Έχεις δικαίωμα?

[Hlios]

Ένα ανθρώπινο χαρακτηριστικό που συναντάται συχνά,
είναι εκείνο που τον κάνει να θεώρει το δικό του πρόβλημα σαν το πιο σημαντικό.
Διακρίνει μονάχα ανθρώπους και καταστάσεις που βρίσκονται σε καλύτερη θέση από εκείνων.
Άνθρωποι με κάποια οικονομική επιφάνια (μεγάλη ή μικρή δεν έχει σημασία)
δεν μπαίνουν στον κόπο να δουν κατάματα εκείνους που βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση από αυτούς.
Λες και δεν υπάρχουν. Λες και το αξίζουν να είναι έτσι. Λες και είναι κάτι φυσικό που δεν επιδέχεται διόρθωση ή μέριμνα.
Είναι τραγικά δύσκολο ως και αδύνατον να μπει στην θέση του αδυνάτου. Δεν τον απασχολεί το θέμα καθόλου.
Το δικό του πρόβλημα φαντάζει τεραστίων διαστάσεων για να βρει χρόνο να κοιτάξει και πίσω.
Ενώ πάντα βλέπει και ασχολιέται με τους καλύτερους, περιφρονεί επιδεκτικά με τους μικρότερους.
Απλά δεν τους λαμβάνει υπόψη. Είναι για εκείνον μια δυσάρεστη πραγματικότητα ή ένα νούμερο ή ένα ποσοστό.
Μια ποσότητα και μια εικόνα την οποία αποφεύγει γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να κατανοήσει.
Είναι πρακτικά αδύνατο, αν δεν έχει βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, να νιώσει τον δυνατότερο.

Και έτσι φίλοι μου πάμε μπροστά. Έτσι πορεύεται η ανθρωπότητα.
Εφαρμόζεται κατά γράμμα ο νόμος της ζούγκλας. Ο ισχυρός επιβιώνει και επιβάλλεται έναντι των αδυνάτων.
Η ηθική είναι κάτι που εκτίνεται μόνο οριζόντια. Δεν ισχύει για τους από κάτω.
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Είμαστε τροφή με ημερομηνία λήξης. Μια μάζα, ένα ποσοστό.

Δεν μπορείς ποτέ να γίνεις ισχυρότερος από αυτό που γεννήθηκες. Πάντα θα είσαι το παιδί του ίδιου πατέρα.
Ο μόνος νόμιμος τρόπος να σκαρφαλώσεις κατηγορία είναι ένας επιτυχημένος γάμος. Να μπεις σε δυνατότερη οικογένεια.
Λένε ότι το καλύτερο επάγγελμα είναι να είσαι παιδί του (επιτυχημένου) πατέρα σου.
Και μην μου πείτε τώρα ότι γνωρίζετε περιπτώσεις που δεν ισχύει αυτό. Ναι, ευχαριστώ πολύ.
Το ξέρω ότι υπάρχουν εξαιρέσεις μα ο γενικός κανόνας στις μέρες μας είναι αυτός.
Δεν χρειάζεται να είναι μάγος για να το δεις.

Ωραία και τώρα που κατανοήσαμε ότι αργά ή γρήγορα θα έρθει και ώρα μας να φαγωθούμε, τι κάνουμε?
Τα παρατάμε και παραιτούμαστε από την ζωή επειδή κάποια στιγμή θα έρθει το τέλος.
Καταναλώνεις όλη σου τη ζωή και ενέργεια για να προφυλαχτείς και να αποφύγεις το μοιραίο?
Ζεις μέσα στην στενοχώρια και την κατάθλιψη που δεν είσαι το αμέσως μεγαλύτερο ψάρι σε μέγεθος?
Μήπως και εκείνο δεν θα βρει το τέλος του από το ακόμα μεγαλύτερο? Αλυσίδα πάει το πράγμα.

Το ξέρω ότι σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, εσένα με την περίσσια ηθική. Αντιδράς και απαιτείς την ελευθερία σου.
Βγαίνεις και φωνάζεις αυθόρμητα, «όλοι έχουμε δικαίωμα στην ζωή». Ναι το ξέρω θέλεις να ζήσεις ελεύθερος.
Αυτό που δεν ξέρω είναι που το είδες γραμμένο. Ποιος το λέει? Ποιος είναι αυτός του το ορίζει?
"Το μέσα σου είναι που το θεωρεί αυτονόητο". Βγαίνει αυθόρμητα γιατί είναι αυτονόητο. Κάτι σαν αναφαίρετο δικαίωμα.
Αυτό να το πεις στο σουβλιστό αρνάκι το Πάσχα και στο κοτόπουλο με πατάτες του θα φας το μεσημέρι.

Στο βασίλειο των ζωών υπάρχει ένας άγραφος ηθικός κανόνας.
Αυτός που λέει ότι όταν χορτάσεις σταματάς να σκοτώνεις μέχρι να ξαναπεινάσεις.
Στο βασίλειο των επιχρίσεων που ζει μέσα του ο άνθρωπος δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Η κερδοφορία δεν είναι ποτέ αρκετή. Έχει χαθεί το μέτρο. Ή μάλλον δεν υπήρξε ποτέ.

Το δικαίωμα που έχεις, είναι να ζήσεις το σήμερα, το τώρα, δαμάζοντας το μυαλό σου,
επιβάλλοντας την ευτυχία και την γαληνή μέσα σου ακόμα και αν γνωρίζεις ότι αύριο μπορεί να μην υπάρχεις.
Έχεις δικαίωμα να ελπίζεις, και να νομίζεις ότι διαφέρεις.

Το παρόν νήμα κάνει βουτιά στην σκληρή όψη της πραγματικότητας με απώτερο σκοπό
(μέσα από τις δικές σας ενστάσεις παρατηρήσεις και πρόσθετες απόψεις)
την ανατολή μιας ώριμης πλέον ελπίδας που πηγάζει μέσα από την αστείρευτη αρχέγονη ανάγκη επιβίωσης.
Αυτή είναι η ζωή.

[Divine Sinner]

Δεν νομιζω να ισχυει παντου ο ιδιος κανόνας.
Σιγουρα στην Ελλαδα ειναι ποιο ισχυρη η οικογενιοκρατία απο την ολλανδια πχ.

[enigma]

Φίλε μου Ήλιε διάβασα με προσοχή αυτά που γράφεις ..
Αν και το που θές να το καταλήξεις το <<έπιασα >> και είμαι μαζι σου !

Μπορώ να <<κλέψω >> τα λόγια του Ησίοδου μιας και αυτά περιγράφεις στην πρώτη σου παράγραφο

<<Καμμιά τιμή δε θάχη πια το λόγο όποιος κρατάει και μήτε ο δίκηος και ο αγαθός, μα τον κακούργο πιο πολύ και τον ανήθικο θε να τιμήσουν. Το μόνο δίκηο θάναι η δύναμη, και η συναίσθηση του αληθινού του δίκηου δεν θα υπάρχη. Και θα συντρίβη ο δειλός τον γενναιότερο άντρα, δόλια λόγια πλέκοντας, και όρκο για αυτά θα παίρνη>>

Δυστυχώς τα άνω δεν έχουν καμία σχέση με τον νόμο της ζούγκλας !
Ο νόμος της ζούγκλας είναι ο νόμος της φύσης και είναι σοφότατος !
Αν τα λιοντάρια τρώγανε τα δυνατά ζαρκάδια τότε η φυλή των ζαρκαδιών θα υπ εξελισσόταν σιγά σιγά στην φθορά του χρόνου
με αποτέλεσμα να μένανε τα αδύναμα μόνο ...και αργότερα ακόμη και χωρίς εχθρούς να χάνονταν !
Για αυτό ο δυνατός στην φύση τρώει τον αδύναμο ...είναι ένα είδος αυτοκάθαρσης της φύσης και της φυλής της ίδιας !
Η φύση είναι σοφή σκληρή μεν σοφή δε !

Εμείς τώρα ώς ανθρωπότητα που έχουμε φύγει για καλά από την φύση κάνουμε το ανάποδο !
Ο κάθε σιμήτης πάγκαλος κτλ γονατίζει παλικαριά 2 μέτρα σαν τα κρύα τα νερά και τα φέρνει σε σημείο αυτοκτονίας !!
το <<Και θα συντρίβη ο δειλός τον γενναιότερο άντρα, δόλια λόγια πλέκοντας, και όρκο για αυτά θα παίρνη>> που λέγαμε !

Όσον αφόρα αυτό

Ναι το ξέρω θέλεις να ζήσεις ελεύθερος.
Αυτό που δεν ξέρω είναι που το είδες γραμμένο. Ποιος το λέει? Ποιος είναι αυτός του το ορίζει?

το πρόβλημα δεν είναι (κατά την γνώμη μου ) που το είδα γραμμένο ..το είδα εδώ
http://mx.youthforhumanrights.org/el/wh ... equal.html
το πρόβλημα μου είναι ΑΝ τελικά είμαστε όλοι άνθρωποι ΑΝ πρέπει να έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και κυριότερο
φυσικά ΠΟΙΟΣ θα είναι αυτός που θα το αποφασίσει ....
Εγώ προσωπικά όμως δυσκολεύομαι να δεχτώ ώς άνθρωπο τον παιδεραστή πχ ...και να του αποδώσω τα άνω δικαιώματα ...

Η ανθρώπινη λαιμαργία , λαγνεία ,εθισμός you name it είναι δυστυχώς αυτή που μας φέρνει εδώ .
Είναι αυτή που μας κάνει μηχανές με μοναδικό αυτοσκοπό τον εθισμό σε αυτό που κάνουμε !
Ο κάθε τραπεζίτης θέλει να βγάλει λεφτά ...μέχρι ένα σημείο ....μετά χάνει το νόημα το βιοποριστικό ...μετά μένει ο εθισμός !
Αυτοκαθορίζεται μέσο αυτού του εθισμού ...θέλει ολοένα να πάει next level ,next level κτλ !
Έχει ανάγκη ο κάθε rothchild πχ απο χρήμα ; ακόμη και από εξουσία ; τα έχει όσο θέλει και όταν θέλει ...
Είναι αυτός ο εθισμός που σε κάνει μια άβουλη μηχανή που λές και είναι φτιαγμένη για να κάνει αυτό που κάνει, απλά ,
χωρίς λόγο , αιτία , αφορμή ... Ο μόνος λόγος ύπαρξης αυτής της μηχανής ....είναι η ίδια η μηχανή !
Όλοι το έχουμε σε ένα βαθμό ...είναι σαν το αθώο φλέρτ ....δεν έχει νόημα ...έχεις την γυναίκα που γουστάρεις ....
έχεις αυτά που θές ....απλά να δείς ότι περνάει η μπογιά σου ακόμα !!Έχω μια θεωρία για όλα αυτά αλλά πρέπει να
την αναλύσουμε από κοντά ...δεν φτάνουν 2 ή 3 σεντόνια για αυτό !

Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι όλα θα μπορούσαν να αλλάξουν ...και ιδέες υπάρχουν και λύσεις ....ακόμη ακόμη και για
τους πολυαγαπημένους μας εθισμούς ...θα μπορούσαν να κρατηθούν ...απλά θα έπρεπε να αλλάξουν κατεύθυνση ...
Θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε ένα είδος pay it forword (αν δεν την έχετε δεί την ταινία ....κάντε το )
Και μάλιστα θα μπορούσε να ξεκινήσει και απο εδώ απο το ΙΔΕΟ !(ως πρόταση το φέρνω )

Σε τελική ανάλυση μετά από πολύωρη κουβέντα λογικά θα καταλήγαμε εδώ
<<Γιατί έχουμε έρθει στην ζωή ; >>
Αν τελικά είναι χωρίς λόγο ή αιτία .... μια κοσμική κωλοφαρδία που σκιαχτήκαμε τότε απλά δεν υπάρχει απάντηση

Αν έχουμε έρθει εδώ ώς μέρος κάποιου σχεδίου τότε σίγουρα αυτά που περνάμε και συμβαίνουν, εξυπηρετούν
κάποιο σκοπό . Αν ο σκοπός είναι η του οποιαδήποτε είδους εξέλιξη, φοβάμαι ότι η τελευταία έρχεται μόνο
μέσω δοκιμασιών και τριβών

[totispap]

Αν έχουμε έρθει εδώ ώς μέρος κάποιου σχεδίου τότε σίγουρα αυτά που περνάμε και συμβαίνουν, εξυπηρετούν
κάποιο σκοπό . Αν ο σκοπός είναι η του οποιαδήποτε είδους εξέλιξη, φοβάμαι ότι η τελευταία έρχεται μόνο
μέσω δοκιμασιών και τριβών

[ostrako]

Ο σκοπος της ζωης.Το σχεδιο του Θεου.Αν υπαρχει σχεδιο ειμαι σιγουρος οτι δεν υπαρχουμε για να ταλαιπορουμαστε.Συμπερασμα δεν μας ταλαιπορει ο θεος δεν ειναι κακος.Μονοι μας βασανιζομαστε τοσο απλα.

[ostrako]

Εχεις δικαιωμα ενω γνωριζεις πως να χειριστεις εναν ανθρωπο να το εκμεταλευτεις?Τα διαβαζεις ολα μονο που τον βλεπεις. ΚΑΙ? Κουφαλα κακε δασκαλε. Οταν συναντω εναν τετοιο του δειχνω τη δυναμη μου και τι κανει? Η φευγει και δηλωνει υποταγη, [φυσικα υστεροβουλη καιροφυλακτη].Η προσπαθει να γινει ''φιλος μου''για να κατανοηση τη δυναμη που τον νικα.Η πλακα ειναι οτι καθε μερα ειναι αλλη μερα.Προσοχη στους κακους δασκαλους να μη τους αφηνετε σε χλωρο κλαρι οποτε τους συναντατε.

[enigma]

Προσοχη στους κακους δασκαλους να μη τους αφηνετε σε χλωρο κλαρι οποτε τους συναντατε.

Λένε ότι δεν υπάρχει κακός μαθητής ...μόνο κακός δάσκαλος

[delfini05]

Ο μόνος τρόπος για να σκαρφαλώσεις κατηγορία είναι να ξεπεράσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δάσκαλος & μαθητής είμαστε εμείς οι ίδιοι. Το εγώ μας & εμείς.
Στον καθρέφτη τί αντικρίζεις; Κάποιον που σου έδωσε μια συμβουλή ή σε παρακίνησε να κάνεις κάτι σωστό ή λάθος στη ζωή;
Κατά κάποιον τρόπο τα έχει κάνει αυτά αλλά δεν είναι κάποιος άλλος παρά ο ίδιος σου ο εαυτός.
Το μονοπάτι είναι ένα. Προδιαγεγραμμένο ή μη δεν έχει σημασία.
Είναι επιλογή μας αν θα το διασχίσουμε με ανοιχτό μυαλό ή με το μυαλό κλεισμένο σε ένα δισάκι κρεμασμένο στην πλάτη.

[Hlios]

Ο μόνος τρόπος για να σκαρφαλώσεις κατηγορία είναι να ξεπεράσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δάσκαλος & μαθητής είμαστε εμείς οι ίδιοι. Το εγώ μας & εμείς.

Δελφίνι μου πολύ βαριά κουβέντα είπες.
Μακάρι να το καταλάβουμε και να το βάλουμε βαθειά στην συνείδηση μας.
Ώρες ώρες πετάς κάτι που βρίσκει ακριβώς κέντρο.

[ostrako]

Σιγουρα ναι.Αυτο που λες ομως delfini ειναι το μετα.Τις περισσοτερες φορες ο ανθρωπος γοητευετε τη ''πατα'' και μετα καταλαβαινει.Αφηνετε να χειραγωγηθει και μετα συνειδητοποιει οτι αν δεν διωξει τους ''μαλακες'' απο διπλα του μια ζωη μαλακας θα ειναι.Αυτο δεν ισχυει μονο για προσωπα που μας αφορουν.Αφορα και τη σκεψη μας.

[doctormarkon]

Αυτό που περιγράφεις ήλιε είναι ο "Αυταρχικός Άνθρωπος" όπως τον περιέγραψε ο Μαρκούζε στο βιβλίο του ο μονοδιάστατος άνθρωπος.

Είναι ένας άνθρωπος κομμένος στα δύο. Έτσι μοιάζει. Γιατί από τη μέση και πάνω υποκλίνεται ευγενικά ενώ από τη μέση και κάτω κλωτσάει δυνατά.

Πρόκειται για σχιζοφρενή τύπο προσωπικότητας.

Κι όμως ποτέ δε θα του προτείνουν να πάει σε ψυχίατρο, ποτέ δεν θα πάρει τρελόχαπα.

Γιατί σε μια άρρωστη κοινωνία θεωρείται πρότυπο αυτή η ψυχική αρρώστια.

Από μικροί εκπαιδευόμαστε στην τρέλα.

Να υποκλινόμαστε ευγενικά και να γλύφουμε τους ..."ανωτέρους" και ταυτόχρονα να περιφρονούμε τους κατώτερους.
Αλλά και αυτοί οι κατώτεροι δεν είναι πάντα κατώτεροι. Η κατωτερότητα αυτή μπορεί να είναι προσωρινή συγκυριακή και κάποτε να να αντιστραφούν οι ρόλοι.

Γι αυτό οι άρρωστοι αυτοί τύποι πρέπει να προσέχουν ώστε το χέρι που θα δαγκώσουν σήμερα και το πόδι που θα κλωτσήσουν σήμερα να μην έχουν τον ίδιο ιδιοκτήτη με τον κώλο που θα γλύψουν αύριο

[kat_woman]

Γι αυτό οι άρρωστοι αυτοί τύποι πρέπει να προσέχουν ώστε το χέρι που θα δαγκώσουν σήμερα και το πόδι που θα κλωτσήσουν σήμερα να μην έχουν τον ίδιο ιδιοκτήτη με τον κώλο που θα γλύψουν αύριο

υποκλίνομαι δόκτορ και το κλέβω

[delfini05]

@ostraka sos...
Το αν κάποιος είναι μαλθακός είναι ελάττωμα του ίδιου & όχι αποτέλεσμα των καταστάσεων ή των συναναστροφών του!
Λύσε μου την απορία: Γιατί είναι το μετά;

Προσωπική μου άποψη σε αυτό & τη μοιράζομαι μαζί σας.
Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε οτι είναι προτιμότερο να είσαι σωστός & να φέρεσαι σωστά. Αυτό είναι μάθημα όχι από κάποιον μεγαλύτερο ή από κάποιο σύγγραμμα αλλά από τις παιδικές μας φιλίες. Θυμόμαστε αν είπαμε ποτέ όταν ήμασταν πιτσιρίκια σε κάποιον "Δεν είσαι φίλος μου πιά!" γιατί το είπαμε & πώς νιώθαμε; Εκεί είναι το θέμα λοιπόν. Μεγαλώνοντας ξεχνάμε τις αξίες που αναζητούσαμε στο καθημερινό μας παιχνίδι όταν ήμασταν παιδιά επειδή το θεωρούμε ανούσιο πλέον στη ζωή μας ως ενήλικες. Επειδή μπαίνοντας στον στίβο της ζωής, & καθότι είμαστε ζώα κτητικά & διεκδικητικά, δίνουμε μεγαλύτερη αξία στο ζώο & ξεχνάμε όλα τα υπόλοιπα. & ποιά είναι τα υπόλοιπα; Απλό! Οι σκέψεις μας, τα θέλω μας, τα όνειρα που κάναμε & κάνουμε ακόμα ή & το να ψάχνουμε για πυγολαμπίδες τα βράδια του καλοκαιριού αν θέλετε! Όλα αυτά, & όσα ακόμα μπορεί να σκεφτεί ή να θυμηθεί ο καθένας, τα κρύβουμε σε ένα σεντούκι μέσα στο μυαλό μας αλλά χάνουμε το κλειδί. Τι να την κάνω την καθημερινή μάχη για τα προς το ζείν αν μου λείπει το ζείν; Ο καθένας μας έχει περίπου 20 χρόνια ιδίας "εκπαίδευσης" μέχρι να είναι ικανός να πάρει τη ζωή στα χέρια του & να στύψει την πέτρα. Γιατί μετά από αυτό το διάστημα αρχίζει & ξεχνιέται αυτό το βασικό μέρος της ζωής μας; Ποιός ο λόγος; Μήπως επειδή θεωρεί πως αν δεν ακολουθήσει ό,τι έχει κάνει ο μεγαλύτερος δεν θα καταφέρει κάτι; Αν ο μεγαλύτερος έκανε λάθη γιατί τα επαναλαμβάνουν έπειτα οι νέοι ενήλικες εφόσον γνωρίζουν το λάθος, την αιτία του & την αφορμή του, δίχως να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους σε αυτό που είναι η ίδια τους η ζωή; Άρα όλοι μας έχουμε την ικανότητα να γίνουμε καλύτεροι & πιο άξιοι. Δεν έχει σημασία αν θα είμαστε το "καλό παράδειγμα" για τους επόμενους ενήλικες αλλά τουλάχιστον αξίζει 1ον που προσπαθήσαμε & 2ον που καταφέραμε να μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος.

[ostrako]

Μετα γιατι η αυτογνωσια δεν ξεκινα μεσα απο συγκρουση αξιων δογματων Θεωριων?Ετσι νομιζω ετσι μου συμβαινει.Η ιερη συμαχια με τη φωνη του μυαλου μας νομιζω πρεπει να τα βρισκει.Οσα πιο πολλα γνωριζω τοσο ο πολεμος μου με τις ενοχες μεγαλωνει.Δεν ξερω αν σου απαντω.....Πολλα εχουν πει πολοι για τη ζωη γραφτηκανε τραγουδια. -Ασχετο-Πρεπει να ξεπερασω το προβληματακι που εχω. δεν ειμαι συνηθισμενος να γραφω και προσπαθωντας να ειμαι συντομος φοβαμαι οτι χανετε το ακριβες νοημα. Δεν εχω στο μυαλο μου κατι περι αδυναμους ανθρωπους κατηγοριες κλπ.

[doctormarkon]

Έχω ένα παιδί και την Τετάρτη θα πάρουμε βαθμούς.

Η πρώτη φορά που δεν με νοιάζει καθόλου τι βαθμούς θα πάρει.

Δεν με νοιάζει πλέον αν θα περνάει τις τάξεις, αν θα σπουδάσει.

Εγώ δεν μπορώ να δείξω πλέον στις γενιές που έρχονται τι δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν.

Οι επιτυχίες που είχα στη ζωή μου στην κατάσταση που ζούμε τείνουν να γίνουν μπούμεραγκ.
Μετά από χρόνια διαπιστώνω ότι οι επιτυχίες οι οποίες μου έδωσαν μία ηθική ικανοποίηση στην ουσία ήταν μία τρύπα στο νερό.
Και το χειρότερο: Δεν ξέρω καν ποιος θα ήταν ο σωστός δρόμος που θα έπρεπε να ακολουθήσω αν υποθέσουμε ότι όλη η ζωή μου ήταν ένα μεγάλο λάθος.

Αν έπαιζα χαρτιά, αν έπαιρνα ναρκωτικά, αν πήγαινα με όποιον έβρισκα μπροστά μου με λεφτά ή όχι, τότε το λάθος θα ήταν προφανές.

Όταν διαβάζεις όμως τόμους βιβλία, όταν προσπαθείς να κερδίσεις κάτι με την αξία και το σπαθί σου, όταν τελικά το κερδίζεις με πολύ κόπο και επιμονή και στο τέλος έρχεται "κάποιος" και στα διαγράφει όλα, σε λέει κοπρίτη και θέλει να σε πετάξει στο δρόμο τότε που είναι το λάθος?

Όταν οι σπουδές σου δίνουν μόνο τον τίτλο του τρελού γραφικού επιστήμονα?
Όταν τα τυπικά προσόντα και οι γνώσεις γίνονται κάτι σαν χαρτονόμισμα που δεν περνάει πια?

Αν βγω στην εφεδρεία όπως συζητάνε σημαίνει ότι ότι έκανα ήταν ένα μεγάλο μηδενικό που διαγράφεται με μία μονοκοντυλιά.

Πιστεύω πλέον ότι το μόνο που δεν πάει χαμένο είναι οι ταξικοί αγώνες.
Όποιος αγωνίζεται κερδίζει.

Οι εργάτες της ΑΓΝΩ, στη Χαλυβουργική θα κερδίσουν σίγουρα.

Αν υπάρχει κάτι για να πω στις επόμενες γενιές είναι να αγωνιστούν για την ανατροπή αυτού του συστήματος

[delfini05]

@ostraka sos...
Σωστή η διερεύνηση που αναφέρεις. & κάτι ακόμα. Γιατί να νιώθεις ενοχές όταν βρίσκεις σύμμαχό σου τη γνώση;
Μου γεννάς απορίες καμάρι μου δεν φταίω!

@doctormarkon...
Γιατί να μπείς στη διαδικασία να αποδεχθείς την υπόθεση οτι οι προσπάθειες που έκανες μέχρι σήμερα είναι ένα μηδενικό & μια τρύπα στο νερό;

Όταν τα τυπικά προσόντα και οι γνώσεις γίνονται κάτι σαν χαρτονόμισμα που δεν περνάει πια?

Δεν περνάει για έναν λόγο & μόνο. Η γνώση είναι δύναμη & αυτό προκαλεί φόβο!
Όσο λιγότερα ξέρεις ή δείχνεις πως γνωρίζεις τόσο πιο αποδεκτός γίνεσαι από ένα σύστημα που επιθυμεί την ισότητα της απαξίωσης.
Κανένας μας δεν γεννήθηκε στάρι να το θερίζουν όποτε & όπως θέλουν!
Μην αποδέχεσαι το είδωλο που σου προβάλουν στον παραμορφωτικό καθρέφτη στρέβλωσης...
Το είδωλο ΔΕΝ είσαι εσύ!

[doctormarkon]

Η γνώση είναι δύναμη αλλά και το χρήμα επίσης.

Και όταν λέω χρήμα δεν εννοώ γούνες και κότερα αλλά ένα εισόδημα που σου επιτρέπει να καλύπτεις τις ανάγκες σου και να ζεις αξιοπρεπώς χωρίς να γίνεσαι Ζήτουλας.
Ένα επίπεδο που σου επιτρέπει να σκέφτεσαι κάτι άλλο πέρα από την αγωνία και την ανασφάλεια του πως θα ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις σου και πως θα πληρώσεις τους λογαριασμούς.
Ένα επίπεδο που θα σου επιτρέπει να σχεδιάζεις, να αποφασίζεις, να πράττεις. Ένα επίπεδο που προσφέρει μία στοιχειώδη ελευθερία και ανεξαρτησία.

Η γνώση και η σκέψη πνίγεται όταν δεν υπάρχει αέρας. Ο Ζήτουλας επιστήμονας είναι καρικατούρα και παράδειγμα προς αποφυγή.
Όταν έχεις ανάγκη να κάνεις σεμινάρια με τη Βέφα για να σε διδάξει συνταγές για το πως θα κάνεις το "σκατό σου παξιμάδι" τότε δεν είσαι παράδειγμα ούτε μπορείς να πεις σε ένα νέο άνθρωπο να διαβάζει και να έχει καλούς βαθμούς στο σχολείο, ούτε να επιπλήξεις για τους κακούς βαθμούς τις αποβολές και τις κοπάνες.

Η απάντηση θα είναι:

Για να γίνω σαν και εσένα?

Να λείπει το βύσσινο.

Μέχρι στιγμής δεν έχω φθάσει σε αυτό το επίπεδο να γίνω Ζήτουλας.
Ποτέ δεν πέρασα από αυτό το κανάλι.
Αλλά αυτή η κατάσταση έρχεται πολύ κοντά.

Είτε έρθει είτε όχι από τη στιγμή που υπάρχει σαν απειλή δεν μπορώ να πω τίποτα σαν συμβουλή.
Άλλωστε με εκνευρίζουν οι συμβουλές κυρίως όταν προέρχονται από άλλους που επικρίνουν τον τρόπο ζωής μου όσον αφορά κάποια πράγματα που έκανα στο παρελθόν και σήμερα θεωρούνται πολυτέλεια και σπατάλη. Όπως πχ το γεγονός ότι έχω αυτοκίνητο και ο άντρας μου επίσης έχει το δικό του που τα είχαμε και πριν γνωριστούμε και παντρευτούμε.

Απεχθάνομαι τις συμβουλές κυρίως όταν ο καθένας αυτοδιορίζεται σε Σαμοϊλη. Πράγμα που σημαίνει ότι σε λίγο δεν θα έχουμε το δικαίωμα να διαθέτουμε όπως εμείς θέλουμε το εισόδημα από την εργασία μας και θα δουλεύουμε μόνο για να έχουμε το δικαίωμα να ζούμε, να τρώμε τη σαβούρα της αγοράς και να αναπνέουμε.

Το ίδιο απεχθάνομαι να δίνω συμβουλές στους νεώτερους. Ας βρουν μόνοι το δρόμο τους ίσως όπως έχουν πιο φρέσκα μυαλά βρουν καλύτερους και πιο πρωτότυπους δρόμους από τους συμβατικούς

[Hlios]

Μαρία πες μου τώρα πως θα σωθεί ο ζήτουλας?
Αφού δεν έχει να τον βοηθήσει κανένας.
Δεν υπάρχει αυτή η φιγούρα πια. Είναι εικόνα από το παρελθόν.


Τελικά μας έφεραν τις αλλαγές και τις καταστροφές που μας είχαν υποσχεθεί για το 2012.
Το είπαν και το έκαναν.
Οι στόχοι της νέας τάξης πραγμάτων έφτασαν στην επίτευξη τους τώρα πιο κοντά από ποτέ.
Για πρώτη φορά το προσδόκιμο ζωής βλέπω να πέφτει.
Για πρώτη φορά βλέπω κατάφορη καταπάτηση δικαιωμάτων.
Για πρώτη φορά βλέπω την ανθρωπότητα να κάνει βήματα πίσω.
Όλα προδιαγεγραμμένα. Όλα προσχεδιασμένα. Όλα κατασκευασμένα.
Έπεσαν οι μάσκες και είναι πασιφανές πλέον.
Τι κι αν είχα αμφιβολίες? Τι κι αν το αντιμετώπιζα σαν ακόμα ένα ενδεχόμενο?
Τώρα πείστηκα. Τώρα το είδα. Τώρα το ζω.

[doctormarkon]

Και πάνω που λέμε για γνώση.

Βλέπω από το άμεσο περιβάλλον μου ότι πολλά νήπια κάπου γύρω στα 4 χρόνια τους εκδηλώνουν την επιθυμία να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν.
Κυρίως όταν βλέπουν τους γονείς να διαβάζουν εφημερίδα ή βιβλία και θέλουν να τους μιμηθούν ή τους ανάβει η περιέργεια να καταλάβουν τι ενδιαφέρον βρίσκουν οι μεγάλοι και ξημεροβραδιάζονται μπροστά από ένα πράγμα με πολλά φύλλα που τα γυρίζουν κάθε λίγο και λιγάκι.

Βλέπω όμως ότι αποθαρρύνονται να μάθουν να διαβάζουν από τη μαμά και τον μπαμπά που τους λένε "Είσαι μικρός ακόμα όταν πας σχολείο θα σε μάθει η δασκάλα"

Κάποιοι γονείς αν και μορφωμένοι τυπικά ακολουθούν συνταγές ειδικών και συμβουλές που λένε ότι είναι έγκλημα να μάθεις ένα παιδί να διαβάζει από τα 4 χρόνια χωρίς όμως να τεκμηριώνουν αυτή την άποψη.

Ποτέ δεν κατάλαβα από που ξεκίνησε αυτή η άποψη, πως τη στηρίζουν εκπαιδευτικοί και ψυχολόγοι ακόμα και παιδίατροι.

Είναι έγκλημα απέναντι στο παιδί ή απέναντι στο σύστημα? Απάντηση δεν θα πάρετε ποτέ γι αυτό.

Έμαθα να διαβάζω στα 4 και στα 5 είχα διαβάσει το πρώτο μου μυθιστόρημα "Το θαυμαστό ταξίδι" Αυτό με το Νηλς Χόλγκερσον από το Βεμελχογκ που έγινε νάνος και ταξίδεψε στην πλάτη της πάπιας Ακα Καμπνεκάιζ.

Ο γιος μου επίσης πριν τα 4 έμαθε να διαβάζει αλλά οι καιροί άλλαξαν και δεν μπήκε στον κόπο να διαβάζει μυθιστορήματα σε τόμους.

Από αυτό το παράδειγμα βγάζω κάποια συμπεράσματα σχετικά με τη γνώση.

1. Γνώση δεν παίρνεις μόνο από το σχολείο και το εκπαιδευτικό σύστημα.
2. Όλα τα νήπια γύρω στα 4 μπορούν να μάθουν να διαβάζουν και μάλιστα χωρίς να πιεστούν καθόλου από εξωτερικούς παράγοντες.
3. Κίνητρο για γνώση είναι η περιέργεια και όχι η πειθαρχία και ο εξωτερικός καταναγκασμός με τιμωρίες και κακούς βαθμούς.
4. Πιθανόν η δίψα για γνώση να είναι έμφυτη αλλά ανακόπτεται και αναστέλλεται από εξωτερικούς παράγοντες μέχρι του σημείου από δίψα να γίνεται απέχθεια.
5. Από πολύ μικρή ηλικία ένα παιδί μπορεί να παίρνει χαρά από κάτι που κατάφερε να κάνει χωρίς να χρειάζεται αξιολόγηση, επαίνους ή επιβράβευση από κάποιο τρίτο.
6. Από πολύ μικρή ηλικία το παιδί μυείται στη δυνατότητα του αυτοκαθορισμού και είναι μία ευκαιρία που δεν θα ξαναπαρουσιαστεί ποτέ πια στη μετέπειτα ζωή.

[doctormarkon]

Ηλιε. Μια ελπίδα είδα στους ήλιους.
Στην Κατερίνη συναλλάσσονται με ήλιους.

http://www.alphatv.gr/Newsroom/Alpha-Ne ... E%B1-.aspx

Έτσι δεν έχουν ανάγκη να γίνουν ζήτουλες.

Ένας εναλλακτικός τρόπος να παρακάμψεις το Σύστημα χωρίς να αποκλείεται ο πόλεμος στον πόλεμο είναι να το παρακάμψεις.

Στην Αργεντινή το παρέκαμψαν σε όλα τα επίπεδα. Στην Ελλάδα η προσπάθεια είναι πολύ αδύναμη ακόμα.

Ένα σοβαρό εμπόδιο έχει σχέση με την προηγούμενη ανάρτησή μου με τα νήπια που εκδηλώνουν επιθυμία να μάθουν να διαβάζουν πριν πάνε σχολείο αλλά αποθαρρύνονται από τους γονείς.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και άτομα με υψηλότατο τυπικά μορφωτικό επίπεδο έχουν μάθει να ακολουθούν συνταγές στη ζωή τους χωρίς να ξέρουν από που προέρχονται, τι σκοπούς εξυπηρετούν και ποιόν ωφελούν.
Συζητούσα με συγγενή γιατρό για το θέμα της αυτοοργάνωσης.
Το έχει ερευνήσει το θέμα και το θεωρεί πολύ εφικτό να παρακαμφθεί το Σύστημα όταν είναι εχθρικό.

Δηλαδή να αυτοθεραπευόμαστε με βοήθεια γιατρού ή μη (εναλλακτικές θεραπείες, υποστηρίζει τις εναλλακτικές παρ όλο που είναι συμβατική).
Να μάθουμε τα παιδιά μας να αυτοδιδάσκονται με υπολογιστή ή να διδάσκει ο ένας τα παιδιά του άλλου με αντάλλαγμα άλλες υπηρεσίες και πράγματα χωρίς λεφτά.

Το θεωρεί εφικτό να γίνει αλλά πιστεύει ότι έτσι διαλύεται η κοινωνική οργάνωση και ότι αυτό θα έχει συνέπειες.

Δυστυχώς ούτε ο Καζάκης ούτε το ΠΑΜΕ ούτε η Σπίθα ούτε το δεν πληρώνω έχουν ρίξει τέτοιες ωραίες ιδέες.

Κάποιες σωστές αναρχικές οργανώσεις έχουν κάνει μικρά βήματα σε αυτό τον τομέα.
Κολλεκτίβες εργασίας, κοινωνικές κουζίνες, ανταλλαγές πραγμάτων, μικροκαλλιέργειες.

[doctormarkon]

Η παράκαμψη του Συστήματος, η αυτοοργάνωση και ο αυτοκαθορισμός πιθανόν να έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα.

Ανατρέξτε στην ιστορία του ρεμπέτικου και θα εκπλαγείτε.

Οι ρεμπέτες ήταν "Λούμπεν προλεταριάτο" αγράμματοι τυπικά με την έννοια ότι ποτέ δεν πάτησαν σε σχολείο.
Αλλά ούτε και σε ωδείο όπως πάνε τα παιδάκια του καλού κόσμου σαν εξωσχολική δραστηριότητα.
Η μοίρα που τους επιφύλασσε το επίσημο σύστημα ήταν αυτή του τρόφιμου κάποιου ιδρύματος φιλοπτώχων, σισσίτια και άλλα ωραία.

Αλλά αυτοί το ξεπέρασαν.
Όπως ξεπέρασαν και τις βαθία ριζωμένες αντιλήψεις που μεταδίδονται μέσα από τους επίσημους θεσμούς.
Και μας έκαναν να απορούμε.

Αφού δεν πήγαν σε ωδείο πως έπαιζαν μπουζούκι.
Αφού δεν πήγαν ποτέ σχολείο πως έγραφαν στίχους?
Και τι στίχους! Κάποιοι έγραψαν ιστορία γιατί έχουν διαχρονικά νοήματα.

Έλα ντε πως τα κατάφεραν?

Υπάρχει πίσω από την κουρτίνα του συμβατικού ένας απέραντος κόσμος απείρων δυνατοτήτων.

Αλλά για να τον προσεγγίσεις πρέπει να ξεπεράσεις πολλά εμπόδια που το ίδιο το σύστημα έχει βάλει.

Μερικά βρίσκονται στο μυαλό μας αλλά τα άλλα στις συνθήκες απομόνωσής μας.

Οι ρεμπέτες ήταν μία κοινωνία στην πόλη με άγραφους κανόνες συμπεριφοράς απλούς αλλά απαράβατους τουλάχιστον ανάμεσα στα μέλη.

Τι σημαίνει μάγκας τελικά?

Η μαγκιά μας χάθηκε ή κάπου βρίσκεται κρυμμένη και μας γνεφει?

[Hlios]

Αυτή την φορά θέλω ένα καλό ψέμα για να πιστέψω.
Από εκείνα που ονομάζουμε "γερά ψέματα".

[doctormarkon]

Βλέπω ότι ακόμα και συ ήλιε που ήσουν πάντα ο πιο αισιόδοξος έχεις αρχίσει να απογοητεύεσαι.

Που να το βρείς το σωστό ψέμα όταν κολυμπάς σε ένα πέλαγος ψεμάτων.

Ότι ζούμε είναι ψέμα.

Ότι λένε οι "μεγάλοι" είναι ψέμα.

Ένα κακόγουστο ψέμα.

Για παράδειγμα:

Το δημόσιο είναι μεγάλο?
Μα το Κευνσιανό μοντέλο θεωρούσε ότι το δημόσιο είναι αναγκαίο να είναι μεγάλο.

Αλλά η μόδα του Κευνσιανισμού πέρασε και ήρθαν οι μονεταριστές.
Κάτι αγάμητα ψιλοανώμαλα με τικ, μπιμπίκια και πατομπούκαλα, κάπως έτσι τους φανταζόμουν όταν διάβασα οικονομία και δεν έπεσα και πολύ έξω όταν ζωντάνεψαν μπροστά μου με τη μορφή των τροικανών γνωστών αλλά τσιρακιών που κυκλοφορούν τα ξασπρουλιάρικα ξεπλυμένα με το σακάκι στον ώμο. φρεσκοξυρισμένα και καλοκουρεμμένα με αγέλαστα μούτρα και μάτι σαν του μπαγιάτικο ψάρι.
Μόλις τα βλέπω κάτι με γαργαλάει στο χέρι και θέλω να τους ρίξω μία φάπα σβουριχτή. Αλλά κάτι με έχει εμποδίσει μέχρι τώρα.

Και γω θέλω ένα ψέμα για να πιστεψω.
Να σβουρίξω τη φάπα στα ξεπλυμένα καλοκουρεμένα γκαουλάιτερ που τα βλέπω και μου στρίβουν τα άντερα μπλιάξ

[delfini05]

Αν πιστεύουμε πως η μόνη ελευθερία μας είναι το χρήμα τότε όλοι είμαστε Ζήτουλες & πιστά υπάκουα πρόβατά τους! Από τη στιγμή όμως που μπορούμε ακόμα να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας γιατί να αποδεχθούμε την υποταγή αυτή; Δεν έχω κάποια λύση. Προβληματίζομαι όπως όλοι μας! Για αυτό & οι απορίες & οι ερωτήσεις άλλωστε. Όμως γνωρίζω ένα: όσοι καταφέρανε να μείνει το όνομά τους στην ιστορία, όπως τα καθαρόαιμα με τη μαγκιά & τη μπέσα που αναφέρει η Δοκτορέσσα, το κατάφεραν επειδή πίστευαν στον εαυτό τους.
Ήλιε, όσο για ένα καλό ψέμα σκέψου αυτό...
Οι σκέψεις σου δεν υπάρχουν αύριο αν σταματήσεις να σκέφτεσαι χθες.

[doctormarkon]

Το χρήμα από ένα σημείο και κάτω μπορεί να φέρει τη μεγαλύτερη σκλαβιά.
Όταν λείπει εντελώς και υπάρχει χρέος σε μετατρέπει σε δούλο.

Ο Φώτης είχε κάνει κάποτε μια ανάρτηση η οποία δεν είχε σουξέ αλλά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Ας την βγάλουμε λοιπόν από το χρονοντούλαπο.

http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... ow#p104312

Η πυραμίδα των αναγκών του Maslow στην οποία αναφέρεται ο Φώτης ιεραρχεί τις ανάγκες σε 5 επίπεδα.

Στα δύο πρώτα επίπεδα βρίσκονται οι βασικές ανάγκες για τροφή νερό αέρα και στο δεύτερο η στέγη και η ασφάλεια.

Από τη στιγμή που αυτά τα πληρώνεις ενώ για όλα τα έμβια όντα είναι δεδομένα από τη φύση αλλά και στην ιστορία των πολιτισμών ήταν ανέκαθεν αυτονόητα ή ζωή είναι αδύνατη αν δεν μπορείς να καλύψεις τις βασικές αυτές ανάγκες των δύο πρώτων επιπέδων.

Πολύ χειρότερο όταν κατρακυλάς επίπεδα και προσγειώνεσαι απότομα στη βάση της πυραμίδας και κάτω από τη βάση και κάποιοι έρχονται κανονικά και με το νόμο να σου στερήσουν ακόμα και τα πιό στοιχειώδη για ζωή.

Ο Φώτης κάνει λάθος ερμηνεία για το ανώτατο επίπεδο το πέμπτο της Πυραμίδας.
Το πέμπτο επίπεδο δεν συνδέεται και καμία σχέση δεν έχει με το χρήμα και την κατανάλωση.

Όποιος αναζητά το χρήμα ενώ έχει καλύψει όλες τις ανάγκες του στα 4 επίπεδα δεν φθάνει ποτέ στο πέμπτο.

Σε μία κοινωνία που όλα τα αγοράζεις χρειάζεσαι χρήμα για να καλύψεις τις βασικές σου και στοιχειώδεις ανάγκες.


Αλλά για όποιον έχει διαβάσει το "Βαρόνο" το μυθιστόρημα του Τσικληρόπουλου που αναφέρεται στην πραγματική ζωή ενός ηθοποιού πασίγνωστου και "κούκλου" του ασπρόμαυρου κινηματογράφου που ξαφνικά εξαφανίστηκε από το προσκήνιο θα καταλάβει ότι υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Ο ηθοποιός έφυγε με σμόκιν ένα βράδυ από το σπίτι παράτησε την οικογένεια και ζούσε σε παλιά αυτοκίνητα και σε παγκάκια και στο τέλος σε ένα εγκατελειμένο σπίτι.
Σαν ρακοσυλλέκτης βρήκε το νόημα της ζωής του και σαν λούμπεν γνώρισε τα πιό ωραία άτομα με τον πιό πλούσιο ψυχικό κόσμο που δεν μπορούσε ως ηθοποιός να φανταστεί ότι υπάρχουν.

Σεβαστή η επιλογή του ηθοποιού και πολύ ενδιαφέρουσα θα έλεγα.
Αλλά ήταν μία επιλογή.
Άλλο η ελεύθερη επιλογή σαν εμπειρία με δυνατότητα επιστροφής (ο ηθοποιός επέστρεψε στα εγκόσμια αλλά ως ελαιοχρωματιστής και αυτό ήταν επιλογή του)
Και άλλο ο καταναγκασμός και η καταβαράθρωση στον κόσμο των Λούμπεν.
Άλλο να το αποφασίζεις σαν άτομο και μονάδα και άλλο να καταβαραθρώνονται μαζικά πολλοί μαζί σου. Τότε μπαίνουν σε κίνηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί τυπικοί και άτυποι.
Στην Αμερική έπεφτε ακόμα και ξύλο από μπάτσους στους πρώην νοικοκυραίους που έμειναν άστεγοι.

Ήταν οι αλήτες του δρόμου πλέον που χαλούσαν την πολυτελή εικόνα της πόλης.

Μέχρι σήμερα ήταν οι λάθρο.

Ίσως αύριο να είναι συμπατριώτες μας, που οι λεγόμενοι "νοικοκυραίοι" θα καλούν την αστυνομία να τους μαζέψει γιατί μυρίζουν και φοβούνται για την υγεία τους