Ο θάνατος της πολυκατοικίας...

[AnonymosEreynhths]

Φέτος, ούτε η πολυκατοικία μας θα έχει θέρμανση.

Μέχρι τώρα, με διαφωνίες, αντεγκλήσεις, κουτσά στραβά, για ελάχιστες ώρες κάθε μέρα, κάτι γινόταν.
Αυτόν τον χειμώνα όμως καμία συμπόρευση δεν είναι εφικτή, όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να πληρώσουν για την αγορά πετρελαίου είναι η συντριπτική πλειονότητα.

..Και λοιπόν; Ακόμη μία αστική πολυκατοικία προστίθεται στην (πολύ) μακρά αλυσίδα των μη θερμαινόμενων ελληνικών κατοικιών. Το συνηθίσαμε κι αυτό. Είναι όμως έτσι ή...
προχωράει αργά αλλά σταθερά το σημείο θραύσης τής πιο διαδεδομένης κτιριακής υποδομής της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας; Τα άμορφα κτίρια που επινοήθηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες της ανοικοδόμησης στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 κυρίως -δεν αναφερόμαστε στις περιορισμένες εξαιρέσεις- δείχνουν πλέον όχι μόνο την ηλικία τους αλλά και την εγγενή δυσλειτουργικότητά τους.

Κλειστά διαμερίσματα, ανοίκιαστα ή ακατοίκητα, αφρόντιστες είσοδοι, σκονισμένες βεράντες, κατεβασμένα ρολά.

Ο κηρυγμένος πόλεμος της θέρμανσης αλλάζει τη ζωή μέσα στα διαμερίσματα αλλά και ανάμεσα στους ενοίκους. Οι «καλημέρες» δυσκολεύουν, τα βλέμματα γίνονται όλο και πιο βλοσυρά. Οι συλλογικές αποφάσεις για μικροεπισκευές σωστός Γολγοθάς, οποιαδήποτε συνεννόηση φιλτράρεται μέσα από στρώματα μεγάλης καχυποψίας.
Ετσι ήταν μάλλον ανέκαθεν, απλώς η οικονομική επάρκεια βοηθούσε σε μια υποφερτή, ας πούμε ανώδυνη, συνύπαρξη. Τώρα, η υγρασία τρυπώνει παντού. Το μπετόν μπορεί να έχει έναν μέσο όρο ζωής κοντά στα 100 χρόνια.

Ομως η οξείδωση της κτιριακής συμβίωσης έχει αρχίσει ήδη να συντελείται.

Το τέλος της πολυκατοικίας, τουλάχιστον με τη μεταπολεμική της μορφή, είναι ορατό. Οχι άμεσο, η διαδικασία όμως έχει ήδη ξεκινήσει. Η αφροντισιά και η έλλειψη θέρμανσης επιταχύνουν τον σταδιακό θάνατο, απαξιώνουν το (μικρο)αστικό διαμέρισμα ως περιουσιακό στοιχείο. Γιατί όσο περιποιημένο, ανακαινισμένο κι αν είναι εσωτερικά, μια θλιβερή, κρύα, γεμάτη υγρασία κεντρική είσοδος αποδυναμώνει κατά πολύ την επιμέρους εικόνα.

Πώς ήρθαν έτσι τα πράγματα και η κατοικία, το προικώον του Νεοέλληνα, με τα λακαρισμένα έπιπλα, τους κλαρωτούς καναπέδες, τα σεμέν και τα μπιμπελό, που έγινε σινιέ με home cinema την εποχή της πλαστικής ευμάρειας, βάλλεται πανταχόθεν; Από τα κλειστά καλοριφέρ, τους συνεχόμενους φόρους, τη συρρίκνωση μισθών, συντάξεων, επιθυμιών.

Στενάχωρα ζούμε, στριμωγμένα και άβολα.
Αλλά δεν ευθύνεται μόνο η κρίση γι’ αυτό. Η επιθετικότητα και η περιορισμένη ανεκτικότητα ήταν το σύμφωνο συμβίωσης στις περισσότερες πολυκατοικίες. Και τώρα που τα χρήματα λιγόστεψαν αισθητά, η πραγματικότητα έγινε αφόρητη. Ασφαλώς και υπάρχουν εξαιρέσεις. Περιπτώσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας σε ανήμπορους ενοίκους, κάλυψη εξόδων από τους έχοντες, κινήσεις αποφασιστικές που δίνουν παρατάσεις ζωής.
Ομως παραμένουν εξαιρέσεις.

Οι μεγάλες ανθρωπολογικές και κοινωνικές μεταβολές δεν γίνονται μέσα στα ακριβοπληρωμένα λοφτ, στις εναλλακτικές κατοικίες ενός επινοημένου κέντρου.
Αλλά στα (μικρο)αστικά πενταώροφα ή εξαώροφα ερείπια του κέντρου της Αθήνας και των γύρω συνοικιών. Εκεί όπου οι πολυκατοικίες κατοικούνται κυρίως από την κρίση...

Της Μαρίας Κατσουνάκη

Πηγή: greece-salonika.blogspot.com

[kat_woman]

Άσε που στις συνελεύσεις ακούω οτι γίνεται ο κακός χαμός και ο κακός τσακωμός..
Μπέρδεμα υπάρχει και με το περίφημο επίδομα θέρμανσης. Αν επιχειρήσει κανείς να υποβάλλει ηλεκτρονικά την αίτηαη ζητάει ΑΦΜ διαχειριστή. Guess what : πολλοί διαχειριστές αρνούνται να δώσουν το ΑΦΜ τους (συμπεριλαμβανομένου και του διαχειριστή της πολυκατοικίας μας). Βλακεία ολκής. Τι φοβάσαι ρε φίλε οτι θα μπορούσα να κάνω με το ΑΦΜ σου?

[AnonymosEreynhths]

Δράμα η κατάσταση. Εγώ στα Τρίκαλα μένω στο πρώτο όροφο και έχω από πάνω μου τον διαχειριστή και από κάτω συγγενείς του διαχειριστή. Επειδή είναι τσακωμένοι μεταξύ τους δεν βάζουν πετρέλαιο. Και την παλεύουμε με a/c και θερμοπομπούς. Θα δείξει ο επόμενος της ΔΕΗ πόσο καλά θα μας μπει το νέο έτος...

[Τάλως]

Δράμα η κατάσταση. Εγώ στα Τρίκαλα μένω στο πρώτο όροφο και έχω από πάνω μου τον διαχειριστή και από κάτω συγγενείς του διαχειριστή. Επειδή είναι τσακωμένοι μεταξύ τους δεν βάζουν πετρέλαιο. Και την παλεύουμε με a/c και θερμοπομπούς. Θα δείξει ο επόμενος της ΔΕΗ πόσο καλά θα μας μπει το νέο έτος...

Αν ειναι Inverter δεν εχεις σοβαρο θεμα καθως ειναι πολυ ποιο οικονομικα απο καθε αλλη ηλεκτρικη συσκευη
(εκτος και αν οι εξωτερικες θερμοκρασιες πεσουν παρα πολυ υπο το μηδεν)

αφου δεν μπορεις να εχεις ενεργιακη σομπα η ενεργειακο τζακι η αντιλα θερμοτητας

τοτε το Inverter ειναι οκ . αν δεν ειναι τετοιας τεχνολογιας θα ειναι τσιμπιμενο το ρευματακι

[AnonymosEreynhths]

Δεν είναι inverter. Και δεν το καίω όλη μέρα. Όταν θέλω να κάνω μπάνιο βασικά το βραδάκι το ανάβω λίγο. Ο θερμοπομπός έχει θερμοστάτη και όταν πιάσει θερμοκρασία σβήνει. Αλλά θα δείξει ο λογαριασμός πόσο βαρύ θα ναι το εγκεφαλικό. Σκέφτομαι θετικά πάντα.

[doctormarkon]

Ο θάνατος της πολυκατοικίας είναι και ο θάνατος ενός "ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΡΩΤΑ"

Ο ελληνικός κινηματογράφος έχει πολλές αναφορές πάνω στο μεγάλο αυτό έρωτα.

Κορυφαία σκηνή στην ταινία "Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα"
Η πολυκατοικία ήταν η αιτία του διαζυγίου.

Μια ζωή σε μονοκατοικία.

Δεν τολμούσε άνθρωπος να πατήσει σπίτι και να μη μου την πει.

Μα πως ζεις εδώ πως αντέχεις?
Γιατί δεν το πουλάτε να πάτε σε μια καθώς πρέπει πολυκατοικία.

Είχε κάποτε πολλά υπέρ.

Αλλά οι συνελεύσεις η κλωτσοπατινάδα και η παγωνιά είναι το μεγάλο μείον.

Οι πολυκατοικίες με αυτόνομη θέρμανση είναι και πολύ ακριβές στα ενοίκια.
Οι άλλες έχουν απίστευτα χαμηλό νοίκι.
Ίσως γι αυτό το μειονέκτημα.