Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος.
Κάποτε σφάζανε κοκόρια για κάθε νέα αρχή. Υπήρχανε τα στάδια με τα λιοντάρια & τους δούλους για διασκέδαση. Εφόσον ζούμε σε μια βιομηχανοποιημένη εποχή τα σφαγεία έχουν & την ανάλογη διάσταση (δεν είναι κάτι αρεστό αλλά!). Για τα ψαράκια όμως δεν γίνεται ο ίδιος ντόρος παρά μόνο για τα 4ποδα. Γιατί; Επειδή τα βλέπουμε να ζούνε, όσο τους το επιτρέπουμε, στο ίδιο γεωγραφικό επίπεδο με εμάς; Επειδή τα
βλέπουμε; Η θάλασσα είναι κάτι άλλο διαφορετικό που δεν συμμετέχει στην ύπαρξή μας; Αυτή η μανία με το σούσι & την κατανάλωση για ωμών λευκόσαρκων ειδών μόνο κανιβαλισμό μου φέρνει στο μυαλό.
Divine Sinner έγραψε:Το πιο ανατριχιαστικό της υπόθεσης ήταν πώς δίπλα του βρισκόταν όλο αυτό το διάστημα ο γιος του, ο οποίος είναι παιδί με ειδικές ανάγκες. Κοιμόταν και ξυπνούσε δίπλα στο άψυχο σώμα του χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί πώς ο μπαμπάς του είναι νεκρός.
Το βέβαιο είναι πως το είχε αντιληφθεί. Όμως αυτά τα ιδιαίτερα πλάσματα με νοητικά προβλήματα υστερούν/διαφέρουν στην έκφραση συναισθημάτων μετά από συναισθηματικό-τραυματικό σοκ. Έχασε τον μόνο άνθρωπο που τον αγκάλιαζε, που τον αγαπούσε, που τον φρόντιζε. Μετά από αυτό ενστικτωδώς πάγωσε, όπως παγώνει ή σφίγγει το σώμα στους υπόλοιπους, κατά το κοινώς αποδεκτό, φυσιολογικούς ανθρώπους που μπορούν να ορίζουν το σώμα με το πνεύμα τους. Αυτά τα παιδιά δεν μπορούν να συνδέσουν πάντα σώμα, πνεύμα, λόγο. Διαφέρουν & αυτό ξενίζει στους περισσότερους ανθρώπους & προκαλεί τρόμο ή απέχθεια κάποιες φορές. Δεν είναι όμως έτσι. Είναι κλειδωμένα παιδιά στο σώμα ενήλικα.
Το θέμα είναι αυτό:
Divine Sinner έγραψε:Σίγουρα η ευθύνη του κράτους… Πρόνοιας απέναντι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι τεράστια, αλλά αφού γνωρίζουμε την έλλειψη του, γιατί δεν κάνουμε και εμείς κάτι για τους συνανθρώπους μας;
Το κράτος είναι οι πολίτες. Αν οι ίδιοι δεν ενδιαφέρονται για τον διπλανό τους τότε το κράτος είναι ανύπαρκτο. Έχουμε γίνει ιδιώτες αδιαφορώντας για όλα τα υπόλοιπα, άρα δεν υπάρχει κράτος. Ζούμε στο ΕΓΩ αποδοκιμάζοντας επιδεικτικά το ΕΜΕΙΣ. Κάποτε αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, κατάσχεση περιουσίας & τελικά την εξορία ή τον θάνατο. Άραγε είναι τραγικό αυτό που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια ή είναι η πραγματικότητα & το αποτέλεσμα των πράξεων του παρελθόντος & της καθημερινότητας που έχουμε επιλέξει;
Εφόσον ΔΕΝ μας αρέσει αυτή η κατάσταση, ΝΑΙ είμαστε έτοιμοι για την 5η διάσταση αρκεί να το θελήσουμε.
Σε όσους αρέσει, τότε η μονοδιάστατη αντίληψη είναι αυτή που τους αρμόζει.
Το δένδρο είναι ίδιο, η πλευρά θέασης είναι διαφορετική...