Ιδεογραφήματα

1. Συμβουλή από το Tae Kwon Do : Ο αγκώνας είναι το πιο δυνατό σημείο στο σώμα σου. Αν είσαι αρκετά κοντά, χρησιμοποίησέ τον!

2. Αν ένας ληστής σου ζητήσει το πορτοφόλι και/ή την τσάντα, ΜΗΝ ΤΟΥ ΤΟ ΔΩΣΕΙΣ .
Πέταξέ το μακριά από εσένα…. το πιο πιθανό είναι να ενδιαφέρεται περισσότερο για το πορτοφόλι σου και/ή την τσάτα σου παρά για σένα, και θα πάει να το πιάσει.
ΤΡΕΞΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ!

3. Αν σε πετάξουν ποτέ στο πορτπαγκάζ ενός αυτοκινήτου, κλώτσα έξω τα καλύμματα από τα φώτα και βγάλε το χέρι σου από την τρύπα και κούνα το πολύ. Ο οδηγός δε θα σε δει, αλλά θα σε δουν όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό έχει σώσει ζωές.


4. Οι γυναίκες έχουν τη συνήθεια να μπαίνουνστα αυτοκίνητά τους μετά από ψώνια, φαγητό, δουλειά, κλπ., και απλά κάθονται
(ελέγχοντας κάτι, κάνοντας μια λίστα κλπ. ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ!). Το «αρπακτικό» θα σε παρακολουθεί, και αυτή είναι η τέλεια ευκαιρία να κάτσει στη θέση του συνοδηγού, να βάλει ένα όπλο στο κεφάλι σου,
και να σου πει που να πας.

ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ,
ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕ.

5. Αν κάποιος είναι μέσα στο αυτοκίνητο με ένα όπλο στο κεφάλι σου ΜΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙΣ, επαναλβάνω: ΜΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙΣ!

Αντίθετα γκάζωσέ το και ρίχτο πάνω σε οτιδήποτε, διαλύοντας το αυτοκίνητο. Ο αερόσακός σου θα σε σώσει. Αν ο άλλος είναι στο πίσω κάθισμα θα πάθει πολύ χειρότερα. Αμέσως μόλις τρακάρει το αυτοκίνητο βγες έξω και τρέχα.

6 . Μερικές σημειώσεις για το πως να μπεις στο αυτοκίνητό σου σε ένα πάρκιν:
A.) Να είσαι σε εγρήγορση: κοίτα τριγύρω σου, κοίτα μέσα στο αυτοκίνητό σου, στο πάτωμα του συνοδηγού , και στο πίσω κάθισμα
B.) Εάν έχεις παρκάρει δίπλα σε ένα μεγάλο βαν, μπες στο αυτοκίνητο από την πόρτα του συνοδηγού.
Οι περισσότεροι μανιακοί δολοφόνοι επιτίθενται στα θύματά τους τραβώντας τα μέσα στα βαν τους ενώ οι γυαίκες προσπαθούν να μπουν στα αυτοκίνητά τους.
Γ.) Κοίτα το αυτοκίνητο που είναι παρκαρισμένο δίπλα σου από την πλευρά του οδηγού ,
και του συνοδηγού.. Αν ένας άντρας κάθεται μόνος στη θέση κοντά στο αυτοκίνητό σου , καλό θα ήταν να γυρίσεις πίσω στο μαγαζί ή στη δουλειά και να πάρεις ένα αστυνομικό ή σεκιουριτά να σε συνοδεύσει στο αυτοκίνητο.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΕΤΑΝΙΩΜΕΝΟΣ. (Και καλύτερα παρανοϊκός από ότι νεκρός.)

7. ΠΑΝΤΑ να παίρνεις το ασανσέρ αντί για τις σκάλες. (Οι σκάλες είναι φοβερά μέρη να είσαι μόνη και το τέλειο σημείο για εγκλήματα. Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθινό τη ΝΥΧΤΑ!)

8. Αν το «αρπακτικό» έχειόπλο και είσαι υπό τον έλεγχό του, ΠΑΝΤΑ ΤΡΕΞΕ!
Το«αρπακτικό» θα σε πετύχει (έναν κινούμενο στόχο) μόνο 4 στις 100 φορές. Και ακόμα και τότε, είναι πιο πιθανό ότι ΔΕ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ένα ζωτικό όργανο. ΤΡΕΧΑ, καλύτερα σε ζιγκ ζαγκ!

9. Καθώς οι γυναίκες, προσπαθούμε πάντα να είμαστε καλές:
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ
Μπορεί να οδηγήσει στο βιασμό σας , ή στο θάνατό σας. Ο Ted Bundy, ο μανιακός δολοφόνος, ήταν ένας εμφανίσιμος,
μορφωμένος άντρας, που ΠΑΝΤΑ ποντάριζε στην καλοσύνη των ανυποψίαστων γυναικών.
Περπατούσε με ένα μπαστούνι, ή κούτσαινε, και συχνά ζητούσε «βοήθεια» μέσα στο αυτοκίνητό του ή με το αυτοκίνητό του,
με το οποίο απήγαγε το επόμενο θύμα του.

10. Ένα ακόμα σημείο για ασφάλεια:
Κάποιος μόλις μου είπε ότι μία φίλη του άκουσε ένα μωρό να κλαίει έξω από την πόρτα της την περασμένη νύχτα, και κάλεσε την αστυνομία επειδή ήταν αργά και της φάνηκε περίεργο. Η αστυνομία της είπε:

«Ό,τι και να κάνετε, ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.»
Η κυρία τότε είπε ότι ακουγόταν σαν να μπουσουλούσε το μωρό δίπλα στο παράθυρο, και ανησυχούσε
μήπως μπουσουλούσε κι έβγαινε στο δρόμο.

Ο αστυνομικός της είπε, «Έχουμε ήδη μία μονάδα καθ`οδόν,
ό,τι κι αν κάνετε, ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.»
Της είπε ότι πίστευε ότι ένας μανιακός δολοφόνος έχει ηχογραφήσει το κλάμα μωρού και το χρησιμοποιεί για να βγάζει γυναίκες από τα σπίτια τους επειδή πιστεύουν ότι κάποιος έχει εγκαταλείψει ένα μωρό. Της είπε ότι δεν το έχουν επιβεβαιώσει ακόμα,
αλλά έχουν λάβει αρκετές κλήσεις από γυναίκες που έλεγαν ότι άκουγαν κλάμα μωρού έξω από τις πόρτες τους όταν ήταν μόνες την νύχτα.


http://agiotokos-kappadokia.gr/2013/01/ ... more-24022


Στον κοσμο που καταντησαμε να ζουμε, πολυ λογικες τις βρισκω ολες!

Καλές!!! Καταγράφονται!

αυτο με το μωρο με εκανε λιγο και ανατριχιασα

Ξεχάσατε ένα από τα πιο σημαντικά:


Για απόλυτη ασφάλεια το παίρνετε σε αλεξίσφαιρο.

8. Αν το «αρπακτικό» έχειόπλο και είσαι υπό τον έλεγχό του, ΠΑΝΤΑ ΤΡΕΞΕ!
Το«αρπακτικό» θα σε πετύχει (έναν κινούμενο στόχο) μόνο 4 στις 100 φορές. Και ακόμα και τότε, είναι πιο πιθανό ότι ΔΕ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ένα ζωτικό όργανο. ΤΡΕΧΑ, καλύτερα σε ζιγκ ζαγκ!

Η συμβουλη θα πρεπε να ειναι. βγαλε το όπλο σου πριν απο αυτόν. Αλλα στο αστικό Ελλαδικό κράτος όπλα έχουν οι εγκληματίες και οι πολίτες απλά προσεύχονται.

Αν κάποιος άγνωστος ρωτήσει σε μισοσκόταδο τι ώρα είναι ποτέ μη σκύψετε για να δείτε την ώρα. Σηκώστε το χέρι ψηλά.

Αν σκύψετε θα σας τυπήσει στο κεφάλι.

Στη δεύτερη θέση το χέρι θα είναι έτοιμο να ρίξει μπουκέτο στα μούτρα.

Το χτύπημα στα @@δια δεν είναι πολύ αποτελεσματικό προπαντός αν ο δράστης είναι ψηλός. Αν το γόνατο δεν φθάσει καλά στο στόχο ο δράστης θα επιτεθεί χειρότερα.

Το καλύτερο χτύπημα είναι στο καλάμι αλλά με το πλαινό μέρος του παπουτσιού ή καλύτερα ακριβώς πάνω στην άρθρωση.

Αλλά ούτε το διάολο να δεις ούτε το σταυρό σου να κάνεις.

Αποφεύγω τα πάρκιν. Αν είναι να πληρώσω λεφτά και να κινδυνέψω παίρνω ταξί ή τρένο. Έχουν επιτεθεί πολλοί στα πάρκιν.

Η τσάντα Χιαστί. Και σε όποιον δεν αρέσουμε να μη μας παντρευτεί.

Προπαντός αν το αμάξι έχει κουρδιστήρι στη μίζα και παίρνει χωρίς κλειδί.
Στα αυτοκίνητα αυτά καλό είναι η τσάντα να βρίσκεται στο μέρος του οδηγού και όταν βγαίνεις για κάποιο περίπτερο δίπλα στο αμάξι θέλει επίσης προσοχή γιατί είναι πολύ εύκολο κάποιος να μπεί μέσα στο αυτοκίνητο.

Το θέμα δεν είναι μόνο πώς θα προστατευθείς. Το θέμα θα έπρεπε να είναι πώς δε θα χρειάζεται να γίνονται ληστείες (ούτε καν πώς θα αντιμετωπιστούν αν γίνουν).

Ναι είναι εύκολο να μη γίνονται ληστείες.

Ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής για όλους.

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον μεγαλώσαμε ακόμα και οι μεγαλύτεροι από εμάς. Κανείς δεν γνώρισε κάτι άλλο παρά μόνο αν έτυχε να ταξιδέψει σε τριτοκοσμική χώρα.

Δεκαετίες 70, 80, 90, 2000 ίσως και κάτι από τη δεκαετία του 60.

Πως ήταν η ζωή μας πριν λίγα χρόνια?

Βγαίναμε μέχρι αργά το βράδυ, στους δρόμους υπήρχε κόσμος.
Ακόμα και μαγαζιά που λειτουργούσαν 24 ώρες για τους ξενύχτηδες. Στο γυρισμό ψώνιζα από ένα μανάβικο πίσω από την πλατεία Αμερικής. Και τότε υπήρχαν ξένοι αλλά κανένα πρόβλημα.

Τώρα φοβάται κανείς να κυκλοφορήσει.

Ο ηλεκτρικός και το Μετρό είναι πιό ασφαλή και φθηνά μέσα. Και το αυτοκίνητο παρκαρισμένο "χύμα" κοντά σε κάποιο σταθμό και κοντά σε περίπτερο ή καφετέρια.

Όχι χρυσαφικά ή ακριβά κοσμήματα.

Όχι τσάντες ακριβές αλλά ούτε και από "negraki collection" γιατί μοιάζουν καμιά φορά με ακριβές ή είναι σωσίες των ακριβών. Ντύσιμο λιτό και σε όποιον αρέσουμε. Το θέμα είναι να μη γίνεται κανείς "στόχος".

Τα ψωμιά και οι σακούλες με γάλατα στο πορτ μπαγκάζ. Ναι μπορεί να βρεις το τζάμι σπασμένο για να πάρουν ένα κομμάτι ψωμί ή γάλα.

Και φυσικά ποτέ μη ζητήσετε περισσότερη καταστολή και αστυνόμευση.

Γιατί δεν θα είναι για τους κλέφτες και τους ληστές αλλά για έσας

doctormarkon έγραψε:
Πως ήταν η ζωή μας πριν λίγα χρόνια?

Βγαίναμε μέχρι αργά το βράδυ, στους δρόμους υπήρχε κόσμος.
Ακόμα και μαγαζιά που λειτουργούσαν 24 ώρες για τους ξενύχτηδες. Στο γυρισμό ψώνιζα από ένα μανάβικο πίσω από την πλατεία Αμερικής. Και τότε υπήρχαν ξένοι αλλά κανένα πρόβλημα.

Τώρα φοβάται κανείς να κυκλοφορήσει.

|



Συνηθιζαμε να πηγαινουμε για καφε στην πλατεια Εξαρχειων.Το μονο "απειλητικο" ηταν τα τζανκια που ζητουσαν λεφτα,περιφερομενοι απο τραπεζακι σε τραπεζακι.Ησυχοι κι αθορυβοι ηταν οι δυστυχοι,τους εδινες ενα κατοσταρικακι κι ελεγαν κι ευχαριστω.Στις πεντε τα ξημερωματα ενιωθες πολυ πιο ασφαλης να περιφερεσαι στα Εξαρχεια-με καργα κοσμο στην πλατεια και τα περιξ-παρα στην πλατεια Κολωνακιου,που ηταν παντερημη.Χωρις πλακα!Τωρα μολις σκοτεινιασει δεν ειναι συνετο να βγαινεις απ'την πορτα σου πια.

Δεκαετία του 80, πιτσιρίκα εγώ, μόλις είχα αρχίσει να γκομενίζω.. Είχα εναν τύπο λοιπόν που έμενε Περιστέρι. Όποτε συνατιόμασταν ,ραντεβού σταθερά στου Μπακάκου.Τα βράδια, γύρω στις 12, χωρίζαμε στη Ζήνωνος.Εκείνος έπαιρνε το λεωφορείο του (το τελευταίο) και εγώ κατηφόριζα μόνη, με τα πόδια, Χαλκοκονδύλη για να πάρω το δικό μου (επίσης τελευταίο).Απίστευτο? Μου φαίνεται οτι ήταν σε άλλον πλανήτη..

άσε πιά τα Εξάρχεια.Μεταμεσονύκτιες βόλτες με την κολλητή μου και ούτε κατά διανοια δεν μας περνούσε από το μυαλό να φοβηθούμε για το οτιδήποτε..Ούτε και οι γονείς φοβόντουσαν..