Μια αιματοβαμμένη ιστορία

[Nightrider]

Μια αιματοβαμμένη ιστορία
18 Αυγ 2008
Ένας τάφος βαμπίρ 4.000 ετών, που θεωρείται ένας από τους πρώτους χώρους ταφής των αποκαλούμενων «undead», ανακαλύφθηκε στην Ανατολική Ευρώπη.
Όπως όλα δείχνουν, ο τάφος που αποκαλύφθηκε παρουσιάζει αρκετά κοινά στοιχεία με τους ύποπτους Κέλτικους τάφους στα Βρετανικά Νησιά που είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να εμποδίζουν τους αιμοδιψείς νεκρούς να αναστηθούν.
Η ανακάλυψη του περίφημου τάφου κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής ανασκαφής ρουτίνας στην περιοχή Μικουλόβιτσε της ανατολικής Βοημία στην Τσεχία, σημαίνει ότι τώρα μπορεί να εντοπιστεί το οικογενειακό δέντρο της αιματοβαμμένης ιστορίας των βρικολάκων από την εποχή του Δράκουλα έως και 4.000 χρόνια πίσω.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών, οι υπεύθυνοι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τον τάφο ενός άντρα, ο οποίος, όπως όλα δείχνουν, θεωρείτο από την κοινότητα του βαμπίρ και γι' αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκαν όλες οι ιεροτελεστίες για την παραμονή του σώματος του νεκρού στον τάφο και μετά από το θάνατο του.
Ανοίγοντας το μνημείο, το οποίο βρισκόταν μακριά από όλα τα υπόλοιπα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι ο σκελετός είχε ακινητοποιηθεί στο έδαφος σε μια προσπάθεια να τον εμποδίσουν να αναστηθεί και να κυνηγήσει τους ζωντανούς ξανά.
Οι μόνοι ευρωπαίοι που πραγματοποιούσαν παρόμοιες τελετουργίες σε ύποπτα σώματα ήταν οι αρχαίοι Ιρλανδοί. Το Ιρλανδικό βασίλειο της Νταλριάντα εκτείνονταν από τη σημερινή Βόρεια Ιρλανδία έως την Δυτική Σκοτία.
Ο Ρατκο Σεντλατσεκ, διευθυντής του μουσείου της ανατολικής Βοημίας, είπε: «Φοβούμενοι ότι μπορεί να επιστρέψει από τον τάφο του, ο νεκρός άντρας στάλθηκε στο τελευταίο του ταξίδι φυλακισμένος με μια τεράστια πέτρα στο στήθος και στο κεφάλι του. Μόνο τα σώματα των ανθρώπων για τους οποίους υπήρχαν υποψίες τύγχαναν αυτής της τελετουργίας.»
Κατά τη διάρκεια της αρχαίας μυσταγωγίας, η οποία συνεχίστηκε έως και τον 17ο αιώνα, οι Ιρλανδοί συνήθιζαν να ακινητοποιούν τα σώματα των «βαμπίρ» στο έδαφος με τεράστιες πέτρες.
Η «Κέλτικη διασύνδεση» φαίνεται να υπονοεί ότι υπάρχει μια συσχέτιση ανάμεσα στον τάφο από την Τσεχία και τις Ιρλανδικές ταφές. Οι κέλτικες φυλές που ταξίδεψαν δυτικά στην Ευρώπη και κατευθύνθηκαν στην Ιρλανδία και τη Σκοτία είναι πιθανό να έφεραν μαζί τους στα Βρετανικά Νησιά τις παραδόσεις για τα βαμπίρ. Ο τάφος από τη Βοημία φαίνεται να ενισχύσει αυτή τη θεωρία.
Τέτοιες παράξενες ταφές αποτελούσαν τρόπο άμυνας έναντι σε νεκρούς που ανασταίνονταν για να αναζητήσουν εκδίκηση. Όλα αυτά πιθανότατα δίνουν χώρο και στους μύθους των αρχαίων πρακτικών κανιβαλισμού ανάμεσα στις πρώτες Κέλτικες φυλές.
Ο Σεντλατσεκ πιστεύει ότι το μνημείο που αποκαλύφθηκε αποτελεί τον παλαιότερο τάφο ενός υποτιθέμενου βαμπίρ. Ωστόσο οι Κέλτες δεν ήταν οι μόνοι οι οποίοι πίστευαν στην ύπαρξη των νεκρών που ανασταίνονταν για να κυνηγήσουν τους ζωντανούς. Πολλοί είναι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, όπως ο Ευριπίδης και ο Οράτιος (o Οράτιος ήταν Ρωμαίος), οι οποίοι αναφέρονται στα καταστροφικά αιμοδιψή τέρατα, σε έργα τους.
Ο φόβος των Κελτών της Νεολιθικής εποχής και της εποχής του Χαλκού, οι οποίοι μετανάστευσαν στην ανατολική Ευρώπη, για τους βρικόλακες μεταφέρθηκε και στις επόμενες γενιές στην περιοχή, μέσα από τους διάσημους μύθους των Καρπαθίων της σημερινής Ρουμανίας.
Το 1966, ο αρχαιολόγος Γιάροσλαβ Σπάτσεκ κλήθηκε να ερευνήσει έναν αριθμό ασυνήθιστων τάφων που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, η περιοχή αποτελούσε τόπο ταφής των υποτιθέμενων ύποπτων πλασμάτων.
Όπως αναφέρει ο ίδιος: «Όλοι οι σκελετοί έφεραν τα σημάδια τελετουργιών που είχαν γίνει για να προστατέψουν το ανθρώπινο γένος από τα τέρατα.»
Ο τρόμος που προκαλούσε η σκέψη των νεκρών ανθρώπων που περπατούν και επιτίθενται σε φίλους και συγγενείς ώθησε τις απομονωμένες κοινωνίες να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα προστασίας.
Σλάβοι, Ούγγροι και Γερμανοί από την κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια χρησιμοποίησαν αρκετά μέσα για να κρατήσουν τα βαμπίρ μέσα στους τάφους τους. Με το πέρασμα των δεκαετιών, οι άνθρωποι από την κεντρική-ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν την «επιδημία» και να παλέψουν ενάντια στις δυνάμεις του κακού.
Οι μύθοι και θρύλοι για τους νεκρούς που ανασταίνονται και κυνηγούν τους ζωντανούς, θα στοιχειώνουν για πάντα το ανθρώπινο μυαλό. Άλλωστε η απαρχή τους βρίσκεται τουλάχιστον 4.000 χρόνια πίσω και επιβιώνουν έως σήμερα.

Sunday Herald

[ArELa]

Oυάου! Τελικά τα ενδεικτικά στοιχεία είναι αρκετά...
Δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να στηρίξουν απόλυτα τη θεωρία των βρυκολάκων ή απέθαντων (undead) που σηκώνονται αναζητώντας αίμα για να "ζήσουν" έστω και κάτω από περίεργες συνθήκες, πάντως είμαι απ'αυτές που δεν μπορώ ή δεν διατίθεμαι αν θέλετε, να αποκλείσω αβλεπί κάτι επειδή για τη δική μου ζωή και πραγματικότητα αυτό φαντάζει αδιανόητο. Άλλωστε, όπου υπάρχει καπνός, δεν γίνεται να μην υπάρχει και κάποια μικρή ή μεγάλη εστία φωτιάς...

Το αίμα σίγουρα είναι ο παράγοντας κλειδί και εδώ όπως και σε πολλά άλλα μυστήρια.
Τελικά έχει και ιδιότητες , δυνάμεις και δυναμικές που δεν έχουμε εξερευνήσει ακόμα...


Τα ερωτήματα που θα έθετα αν κάποιος μου έλεγε πως σίγουρα υπάρχουν βρυκόλακες είναι διάφορα. Το κυριότερο, γιατί να αναζητούν αίμα ανθρώπινο ντε και καλά. Είναι "ποιοτικά" καλύτερο για την νεκρανασταντική απόδοση, ή κάθε είδος πρέπει να "τροφοδοτείται" από το δικό του είδος; Ένα δεύτερο είναι πόσο μπορούν να "ζουν" κατ'αυτόν τον τρόπο. Το "ες αεί" μου κάνει αδόκιμο. Ες αεί ίσως με τα δικά μας δεδομένα στον κύκλο ζωής μας. Αν δηλαδή εμείς σπάνια ξεπερνάμε τα 100 χρόνια ζωής και ο μέσος όρος κυμαίνεται απ'τα 70 στα 80 σήμερα, ένα τέτοιο πλάσμα που δυνητικά θα επιβίωνε ως τα 200 ή τα 300, τα 400 κλπ, για μας σίγουρα θα ήταν "αθάνατο".

Ξέρω πως κυκλοφορούν βαμπίρια και ανάμεσά μας στις κοινωνίες. Θεωρώ όμως ότι οι περισσότεροι εξ αυτών ή πάσχουν από κάποια ιδιάζουσα νόσο που τους "εξομοιώνει" με βρυκόλακες σε πολλά επίπεδα, ή έχουν κάποια ψυχωσική διαταραχή με τα συγκεκριμένα - δομημένα στη σκέψη- επακόλουθα της αιμοδιψίας κλπ. Για νεκροζώντανους δεν ξέρω...

Έχω πολλές απορίες πάνω σ'αυτό το ζήτημα και μακάρι να βρισκόταν μια εύκολη "συνταγή" ή πρόσβαση στην καλύτερη/βαθύτερη γνώση. Αλλά θέλει ψάξιμο κι εγώ δεν έχω το χρόνο να ψάξω ΚΑΙ γι'αυτό. ΄Οποιος καλός Χριστιανός (ή και άθεος ή και εθνικός, δε με νοιάζει ) θα είχε να προσθέσει κάτι ή να παραθέσει στοιχεία που θα έδιναν σε πολλούς από μας μια καλύτερη οπτική (θα μας ξεστράβωνε δηλαδή) , θα του ήμουν ευγνώμων.

[Divine Sinner]

Υπαρχει η λεγομενη υποκουλτουρα των βαμπιρ.
Στο εξωτερικο υπαρχουν οικοι vampire.
Oπως το the house of chepperus Κλπ.
Χωριζονται σε δυο κατηγοριας.
Τα βαμπιρ αιματος και τα ψυχικα.
Τα μεν θεωρουν πως αντλουν ενεργεια απο μικροποσοτητες αιματος που τους δινουν δοτες.
Και οι αλλοι οτι αντλουν ενεργεια απο την αυρα των γυρω τους.
Ο Βαμπιρισμος κατα καποιο τροπο συναντατε σε πολλες δοξασιες.
Πχ σε καποιες ινδιανικες φυλες ο πολεμιστης που σκοτωνε τον αντιπαλο του ετρωγε την καρδια του κι ετσι του επερνε την δυναμη.
Δεν θα μιλησω για τον κομη δρακουλα γιατι κατανταει βαρετο :p