Ιδεογραφήματα

Μιλήσαμε για έλεγχο του νου. Με αεροψεκασμούς, Με υποσυνείδητα μηνύματα στο σχολείο και στο περιεχόμενο των μαθημάτων, από το τελεβίζιο, από το κόμμα από τη θρησκεία, με υποήχους.

Ξεχάσαμε έναν τρόπο και μία μέθοδο.

Τον έλεγχο του νου δια μέσου ανούσιων και ασήμαντων λεπτομερειών.
Κάθε μία από αυτές χωριστά δεν είναι τίποτα. Ε και τι έγινε? Με τέτοια θα ασχολούμαστε? Όλες μαζί όμως κάνουν τη ζημιά.

Μία σταγόνα στο κεφάλι σε δροσίζει. Πολλές σταγόνες στην κουρούπα και στο ίδιο μέρος είναι κινέζικο βασανιστήριο και μάλιστα θανατηφόρο.

Μικρά καθημερινά πράγματα. Οι ουρές, οι προθεσμίες, η αγωνία της .....κάρτας, τα κουτάκια της φορολογικής δήλωσης και κάθε είδους κουτάκια και νταμάκια. Επαναλαμβανόμενες κινήσεις και ανούσιες διαδικασίες κάθε είδους. Σημασία σε ασήμαντα πράγματα χωρίς κανένα νόημα.
Κατά τον Φουκώ οι λεπτομέρειες κάποιου είδους έχουν σημασία όχι τόσο για το νόημα που κρύβουν όσο για τον τρόπο που μπορεί η εξουσία να μπεί μέσα και να σε κυριεύσει.

Από πολύ μικρή το κατάλαβα και αντέδρασα σε αυτή την κόλαση.

Κάποιοι μεγαλύτεροι μου έλεγαν για τα σχολικά τους χρόνια όταν η δασκάλα τους ζήταγε να βάλουν τα χέρια στο θρανίο για να ελέγξει αν έχουν κομμένα νύχια. Όποιο παιδί δεν είχε κομμένα καλά τα νύχια το έδερνε με το χάρακα. Άλλοι έλεγαν για το στρατό ότι τους έβαζαν βαμβάκι στο μάγουλο για να δουν αν είναι καλά ξυρισμένοι και αν έμενε λίγο βαμβάκι έτρωγαν τιμωρία ή ότι πήγαινε ο χαμηλόβαθμος καραβανάς και κοίταζε τους σβέρκους με μεγεθυντικό φακό για να δει αν είναι "καθαροί".
Και απίστευτες άλλες μαλακίες που τις θεωρούσαν και σωστές ότι τους μάθαιναν πειθαρχία και τους έκαναν ανθρώπους

Αν τα πάρεις ένα ένα χωριστά δεν είναι να μιλάει κανείς γι αυτά.

Αλλά ΟΛΑ μαζί????????????? Φτιάχνουν μια κόλαση.

Μετρήστε τη ζωή σας σε........αναμονή, σε στριμωξίδι στο λεωφορείο και στο τρόλεϊ, στο κυνήγι κάποιας προθεσμίας, στις σπρωξιές για να προλάβεις ή να προλάβουν άλλοι? Σε ουρές παντός τύπου, σε τυπικές διαδικασίες που μία δουλειά 5 λεπτών να χρειάζεται 1 ώρα. Σε κατάσταση άγχους και μέσα σε μια θάλασσα ανούσιων λεπτομερειών που όμως αρκούν για να σου ακυρώσουν τους κόπους μιας ζωής?


Κι όμως τα τρώμε στη μάπα και δεν τα βλέπουμε και η ζωή κυλάει μίζερη.
Γιατί μάθαμε να λειτουργούμε έτσι. Σε ένα μικρόκοσμο. Και να δίνουμε σημασία σε πράγματα που καταβροχθίζουν ολόκληρη τη ζωή τη συνείδηση τις σχέσεις με τους άλλους το χρόνο μας.

Σιχαινόμουν τις ουρές πάντα. Πολλές φορές παράτησα καρότσι Σούπερ Μάρκετ γιατί είχε ουρά.
Εκνευρίζομαι όταν κάποιος κάνει παρατήρηση γιατί δεν κάθομαι καλά στην ουρά ακριβώς πίσω από τον κώλο του άλλου.
Θα έπρεπε όλοι μαζί να ζητήσουν έκπτωση για να αποζημιωθούν για το χαμένο χρόνο σε μία ουρά. Αλλά κάθονται σαν τα ζώα και κάνουν και παρατήρηση.

Οι κάρτες στη δουλειά.
Πολλές φορές έτυχε να κάτσω περισσότερη ώρα από το ωράριο. Κυρίως όταν πρέπει να τελειώσω κάποια επείγουσα δουλειά. Το παραπάνω δεν πιάνεται ούτε αντισταθμίζει μία μέρα που θα αργήσεις. Τα λεπτά που άργησες σουμάρονται αλλά η ώρα που κάθισες επιπλέον δεν αντισταθμίζουν την απώλεια.
Έτσι χαρακτηρίστηκε κοπανατζής ένας φίλος και μάλιστα το είπαν και στις ειδήσεις. Σαν υπάλληλος ήταν άψογος και σαν χαρακτήρας επίσης.
Κοίταζε την ουσία ακόμα και αν χρειαζόταν να καθήσει παραπάνω χωρίς χρήματα επιπλέον. Αλλά στο ισοζύγιο μέτρησαν οι οι μέρες που είχε αργήσει 5 λεπτά 10 λεπτά. Όλα μαζί σούμα έκαναν τη ζημιά.
Κοπανατζής στο δημόσιο δεν είναι εκείνος που αφήνει τη δουλειά του για να πάει για καφέ αλλά εκείνος που δεν ψειρίζει λεπτομέρειες να σπρώξει να τρέξει για να μην αργήσει ένα πεντάλεπτο που καμία σημασία δεν έχει στην απόδοση ούτε στην ποιότητα της δουλειάς.

Το δημοτικο το εβγαλα με τρεις δασκαλους
πρωτη δευτερα με μια καλη δασκαλα
τριτη τεταρτη με μια μετρια δασκαλα
και πεμπτη εκτη με εναν αυστηρο παλαιων αρχων και τρομπα δασκαλο που τον λεγαμε καμπουρη
πρωτη μερα στην πεμπτη δημοτικου το πρωτο πραγμα που εκανε ειναι να μας πει να δειξουμε τα νυχια μας.
Εγω τα ετρωγα οποτε ηταν μικρα ετσι κι αλλιως. σε αλλους ειπε να τα κοψει.
ειχε και αλλα ψυχαναγκαστηκα. οταν μας μιλαει να σηκωνομαστε. οταν μιλαμε να σηκωνομαστε να εχουμε χαμηλωμενο το κεφαλι και αλλες τετοιες μαλακιες.
τελικα η καταπιεση που εδειχνε μαλλον την εδειχνε και στα παιδια του.
η κορη του αποτρελαθηκε στο λυκειο απο ερωτικη απογοητευση.
και απο τοτε δεν αφηνε κωλομπαρο για κωλομπαρο αυτος.

Εγώ τα έβαλα με μια δασκάλα του γιου μου στην Πέμπτη Δημοτικού.
Ήταν και πιτσιρίκα τρομάρα της.

Μιλούσε απαξιωτικά για το παιδί επειδή είχε ξεχάσει κάποιες φορές το βιβλίο του.

Πάντα ξεχνάει τα βιβλία του. Έλεγε. Το κάποιες φορές έγινε πάντα.
Απέρριπτε κάποιο μαθητή επειδή ξέχασε κάποιες φορές το βιβλίο και όχι επειδή ήταν αδιάβαστος. Το να ξεχάσει κάποιο βιβλίο βάραινε περισσότερο από την ουσία. Της τάχωσα κανονικά και μπροστά στο παιδί.
Ήταν η πρώτη φορά που πήρα το μέρος του φανερά και ανοιχτά και μπροστά στη δασκάλα.

Με την κουβέντα της εξήγησα κάποια πράγματα να μην τα ξανακάνει σε άλλα παιδιά. Διορθώθηκε κάπως.

και υπόψιν οτι η συμπεριφορά του δασκάλου μπορεί μέχρι και να σε κάνει να μην αποδίδεις ή και να μην πατάς καθόλου στο σχολείο. όλοι οι κακοί μαθητές με άλλους καθηγητές ή σε άλλο σχολείο μπορεί να ήταν μέχρι και άριστοι. και το αντίθετο, οι άριστοι σε άλλο σχολείο, μπορεί να ήταν κακοί. παίζει ρόλο σε ποια πόλη ή χωριό γεννήθηκες και ζεις, αν υπάρχουν ιδιωτικά κοντά ή δεν υπάρχουν... όλα είναι μερικώς τυχαία στη ζωή.

doctormarkon έγραψε: Μετρήστε τη ζωή σας σε........αναμονή, σε στριμωξίδι στο λεωφορείο και στο τρόλεϊ, στο κυνήγι κάποιας προθεσμίας, στις σπρωξιές για να προλάβεις ή να προλάβουν άλλοι? Σε ουρές παντός τύπου, σε τυπικές διαδικασίες που μία δουλειά 5 λεπτών να χρειάζεται 1 ώρα. Σε κατάσταση άγχους και μέσα σε μια θάλασσα ανούσιων λεπτομερειών που όμως αρκούν για να σου ακυρώσουν τους κόπους μιας ζωής?
.

Τα ποιο πολλα προβληματα απο αυτα που αναφερεις ειναι προβληματα των πολεων
και με τον τροπο που λειτουργουν οι παροχες στις υποδομες της χωρας
ειναι λογικο να γινουν πολυ χειροτερα οσο περναει ο καιρος

ενα ωραιο παραδειγμα ειναι να δουμε πολεις τεραστιες ανα τον κοσμο

να μην παμε στα ακρα ομως σε τριτοκοσμικες χωρες η σε χωρες με πολυ καλη αναπτυξη (η οποια ετυχε να συμβαινει 20 χρονια τωρα)
αλλα ας δουμε 5-6 μεγαλουπολεις ανα τον κοσμο με μεσο επιπεδο ζωης στη χωρα

ενα χαλι μαυρο οσο ποιο μεγαλη η πολη τοσο ποιο μεγαλες αναμονες κοπαδια στους δρομους κα πολλα που μονο αγχος σε γεμιζουν


το ιδανικο ειναι να γινει αποκεντρωση και να παμε οσο ποιο κοντα στα χωρια γινεται οσο ποιο αραιοκατοικιμενα γινεται
μακρια απο τα πυροτουβλα/πολυκατοικιες

δυσκολο βεβαια να γινει δυστιχως

Πολλά από τα αμέτρητα προβλήματα έχουν μεταφερθεί και στις επαρχίες και στα μικρά χωριά Τάλε,εκεί όπου ο βίος των ανθρώπων και ο τρόπος σκέψης ήταν κάποτε σε άλλους ρυθμούς.Όταν σου ζητάνε να βγάλεις ταυτότητα,αφμ,αμκα,να κάνεις φορολογικές δηλώσεις για να υπάρχεις ως άνθρωπος,τι κάνεις ;Αναγκάζεσαι να το κάνεις..Η άλλη λύση είναι να πάρεις τα βουνά.

Τάλως έγραψε:
το ιδανικο ειναι να γινει αποκεντρωση και να παμε οσο ποιο κοντα στα χωρια γινεται οσο ποιο αραιοκατοικιμενα γινεται
μακρια απο τα πυροτουβλα/πολυκατοικιες

δυσκολο βεβαια να γινει δυστιχως

(εντιτ: καποιος φιλοσοφος εχει αναφερει μεχρι ποσο πληθυσμο μια πολη θεωρειται ιδανικη, καπου
γυρω στους 5.000 κατοικους αν θυμαμαι καλα, ουτε πολυ λιγοτερους ομως, ουτε περισσοτερους).
Η ζωη σε πολλες μικρες επαρχιακες πολεις ηταν ανετη καί απο αυτην την σκοπια.
Ειχα την τυχη (ή ατυχια) να μενω μεν σε μεγαλη πολη της περιφερειας αλλα να εργαζομαι
σε διπλανη πολη πολυ πιο μικρη αλλα με την ιδιοτητα της πρωτευουσας νομού.
Εκει λοιπον συμβαινει -ή συνεβαινε μεχρι πριν αρχισουν σωρηδον οι καταργησεις/συγχωνευσεις
φορεων - να υπαρχει οποια δημοσια υπηρεσια προβλεπεται να υφισταται σε μια πρωτευουσα νομου.
Επειδη ο νομός δεν ειναι μικρος σε επιφανεια, προβλεφθηκαν και εγιναν και παραρτηματα
αυτων των κεντρικων υπηρεσιων σε αλλες πολεις ωστε να εξυπηρετειται το εκει κοινο,
με αποτελεσμα η πολη στην οποια αναφερομαι να ειναι η χαρα του πολιτη και η χαρα
του δημοσιου υπαλληλου ταυτοχρονα.
Πουθενα ουρες, παντου ταχεια εξυπηρετηση, χρονος, ποιοτητα ζωης.
Ερχομενη εγω απο την Αθηνα και βλεποντας αυτο, στην αρχη μου φαινοταν σχεδον ευδαιμονικο.
Δεν κρατησε πολυ η χαρα μου αφου αρχισε αμεσως αυτος ο χορος των συγχωνευσεων/καταργησεων.
{και σιγα μην ειναι για το δημοσιονομικο οφελος που ολο το αναφερουν και ποτέ δεν το ειδαμε!
Ποιότητα ζωης πότε θα δουμε; Γιατι πρεπει ολα να γινουν μαζικα; Ακομα και στην μικρη πολη
που λεω, ακομα κι εκει να μαζευονται και να στριμωχνονται πια ολοι μαζι σαν τα γιδια στο μαντρι.
Μα ειναι ξεκαθαρο οτι μας θελουν ετσι: γιδια στο μαντρι σε καθε εκφανση της καθημερινοτητας μας,
απο τον εκκλησιασμο μεχρι το σχολειο, την εφορια, το νοσοκομειο.}

Απο την μια λεμε να καταργηθουν οι πολλοι φορεις, απο την αλλη ομως ποιος θελει
τις ατελειωτες ουρες; Οπότε σκεφτομαι οτι αν ειναι να καταργηθουν οι υπηρεσιες,
κι η δικια μου μεσα αν πρεπει, οκ, αλλα να καταργηθει και η ουρά και να εξυπηρετουμαστε
ολοι μας ειτε μεσω διαδικτυου ή να καταργηθει και η γραφειοκρατια.
Ποσες φορες δεν εχω διερωτηθει και η ιδια πως αν δεν υπηρχε η τοσο πολυπλοκη
και η πολυεπιπεδη γραφειοκρατια δεν θα υπηρχε και η θεση μου.
Ε, να καταργηθει η θεση μου λοιπον αλλα οχι για να ευχαριστηθει ο διπλανος ηδη απολυμενος
ουτε για να ιδρυθει μια ιδια θεση για εναν νεο υπαλληλο.
Να γινει για το κοινο καλο.
Και μετα ξυπνησα. Ποιος θελει το καλο και μαλιστα το κοινο;

Η μικρή επαρχιακή πόλη είναι πιό ανθρώπινη αλλά μόνο στην κορυφή του Ολύμπου σε μια καλύβα θα γλυτώσεις τη "μικροφυσική της εξουσίας" Και ακόμα και αν δεν την υφίστασαι θα την κουβαλάς μέσα σου.
Γιατί εκεί είναι το πρόβλημα: Ότι φθάνεις να κουβαλάς μέσα σου κάποια πράγματα και αλλοιώνουν χαρακτήρες και συνειδήσεις με τη συνεχή επανάληψη.

Για το θέμα μίλησε ο Michel Foucault αλλά και ο Goffman στο βιβλίο με τίτλο "τα άσυλα".

Ο Κοέλιο στον Αλχημιστή δίνει ένα παράδειγμα.
Πάνε κάτι χρόνια που το έχω διαβάσει και αυτή η σκηνή μου έμεινε:
Ήταν λέει σε έναν πύργο και ο "σοφός" του έδωσε ένα φλυτζανάκι καφέ γεμάτο μέχρι πάνω.
Του ζήτησε να περιφερθεί σε όλα τα δωμάτια του πύργου και να ανέβει τις σκάλες αλλά να προσέξει να μη χυθεί ούτε μια σταγόνα καφές έξω από το φλυτζάνι.
Γύρισε και του είπε ότι κατόρθωσε να μη χυθεί τίποτα έξω.
Τότε ο σοφός τον ρώτησε. Τι είδες από τον Πύργο τι σου άρεσε?
Ο νέος τότε του είπε: Μα δεν είδα τίποτα απολύτως γιατί η προσοχή μου ήταν στο φλυτζάνι και να μη χυθεί ούτε μία σταγόνα έξω.

Το μόνο που είδε ήταν ένα φλυτζάνι με καφέ που το ντάντευε ενώ βρισκόταν δίπλα σε ενδιαφέροντα πράγματα που δεν είδε τίποτα από αυτά.

Όλα τα χαζά μικροπράγματα έχουν να κάνουν με τη συγκέντρωση της προσοχής.
Πρόκειται για θέμα υψίστης σημασίας κατά τη γνώμη μου.
Και είναι και το βασικό δικαίωμα να στρέφεις την προσοχή σου εκεί που θες εσύ και όχι εκεί που θέλουν άλλοι.

alkinoos έγραψε:Πολλά από τα αμέτρητα προβλήματα έχουν μεταφερθεί και στις επαρχίες και στα μικρά χωριά Τάλε,εκεί όπου ο βίος των ανθρώπων και ο τρόπος σκέψης ήταν κάποτε σε άλλους ρυθμούς.Όταν σου ζητάνε να βγάλεις ταυτότητα,αφμ,αμκα,να κάνεις φορολογικές δηλώσεις για να υπάρχεις ως άνθρωπος,τι κάνεις ;Αναγκάζεσαι να το κάνεις..Η άλλη λύση είναι να πάρεις τα βουνά.

ε καλα αυτα ειναι ευκολα

το κακο ειναι οι καθημερινες μετακινησεις και αλλα τετοια

ευτυχως εχω την τυχη να εχω λογο ακομα να επισκεπτομαι καθε εβδομαδα το χωριο μου και να κανω διαφορες δουλειες εκει
και πιστεψε με αυτα που λες μπορει να ισχυουν αλλα δεν υπαρχει συγκριση
προσωπικα αν οι δουλειες μου δω οτι πανε για φουντο ξερω πως εκει θα βρω να ζησω

τα χωρια κριση δεν περνανε οσο περνανε στις μεγαλες πολεις.
μπορει σαν χωρια να μην εχουν τα εργα υποδομης που εχουν οι μεγαλουπολεις
αλλα η κριση δεν ειναι τοσο κοντα τουλαχιστον στο θεμα φαγητου και στεγης

Eva Luna έγραψε: (εντιτ: καποιος φιλοσοφος εχει αναφερει μεχρι ποσο πληθυσμο μια πολη θεωρειται ιδανικη, καπου
γυρω στους 5.000 κατοικους αν θυμαμαι καλα, ουτε πολυ λιγοτερους ομως, ουτε περισσοτερους).
Η ζωη σε πολλες μικρες επαρχιακες πολεις ηταν ανετη καί απο αυτην την σκοπια.

εκει σε αυτους τους αριθμους να ξερεις πωςμπορει να εφαρμοσεις και την
ουσιαστικη Δημοκρατια .
αυτο το πολιτευμα που το λενε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χωρις στολιδια και προσδιοριστικους ορους
οπως κοινοβουλευτικη δημοκρατια και μαλακιες .

αν ειχαμε αυτο σιγουρα θα ειχαμε και μεθοδους να λυναμε καθε προβλημα
αντι να ειχες σε μια πολη 1 ατομο στην εφορια να δεχεται απλα πληρωμες ΦΠΑ
θα ειχες σε αυτη την πολη ενα ατομο που θα ηξερε να κανει παραπανω δουλειες .
θα ηθελες ποσους? 10? 30 ατομα? ε πανω κατω το ιδιο θα βγανει (ισως λιγο ποιο ακριβα)
αλλα θα γλυτωνες πολλα αλλα και πανω απο ολα θα ειχες την εσωτερικη γου γαληνη

Το ελληνικό κράτος δεν λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση του πολίτη αλλά σαν επιχείρηση και με το σκεπτικό ότι καλύτερα να "τρέχει" ο πολίτης και να ταλαιπωρείται παρά να έχουμε κάποιον και να τον πληρώνουμε.

Με την ίδια λογική λειτουργεί το LIDL και όσα άλλα Σούπερ Μάρκετ και άλλοι χώροι δημιουργούν ουρές.

Η ουρά έχει χαρακτήρα mind control.
Ο χρόνος του κάθε ενός δεν υπολογίζεται και είναι πολύ φθηνός.
Ο χρόνος του διευθυντή ή όποιον έχει ψηλότερη θέση στην ιεραρχία έχει μεγαλύτερη αξία ή καμιά φορά θεωρείται "πολύτιμος" ακόμα και όταν..........ξύνεται.
Κανείς δεν θα κάνει ενέργειες για την καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη ή του πολίτη αν εκείνος δεν το ζητήσει.
Λίγοι αρνούνται να περιμένουν όταν βλέπουν ουρά.
Αντίθετα προσπαθούν να επιβάλλουν την τάξη σε όποιον δυσανασχετεί.

Η αναμονή σε ουρά είναι ένα είδος απλήρωτης εργασίας.
Σπατάλη χρόνου και ενέργειας χωρίς σκοπό.

Αλλά η ουρά είναι μία από τις διαστάσεις της μικροφυσικής της εξουσίας υπάρχουν και άλλες μέθοδοι και όσο περνάει ο καιρός θα βλέπουμε όλο και πιό πολλές.

doctormarkon έγραψε:Το ελληνικό κράτος δεν λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση του πολίτη αλλά σαν επιχείρηση και με το σκεπτικό ότι καλύτερα να "τρέχει" ο πολίτης και να ταλαιπωρείται παρά να έχουμε κάποιον και να τον πληρώνουμε.

και στην τοπικη αυτοδιοίκηση βλεπω συχνα το εξης

ποτε μα ποτε κανενας Δημαρχος να μην ολοκληρωνει εργο του προηγουμενου
και ολα του πρωην να μενουν στα μπαζα απλα και μονο για να μην φανει ποτε αν προσπαθησε να κανει κατι η οχι .

και παντα μα παντα η αντιπολιτευση κανει απλα πολεμο "παραλυσης"
δηλα δη λεει σε ολα οχι οταν ειναι απο την πλευρα του δημαρχου

ειναι αστειο αλλα σε πολλες περιοχες της Ελλαδας υπαρχει το φαινομενο οτι κι αν θελει να κανει ενας δημαρχος
να περναει με απολυτη πλειοψηφια των δικων του και καταψηφιζουν οι αλλοι

Τάλως έγραψε:

alkinoos έγραψε:Πολλά από τα αμέτρητα προβλήματα έχουν μεταφερθεί και στις επαρχίες και στα μικρά χωριά Τάλε,εκεί όπου ο βίος των ανθρώπων και ο τρόπος σκέψης ήταν κάποτε σε άλλους ρυθμούς.Όταν σου ζητάνε να βγάλεις ταυτότητα,αφμ,αμκα,να κάνεις φορολογικές δηλώσεις για να υπάρχεις ως άνθρωπος,τι κάνεις ;Αναγκάζεσαι να το κάνεις..Η άλλη λύση είναι να πάρεις τα βουνά.

ε καλα αυτα ειναι ευκολα

το κακο ειναι οι καθημερινες μετακινησεις και αλλα τετοια

ευτυχως εχω την τυχη να εχω λογο ακομα να επισκεπτομαι καθε εβδομαδα το χωριο μου και να κανω διαφορες δουλειες εκει
και πιστεψε με αυτα που λες μπορει να ισχυουν αλλα δεν υπαρχει συγκριση
προσωπικα αν οι δουλειες μου δω οτι πανε για φουντο ξερω πως εκει θα βρω να ζησω

τα χωρια κριση δεν περνανε οσο περνανε στις μεγαλες πολεις.
μπορει σαν χωρια να μην εχουν τα εργα υποδομης που εχουν οι μεγαλουπολεις
αλλα η κριση δεν ειναι τοσο κοντα τουλαχιστον στο θεμα φαγητου και στεγης

εεεεεεεε,άμα κολλάω στα εύκολα,τι να πω τότε σε αυτά που αναφέρετε και που ζείτε
Παρά έγινα γκρινιάρης μου φαίνεται
Δεν με βλέπει πόλη γι΄αυτό μάλλον..
Όντως,εδώ στο χωριό ακόμα είναι αλλιώς,να υποθέσω και στα άλλα.

alkinoos έγραψε: εεεεεεεε,άμα κολλάω στα εύκολα,τι να πω τότε σε αυτά που αναφέρετε και που ζείτε
Παρά έγινα γκρινιάρης μου φαίνεται
Δεν με βλέπει πόλη γι΄αυτό μάλλον..
Όντως,εδώ στο χωριό ακόμα είναι αλλιώς,να υποθέσω και στα άλλα.

Ναι πολυ σωστα.
ΣΚ παω χωριο και κανω τις χοντες δουλειες
και ο παππους ποτιζει ταιζει τα ζωντανα απο το χωραφι
και τρωνε 4 σπιτια απο εκει .

δυστιχως κοντα στην πολη δεν εχω τη δυνατοτητα να κανω κατι τετοιο

Υ.Γ ειναι ευκολα γιατι τα κανεις μια φορα το χρονο και μερικα απο αυτα τα κανεις 1-2 φορες στη ζωη σου .

ενω για σκεψου οτι για να πας απο το ενα μερος στο αλλο εκει που εισαι θελεις 10 λεπτα
και ο αλλος μεσα στα μπετα θελει 1 ωρα?

Τα δύσκολα,τα γραφειοκρατικά δηλαδή,τα βιώνω εδώ και 3 χρόνια ως νέος γεωργός σε πρόγραμμα.
Λες και το κάνουν επίτηδες ...


Υ.κ τον καφέ τον ήπια,τσιγάρο έκανα,ώρα για πότισμα

Ωραιος