Περί μακροβιότητας, άγχους και δουλειάς.

[doctormarkon]

Στις συζητήσεις περί Εβραίων έχω αναφερθεί στη μακροβιότητα των Εβραίων.
Παρ όλα αυτά δεν αναφέρονται στις επίσημες στατιστικές ως οι μακροβιότεροι στον κόσμο.
Οι λόγοι είναι προφανείς και δεν είναι να εμπιστεύεται κανείς τις στατιστικές.

Πάντως την πρώτη θέση επίσημα την κατέχουν οι Ιάπωνες.
Και αυτό είναι παράδοξο γιατί οι Ιάπωνες δουλεύουν πολύ και έχουν άγχος.
Επιπλέον επέζησαν και πολλοί από αυτούς έφτασαν τα 100 και τα πέρασαν. Και μάλιστα κάτοικοι της Χιροσίμα που ξανακατοίκησαν μετά την έκρηξη της βόμβας.
Πως γίνεται αυτό?

Έψαξα το θέμα πρόχειρα και πάλι το ρίχνουν στη διατροφή
http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/i ... 1/mode/2up

Η είδηση με το κυπελάκι στους αιωνόβιους που κοστίζει πολύ στην κυβέρνηση μιλάει ίσως περισσότερο από τις στατιστικές.
http://www.huffingtonpost.gr/2015/08/25 ... 36220.html

Τελικά πόσο μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος και ποιοί οι παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό εκτός από τη διατροφή?

[doctormarkon]

Υπάρχει μία έκφραση ψωμοτύρι στην ελληνική κοινωνία που την έχουμε καταπιεί αμάσητη και την επαναλαμβάνουμε σχεδόν όλοι χωρίς να το καταλαβαίνουμε όταν βλέπουμε κάποιον να είναι μεγάλης ηλικίας και να μη δείχνει τα χρόνια του ή να απολαμβάνει καλύτερη ποιότητα ζωής από τους συνομηλίκους του:

"Αυτός δεν δούλεψε ποτέ του, όλη μέρα ξύνεται δεν έχει άγχος και τα γράφει όλα στο γνωστό μέρος. Αλίμονο σε εμάς.....κλπ κλπ κλπ"

Κι όμως έχουμε και στην Ελλάδα το νησί των αιωνόβιων και είναι η Ικαρία.

Και για την Ικαρία λένε ότι και καλά οι κάτοικοι είναι "αργά τα ζώα μας", ότι δεν έχουν και καλά άγχος και ότι είναι τεμπέληδες

Έτσι έχουμε την τάση να κατηγορούμε για τεμπέλη και ρεμάλι όποιον φτάνει σε μεγάλη ηλικία και είναι ακμαίος.
Ή αργά τα ζώα μας για όποιο πληθυσμό κατορθώνει να έχει ικανοποιητική ποιότητα χωής και να ζει χωρίς φάρμακα ενέσεις και απόλυτη εξάρτηση σε μεγάλη ηλικία.

Ακόμα έχει γραφτεί στο DNA και από κούνια ότι για να έχεις καλή υγεία και μακροζωία πρέπει και καλά να είσαι ξάπλα όλη μέρα και να "ξύνεσαι".

Έτσι το "ξύσιμο" έγινε κάτι σαν παράγοντας μακροζωίας και καλής υγείας.

[doctormarkon]

Όσοι αναφέρονται στην Ικαρία μιλούν βλακωδώς για "ραχάτι" και δυστυχώς αυτό αναφέρεται και σε τίτλους όπως αυτό
http://www.clickatlife.gr/taksidi/story/15839

Κι όμως αυτοί που λένε αυτά ίσως να μην έχουν πάει στην Ικαρία.

Γιατί τα μαγαζιά στις Ράχες ανοίγουν μόνο το βράδυ?

Γιατί κάνουν περισσότερες από μία δουλειές και όχι μόνο δεν ξύνονται αλλά είναι ίσως οι πιο σκληρά εργαζόμενοι.
Μόνο τεμπέληδες δεν είναι. Έχουν άλλη σχέση με το χρόνο και τους κανόνες.
http://grekamag.gr/28352/

Όταν είσαι σε εστιατόριο ακόμα και αν είναι γεμάτο δεν αργούν να φέρουν το φαγητό.
Και αν αυτό καμιά φορά συμβαίνει δεν συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό.
Έχω δει νησιά ή ακόμα και στην Αθήνα που αργούν πολύ περισσότερο.

Απλώς έχει καθιερωθεί να συνδέεται το άγχος και μάλιστα στην άρρωστη μορφή του με την προκοπή και τη δουλειά ενώ η έλλειψή του με το ραχάτι και την τεμπελιά αλλά και τα δύο αυτά με τη μακροζωία που κατηγορείται και σαν ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα αφού θεωρείται σαν κάτι παράνομο ή κλεμμένο.

[doctormarkon]

Αλλά ας πω κάτι και για το άγχος που δεν είναι ένα αλλά πολλά είδη.

Υπάρχει και το υγιές που ζωντανεύει.
Για παράδειγμα η αγωνία πριν από εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο.
Όταν μαθαίνεις μία ξένη γλώσσα ή ένα όργανο και προσπαθείς ξανά και ξανά.
Όταν τρέχεις σε αγώνες δρόμου όχι απαραίτητα σε πρωταθλητισμό.

Όταν κάνεις κάποια προσπάθεια που θα σε πάει ένα βήμα μπροστά αν επιτύχεις αλλά δεν τρέχει τίποτα αν αποτύχεις.

Είναι ένα είδος άγχους που αποτελεί κίνητρο για προσπάθεια δημιουργικότητα δραστηριότητα ζωντάνια.

Είναι και το άλλο, το άρρωστο το μαζοχιστικό άγχος που συνοδεύεται από ηχητικά εφέ αχ και βαχ και αααααχhhhhh θεέ μου. Το άγχος των εντελώς "προκομένων"
Το έχουν κάτι νοικοκυρές παλιές και νέες που σφουγγαρίζουν στα γόνατα με ηχητικά εφέ πάντα και με πολλή δύναμη τρίβουν λες και έχει πέσει επιδημία χολέρας ή εξανθηματικού τύφου.
Είναι και οι σπασίκλες στο σχολείο με τη σπασίκλα μαμά που αν πάρουν 18 αντί για 20 θα μαυροφορεθούν οικογενειακώς.
Είναι εκείνο το άγχος που κάνει πολλή φασαρία για το τίποτα.
Κι όμως σκοτώνει.
Αλλά αφού σκοτώνει γιατί το αποζητούν όλοι?
Γιατί απαιτείται και8 αν δεν το έχεις και δεν βαριαναστενάζεις σε λένε τεμπέλη και αργά τα ζώα μας.

Το είδαμε καλά και στην εποχή του μνημονίου. Που έριξε και το προσδόκιμο (ο Λοβέρδος είπε δεν πεθαίνουν κιόλας)

Κατηγορούσαν τους δημοσίους υπαλλήλους ως τεμπέληδες και κοπρίτες. Το θέμα ήταν γιατί? Βγαίνει από τα συμφραζόμενα.

Γιατί δεν φοβούνται μην τους απολύσουν. Πρέπει και καλά να ζεις με το άγχος της απόρριψης και της απόλυσης.
Αλλά και γιατί πληρώνονται στην ώρα τους και δεν μένουν απλήρωτοι 5-6 μήνες και ξέρουν ότι όταν έρθει η ώρα ο μισθός θα πέσει
Δηλαδή δεν πρέπει να πέφτει
Επειδή δουλεύουν σταθερό ωράριο και δεν δουλεύουν παραπάνω απλήρωτοι με την απειλή της απόλυσης
Επειδή έχουν τις άδειες που δικαιούνται από το νόμο Και στον ιδιωτικό τομέα τις έχουν αλλά καμιά φορά παράνομα τις αποποιούνται.
Επειδή δεν έχουν άγχος και δεν στενάζουν για τους παραπάνω λόγους (στενάζουν όμως και αυτοί).

Ο σύγχρονος άνθρωπος φοβάται το θάνατο και τρέχει στους γιατρούς αλλά σπεύδει να κατηγορήσει αυτόν που είναι σε καλύτερη φυσική κατάσταση ως τεμπέλη.

Ζούμε σε σχιζοφρενική κοινωνία ή κάνω λάθος?
Ίσως γίναμε πολύ φρόνιμοι και έχουμε εσωτερικεύσει το παιχνίδι τους
Ακόμα και για πράγματα που είναι στο χέρι μας να τα αλλάξουμε