Ράβε ξήλωνε αγόραζε και πέτα

[doctormarkon]

Κοντεύουν 5 χρόνια γεμάτα κρίσης.

Για το οικονομικό ζήτημα έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά και όλοι γι αυτό συζητούν.

Αλλά συμβαίνει και κάτι άλλο πέρα από το οικονομικό ζήτημα που με έχει ενοχλήσει.
Αυτό που έβαλα και στον τίτλο. Το ράβε ξήλωνε και πέτα.

Είναι γεγονός ότι όλοι μας θέλουν "απασχολημένους" και να νοιώθουμε μειονεκτικά.
Αλλά αν κάπου φταίμε και εμείς είναι ότι μόνοι μας είμαστε διαρκώς απασχολημένοι.

Στο φαύλο κύκλο του ράβε ξήλωνε αγόραζε και πέτα έχουμε μπει λίγο πολύ όλοι.
Κι εγώ ακόμα που μιλάω είμαι μέσα σε αυτό το φαύλο κύκλο παρ όλο που τον σιχαίνομαι περισσότερο από το κάθε τι.

Ας αρχίσουμε από αυτό που σιχαίνομαι στο δημόσιο.
Από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στο γραφείο πριν χρόνια άρχισαν οι "νευρικές κρίσεις"
Η προϊσταμένη μου έστελνε ότι υποθέσεις έφτιαχνα πίσω με νεύρα ότι δεν....ξέρω.
Το έφτιαχνα αλλιώς πάλι δεν της άρεσε και πάλι πίσω.
Ξανά και ξανά το ίδιο βιολί.
Μέχρι που της είπα Πως να το κάνω επιτέλους???????
Έκατσε και μου το έγραψε.
Τι έκπληξη ήταν αυτό που έγραψα την πρώτη φορά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Και είχε περάσει σχεδόν μία εβδομάδα. Μια βδομάδα για δουλειά που έκανα μέσα σε 10 λεπτά.
Κάτι σαν το καψόνι στο στρατό δηλαδή που ξυρίζουν τον Κολοκοτρώνη.

Παντού ακούω γυναίκες να μιλούν για νοικοκυριό και πόσο κουράζονται.
Ένα άγχος για δουλειές του σπιτιού που τελικά αναγάγονται σε..........Πυρηνική Φυσική.

Βαρέθηκα να βλέπω να πηγαίνουν από το Σύνταγμα στην Ομόνοια μέσω Πατρών και με στάση στον Ισθμό για σουβλάκι και στην Πάτρα για λουκούμια.
Εντάξει ο καθένας κάνει ότι του αρέσει αλλά όποιος πηγαίνει από Σύνταγμα στην Ομόνοια κανονικά θεωρείται τεμπέλης.

Το κράτος από την άλλη μας βάζει σε ουρές να περιμένουμε σαν τα ζώα και δώστου διαδικασίες. Φέρε το να φέρε τ άλλο. Η ζωή έγινε διαδικασία.

Πήρες αυτοκίνητο ή ότι άλλο το 2005 και πάνω που το ξόφλησες σε αναγκάζουν να το πας στη δαγκάνα για λιώσιμο Παρ όλο που είναι ακόμα σαν καινούργιο.

Σε αναγκάζουν να πας σε μικρότερο και παλιότερο σπίτι και πρέπει να πετάξεις τα μισά πράγματα.

Λένε ότι πρέπει να διώξουν τους δημοσίους υπαλλήλους και κάποιοι χαίρονται.
Λένε να διώξουν τους ταξιτζήδες και πάλι χαίρονται επειδή κάποιος ζοχάδας ταρίφας πριν 10 χρόνια τους έβρισε.
Να κλείσουν τα περίπτερα και τα μαγαζιά. Όλα πέταμα. Κόπος, ζωές σπίτια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μια διάσταση της κρίσης είναι και η τεράστια απώλεια ενέργειας.
Να δουλεύεις να αγοράζεις και μετά να πετάς.

Μου έχουν κολλήσει κάποιοι την ταμπέλα της τεμπέλας επειδή συχαίνομαι σαν σκατά το ράβε ξήλωνε
Όπως αντιπαθώ και το "Πέτα".

[ArELa]

.

Στα προτεινόμενα!

http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... 32#p247132



(θα επανέλθω σ'αυτό το τόπικ)


.

[doctormarkon]

Πόσο καιρό είχα να δω άρθρο μου στα προτεινόμενα.
Μετά από μερικές μέρες απουσίας ήρθε η έμπνευση.

Αλλά για να συνεχίσω το νήμα θα πω για την Ικαρία.
Επειδή έχω πάει και έχω γνωρίσει ανθρώπους από εκεί συμπεριλαμβανομένου και του διάσημου Αργύρη, η κατάσταση δεν είναι όπως την περιγράφουν.
Από τα λεγόμενα και τα γραφόμενα θα περίμενε κανείς ότι θα δει αργούς ανθρώπους ή ότι θα πάει στο εστιατόριο και μέχρι να τον σερβίρουν η κοιλιά θα παίζει μαντολίνο.
9 στις 10 φορές ή εξυπηρέτηση είναι ταχύτερη από άλλα νησιά και παραθεριστικά θέρετρα και η ποιότητα άριστη.

Οι Ικαριώτες κάνουν δύο και τρεις δουλειές μέσα στη μέρα. Το πρωί γεωργοί και κτηνοτρόφοι και το βράδυ ανοίγουν το μαγαζί που καθιέρωσαν να το ανοίγουν όταν τελειώνουν τις δουλειές.
Σκληρά εργαζόμενοι αλλά χωρίς άγχος και χωρίς "σπατάλη ενέργειας".

Ο νόμος του Πάρκινσον δεν ισχύει στην Ικαρία.

Ο Νόμος του Πάρκινσον δεν έχει καμιά σχέση με την αρρώστια Παρκινσον.

Σύμφωνα με το νόμο του Πάρκινσον "Οι δουλειές διαστέλλονται ανάλογα με το χρόνο που διαθέτουμε γι αυτές"

Έστω ότι θέλεις να στείλεις μία κάρτα σε ένα φίλο. Ο χρόνος που χρειάζεται μπορεί να είναι λίγα λεπτά.
Μπορεί να είναι και μία εβδομάδα ή ένας μήνας. Να καλέσεις και άλλους 5 να σου πουν τη γνώμη τους για τι κάρτα θα διαλέξεις.
Να το μετανιώσεις και να πας να πάρεις άλλη.
Να κάνεις ένα ορθογραφικό λάθος και να την πετάξεις . Μετά να πας στο μαγαζί και να μη βρίσκεις κάτι καλό και να πας σε άλλο μαγαζί κλπ κλπ