Δημοσίευση
από Dhmellhn » Πέμ 15 Αύγ 2013, 23:34
Δράση και Αντίδραση.
Αν θέλουμε, τώρα να αναλύσουμε το θέμα δεν είναι μόνον η Χρυσή Αυγή αλλά και το άλλο άκρο που ανέβηκε εν μέσω απίστευτου λαϊκισμού και άφθονης μπουρδολογίας. Γιατι ο τσυριζα είναι στην ουσία ένα ακραίο αριστερίστικο μόρφωμα του καφενείου, του αμφιθεάτρου και της απέραντης θεωρητικής αρλουμπολογίας για φαντασιακές καταστάσεις την υλοποίηση των οποίων έχει αφήσει σε πιο ακραία μορφώματα ανεγκεφάλων δήθεν αντεξουσιαστών, τους οποίους υποστηρίζει (ο χώρος του συριζα με τον αναρχικό είναι συγκοινωνούντα δοχεία). Το μόρφωμα αυτό, αίφνης, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, βρέθηκε ως ο κληρονόμος του αμαρτωλού βαθέως πασοκ των διεφθαρμένων συνδικαΛηστών (Φωτόπουλος, Μπαλασόπουλος, Ραφτόπουλος, Κολλάς κ.λ.π) και των σοσιαΛηστών-Λωποδυτών (σύσσωμο το επιτελείο του Άκη βρίσκεται εκεί). Δυσκολεύεται, φυσικά, να το χωνέψει, απόδειξις οι μεγάλες συγκρούσεις στο εσωτερικό του, οι οποίες δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε διασπάσεις. Να σημειώσουμε, δε, ότι συνεχίζει τις φαντασιόπληκτες ιδεοληψίες του ακόμη και τώρα που βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση. Για παράδειγμα η τελευταία δήλωσή του για τα γεγονότα στην Αίγυπτο είναι για γέλια. Εκείνοι που πιστεύουν ότι μπορεί να μετεξελιχθεί σε ένα υπεύθυνο κεντροαριστερό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Πιο πολύ σε μία φθηνή επανέκδοση του αλήστου μνήμης παλαιοπασοκ φέρνει το κόμμα του Τσιπρανδρέου.
Από την άλλη, όσοι νομίζουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι απλώς ένα ακροδεξιό κόμμα απατώνται. Η Χ.Α είναι ένα καθαρά Εθνικοσοσιαλιστικό μόρφωμα (μία νόθα επιμειξία συντηρητισμού, εθνικισμού και σοσιαλισμού που δεν εντάσσεται πουθενά στον πολιτικό χάρτη), το οποίο τρέφεται από τη φτώχεια και την ανεργία (η αλήθεια για τα πραγματικά πιστεύω της Χ.Α είναι στις δημοσιεύσεις της των πρώτων χρόνων). Θυμίζω ότι το NSDAP στον Μεσοπόλεμο κέρδισε τις εκλογές για αυτούς ακριβώς τους λόγους και όχι για την εξωτερική του πολιτική. Η κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει αρκετά από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης αλλά έχει και τις δικές της ιδιαιτερότητες. Για παράδειγμα η εγκληματικά αδιαφορία όλων των καθεστωτικών κομμάτων -κυβερνώντων τε και αριστερών- για το ακανθώδες ζήτημα της λαθρομετανάστευσης ή καλλίτερα λαθρεποικισμού της χώρας έχει δόσει άφθονο χώρο στη Χρυσή Αυγή. Θα έλεγα δε ότι -ειδικά από την πλευρά της νεοταξικής αριστεράς- δεν μιλάμε απλώς για ανοχή αλλά για διάκριση σε βάρος του γηγενούς πληθυσμού. Όλα τα παραπάνω διευκολύνουν τη χρήση του προσωπείου ενός απλού εθνικιστικού-πατριωτικού κόμματος (το οποίο δεν είναι, όπως εξηγήσαμε). Φυσικά, και εδώ υπάρχουν οι πιο ακραίοι, όπως ο Μαύρος Κρίνος (Αριστοτέλης Καλέντζης), οι Α.Μ.Ε (Ανεξάρτητοι Μαιάνδριοι Εθνικιστές, Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος) κ.λ.π, οι οποίοι κατακρίνουν τη Χ.Α για έκπτωση από τις εθνικοσοσιαλιστικές ιδέες της.
Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για το 2ο και το 3ο κόμματα στις δημοσκοπήσεις (ήδη η νδ αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα, ενώ ο συριζα προβληματίζεται έντονα με το σταμάτημα της δυναμικής του, την εμφάνιση του Αλαβάνου και την πίεση του ανταρCia). Είναι, πλέον, εμφανής η εικόνα σε μία χώρα που έχουν καταρρεύσει τα Μεσαία Στρώματα.
Δεν έχουμε αιώνιους συμμάχους ούτε διηνεκείς εχθρούς. Τα συμφέροντά μας είναι αιώνια και διηνεκή. Αυτά έχουμε καθήκον να τα προασπίσουμε. (ΛΟΡΔΟΣ ΠΑΛΜΕΡΣΤΟΝ)