει (και όχι να επιβάλει). Ο καθένας υπάρχει και δεν ισοπεδώνεται.
Όμως μας έχουν εκπαιδεύσει να είμαστε οπαδοί για λάθος λόγους.
Στρατιώτες, αποδέκτες και ακόλουθοι και όχι πρωτεργάτες, συνεργάτες και συμμέτοχοι.

Έβλεπα χτες ενα ντοκυματαίρ για ένα πείραμα.
Έβαζαν ένα άτομο (ένα κάθε φορά) να κάθεται σε μία αίθουσα αναμονής ενός γραφείου μαζί με άλλα άτομα που περίμεναν και αυτά, ηθοποιούς όμως.
Κάποια στιγμή άρχιζε να βγαίνει καπνός κάτω από μία πόρτα που όσο πήγαινε πύκνωνε. Οι ηθοποιοί ήταν μιλημένοι να μην αντιδράσουν καθόλου.
Ε, ήταν ελάχιστοι αυτοί που σηκώθηκαν να φύγουν με την πρώτη. Οι περισσότεροι κοίταζαν να δουν πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι γύρω τους και όσο δεν έβλεπαν αντίδραση εμεναν εκεί.
Κάποιοι μάλιστα είχαν φτάσει σε σημείο να μη βλέπουν ούτε τα χέρια τους από τον καπνό αλλά έμεναν.
Αυτό δεν είναι έμφυτο, είναι κοινωνική εκπαίδευση.
Αν υπήρχε υγιής ατομικότητα θα σηκώνονταν με τη μία, και αν υπήρχε και υγιής ομαδικότητα θα προειδοποιούσαν και τους άλλους που απ ότι έδειχναν δεν είχαν αντιληφθεί τον καπνό.

Ο μεγαλύτερος αδερφός μου ήταν φαν της Θείας Λένας.
Έχουμε δισκάκια αλλά και βιβλία.
Διαβαζα κι εγώ παραμύθια της Θείας Λένας.
Έχω στη βιβλιοθήκη βιβλία και εγκυκλοπαίδειες της θειας Λένας και σε γενικές γραμμές είναι πολύ καλά.

Ότι απευθύνεται σε παιδιά είναι κατά κανόνα κατάπτυστο και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.

Κορυφαία ψυχανώμαλα αναγνώσματα για παιδιά είναι τα παραμύθια Γκρημ.

Ως παιδί είχα εφιάλτες με αυτά. Ενώ έβλεπα ευχαρίστως τον Κρίστοφερ Λη ως δράκουλα χωρίς φόβο και πάθος.
Τα παραμύθια της Θείας Λένας ήταν με ζωάκια και ποιηματάκια για παιδιά ή ανέκδοτα και κανένα δεν προκαλούσε τρόμο.

Η χειραγώγηση των παιδικών "ευρωπαϊκών" παραμυθιών ήταν τόσο δυνατή που δεν τολμούσα να μιλήσω για το θέμα.
Κάποτε έπεσε στα χέρια μου κάποιο βιβλίο με τίτλο "Ψυχολογία του βάθους" που αναφερόταν σε αυτά και έκανε αναλύσεις σε σταχτοπούτα χιονάτη κλπ.
Είχαν μέσα σύμβολα μαγείας αλλά και αποκεφαλισμούς φόνους τιμωρίες με βασανιστήρια.

Της Θείας Λένας ακολουθούν τη στρατιωτική εκπαίδευση που υπάρχει ακόμα στα σχολεία.
Την αμφισβήτησα και αντιδρούσα λόγω ύψους όταν με έβαζαν στη γραμμή να με μετράνε και να με συγκρίνουν με άλλα παιδιά και να με κατατάσσουν σε σειρά.
Μίσησα και τη γυμναστική και τις παρελάσεις. Και φυσικά τις ταξινομήσεις κάθε είδους.

Τα παιδια θα πρεπε να διδάσκονται πως να έχουν κριτικη σκέψη και πως να ανακαλύπτουν το "Ζεν" τους. Οπου ζεν είναι τα ταλεντα και ενδιαφέροντα που θα μπορουσαν να μετουσιώσουν σε τρόπο ζωης.
ειμαι κοντα (input your age) .. και δεν έχει παρα μερικούς μηνες που αρχίζω να το ανακαλύπτω. αν μου δημιουργουσε ερεθίσματα το σχολειο και αν δεν κατεπνιγε τα πραγματικα μου ενδιαφέροντα ίσως να το ειχα βρει απο παιδι.

Ζητάς πολλά καλά στην έρημο.

Αν περιμένεις από το εκπαιδευτικό σύστημα να σε μάθει τέτοια πράγματα θα περιμένεις μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Και να το έχεις το σχολείο θα σε βγάλει απροσάρμοστο μέχρι να ξεχάσεις τα ταλέντα σου και να προσαρμοστείς σε ότι σου σερβίρουν.

Από κει και πέρα η οικογένεια ότι κάνει.
Η να αφήσει το παιδί να ανακαλύψει μόνο του χωρίς παρεμβάσεις.

Joy έγραψε:Οι περισσότεροι κοίταζαν να δουν πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι γύρω τους και όσο δεν έβλεπαν αντίδραση εμεναν εκεί.

Ε, λένε: Αν τόσοι δεν αντιδρούν στο θέαμα του καπνού, κάτι θα ξέρουν. Ποιος είμαι εγώ να τους αμφισβητήσω;

Σε αυτό θεωρώ πως βασίζονται και οι δημοσκοπήσεις, που πολύ δύσκολα δείχνουν την πραγματικότητα, κι αν περιστασιακά πλησιάζουν την αλήθεια, το κάνουν για να μην ξυπνήσουν τα πρόβατα, διότι το συνεχές ψέμα ίσως κάποια στιγμή να το μυριστούν.

Έτσι σου λένε ότι τόσοι ψηφίζουν τον τάδε, και τα πρόβατα μετά λένε ότι κι αυτά θα τον ψηφίσουν, αφού τόσοι τον ψηφίζουν. Και μελλοντικά επαληθεύεται η δημοσκόπηση, διότι ώθησε τα πρόβατα στο να την επιβεβαιώσουν, αλλά πριν προβληθεί, τα πράγματα ήταν αλλιώς.

Δηλαδή αν μια μέρα ένα κόμμα δεν έχει ποσοστό ούτε 1%, και οι δημοσκοπήσεις δείξουν ψευδώς ότι έχει πχ 5%, στην επόμενη δημοσκόπηση το 1% θα ανεβεί, και η αύξηση δεν θα είναι αμελητέα. Σε περίπτωση που είναι αμελητέα, επαναλαμβάνεται η απάτη. Σε περίπτωση που δεν είναι αμελητέα, δεν χρειάζεται την επόμενη φορά να υπάρξει νέα εξαπάτηση, εκτός κι αν στοχεύουν για ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά.

Δεν είναι όλη η ζωή εκλογές.

Οι άνθρωποι ψηφίζουν κάθε μέρα με τη ζωή τους και τις πράξεις τους και κάποιοι παρακολουθούν και ξέρουν πόσο βαθιά θα βάλουν το μαχαίρι πόσο θα ξεφτιλίσουν τι θα αρπάξουν χωρίς αντιδράσεις.

Την εποχή της Θείας Λένας ο κόσμος ήταν πιό έξυπνος.
Η πειθαρχία στην κοινωνία δεν ήταν τόσο ασφυκτική.
Εξαντλούνταν στα χεράκια δεξιά και απ ότι λέει το σχετικό δισκάκι 45ρι που μόλις είδα εξώφυλλο απευθύνεται σε παιδάκια προσχολικής ηλικίας.

Τώρα δυστυχώς τα χεράκια δεξιά πάνω τα χεράκια τα ζητάνε από 50ρηδες και αυτό είναι η απόλυτη ξεφτίλα.

Αν επέβαλαν μνημόνιο και περικοπές μισθών στην εποχή της θειας Λένας θα είχε γίνει σεισμός 10 ρίχτερ.

Τα βρήκαν και τα κάνουνε αφού αποβλάκωσαν για τα καλά τον κόσμο.

Βλέπεις φτωχούς ανθρώπους να χαίρονται με την απόλυση του διπλανού τους να χαίρονται με τον πλειστηριασμό του σπιτιού του γείτονα. Να μιλάνε με ζήλο υπέρ της πειθαρχίας, της καταστολής της αστυνόμευσης υπέρ των απολύσεων.
Μιλούσα με μία γυναίκα που δουλεύει μακριά από το σπίτι της και έλεγε ότι πρέπει να απολύονται όσοι αργούν στη δουλειά έστω 10 λεπτά κι ας ξέρει ότι με μία αργοπορία κάποιου λεωφορείου θα αργήσει και η ίδια.

Μια μορφή αντίδρασης θα ήταν και το air bahal.
Να απαιτείς τη χαλάρωση με το άλλοθι των επιθέσεων στη ζωή σου.
Αντίθετα βλέπεις να αναζητούν όλο και μεγαλύτερη αυστηρότητα.

Και αυτοί που αναζητούν όλο και μεγαλύτερη αυστηρότητα και τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι δεν είναι τα παιδιά της Θείας Λένας αλλά πολύ νεώτεροι.

Τα παιδιά της Θείας Λένας δεν ήταν και τόσο πειθαρχημένα.

doctormarkon έγραψε:
Για πιό σφαιρική άποψη μήπως θυμάσαι τι άλλες εκπομπες έπαιζε τότε το ραδιόφωνο?
Κάτι δισκάκια έχω σε συλλογή με κλούβιο και σουβλίτσα μπάρμπα μυτούση.
Ήταν εκείνης της εποχής?

Αὐτό πού θυμᾶμαι ἦταν τό "σπίτι τῶν ἀνέμων" μέ τόν Λαμπίρη (κατά τίς 11-12), σήριαλ μυστηρίου πού ἄκουγαν οἱ νοικοκυρές ἀσχολούμενες μέ τά οἰκιακά...! Εἶχε καί ραδιοφωνικές διαφημήσειις ἀπορρυπαντικῶν, ἄν θυμᾶμαι καλά! Θυμᾶμαι ὅτι ἦταν κάπως τρομακτικό (τουλάχιστον γιά τά μικρά παιδιά). Ἔβγαζε (τουλάχιστον ἀπό μένα) τά πιό σκοτεινά ἔνστικτα.
Μιλᾶμε γιά μέσα μέ τέλη δεκαετίας 60. Ὁ κλούβιος καί ἡ σουβλίτσα πρέπει νά ἦταν μεταγενέστερο.

Το σπίτι των ανέμων δεν το έχω υπόψη μου.
Είναι από τις σειρές που δεν σώζεται.
Ο πατέρας μου είχε μαγνητόφωνο με μπομπίνες που ακόμα σώζεται σε άριστη κατάσταση και οι μπομπίνες το ίδιο. Έγραφε κάποιες εκπομπές αλλά κυρίως τραγούδια.
Στο youtube γνώρισα κάποιους που μετέτρεψαν τον ήχο της μπομπίνας σε mp3 και ανέβασαν τραγούδια κάποιων παλαιών τραγουδιστών.

Δεν βρέθηκε καμιά νοικοκυρά να γράψει κανένα επεισόδιο να το ακούσουμε.

Χάθηκαν πολλές εκπομπές που θα είχαν αξία σήμερα.

Περισσότερο λυπήθηκα που δεν σώθηκε το θρυλικό σήριαλ "Στο ως του Αυγερινού".

Αυτό το σήριαλ σήμαινε πολλά και κρίμα που δεν σώζεται. Παρ όλο που ήταν του 1981.

Μαζί με τη Μεθυσμένη Πολιτεία είναι τα πρώτα έγχρωμα σήριαλς.
Και όταν βλέπαμε το συγκεκριμένο σήριαλ έγινε ο σεισμός.
Σήριαλ που συνδέθηκε με το σεισμό και με την έγχρωμη.

Έβλεπα κόσμο να τρέχει με μια έγχρωμη αγκαλιά σαν να ήταν παιδί.
Ήταν ακριβές οι τηλεοράσεις τότε.