Ιδεογραφήματα

Ο υποψήφιος που ξέφυγε
Tου Πασχου Μανδραβελη

Ποιο είναι το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ με τον κ. Ιφικράτη Αμυρά; Και γιατί τον απέσυρε, τελικώς, από τα ψηφοδέλτιά του; Είναι οι διαφορές τους αισθητικού τύπου, επειδή ο (έστω για λίγες ώρες) υποψήφιος βουλευτής του μιλούσε για ένοπλη αυτοοργάνωση του λαού με τσεκούρια, μαχαίρια, πιστόλια κ.λπ.; Ομως: αν ζούμε υπό «κατοχή» όπως υποστηρίζει ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, τότε όσα προτείνει ο κ. Αμυράς είναι εθνικό καθήκον. Αν υπήρχε «νέα κατοχική κυβέρνηση με τον δεύτερο κατά σειρά πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο», όπως δήλωσε το μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ κ. Τ. Κανταράς, τότε ο ένοπλος αγώνας επιβάλλεται. Αν πάλι έχει επιβληθεί «χούντα», η δυναμική αντίσταση είναι δημοκρατικό καθήκον, όπως επιτάσσει το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Το πρόβλημα δεν είναι ο (για λίγες ώρες) υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η ρητορική του κόμματος, την οποία ο κ. Αμυράς προχώρησε στο επόμενο λογικό βήμα. Είναι η εσφαλμένη βάση στην οποία έχτισε τον συλλογισμό του και αποτελεί κοινή βάση πολλών στελεχών αυτού του πολιτικού νεφελώματος, που μόνο ελαφρυντικό του είναι ότι αποτελεί ένα τουρλουμπούκι απόψεων και προπαντός συνθημάτων.

Το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η ιδεολογική νομιμοποίηση της βίας και το βαθύτατο έλλειμμα σεβασμού προς τους δημοκρατικούς κανόνες. Δεν θα μιλήσουμε για τα στελέχη του που αθώωσαν πολιτικά τη δολοφονική δράση των τρομοκρατών της «17 Νοέμβρη». Ούτε στις πομφόλυγες του κ. Τσίπρα για τον αιματοβαμμένο κομμουνιστή ηγέτη της Κίνας: «Η σκέψη του Μάο σε πολλά σημεία της αξίζει. Το πιστεύω αυτό».

Θα αναφερθούμε στον σταρ της ποπ «διανόησης» κ. Σλαβόι Ζίζεκ, μιας και τον έφερε στην Ελλάδα ο κ. Τσίπρας για να μιλήσει μαζί του και να δώσει συμβουλές πώς θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Στα διάφορα παραληρήματά του ο Σλοβένος ψυχαναλυτής εκθειάζει ανοιχτά τη βία. (Εννοείται, μόνο την κόκκινη. Η μαύρη βία είναι αξιωματικά απεχθής.) Εκθείασε τον σφαγέα 2 εκατομμυρίων Καμποτζιανών: «ήθελα να παρουσιάσω τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Πολ Ποτ. Ηταν ένα ακραίο καθεστώς, όπου μερικές ιστορικές τάσεις εκφράζονταν σε καθαρή μορφή»· έγραψε υπέρ των σταλινικών διώξεων διανοουμένων παρ’ όλο που οι τελευταίοι δεν έκαναν τίποτε· έδειξε παραστατικά στην τηλεόραση πώς κόβονται τα κεφάλια των αντεπαναστατών κ.ά. Δηλαδή, υπό μία έννοια, ο κ. Αμυράς, που πρότεινε να αντισταθούμε στην κατοχή κόβοντας τα καλώδια της ΔΕΗ, μάλλον ρεφορμιστής είναι.

Βεβαίως ο κ. Ζίζεκ, ανάμεσα στις ακατανόητες μπούρδες που γράφει και στα χαμηλού επιπέδου ανέκδοτα «περί κοπής των όρχεων του καπιταλισμού», απλώς διαφοροποιεί το προϊόν του στην αγορά του πνεύματος. Πουλάει αίμα και καταπίεση ως κάτι νέο, λες και ο κόσμος δεν έζησε και δεν πλήρωσε όσα κηρύσσει.

Οι τσαρλατανισμοί του κ. Ζίζεκ, όπως και η τυχοδιωκτική ρητορεία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχουν περίεργες επιπτώσεις στα άγουρα μυαλά. Νέα παιδιά, που δεν έχουν ζήσει τη χούντα και δεν έχουν διαβάσει για την Κατοχή, παρασύρονται από αυτού του τύπου τις ηλιθιότητες και προσπαθούν να πραγματοποιήσουν ό,τι επιτάσσει η νιότη τους. Υπ’ αυτήν την έννοια ο κ. Αμυράς μπορεί να είναι το ορατό και γραφικό προϊόν των κηρυγμάτων βίας της παλαβής αριστεράς. Ας ελπίσουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο αόρατο και περισσότερο αποφασισμένο.


http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_arti ... 012_446753

Από τις πολύ σπάνιες φορές που συμφωνώ με τον κ. Μανδραβέλη... αρκετά έχουμε ανεχθεί την βία της αριστεράς τόσα χρόνια!

Δώσε πόνο Μανδραβέλη. Και χθες στη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ έπαιζαν το ιταλικό αντάρτικο Bella Ciao. Αλλη μια προτροπή σε ένοπλο αγώνα

Συμφωνώ με την πρώτη παράγραφο. Από 'κει και πέρα: Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. (Μετάφραση: Το πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσεις ότι ισχύει η πρώτη παράγραφος. Το τι θα γίνει μετά είναι θέμα καταβολών και ποιότητας του καθενός και των καταστάσεων που επικρατούν. Η υπόλοιπη ερμηνεία είναι μία πιθανότητα της οποίας δεν ξέρουμε ούτε το ποσοστό υλοποίησης, ούτε το πώς θα συσχετιστεί με το τι θα ισχύει σε μια δεδομένη περίοδο. Νομίζω ότι όσο δελεαστική είναι η βία, άλλο τόσο υπάρχουν 'νόμιμες' και 'ήρεμες' οδοί. Εξάλλου η βία έχει πολλές μορφές και πολλούς ασκητές... Νομίζω και ο αρθρογράφος διακατέχεται από ένα παρόμοιο 'θόλωμα' και 'κονταροχτύπημα' και επίσης δε βλέπω το πως είναι "λογικό επόμενο βήμα" αυτό που περιγράφει αυτών που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι εγώ λέω ότι το επόμενο βήμα του αρθρογράφου είναι να ξεφύγει εντελώς από την 'αντικειμενική ανάλυση' και να μας πει για εμφυλιακό κομμουνιστικό κίνδυνο.)

Κλας ενημερωσε με τον αδαη. δεν ειπε οσα ειπε ο ζιζεκ;;

Το ζουμί δεν είναι πόσο καλό ή κακό έχει κάνει το κάθε 'στρατόπεδο'. Το θέμα είναι ότι το άρθρο κινδυνολογεί για ενός είδους βία και τις επιπτώσεις της, ενώ τώρα ζούμε μια άλλου είδους βία. Μας πειράζουν οι επιπτώσεις της ή η απόχρωσή της; Just my two cents.

Εδώ είναι η εκδήλωση με την ομιλία του Ζίζεκ. Και βέβαια, δεν είπε τις παλαβομάρες του Μανδραβέλη που θυμήθηκε μέχρι και τους Ερυθρούς Χμερ και τον Πολ Ποτ.

Σε δίωρη συνέντευξή του, το 2007, στην TV Ζάγκρεμπ της Κροατίας, αφού οι συνεργάτες του σταθμού τονίσουν ότι οι τοίχοι του σπιτιού του είναι γεμάτοι από προσωπογραφίες του Στάλιν και του Λένιν, ο Ζίζεκ εξηγεί για ποιον λόγο στις εκλογές του 1990 στη Σλοβενία κατέβηκε με συνθήματα υπέρ του Πολ Ποτ: «Ήθελα να παρουσιάσω τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Πολ Ποτ. Ήταν ένα ακραίο καθεστώς, όπου μερικές ιστορικές τάσεις εκφράζονταν σε καθαρή μορφή» . Ο Ζίζεκ εντυπωσιάζεται από τις καθαρές μορφές, που δεν είναι η γενοκτονία δυο εκατομμυρίων κατοίκων της Καμπότζης, δηλαδή το 25% του πληθυσμού, αλλά ότι «ήταν ένα καθεστώς που θεωρούσε τον εαυτό του ως παράνομο. Ο Πολ Ποτ μερικούς μήνες πριν την πτώση του αναγνώρισε ότι ήταν Γενικός Γραμματέας του Κόμματος


για όσους ενδιαφέρονται για το υπόλοιπο : http://www.tvkosmos.gr/details.aspx?id=626571

Κλάς,δεν το είπε εδώ,το είπε αλλού,δεν πιάνει ήταν νέος,έβραζε το αίμα του...

Οτι θυμάται ο καθένας χαίρετε. Δεν το είπε εδώ, το είχε πει κάπου, κάποτε πριν πέντε - έξι χρόνια. Το τι ακριβώς βέβαια έχει πει δεν το γνωρίζουμε. Παίρνουμε μια φράση - αν την είπε - και την εξηγούμε όπως γουστάρουμε. Αλλωστε σε αυτούς που απευθυνόμαστε δεν πρόκειται ποτέ να ανοίξουν μια σελίδα από τα βιβλία του, δεν πρόκειται ποτέ να διαβάσουν ένα άρθρο του ή, συνέντευξη του, δεν πρόκειται ποτέ να παρακολουθήσουν κάποια ομιλία του. Συνεπώς εύκολα τον παρουσιάζουμε σταλινικό, μαοϊκό, ακόμη και θαυμαστή του Πολ Ποτ. Ποιος θα μπει στον κόπο να διαβάσει το «Μίλησε κανείς για ολοκληρωτισμό»; Πληροφορικά σε αυτό το βιβλίο παρουσιάζει τον σταλινισμό και τον ναζισμό ως τις πιο καθαρές μορφές ΠΑΡΑΝΟΙΚΟΥ ολοκληρωτισμού.

Μήπως θα αναφέρουμε τα όσα υποστηρίζει ο Ζίζεκ για την παγκοσμιοποίηση; Απαπαπαπαπα....Σιγά μην πούμε ότι αυτός ο τύπος ισχυρίζεται ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός υπονομεύει τη δημοκρατία.

«Δεν υπάρχει έλλειψη αντι-καπιταλιστικής κριτικής αυτή τη στιγμή: είμαστε πλημμυρισμένοι με ιστορίες για τις εταιρείες που αδίστακτα ρυπαίνουν το περιβάλλον μας, τους τραπεζίτες που παίρνουν χοντρά μπόνους ενώ οι τράπεζές τους είναι σωσμένες από το δημόσιο χρήμα, τα κάτεργα όπου παιδιά δουλεύουν υπερωρίες για να παράγουν φθηνά ρούχα για μεγάλα πολυκαταστήματα. Υπάρχει μια παγίδα, όμως. Η αξίωση είναι ότι ο αγώνας ενάντια σε αυτές τις υπερβολές θα έπρεπε να λαμβάνει χώρα στο οικείο φιλελεύθερο-δημοκρατικό πλαίσιο. Ο (ρητός ή σιωπηρός) στόχος είναι να εκδημοκρατίσουμε τον καπιταλισμό, να επεκτείνουμε το δημοκρατικό έλεγχο σε όλη την παγκόσμια οικονομία, μέσα από την πίεση στην έκθεση των μίντια, τις κοινοβουλευτικές διεργασίες, τους αυστηρότερους νόμους, τις αστυνομικές έρευνες κλπ. Αυτό που παραμένει ανεξέταστο είναι το θεσμικό πλαίσιο του αστικού δημοκρατικού κράτους. Αυτό παραμένει ιερό ακόμα και στις πιο ριζοσπαστικές μορφές του ‘ηθικού αντι-καπιταλισμού’ – το φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε, το κίνημα του Σιάτλ και ούτω καθεξής. Εδώ, η βασική αντίληψη του Μαρξ παραμένει επίκαιρη σήμερα όπως ήταν πάντα: το ζήτημα της ελευθερίας δεν πρέπει να εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στη σφαίρα της πολιτικής – δηλ. σε θέματα όπως οι ελεύθερες εκλογές, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η ελευθερία του τύπου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πραγματική ελευθερία βρίσκεται στο ‘μη-πολιτικό’ δίκτυο των κοινωνικών σχέσεων, από την αγορά έως την οικογένεια, όπου η αλλαγή που απαιτείται προκειμένου να επιφέρει βελτιώσεις δεν είναι πολιτική μεταρρύθμιση, αλλά μια αλλαγή στις κοινωνικές σχέσεις της παραγωγής».

Και επειδή αυτός λέει κάτι τέτοια....εμείς οι Μανδραβέληδες δεν μπορεί να τον θεωρήσουμε κάτι άλλο παρά σταλινικό, μαοικό, πολποτικό και ότι άλλο μας κατέβει στο κεφάλι.

η αποψη μου ειναι οτι αυριο η τιμημενη δεξια θα κερδισει...συγχαρητηρια...
αυτο που σιγουρα ομως ξερω ειναι οτι απο δευτερα αν τελικα χασει ο συριζα... μπορειτε να μεταφερετε τη πρωτευουσα....
δεν θα αφησουμε τιποτε ορθιο...

Κέφια έχεις!!!
Αφού δεν θα μείνει τίποτα όρθιο, γιατί να μεταφερθεί η πρωτεύουσα;

για να μπορεσει ο τοτης αφου πρωτα σωσει καμια τραπεζα μετα να σωσει και τη μακεδονια...

Πλάκα πλάκα το'καψες και το λίγο που είχες

αστα να πανε ρε τοτη
αφου με πηρες και εσυ χαμπαρι,τι να πω,συγχαρητηρια

Ξέρεις τι με χαλάει περισσότερο ρε Θεοδώση;

που να ξερω ρε τοτη??
η φασολαδα??

Όχι η φασολάδα,το ότι γράφεις το τότης με μικρό Τ,διόρθωσε το
και εγώ, άμα δεν βγει ο Σύριζα, θα δέσω δυο-τρείς υπαλλήλους σε μια
τράπεζα να πας να βγάλεις το άχτι σου..

ευχαριστω που μου το ειπες..υποσοχμαι να ειμαι πιο προσεκτικος
επ ευκαιριας και επειδη πιασαμε τα φιλολογικα μαθηματα η λεξη θεοδοσης δεν εχει πουθενα ωμεγα....

Ευχαριστώ,Θεοδόση,θα ήμουν υπόχρεος..

Συγχαρητήρια βρε παιδιά με κάνατε και γέλασα.
Τις καλημέρες μου [είτε με Σύριζα είτε χωρίς].

Παρότι γνωρίζω πως ο τίτλος τού τόπικ είναι...Σύριζα καί βία
εγώ το αποτυπώνω στο νοητικό μου...«αρχείο»...ως...Σύριζα καί [εναντίον] προπαγάνδα.
Επ' ευκαιρία...να «παραγγείλω» στον ίδιο συντάκτη,ένα άρθρο με τίτλο
«Γραβάτα καί βία»...με μπόλικη αντικειμενικότητα...παρακαλώ !!!!!!!

AROTRIS έγραψε: «Γραβάτα καί βία»...με μπόλικη αντικειμενικότητα...παρακαλώ !!!!!!!

Α κατάλαβα.
Σου αρέσουν τα σκληρά δηλαδή.

Να σας πω μια ρηση του Σωκρατη λιγο παραφρασμενη ωστε να την συσχετισουμε με την ψηφο μας την Κυριακη;

Ειτε παντρευτεις ειτε δεν παντρευτεις,την ιδια μαλακια θα κανεις..

μιας κι εθεσα το θεμα με καλυψε ο ιφης