Ζητείται νονός/νονά πλήρους απασχόλησης

[Kariatida]

Κάποιοι από εμάς ψάχνουμε να βρούμε παιδάκι να βαφτήσουμε. Κάποιοι τα καταφέρνουν κάποιοι άλλοι όχι. Μια ζωή καταρίομουν την τύχη μου που ποτέ δεν "διεκδικούσα" κάποιο παιδάκι εγκαιρα. Ίσως όμως όλα γίνονται για κάποιο σκοπό.

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα φυλάδιο των παιδικών χωριών SOS και το έψαξα λιγο το θέμα και κατέληξα στις εξης πληροφορίες :

Όποιος/ όποια πιστεύει ότι θέλει, μπορεί να βαφτίσει ένα παιδάκι από τα παιδικά χωριά SOS ή άλλον φορέα, αρκεί μονάχα να το δηλώσει στον ανάλογο φορέα. Απ' όσο έμαθα θα υπάρξει μια επικοινωνία απο τον φορέα και μια σχετική συνεντευξη απο την οποια θα περασει ο καθε υποψηφιος νονος/νονα ωστε να εχει το πολυποθητο αποτελεσμα - να δωσει χαρα και οικογενεια σ ενα παιδακι που την εχει στερηθει. Ως νονος/νονα θα εχει το δικαιωμα να πηγαινει βολτες με το παιδι, να το φιλοξενει (οσο αυτο δεν επηρεαζει το σχολειο και την καθημερινοτητα του), να εχουν μια κανονικη επικοινωνια οπως εχουν νονος- βαφτηστηρι.

Εχετε σκεφτει ποτε ποιος ειναι εκει γι αυτα τα παιδια; Πολλα απο αυτα εγκαταλειπονται απο τους φυσικους τους γονεις ή μένουν ορφανα από βρεφική ηλικια. Ποιος βαφτιζει αυτα τα παιδια; Ποιος ειναι η οικογενεια τους περα απο το κρατος; Χανοντας τους φυσικους τους γονεις, στερουνται πολυ περισσοτερα απο αυτους. Ποιος τα βαφτιζει; Ποιος τους παει δωρα; Ποιος τους στεκεται; Οι τροφοι των ορφανοτροφειων; Ποσα να προλαβουν κι εκεινες; Υπαρχουν τοσα παιδια και τοσο λιγοι ανθρωποι για να τα φροντισουν. Εμεις τι κανουμε;

Γι αυτο εαν θελετε να δωσετε οντως χαρα σ ενα παιδι, "κυνηγηστε" αυτο που σας χρειαζεται περισσοτερο, κι οχι αυτο που ειναι πιο ευκολο ;)

[ELectriE]

Πολύ καλή κίνηση θα ήταν αυτή και πραγματική χαρά για όποιον θεωρεί ότι είναι κάτι που θέλει πολύ να το κάνει και το επιδιώκει.
Πάντως εγώ δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη σχέση με τη νονά μου Ζήτημα να την έβλεπα μία, άντε δύο, φορές το χρόνο

[Kariatida]

Ποτε δεν ειχα επαφη με τον νονο μου. Ηταν ηδη 70 χρονων οταν με βαφτισε κι ετσι οι σχεσεις μας ηταν λιγο....ανυπαρκτες. Στα 8 μου χρονια επαψε να μου τηλεφωνει καν, οποτε ημουν λιγο χαμενη. Πλεον δεν ειναι στη ζωη. Θα ηθελα πολυ να δωσω σε καποιον ολα αυτα που πιστευω οτι μπορω να δωσω. Να "κακομαθω" ενα παιδι, οποιοδηποτε παιδι. Ο λογος που με ελκουν αυτα τα παιδια ειναι γιατι ειναι πιο δυσκολο να δεχθουν οτι εισαι εκει, να καταλαβουν οτι υπαρχει καποιος που νοιαζεται, καποιος που δεν θα τα αφησει τοσο ευκολα. Ειναι τραγικο να σκεφτονται ετσι, ομως ειναι μια πραγματικοτητα. Οι ερευνες μου ειναι σχετικα ακαρπες. Εμαθα οτι για να γινεις "νονος" δεν ειναι ακριβως αυτο που μου ειχαν πει στην αρχη. Το εχουν κατι σαν την action aid, σου στελνουν και καλα ζωγραφιες του παιδιου και ευχαριστηρια γραμματα δικα του επειδη συνεισφερεις στην ανατροφη του και δεν το θελω αυτο. Θελω αμεση επαφη. Την επαφη που καθε φυσιολογικος νονος εχει με το βαφτηστηρι του. Οποτε ειμαι σε τελμα....τι κανω τωρα; Ξερετε καποιον φορεα ή καποιον που μπορω να απευθυνθω για κατι τετοιο; Δεν εχω τις απαιτουμενες προδιαγραφες για να γινω αναδοχη και να φερω παιδι στο σπιτι μονιμα